Apostelgeschichte 18
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Darnach schied Paulus von Athen und kam gen Korinth
1Дупэ ачея, Павел а плекат дин Атена ши с-а дус ла Коринт.
2und fand einen Juden mit Namen Aquila, von Geburt aus Pontus, welcher war neulich aus Italien gekommen samt seinem Weibe Priscilla (darum daß der Kaiser Klaudius geboten hatte allen Juden, zu weichen aus Rom).
2Аколо, а гэсит пе ун иудеу нумит Акуила, де ням дин Понт, венит де курынд дин Италия, ку невастэ-са Присчила, деоарече Клаудиу порунчисе ка тоць иудеий сэ плече дин Рома. А венит ла ей.
3Zu denen ging er ein; und dieweil er gleiches Handwerks war, blieb er bei ihnen und arbeitete. (Sie waren aber des Handwerks Teppichmacher).
3Ши, фииндкэ авя ачелашь мештешуг, а рэмас ла ей ши лукрау – месерия лор ера фачеря кортурилор.
4Und er lehrte in der Schule an allen Sabbaten und beredete beide, Juden und Griechen.
4Павел ворбя ын синагогэ ын фиекаре зи де Сабат ши ындуплека пе иудей ши пе гречь.
5Da aber Silas und Timotheus aus Mazedonien kamen, drang Paulus der Geist, zu bezeugen den Juden Jesum, daß er der Christus sei.
5Дар кынд ау венит Сила ши Тимотей дин Мачедония, Павел с-а дедат ын тотул проповэдуирий ши доведя иудеилор кэ Исус есте Христосул.
6Da sie aber widerstrebten und lästerten, schüttelte er die Kleider aus und sprach: Euer Blut sei über euer Haupt! Rein gehe ich von nun an zu den Heiden.
6Фииндкэ иудеий и се ымпотривяу ши-л батжокоряу, Павел шь-а скутурат хайнеле ши ле-а зис: „Сынӂеле востру сэ кадэ асупра капулуй востру; еу сунт курат. Де акум ынколо, мэ вой дуче ла нямурь.”
7Und machte sich von dannen und kam in ein Haus eines mit Namen Just, der gottesfürchtig war; dessen Haus war zunächst an der Schule.
7Ши дупэ че а ешит де аколо, а интрат ын каса унуй ом темэтор де Думнезеу, нумит Иуст, а кэруй касэ ера вечинэ ку синагога.
8Krispus aber, der Oberste der Schule, glaubte an den HERRN mit seinem ganzen Hause; und viele Korinther, die zuhörten, wurden gläubig und ließen sich taufen.
8Дар Крисп, фрунташул синагоӂий, а крезут ын Домнул ымпреунэ ку тоатэ каса луй. Ши мулць динтре коринтень, каре аузисерэ пе Павел, ау крезут ши ей ши ау фост ботезаць.
9Es sprach aber der HERR durch ein Gesicht in der Nacht zu Paulus: Fürchte dich nicht, sondern rede, und schweige nicht!
9Ноаптя, Домнул а зис луй Павел ынтр-о ведение: „Ну те теме, чи ворбеште ши ну тэчя,
10denn ich bin mit dir, und niemand soll sich unterstehen, dir zu schaden; denn ich habe ein großes Volk in dieser Stadt.
10кэчЕу сунт ку тине ши нимень ну ва пуне мына пе тине ка сэ-ць факэ рэу; ворбеште, фииндкэ ам мулт нород ын ачастэ четате.”
11Er saß aber daselbst ein Jahr und sechs Monate und lehrte das Wort Gottes.
11Аич а рэмас ун ан ши шасе лунь ши ынвэца принтре коринтень Кувынтул луй Думнезеу.
12Da aber Gallion Landvogt war in Achaja, empörten sich die Juden einmütig wider Paulus und führten ihn vor den Richtstuhl
12Пе кынд ера Галион кырмуитор ал Ахаей, иудеий с-ау ридикат ку ун гынд ымпотрива луй Павел, л-ау дус ынаинтя скаунулуй де жудекатэ
13und sprachen: Dieser überredet die Leute, Gott zu dienen dem Gesetz zuwider.
13ши ау зис: „Омул ачеста ацыцэ пе оамень сэ се ынкине луй Думнезеу ынтр-ун фел каре есте ымпотрива Леӂий.”
14Da aber Paulus wollte den Mund auftun, sprach Gallion zu den Juden: Wenn es ein Frevel oder eine Schalkheit wäre, liebe Juden, so höre ich euch billig;
14Павел воя сэ ынчапэ ворба, кынд Галион а зис иудеилор: „Дакэ ар фи ворба де врео фаптэ ря сау де врео блестемэцие, в-аш аскулта дупэ кувиинцэ, иудеилор!
15weil es aber eine Frage ist von der Lehre und von den Worten und von dem Gesetz unter euch, so seht ihr selber zu; ich denke darüber nicht Richter zu sein.
