Fatti Degli Apostoli 2
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1E COME il giorno della Pentecosta fu giunto, tutti erano insieme di pari consentimento.
1Ын Зиуа Чинчзечимий, ерау тоць ымпреунэ ын ачелашь лок.
2E di subito si fece dal cielo un suono, come di vento impetuoso che soffia, ed esso riempiè tutta la casa, dove essi sedevano.
2Деодатэ, а венит дин чер ун сунет ка выжыитул унуй вынт путерник ши а умплут тоатэ каса унде шедяу ей.
3Ed apparvero loro delle lingue spartite, come di fuoco; e ciascuna d'esse si posò sopra ciascun di loro.
3Ниште лимбь ка де фок ау фост вэзуте ымпэрцинду-се принтре ей ши с-ау ашезат кыте уна пе фиекаре дин ей.
4E tutti furono ripieni dello Spirito Santo, e cominciarono a parlar lingue straniere, secondo che lo Spirito dava loro a ragionare.
4Ши тоць с-ау умплут де Дух Сфынт ши ау ынчепут сэ ворбяскэ ын алте лимбь, дупэ кум ле дэдя Духул сэ ворбяскэ.
5Or in Gerusalemme dimoravano dei Giudei, uomini religiosi, d'ogni nazione di sotto il cielo.
5Ши се афлау атунч ын Иерусалим иудей, оамень кучерничь дин тоате нямуриле каре сунт суб чер.
6Ora, essendosi fatto quel suono, la moltitudine si radunò, e fu confusa; perciocchè ciascun di loro li udiva parlar nel suo proprio linguaggio.
6Кынд с-а аузит сунетул ачела, мулцимя с-а адунат ши а рэмас ынкременитэ, пентру кэ фиекаре ый аузя ворбинд ын лимба луй.
7E tutti stupivano, e si maravigliavano, dicendo gli uni agli altri: Ecco, tutti costoro che parlano non son eglino Galilei?
7Тоць се мирау, се минунау ши зичяу уний кэтре алций: „Тоць ачештя каре ворбеск ну сунт галилеень?
8Come adunque li udiam noi parlare ciascuno nel nostro proprio natio linguaggio?
8Кум дар ый аузим ворбинд фиекэруя дин ной ын лимба ноастрэ, ын каре не-ам нэскут?
9Noi Parti, e Medi, ed Elamiti, e quelli che abitiamo in Mesopotamia, in Giudea, ed in Cappadocia, in Ponto, e nell'Asia;
9Парць, мезь, еламиць, локуиторь дин Месопотамия, Иудея, Кападочия, Понт, Асия,
10nella Frigia, e nella Panfilia; nell'Egitto, e nelle parti della Libia ch' è di rincontro a Cirene; e noi avveniticci Romani;
10Фриӂия, Памфилия, Еӂипт, пэрциле Либией динспре Чирене, оаспець дин Рома, иудей сау прозелиць,
11e Giudei, e proseliti; Cretesi, ed Arabi; li udiamo ragionar le cose grandi di Dio ne' nostri linguaggi.
11кретань ши арабь, ый аузим ворбинд ын лимбиле ноастре лукруриле минунате але луй Думнезеу!”
12E tutti stupivano, e ne stavan sospesi, dicendo l'uno all'altro: Che vuol esser questo?
12Тоць ерау уймиць, ну штияу че сэ крядэ ши зичяу уний кэтре алций: „Че вря сэ зикэ ачаста?”
13Ma altri, cavillando, dicevano: Son pieni di vin dolce.
13Дар алций ышь бэтяу жок ши зичяу: „Сунт плинь де муст!”
14MA Pietro, levatosi in piè, con gli undici, alzò la sua voce, e ragionò loro, dicendo: Uomini Giudei, e voi tutti che abitate in Gerusalemme, siavi noto questo, e ricevete le mie parole ne' vostri orecchi.
14Атунч, Петру с-а скулат ын пичоаре ку чей унспрезече, а ридикат гласул ши ле-а зис: „Бэрбаць иудей ши вой тоць чей каре локуиць ын Иерусалим, сэ штиць лукрул ачеста ши аскултаць кувинтеле меле!
15Perciocchè costoro non son ebbri, come voi stimate, poichè non sono più che le tre ore del giorno.
15Оамений ачештя ну сунт бець, кум вэ ынкипуиць вой, кэч ну есте декыт ал трейля час дин зи.
16Ma quest'è quello che fu detto dal profeta Gioele:
16Чи ачаста есте че а фост спус прин пророкул Иоел:
17Ed avverrà negli ultimi giorni, dice Iddio, che io spanderò del mio Spirito sopra ogni carne; e i vostri figliuoli, e le vostre figliuole profetizzeranno; e i vostri giovani vedranno delle visioni, e i vostri vecchi sogneranno de' sogni.
17‘Ын зилеле де пе урмэ’, зиче Думнезеу, ‘вой турна дин Духул Меу песте орьче фэптурэ; фечорий воштри ши фетеле воастре вор пророчи, тинерий воштри вор авя ведений ши бэтрыний воштри вор виса висурь!
