Römer 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Paulus, ein Knecht Jesu Christi, berufen zum Apostel, ausgesondert, zu predigen das Evangelium Gottes,
1Павел, роб ал луй Исус Христос, кемат сэ фие апостол, пус деопарте ка сэ вестяскэ Евангелия луй Думнезеу,
2welches er zuvor verheißen hat durch seine Propheten in der heiligen Schrift,
2пе каре о фэгэдуисе май ынаинте прин пророчий Сэй ын Сфинтеле Скриптурь.
3von seinem Sohn, der geboren ist von dem Samen Davids nach dem Fleisch
3Еа привеште пе Фиул Сэу, нэскут дин сэмынца луй Давид, ын че привеште трупул,
4und kräftig erwiesen als ein Sohn Gottes nach dem Geist, der da heiligt, seit der Zeit, da er auferstanden ist von den Toten, Jesus Christus, unser HERR,
4яр ын че привеште духул сфинценией, доведит ку путере кэ есте Фиул луй Думнезеу, прин ынвиеря морцилор, адикэ пе Исус Христос, Домнул ностру,
5durch welchen wir haben empfangen Gnade und Apostelamt, unter allen Heiden den Gehorsam des Glaubens aufzurichten unter seinem Namen,
5прин каре ам примит харул ши апостолия, ка сэ адучем, пентру Нумеле Луй, ла аскултаря крединцей пе тоате нямуриле,
6unter welchen ihr auch seid, die da berufen sind von Jesu Christo,
6ынтре каре сунтець ши вой, чей кемаць сэ фиць ай луй Исус Христос.
7allen, die zu Rom sind, den Liebsten Gottes und berufenen Heiligen: Gnade sei mit euch und Friede von Gott, unserm Vater, und dem HERRN Jesus Christus!
7Деч, воуэ тутурор, каре сунтець пряюбиць ай луй Думнезеу ын Рома, кемаць сэ фиць сфинць: Хар ши паче де ла Думнезеу, Татэл ностру, ши де ла Домнул Исус Христос!
8Aufs erste danke ich meinem Gott durch Jesum Christum euer aller halben, daß man von eurem Glauben in aller Welt sagt.
8Май ынтый мулцумеск Думнезеулуй меу, прин Исус Христос, пентру вой тоць, кэч крединца воастрэ есте веститэ ын тоатэ лумя.
9Denn Gott ist mein Zeuge, welchem ich diene in meinem Geist am Evangelium von seinem Sohn, daß ich ohne Unterlaß euer gedenke
9Думнезеу, кэруя Ый служеск ын духул меу, ын Евангелия Фиулуй Сэу, ымь есте мартор кэ вэ поменеск неынчетат ын ругэчуниле меле
10und allezeit in meinem Gebet flehe, ob sich's einmal zutragen wollte, daß ich zu euch käme durch Gottes Willen.
10ши чер тотдяуна ка, прин воя луй Думнезеу, сэ ам, ын сфыршит, феричиря сэ вин ла вой.
11Denn mich verlangt, euch zu sehen, auf daß ich euch mitteile etwas geistlicher Gabe, euch zu stärken;
11Кэч дореск сэ вэ вэд, ка сэ вэ дау вреун дар духовническ пентру ынтэриря воастрэ
12das ist, daß ich samt euch getröstet würde durch euren und meinen Glauben, den wir untereinander haben.
12сау, май деграбэ, ка сэ не ымбэрбэтэм лаолалтэ ын мижлокул востру, прин крединца пе каре о авем ымпреунэ, ши вой, ши еу.
13Ich will euch aber nicht verhalten, liebe Brüder, daß ich mir oft habe vorgesetzt, zu euch zu kommen (bin aber verhindert bisher), daß ich auch unter euch Frucht schaffte gleichwie unter andern Heiden.
13Ну вряу сэ ну штиць, фрацилор, кэ де мулте орь ам авут де гынд сэ вин ла вой, ка сэ кулег вреун род принтре вой, ка принтре челелалте нямурь, дар ам фост ымпедикат пынэ акум.
14Ich bin ein Schuldner der Griechen und der Ungriechen, der Weisen und der Unweisen.
14Еу сунт датор ши гречилор, ши барбарилор, ши челор ынвэцаць, ши челор неынвэцаць.
15Darum, soviel an mir ist, bin ich geneigt, auch euch zu Rom das Evangelium zu predigen.
15Астфел, ын че мэ привеште пе мине, ам о вие доринцэ сэ вэ вестеск Евангелия воуэ, челор дин Рома.
16Denn ich schäme mich des Evangeliums von Christo nicht; denn es ist eine Kraft Gottes, die da selig macht alle, die daran glauben, die Juden vornehmlich und auch die Griechen.
16Кэч мие ну мь-е рушине де Евангелия луй Христос, фииндкэ еа есте путеря луй Думнезеу пентру мынтуиря фиекэруя каре креде: ынтый а иудеулуй, апой а грекулуй;
17Sintemal darin offenbart wird die Gerechtigkeit, die vor Gott gilt, welche kommt aus Glauben in Glauben; wie denn geschrieben steht: “Der Gerechte wird seines Glaubens leben.”
