Handelingen 22
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Mannen, broeders en vaders, luistert naar wat ik u thans te mijner verdediging ga zeggen.
1„Фрацилор ши пэринцилор, аскултаць акум кувынтул меу де апэраре фацэ де вой!”
2Toen ze hoorden, dat hij in het hebreeuws tot hen sprak, werd het nog stiller. Hij vervolgde:
2Кынд ау аузит ей кэ ле ворбеште ын лимба евреяскэ, ау цинут ши май мултэ линиште. Ши Павел а зис:
3Ik ben een jood, geboren te Tarsus in Cilicië, maar opgevoed in deze stad; aan de voeten van Gamáliël ben ik geschoold volgens de strenge uitleg der voorvaderlijke Wet, en werd ik een ijveraar voor God, zoals gij dat allen heden zijt.
3„Еу сунт иудеу, нэскут ын Тарсул Чиличией, дар ам фост крескут ын четатя ачаста, ам ынвэцат ла пичоареле луй Гамалиел сэ куноск ку де-амэнунтул Леӂя пэринцилор ноштри ши ам фост тот атыт де плин де рывнэ пентру Думнезеу, кум сунтець ши вой тоць азь.
4Daarom heb ik deze richting ten dode toe vervolgd, mannen en vrouwen in boeien geslagen en in de gevangenis geworpen,
4Ам пригонит пынэ ла моарте ачастэ Кале, ам легат ши ам пус ын темницэ бэрбаць ши фемей:
5zoals ook de hogepriester en heel de Raad kan getuigen. Zelfs kreeg ik brieven van hen mee voor de broeders in Damascus; en ik reisde daarheen, om ook hen, die zich daar bevonden, geboeid naar Jerusalem te voeren, en hen te doen straffen.
5мареле преот ши тот соборул бэтрынилор ымь сунт марторь. Ам луат кяр ши скрисорь де ла ей кэтре фраций дин Дамаск, унде м-ам дус сэ адук легаць ла Иерусалим пе чей че се афлау аколо, ка сэ фие педепсиць.
6Maar toen ik op mijn reis Damascus naderde, bliksemde eensklaps midden op de dag een schitterend licht uit de hemel om mij heen.
6Кынд ерам пе друм ши мэ апропиям де Дамаск, деодатэ, пе ла амязэ, а стрэлучит ымпрежурул меу о маре луминэ дин чер.
7Ik viel op de grond, en hoorde een stem, die mij zeide: “Saul, Saul, waarom vervolgt ge Mij?”
7Ам кэзут ла пэмынт ши ам аузит ун глас каре-мь зичя: ‘Сауле, Сауле, пентру че Мэ пригонешть?’
8Ik antwoordde: “Wie zijt Gij, Heer?” Hij sprak tot mij: “Ik ben Jesus van Názaret, dien ge vervolgt”.
8‘Чине ешть, Доамне?’, ам рэспунс еу. Ши Ел мь-а зис: ‘Еу сунт Исус дин Назарет, пе каре-Л пригонешть.’
9Mijn gezellen zagen wel het licht, maar de stem van Hem, die met mij sprak, hoorden ze niet
9Чей че ерау ку мине ау вэзут бине лумина ши с-ау ынфрикошат, дар н-ау аузит гласул Челуй че ворбя.
10Toen zei ik: “Heer, wat moet ik doen?” En de Heer sprak tot mij: “Sta op, en ga naar Damascus; daar zal men u alles zeggen, wat u gelast wordt”.
10Атунч, ам зис: ‘Че сэ фак, Доамне?’ ‘Скоалэ-те’ , мь-а рэспунс Домнул, ‘ду-те ын Дамаск ши аколо ци се ва спуне че требуе сэ фачь.’
11En daar ik niet meer kon zien door de glans van dat licht, namen mijn gezellen me bij de hand, en zó kwam ik te Damascus aan.
11Фииндкэ ну путям сэ вэд нимик дин причина стрэлучирий луминий ачелея, чей че ерау ку мине м-ау луат де мынэ, ши аша ам ажунс ын Дамаск.
12Een zekere Ananias, een vroom man naar de Wet, en in aanzien bij alle Joden, die daar woonden,
12Ши а венит ла мине ун ом нумит Анания, бэрбат темэтор де Думнезеу, дупэ Леӂе, ши пе каре тоць иудеий каре локуеск ын Дамаск ыл ворбяу де бине.
13kwam naar mij toe, ging voor mij staan, en sprak: “Saul, broeder, zie op”. En op hetzelfde ogenblik zag ik hem.
13Ел мь-а зис: ‘Фрате Сауле, капэтэ-ць дин ноу ведеря!’ Кяр ын клипа ачея, мь-ам кэпэтат ведеря ши м-ам уйтат ла ел.
14Hij vervolgde: De God onzer vaderen heeft u voorbestemd, om zijn wil te leren kennen, den Gerechte te zien, en de stem uit zijn mond te vernemen.
14Ел мь-а зис: ‘Думнезеул пэринцилор ноштри те-а алес сэ куношть воя Луй, сэ везь пе Чел Неприхэнит ши сэ аузь кувинте дин гура Луй;
15Want ge zult voor Hem bij alle mensen moeten getuigen, wat ge gezien en gehoord hebt.
15кэч Ый вей фи мартор фацэ де тоць оамений, пентру лукруриле пе каре ле-ай вэзут ши аузит.