18E in quei giorni io spanderò dello Spirito mio sopra i miei servitori, e sopra le mie serventi; e profetizzeranno.
18Да, кяр ши песте робий Мей ши песте роабеле Меле вой турна, ын зилеле ачеля, дин Духул Меу ши вор пророчи.
19E farò prodigi di sopra nel cielo, e segni di sotto in terra, sangue, e fuoco, e vapor di fumo.
19Вой фаче сэ се арате семне сус ын чер ши минунь жос пе пэмынт, сынӂе, фок ши ун выртеж де фум;
20Il sole sarà mutato in tenebre, e la luna in sangue; innanzi che quel grande ed illustre giorno del Signore venga.
20соареле се ва префаче ын ынтунерик, ши луна, ын сынӂе ынаинте ка сэ винэ зиуа Домнулуй, зиуа ачея маре ши стрэлучитэ.
21Ed avverrà, che chiunque avrà invocato il nome del Signore sarà salvo.
21Атунч, орьчине ва кема Нумеле Домнулуй ва фи мынтуит.’
22Uomini Israeliti, udite queste parole: Gesù il Nazareo, uomo di cui Iddio vi ha date delle prove certe con potenti operazioni, e prodigi, e segni, i quali Iddio fece per lui fra voi, come ancora voi sapete;
22Бэрбаць исраелиць, аскултаць кувинтеле ачестя! Пе Исус дин Назарет, Ом адеверит де Думнезеу ынаинтя воастрэ прин минуниле, семнеле ши лукрэриле плине де путере пе каре ле-а фэкут Думнезеу прин Ел ын мижлокул востру, дупэ кум бине штиць,
23esso, dico , per lo determinato consiglio, e la provvidenza di Dio, vi fu dato nelle mani, e voi lo pigliaste, e per mani d'iniqui lo conficcaste in croce , e l'uccideste.
23пе Омул ачеста, дат ын мыниле воастре дупэ сфатул хотэрыт ши дупэ штиинца май динаинте а луй Думнезеу, вой Л-аць рэстигнит ши Л-аць оморыт прин мына челор фэрэделеӂе.
24Il quale Iddio ha suscitato, avendo sciolte le doglie della morte; poichè non era possibile ch'egli fosse da essa ritenuto.
24Дар Думнезеу Л-а ынвият, дезлегынду-Й легэтуриле морций, пентру кэ ну ера ку путинцэ сэ фие цинут де еа.
25Perciocchè Davide dice di lui: Io ho avuto del continuo il Signore davanti agli occhi; perciocchè egli è alla mia destra, acciocchè io non sia smosso.
25Кэч Давид зиче деспре Ел: ‘Еу авям тотдяуна пе Домнул ынаинтя мя, пентру кэ Ел есте ла дряпта мя, ка сэ ну мэ клатин.
26Perciò si è rallegrato il cuor mio, ed ha giubilato la lingua mia, ed anche la mia carne abiterà in isperanza.
26Де ачея, ми се букурэ инима ши ми се веселеште лимба; кяр ши трупул ми се ва одихни ын нэдежде,
27Perciocchè tu non lascerai l'anima mia ne' luoghi sotterra, e non permetterai che il tuo Santo vegga corruzione.
27кэч ну-мь вей лэса суфлетул ын Локуинца морцилор ши ну вей ынгэдуи ка Сфынтул Тэу сэ вадэ путрезиря.
28Tu mi hai fatte conoscer le vie della vita, tu mi riempirai di letizia colla tua presenza.
28Мь-ай фэкут куноскуте кэиле веций ши мэ вей умпле де букурие ку старя Та де фацэ.’
29Uomini fratelli, ben può liberamente dirvisi intorno al patriarca Davide, che egli è morto, ed è stato seppellito; e il suo monumento è presso noi infino a questo giorno.
29Кыт деспре патриархул Давид, сэ-мь фие ынгэдуит, фрацилор, сэ вэ спун фэрэ сфиялэ кэ а мурит ши а фост ынгропат, ши мормынтул луй есте ын мижлокул ностру пынэ ын зиуа де азь.
30Egli adunque, essendo profeta, e sapendo che Iddio gli avea con giuramento promesso, che del frutto dei suoi lombi, secondo la carne, susciterebbe il Cristo, per far lo seder sopra il suo trono;
30Фииндкэ Давид ера пророк ши штия кэ Думнезеу ый фэгэдуисе ку журэмынт кэ ва ридика пе унул дин урмаший сэй пе скаунул луй де домние,
31antivedendo le cose avvenire , parlò della risurrezion di Cristo, dicendo che l'anima sua non è stata lasciata ne' luoghi sotterra, e che la sua carne non ha veduta corruzione.
31деспре ынвиеря луй Христос а пророчит ши а ворбит ел, кынд а зис кэ суфлетул луй ну ва фи лэсат ын Локуинца морцилор ши трупул луй ну ва ведя путрезиря.