15Дар, дакэ есте ворба де неынцелеӂерь асупра унуй кувынт, асупра унор нуме ши асупра Леӂий воастре, тряба воастрэ; еу ну вряу сэ фиу жудекэтор песте ачесте лукрурь.”
16Und trieb sie von dem Richtstuhl.
16Ши й-а алунгат де ла скаунул де жудекатэ.
17Da ergriffen alle Griechen Sosthenes, den Obersten der Schule, und schlugen ihn vor dem Richtstuhl; und Gallion nahm sich's nicht an.
17Атунч, ау пус тоць мына пе Состен, фрунташул синагоӂий, ши-л бэтяу ынаинтя скаунулуй де жудекатэ, фэрэ ка луй Галион сэ-й песе.
18Paulus aber blieb noch lange daselbst; darnach machte er einen Abschied mit den Brüdern und wollte nach Syrien schiffen und mit ihm Priscilla und Aquila. Und er schor sein Haupt zu Kenchreä, denn er hatte ein Gelübde.
18Павел а май рэмас дестул де мултэ време ын Коринт. Ын урмэ, шь-а луат зиуа бунэ де ла фраць ши а плекат ку корабия спре Сирия, ымпреунэ ку Присчила ши Акуила, дупэ че шь-а тунс капул ын Кенкрея, кэч фэкусе о журуинцэ.
19Und er kam gen Ephesus und ließ sie daselbst; er aber ging in die Schule und redete mit den Juden.
19Ау ажунс ын Ефес; ши Павел а лэсат аколо пе ынсоциторий луй. А интрат ын синагогэ ши а стат де ворбэ ку иудеий,
20Sie baten ihn aber, daß er längere Zeit bei ihnen bliebe. Und er willigte nicht ein,
20каре л-ау ругат сэ рэмынэ ла ей май мултэ време. Ел ынсэ н-а воит,
21sondern machte seinen Abschied mit ihnen und sprach: Ich muß allerdinge das künftige Fest in Jerusalem halten; will's Gott, so will ich wieder zu euch kommen. Und fuhr weg von Ephesus
21чи шь-а луат рэмас-бун де ла ей ши а зис: „Требуе нумайдекыт ка сэрбэтоаря каре вине с-о фак ын Иерусалим. Дакэ ва вои Думнезеу, мэ вой ынтоарче ярэшь ла вой.” Ши а плекат дин Ефес.
22und kam gen Cäsarea und ging hinauf (nach Jerusalem) und grüßte die Gemeinde und zog hinab gen Antiochien.
22С-а дат жос дин корабие ын Чезарея, с-а суит ла Иерусалим ши, дупэ че а урат де бине Бисеричий, с-а коборыт ын Антиохия.
23Und verzog etliche Zeit und reiste weiter und durchwandelte nacheinander das galatische Land und Phrygien und stärkte alle Jünger.
23Дупэ че а петрекут кытэва време ын Антиохия, Павел а плекат ши а стрэбэтут дин лок ын лок цинутул Галатией ши Фриӂией, ынтэринд пе тоць ученичий.
24Es kam aber gen Ephesus ein Jude mit namen Apollos, von Geburt aus Alexandrien, ein beredter Mann und mächtig in der Schrift.
24Ла Ефес, а венит ун иудеу нумит Аполо, де ням дин Александрия. Омул ачеста авя дарул ворбирий ши ера таре ын Скриптурь.
25Dieser war unterwiesen im Weg des HERRN und redete mit brünstigem Geist und lehrte mit Fleiß von dem HERRN, wußte aber allein von der Taufe des Johannes.
25Ел ера ынвэцат ын че привеште Каля Домнулуй, авя ун дух ынфокат ши ворбя ши ынвэца амэнунцит пе оамень деспре Исус, мэкар кэ ну куноштя декыт ботезул луй Иоан.
26Dieser fing an, frei zu predigen in der Schule. Da ihn aber Aquila und Priscilla hörten, nahmen sie ihn zu sich und legten ihm den Weg Gottes noch fleißiger aus.
26А ынчепут а ворби ку ындрэзнялэ ын синагогэ. Акуила ши Присчила, кынд л-ау аузит, л-ау луат ла ей ши й-ау арэтат май ку де-амэнунтул Каля луй Думнезеу.
27Da er aber wollte nach Achaja reisen, schrieben die Brüder und vermahnten die Jünger, daß sie ihn aufnähmen. Und als er dahingekommen war, half er denen, die gläubig waren geworden durch die Gnade.
27Фииндкэ ел воя сэ трякэ ын Ахая, фраций л-ау ымбэрбэтат сэ се дукэ ши ау скрис ученичилор сэ-л примяскэ бине. Кынд а ажунс, а ажутат мулт, прин харул луй Думнезеу, пе чей че крезусерэ,
28Denn er überwand die Juden beständig und erwies öffentlich durch die Schrift, daß Jesus Christus sei.
28кэч ынфрунта ку путере пе иудей ынаинтя нородулуй ши ле доведя дин Скриптурь кэ Исус есте Христосул.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.