Fatti Degli Apostoli 25
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Festo adunque, essendo entrato nella provincia, tre giorni appresso salì di Cesarea in Gerusalemme.
1Фестус, кынд а венит ын цинутул сэу, дупэ трей зиле с-а суит де ла Чезарея ын Иерусалим.
2E il sommo sacerdote, ed i principali de' Giudei, comparvero dinanzi a lui, contro a Paolo.
2Преоций чей май де сямэ ши фрунташий иудеилор й-ау адус плынӂере ымпотрива луй Павел. Л-ау ругат ку стэруинцэ
3E lo pregavano, chiedendo una grazia contro a lui, che egli lo facesse venire in Gerusalemme, ponendo insidie, per ucciderlo per lo cammino.
3ши й-ау черут, ка ун хатыр пентру ей, сэ тримитэ сэ-л адукэ ла Иерусалим. Прин ачаста ый ынтиндяу о курсэ, ка сэ-л омоаре пе друм.
4Ma Festo rispose, che Paolo era guardato in Cesarea; e che egli tosto vi andrebbe.
4Фестус а рэспунс кэ Павел есте пэзит ын Чезарея ши кэ ел ынсушь аре сэ плече ын курынд аколо.
5Quegli adunque di voi, disse egli, che potranno, scendano meco; e se vi è in quest'uomo alcun misfatto, accusinlo.
5„Деч”, а зис ел, „чей май де фрунте динтре вой сэ се кобоаре ымпреунэ ку мине ши, дакэ есте чева виноват ын омул ачеста, сэ-л пыраскэ.”
6Ed essendo dimorato appresso di loro non più di otto o di dieci giorni discese in Cesarea; e il giorno seguente, postosi a sedere in sul tribunale, comandò che Paolo gli fosse menato davanti .
6Фестус н-а зэбовит ынтре ей декыт опт сау зече зиле, апой с-а коборыт ла Чезарея. А доуа зи, а шезут пе скаунул де жудекэтор ши а порунчит сэ фие адус Павел.
7E, quando egli fu giunto, i Giudei che erano discesi di Gerusalemme, gli furono d'intorno, portando contro a Paolo molte e gravi accuse, le quali però essi non potevano provare. Dicendo lui a sua difesa:
7Кынд а сосит Павел, иудеий, каре венисерэ де ла Иерусалим, л-ау ынконжурат ши ау адус ымпотрива луй мулте ши греле ынвинуирь, пе каре ну ле путяу доведи.
8Io non ho peccato nè contro alla legge de' Giudei, nè contro al tempio, nè contro a Cesare.
8Павел а ынчепут сэ се апере ши а зис: „Н-ам пэкэтуит ку нимик нич ымпотрива Леӂий иудеилор, нич ымпотрива Темплулуй, нич ымпотрива Чезарулуй.”
9Ma Festo, volendo far cosa grata ai Giudei, rispose a Paolo, e disse: Vuoi tu salire in Gerusalemme, ed ivi esser giudicato davanti a me intorno a queste cose?
9Фестус, каре воя сэ капете бунэвоинца иудеилор, дрепт рэспунс а зис луй Павел: „Врей сэ те суй ла Иерусалим ши сэ фий жудекат пентру ачесте лукрурь ынаинтя мя?”
10Ma Paolo disse: Io comparisco davanti al tribunal di Cesare, ove mi conviene esser giudicato; io non ho fatto torto alcuno a' Giudei, come tu stesso lo riconosci molto bene.
10Павел а зис: „Еу стау ынаинтя скаунулуй де жудекатэ ал Чезарулуй, аколо требуе сэ фиу жудекат. Пе иудей ну й-ам недрептэцит ку нимик, дупэ кум штий ши ту фоарте бине.
11Perciocchè se pure ho misfatto, o commessa cosa alcuna degna di morte, non ricuso di morire; ma, se non è nulla di quelle cose, delle quali costoro mi accusano, niuno può donarmi loro nelle mani; io mi richiamo a Cesare.
11Дакэ ам фэкут врео недрептате сау врео нелеӂюире вредникэ де моарте, ну мэ дау ын лэтурь де ла моарте, дар, дакэ ну есте нимик адевэрат дин лукруриле де каре мэ пырэск ей, нимень н-аре дрептул сэ мэ дя ын мыниле лор. Чер сэ фиу жудекат де Чезар.”
12Allora Festo, tenuto parlamento col consiglio, rispose: Tu ti sei richiamato a Cesare? a Cesare andrai.
12Атунч, Фестус, дупэ че с-а кибзуит ку сфетничий луй, а рэспунс: „Де Чезар ай черут сэ фий жудекат, ынаинтя Чезарулуй те вей дуче.”
13E DOPO alquanti giorni, il re Agrippa, e Bernice, arrivarono in Cesarea, per salutar Festo.
13Дупэ кытева зиле, ымпэратул Агрипа ши Берениче ау сосит ла Чезарея, ка сэ урезе де бине луй Фестус.
14E, facendo quivi dimora per molti giorni, Festo raccontò al re l'affare di Paolo, dicendo: Un certo uomo è stato lasciato prigione da Felice.
