Atos 25
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Portanto, Festo chegou à província e, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém.
1Фестус, кынд а венит ын цинутул сэу, дупэ трей зиле с-а суит де ла Чезарея ын Иерусалим.
2Então o sumo sacerdote e os principais dos judeus apresentaram-lhe acusações contra Paulo, e lhe suplicaram,
2Преоций чей май де сямэ ши фрунташий иудеилор й-ау адус плынӂере ымпотрива луй Павел. Л-ау ругат ку стэруинцэ
3pedindo-lhe o favor de mandar trazer Paulo a Jerusalém, tramando matá-lo no caminho.
3ши й-ау черут, ка ун хатыр пентру ей, сэ тримитэ сэ-л адукэ ла Иерусалим. Прин ачаста ый ынтиндяу о курсэ, ка сэ-л омоаре пе друм.
4Festo, porém, respondeu que Paulo deveria ser mantido sob custódia em Cesareia, e que ele mesmo estava para partir em breve.
4Фестус а рэспунс кэ Павел есте пэзит ын Чезарея ши кэ ел ынсушь аре сэ плече ын курынд аколо.
5“Portanto”, disse ele, “os líderes entre vocês desçam comigo e, se há algo de errado neste homem, que o acusem.”
5„Деч”, а зис ел, „чей май де фрунте динтре вой сэ се кобоаре ымпреунэ ку мине ши, дакэ есте чева виноват ын омул ачеста, сэ-л пыраскэ.”
6Depois de permanecer entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia e, no dia seguinte, sentou-se no tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido.
6Фестус н-а зэбовит ынтре ей декыт опт сау зече зиле, апой с-а коборыт ла Чезарея. А доуа зи, а шезут пе скаунул де жудекэтор ши а порунчит сэ фие адус Павел.
7Quando ele chegou, os judeus que haviam descido de Jerusalém o rodearam, trazendo contra ele muitas e graves acusações, as quais não podiam provar,
7Кынд а сосит Павел, иудеий, каре венисерэ де ла Иерусалим, л-ау ынконжурат ши ау адус ымпотрива луй мулте ши греле ынвинуирь, пе каре ну ле путяу доведи.
8enquanto ele dizia em sua defesa: “Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, não cometi nenhuma ofensa.”
8Павел а ынчепут сэ се апере ши а зис: „Н-ам пэкэтуит ку нимик нич ымпотрива Леӂий иудеилор, нич ымпотрива Темплулуй, нич ымпотрива Чезарулуй.”
9Mas Festo, desejando obter o favor dos judeus, respondeu a Paulo e disse: “Você está disposto a subir a Jerusalém e ser julgado por mim lá a respeito destas coisas?”
9Фестус, каре воя сэ капете бунэвоинца иудеилор, дрепт рэспунс а зис луй Павел: „Врей сэ те суй ла Иерусалим ши сэ фий жудекат пентру ачесте лукрурь ынаинтя мя?”
10Mas Paulo disse: “Estou diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como você também sabe muito bem.
10Павел а зис: „Еу стау ынаинтя скаунулуй де жудекатэ ал Чезарулуй, аколо требуе сэ фиу жудекат. Пе иудей ну й-ам недрептэцит ку нимик, дупэ кум штий ши ту фоарте бине.
11Pois, se fiz algum mal e cometi algo digno de morte, não me recuso a morrer; mas, se nada do que me acusam é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César!”
11Дакэ ам фэкут врео недрептате сау врео нелеӂюире вредникэ де моарте, ну мэ дау ын лэтурь де ла моарте, дар, дакэ ну есте нимик адевэрат дин лукруриле де каре мэ пырэск ей, нимень н-аре дрептул сэ мэ дя ын мыниле лор. Чер сэ фиу жудекат де Чезар.”
12Então Festo, depois de consultar o conselho, respondeu: “Você apelou para César. Para César você irá.”
12Атунч, Фестус, дупэ че с-а кибзуит ку сфетничий луй, а рэспунс: „Де Чезар ай черут сэ фий жудекат, ынаинтя Чезарулуй те вей дуче.”
13Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia e saudaram Festo.
13Дупэ кытева зиле, ымпэратул Агрипа ши Берениче ау сосит ла Чезарея, ка сэ урезе де бине луй Фестус.
14Como ele permaneceu lá muitos dias, Festo expôs o caso de Paulo ao rei, dizendo: “Há um certo homem que foi deixado prisioneiro por Félix;
14Фииндкэ ау стат аколо май мулте зиле, Фестус а спус ымпэратулуй кум стау лукруриле ку Павел ши а зис: „Феликс а лэсат ын темницэ пе ун ом
15a respeito de quem, quando eu estava em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me informaram, pedindo uma sentença contra ele.
15ымпотрива кэруя, кынд ерам еу ын Иерусалим, ми с-ау плынс преоций чей май де сямэ ши бэтрыний иудеилор ши й-ау черут осындиря.