32Esso Gesù ha Iddio suscitato, di che noi tutti siam testimoni.
32Думнезеу а ынвият пе ачест Исус, ши ной тоць сунтем марторь ай Луй.
33Egli adunque, essendo stato innalzato dalla destra di Dio, ed avendo ricevuta dal Padre la promessa dello Spirito Santo, ha sparso quello che ora voi vedete, ed udite.
33Ши акум, одатэ че С-а ынэлцат прин дряпта луй Думнезеу ши а примит де ла Татэл фэгэдуинца Духулуй Сфынт, а турнат че ведець ши аузиць.
34Poichè Davide non è salito in cielo; anzi egli stesso dice: Il Signore ha detto al mio Signore:
34Кэч Давид ну с-а суит ын черурь, чи ел сингур зиче: ‘Домнул а зис Домнулуй меу: «Шезь ла дряпта Мя
35Siedi alla mia destra, finchè io abbia posti i tuoi nemici per iscannello de' tuoi piedi.
35пынэ че вой пуне пе врэжмаший Тэй суб пичоареле Тале.»’
36Sappia adunque sicuramente tutta la casa d'Israele, che quel Gesù, che voi avete crocifisso, Iddio l'ha fatto Signore, e Cristo.
36Сэ штие бине дар, тоатэ каса луй Исраел, кэ Думнезеу а фэкут Домн ши Христос пе ачест Исус пе каре Л-аць рэстигнит вой.”
37OR essi, avendo udite queste cose , furon compunti nel cuore, e dissero a Pietro, ed agli altri apostoli: Fratelli, che dobbiam fare?
37Дупэ че ау аузит ачесте кувинте, ей ау рэмас стрэпуншь ын инимэ ши ау зис луй Петру ши челорлалць апостоль: „Фрацилор, че сэ фачем?”
38E Pietro disse loro: Ravvedetevi, e ciascun di voi sia battezzato nel nome di Gesù Cristo, in remission de' peccati; e voi riceverete il dono dello Spirito Santo.
38„Покэици-вэ ”, ле-а зис Петру, „ши фиекаре дин вой сэ фие ботезат ын Нумеле луй Исус Христос, спре ертаря пэкателор воастре; апой вець прими дарул Сфынтулуй Дух.
39Perciocchè a voi è fatta la promessa, ed a' vostri figliuoli, ed a coloro che verranno per molto tempo appresso; a quanti il Signore Iddio nostro ne chiamerà.
39Кэч фэгэдуинца ачаста есте пентру вой, пентру копиий воштри ши пентру тоць чей че сунт департе акум, ын орькыт де маре нумэр ый ва кема Домнул Думнезеул ностру.”
40E con molte parole protestava loro , e li confortava, dicendo: Salvatevi da questa perversa generazione.
40Ши, ку мулте алте кувинте, мэртурися, ый ындемна ши зичя: „Мынтуици-вэ дин мижлокул ачестуй ням тикэлос.”
41Coloro adunque, i quali volonterosamente ricevettero la sua parola, furono battezzati; e in quel giorno furono aggiunte intorno a tremila persone.
41Чей че ау примит проповэдуиря луй ау фост ботезаць; ши ын зиуа ачея, ла нумэрул ученичилор с-ау адэугат апроапе трей мий де суфлете.
42Or erano perseveranti nella dottrina degli apostoli, e nella comunione, e nel rompere il pane, e nelle orazioni.
42Ей стэруяу ын ынвэцэтура апостолилор, ын легэтура фрэцяскэ, ын фрынӂеря пыний ши ын ругэчунь.
43Ed ogni persona avea timore; e molti segni e miracoli si facevano dagli apostoli.
43Фиекаре ера плин де фрикэ, ши прин апостоль се фэчяу мулте минунь ши семне.
44E tutti coloro che credevano erano insieme, ed aveano ogni cosa comune;
44Тоць чей че кредяу ерау ымпреунэ ла ун лок ши авяу тоате де обште.
45e vendevano le possessioni, ed i beni; e li distribuivano a tutti, secondo che ciascuno ne avea bisogno.
45Ышь виндяу огоареле ши авериле, ши баний ый ымпэрцяу ынтре тоць, дупэ невоиле фиекэруя.
46E perseveravano di pari consentimento ad esser tutti i giorni nel tempio; e rompendo il pane di casa in casa, prendevano il cibo insieme, con letizia, e semplicità di cuore,
46Тоць ымпреунэ ерау нелипсиць де ла Темплу ын фиекаре зи, фрынӂяу пыня акасэ ши луау храна ку букурие ши курэцие де инимэ.
47lodando Iddio, ed avendo grazia presso tutto il popolo. E il Signore aggiungeva alla chiesa ogni giorno coloro che erano salvati.
47Ей лэудау пе Думнезеу ши ерау плэкуць ынаинтя ынтрегулуй нород. Ши Домнул адэуга ын фиекаре зи ла нумэрул лор пе чей че ерау мынтуиць.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.