14Фииндкэ ау стат аколо май мулте зиле, Фестус а спус ымпэратулуй кум стау лукруриле ку Павел ши а зис: „Феликс а лэсат ын темницэ пе ун ом
15Per lo quale, quando io fui in Gerusalemme, comparvero davanti a me i principali sacerdoti, e gli anziani de' Giudei, chiedendo sentenza di condannazione contro a lui.
15ымпотрива кэруя, кынд ерам еу ын Иерусалим, ми с-ау плынс преоций чей май де сямэ ши бэтрыний иудеилор ши й-ау черут осындиря.
16A' quali risposi che non è l'usanza de' Romani di donare alcuno, per farlo morire, avanti che l'accusato abbia gli accusatori in faccia e gli sia stato dato luogo di purgarsi dell'accusa.
16Ле-ам рэспунс кэ ла романь ну есте обичеюл сэ се дя ничун ом, ынаинте ка чел пырыт сэ фи фост пус фацэ ку пырыший луй ши сэ фи авут путинца сэ се апере де лукруриле де каре есте пырыт.
17Essendo eglino adunque venuti qua, io, senza indugio, il giorno seguente, sedendo in sul tribunale, comandai che quell'uomo mi fosse menato davanti .
17Ей ау венит деч аич ши, фэрэ ынтырзиере, ам шезут а доуа зи пе скаунул меу де жудекэтор ши ам порунчит сэ адукэ пе омул ачеста.
18Contro al quale gli accusatori, essendo compariti, non proposero alcuna accusa delle cose che io sospettava.
18Пырыший, кынд с-ау ынфэцишат, ну л-ау ынвинуит де ничунул дин лукруриле реле пе каре ми ле ынкипуям еу.
19Ma aveano contro a lui certe quistioni intorno alla lor superstizione, ed intorno ad un certo Gesù morto, il qual Paolo dicea esser vivente.
19Авяу ымпотрива луй нумай ниште неынцелеӂерь ку привире ла релиӂия лор ши ла ун оарекаре Исус, каре а мурит ши деспре каре Павел спуня кэ есте виу.
20Ora, stando io in dubbio come io procederei nell'inquisizion di questo fatto, gli dissi se voleva andare in Gerusalemme, e quivi esser giudicato intorno a queste cose.
20Фииндкэ ну штиям че хотэрыре сэ яу ын неынцелеӂеря ачаста, л-ам ынтребат дакэ вря сэ мяргэ ла Иерусалим ши сэ фие жудекат аколо пентру ачесте лукрурь.
21Ma, essendosi Paolo richiamato ad Augusto, per esser riserbato al giudicio d'esso, io comandai ch'egli fosse guardato, finchè io lo mandassi a Cesare.
21Дар Павел а черут ка причина луй сэ фие цинутэ ка сэ фие супусэ хотэрырий ымпэратулуй ши ам порунчит сэ фие пэзит пынэ че-л вой тримите ла Чезар.”
22Ed Agrippa disse a Festo: Ben vorrei ancor io udir cotest'uomo. Ed egli disse: Domani l'udirai.
22Агрипа а зис луй Фестус: „Аш вря сэ ауд ши еу пе омул ачела.” „Мыне”, а рэспунс Фестус, „ыл вей аузи.”
23Il giorno seguente adunque, essendo venuti Agrippa e Bernice, con molta pompa, ed entrati nella sala dell'udienza, co' capitani, e co' principali della città, per comandamento di Festo, Paolo fu menato quivi .
23А доуа зи деч, Агрипа ши Берениче ау венит ку мултэ фалэ ши ау интрат ын локул де аскултаре ымпреунэ ку кэпитаний ши ку оамений чей май де фрунте ай четэций. Ла порунка луй Фестус, Павел а фост адус аколо.
24E Festo disse: Re Agrippa, e voi tutti che siete qui presenti con noi, voi vedete costui, al quale tutta la moltitudine de' Giudei ha dato querela davanti a me, ed in Gerusalemme, e qui, gridando che non convien che egli viva più.
24Атунч, Фестус а зис: „Ымпэрате Агрипа ши вой тоць каре сунтець де фацэ ку ной, уйтаци-вэ ла омул ачеста, деспре каре тоатэ мулцимя иудеилор м-а ругат ын Иерусалим ши аич, стригынд кэ ну требуе сэ май трэяскэ.
25Ma io, avendo trovato ch'egli non ha fatta cosa alcuna degna di morte, ed egli stesso essendosi richiamato ad Augusto, io son deliberato di mandarglielo.
25Фииндкэ ам ынцелес кэ н-а фэкут нимик вредник де моарте ши фииндкэ сингур а черут сэ фие жудекат де Чезар, ам хотэрыт сэ-л тримит.
26E, perciocchè io non ho nulla di certo da scriverne al mio signore, l'ho menato qui davanti a voi, e principalmente davanti a te, o re Agrippa, acciocchè, fattane l'inquisizione, io abbia che scrivere.
26Еу н-ам нимик темейник де скрис домнулуй меу ку привире ла ел, де ачея л-ам адус ынаинтя воастрэ, ши май алес ынаинтя та, ымпэрате Агрипа, ка, дупэ че се ва фаче черчетаря, сэ ам че скрие.
27Perciocchè mi par cosa fuor di ragione di mandare un prigione, e non significar le accuse che son contro a lui.
27Кэч ми се паре фэрэ ноймэ сэ тримит пе ун ынтемницат, фэрэ сэ арэт де че есте пырыт.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.