16Nu dan, wat draalt ge? Sta op, laat u dopen, en uw zonden afwassen onder aanroeping van zijn Naam.
16Ши акум, че зэбовешть? Скоалэ-те, примеште ботезул ши фий спэлат де пэкателе тале, кемынд Нумеле Домнулуй.’
17Toen ik te Jerusalem was teruggekeerd, en eens in de tempel aan het bidden was, geraakte ik in geestverrukking.
17Ши ми с-а ынтымплат кэ, дупэ че м-ам ынторс ла Иерусалим, пе кынд мэ ругам ын Темплу, ам кэзут ынтр-о рэпире суфлетяскэ
18Ik zag Hem, en Hij sprak tot mij: “Haast u, en vertrek aanstonds uit Jerusalem; want van u zal men geen getuigenis over Mij aanvaarden”.
18ши ам вэзут пе Домнул, каре-мь зичя: ‘Грэбеште-те, ешь юте дин Иерусалим, кэч ну вор прими мэртурисиря та деспре Мине.’
19Ik zeide: Heer, ze weten toch, dat ik het was, die allen, die in U geloofden, gevangen liet nemen en in de synagogen liet geselen;
19Ши ам зис: ‘Доамне, ей штиу кэ еу бэгам ын темницэ ши бэтям прин синагоӂь пе чей че кред ын Тине
20en dat ik er bij stond, toen het bloed werd vergoten van Stéfanus, uw getuige; dat ik er behagen in had, en de kleren bewaarde van hen, die hem doodden.
20ши кэ, атунч кынд се вэрса сынӂеле луй Штефан, марторул Тэу, ерам ши еу де фацэ, ымь уням ынкувиинцаря мя ку а челорлалць ши пэзям хайнеле челор че-л оморау.’
21Maar Hij sprak tot mij: “Ga heen; want Ik zal u zenden ver weg naar de heidenen”.
21Атунч, Ел мь-а зис: ‘Ду-те, кэчте вой тримите департе, ла нямурь…’ ”
22Tot zo ver hadden ze naar hem geluisterd; maar nu schreeuwden ze het uit: Weg met hem van de aarde; want hij is niet waard, dat hij leeft.
22Ей л-ау аскултат пынэ ла кувынтул ачеста. Дар атунч шь-ау ридикат гласул ши ау зис: „Я де пе пэмынт пе ун астфел де ом! Ну есте вредник сэ трэяскэ!”
23Ze huilden, rukten zich de kleren af, en wierpen stof in de lucht.
23Ши скотяу стригэте, ышь арункау хайнеле ши азвырляу ку цэрынэ ын вэздух.
24Nu gaf de hoofdman bevel, hem in de burcht te voeren, en hem door geselen tot bekentenis te brengen, opdat hij te weten zou komen, waarom ze zo tegen hem te keer bleven gaan.
24Кэпитанул а порунчит сэ дукэ пе Павел ын четэцуе ши сэ-л черчетезе, бэтынду-л ку бичул, ка сэ афле дин че причинэ стригау аша ымпотрива луй.
25Maar toen men Paulus had uitgestrekt, om hem te binden, zei hij tot den aanwezigen honderdman: Is het u geoorloofd, een romeins burger te geselen, die zelfs niet eens veroordeeld is?
25Пе кынд ыл легау ку куреле, Павел а зис суташулуй каре ера де фацэ: „Вэ есте ынгэдуит сэ батець пе ун роман каре ну есте осындит?”
26Toen de honderdman dit hoorde, ging hij den hoofdman berichten, en zeide: Wat gaat ge beginnen; die man is een Romein!
26Ла аузул ачестор кувинте, суташул с-а дус сэ дя де штире кэпитанулуй ши а зис: „Че ай де гынд сэ фачь? Омул ачеста есте четэцян роман.”
27De hoofdman ging er naar toe, en zei hem: Zeg me, zijt ge een Romein? Hij antwoordde: Ja!
27Ши кынд а венит кэпитанул, а зис луй Павел: „Спуне-мь, ешть роман?” „Да”, й-а рэспунс ел.
28De hoofdman hernam: Ik heb me dat burgerrecht voor veel geld moeten kopen. Welnu, sprak Paulus, en ik heb het door geboorte verkregen.
28Кэпитанул а зис: „Еу ку о маре сумэ де бань ам добындит четэцения ачаста.” „Ши еу”, а зис Павел, „сунт кяр нэскут роман.”
29Nu lieten zijn pijnigers hem aanstonds met rust; en nu de hoofdman wist, dat hij Romein was, werd hij bang, ook omdat hij hem had laten boeien.
29Нумайдекыт, чей че авяу сэ-л черчетезе прин бэтае ау ынчетат сэ-л май некэжяскэ, ба кэпитанул, кынд а афлат кэ Павел есте роман, с-а темут пентру кэ-л легасе.
30Daar hij echter nauwkeurig wilde weten, waarvan hij door de Joden beschuldigd werd, liet hij hem de volgende dag uit de gevangenis halen, en gaf hij bevel, dat de opperpriesters en heel de Hoge Raad bijeen zouden komen. Toen bracht hij Paulus er heen, en stelde hem in hun midden.
30А доуа зи, фииндкэ воя сэ штие бине пентру че есте пырыт де иудей, л-а дезлегат ши а порунчит сэ се адуне лаолалтэ преоций чей май де сямэ ши тот соборул, апой а адус пе Павел жос ши л-а пус ынаинтя лор.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.