16Eu lhes respondi que não é costume dos romanos entregar homem algum à morte antes que o acusado se encontre face a face com os acusadores e tenha a oportunidade de fazer a sua defesa a respeito da acusação apresentada contra ele.
16Ле-ам рэспунс кэ ла романь ну есте обичеюл сэ се дя ничун ом, ынаинте ка чел пырыт сэ фи фост пус фацэ ку пырыший луй ши сэ фи авут путинца сэ се апере де лукруриле де каре есте пырыт.
17Portanto, quando eles se reuniram aqui, não demorei; mas, no dia seguinte, sentei-me no tribunal e ordenei que o homem fosse trazido.
17Ей ау венит деч аич ши, фэрэ ынтырзиере, ам шезут а доуа зи пе скаунул меу де жудекэтор ши ам порунчит сэ адукэ пе омул ачеста.
18Quando os acusadores se levantaram, não trouxeram contra ele nenhuma acusação das coisas que eu supunha;
18Пырыший, кынд с-ау ынфэцишат, ну л-ау ынвинуит де ничунул дин лукруриле реле пе каре ми ле ынкипуям еу.
19mas tinham contra ele certas questões sobre a sua própria religião e sobre um certo Jesus, que estava morto, o qual Paulo afirmava estar vivo.
19Авяу ымпотрива луй нумай ниште неынцелеӂерь ку привире ла релиӂия лор ши ла ун оарекаре Исус, каре а мурит ши деспре каре Павел спуня кэ есте виу.
20Sem saber como investigar estas coisas, perguntei se ele estava disposto a ir a Jerusalém e lá ser julgado a respeito destas questões.
20Фииндкэ ну штиям че хотэрыре сэ яу ын неынцелеӂеря ачаста, л-ам ынтребат дакэ вря сэ мяргэ ла Иерусалим ши сэ фие жудекат аколо пентру ачесте лукрурь.
21Mas, como Paulo apelou para ser mantido sob custódia para a decisão do imperador, ordenei que ele fosse guardado até que eu pudesse enviá-lo a César.”
21Дар Павел а черут ка причина луй сэ фие цинутэ ка сэ фие супусэ хотэрырий ымпэратулуй ши ам порунчит сэ фие пэзит пынэ че-л вой тримите ла Чезар.”
22Agripa disse a Festo: “Eu mesmo também gostaria de ouvir o homem.” “Amanhã”, disse ele, “você o ouvirá.”
22Агрипа а зис луй Фестус: „Аш вря сэ ауд ши еу пе омул ачела.” „Мыне”, а рэспунс Фестус, „ыл вей аузи.”
23Portanto, no dia seguinte, quando Agripa e Berenice chegaram com grande pompa e entraram no local de audiência com os comandantes e os homens principais da cidade, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
23А доуа зи деч, Агрипа ши Берениче ау венит ку мултэ фалэ ши ау интрат ын локул де аскултаре ымпреунэ ку кэпитаний ши ку оамений чей май де фрунте ай четэций. Ла порунка луй Фестус, Павел а фост адус аколо.
24Festo disse: “Rei Agripa, e todos os homens que estão aqui presentes conosco, vocês veem este homem a respeito de quem toda a multidão dos judeus fez apelos a mim, tanto em Jerusalém quanto aqui, clamando que ele não deve mais viver.
24Атунч, Фестус а зис: „Ымпэрате Агрипа ши вой тоць каре сунтець де фацэ ку ной, уйтаци-вэ ла омул ачеста, деспре каре тоатэ мулцимя иудеилор м-а ругат ын Иерусалим ши аич, стригынд кэ ну требуе сэ май трэяскэ.
25Mas, quando descobri que ele não havia cometido nada digno de morte, e como ele mesmo apelou ao imperador, decidi enviá-lo,
25Фииндкэ ам ынцелес кэ н-а фэкут нимик вредник де моарте ши фииндкэ сингур а черут сэ фие жудекат де Чезар, ам хотэрыт сэ-л тримит.
26a respeito de quem não tenho nada de concreto para escrever ao meu senhor. Portanto, eu o trouxe diante de vocês, e especialmente diante do senhor, rei Agripa, para que, após o interrogatório, eu tenha algo para escrever.
26Еу н-ам нимик темейник де скрис домнулуй меу ку привире ла ел, де ачея л-ам адус ынаинтя воастрэ, ши май алес ынаинтя та, ымпэрате Агрипа, ка, дупэ че се ва фаче черчетаря, сэ ам че скрие.
27Pois me parece sem sentido enviar um prisioneiro sem especificar também as acusações contra ele.”
27Кэч ми се паре фэрэ ноймэ сэ тримит пе ун ынтемницат, фэрэ сэ арэт де че есте пырыт.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.