17деоарече ын еа есте дескоперитэ о неприхэнире пе каре о дэ Думнезеу прин крединцэ ши каре дуче ла крединцэ, дупэ кум есте скрис: „Чел неприхэнит ва трэи прин крединцэ.”
18Denn Gottes Zorn vom Himmel wird offenbart über alles gottlose Wesen und Ungerechtigkeit der Menschen, die die Wahrheit in Ungerechtigkeit aufhalten.
18Мыния луй Думнезеу се дескоперэ дин чер ымпотрива орькэрей нечинстирь а луй Думнезеу ши ымпотрива орькэрей нелеӂюирь а оаменилор, каре ынэдушэ адевэрул ын нелеӂюиря лор.
19Denn was man von Gott weiß, ist ihnen offenbar; denn Gott hat es ihnen offenbart,
19Фииндкэ че се поате куноаште деспре Думнезеу ле есте дескоперит ын ей, кэч ле-а фост арэтат де Думнезеу.
20damit daß Gottes unsichtbares Wesen, das ist seine ewige Kraft und Gottheit, wird ersehen, so man des wahrnimmt, an den Werken, nämlich an der Schöpfung der Welt; also daß sie keine Entschuldigung haben,
20Ын адевэр, ынсушириле невэзуте але Луй, путеря Луй вешникэ ши думнезеиря Луй се вэд лэмурит де ла фачеря лумий, кынд те уйць ку бэгаре де сямэ ла еле ын лукруриле фэкуте де Ел. Аша кэ ну се пот дезвиновэци,
21dieweil sie wußten, daß ein Gott ist, und haben ihn nicht gepriesen als einen Gott noch ihm gedankt, sondern sind in ihrem Dichten eitel geworden, und ihr unverständiges Herz ist verfinstert.
21фииндкэ, мэкар кэ ау куноскут пе Думнезеу, ну Л-ау прослэвит ка Думнезеу, нич ну Й-ау мулцумит, чи с-ау дедат ла гындирь дешарте ши инима лор фэрэ причепере с-а ынтунекат.
22Da sie sich für Weise hielten, sind sie zu Narren geworden
22С-ау фэлит кэ сунт ынцелепць ши ау ыннебунит
23und haben verwandelt die Herrlichkeit des unvergänglichen Gottes in ein Bild gleich dem vergänglichen Menschen und der Vögel und der vierfüßigen und der kriechenden Tiere.
23ши ау скимбат слава Думнезеулуй немуритор ынтр-о икоанэ каре сямэнэ ку омул муритор, пэсэрь, добитоаче ку патру пичоаре ши тырытоаре.
24Darum hat sie auch Gott dahingegeben in ihrer Herzen Gelüste, in Unreinigkeit, zu schänden ihre eigenen Leiber an sich selbst,
24Де ачея, Думнезеу й-а лэсат прадэ некурэцией, сэ урмезе пофтеле инимилор лор, аша кэ ышь нечинстеск сингурь трупуриле,
25sie, die Gottes Wahrheit haben verwandelt in die Lüge und haben geehrt und gedient dem Geschöpfe mehr denn dem Schöpfer, der da gelobt ist in Ewigkeit. Amen.
25кэч ау скимбат ын минчунэ адевэрул луй Думнезеу ши ау служит ши с-ау ынкинат фэптурий ын локул Фэкэторулуй, каре есте бинекувынтат ын вечь! Амин.
26Darum hat sie auch Gott dahingegeben in schändliche Lüste: denn ihre Weiber haben verwandelt den natürlichen Brauch in den unnatürlichen;
26Дин причина ачаста, Думнезеу й-а лэсат ын воя унор патимь скырбоасе, кэч фемеиле лор ау скимбат ынтребуинцаря фиряскэ а лор ынтр-уна каре есте ымпотрива фирий;
27desgleichen auch die Männer haben verlassen den natürlichen Brauch des Weibes und sind aneinander erhitzt in ihren Lüsten und haben Mann mit Mann Schande getrieben und den Lohn ihres Irrtums (wie es denn sein sollte) an sich selbst empfangen.
27тот астфел, ши бэрбаций ау пэрэсит ынтребуинцаря фиряскэ а фемеий, с-ау апринс ын пофтеле лор уний пентру алций, ау сэвыршит парте бэрбэтяскэ ку парте бэрбэтяскэ лукрурь скырбоасе ши ау примит ын ей ыншишь плата кувенитэ пентру рэтэчиря лор.
28Und gleichwie sie nicht geachtet haben, daß sie Gott erkenneten, hat sie Gott auch dahingegeben in verkehrten Sinn, zu tun, was nicht taugt,
28Фииндкэ н-ау кэутат сэ пэстрезе пе Думнезеу ын куноштинца лор, Думнезеу й-а лэсат ын воя минций лор блестемате, ка сэ факэ лукрурь неынгэдуите.
29voll alles Ungerechten, Hurerei, Schalkheit, Geizes, Bosheit, voll Neides, Mordes, Haders, List, giftig, Ohrenbläser,
29Астфел ау ажунс плинь де орьче фел де нелеӂюире, де курвие, де викление, де лэкомие, де рэутате; плинь де пизмэ, де учидере, де чартэ, де ыншелэчуне, де порнирь рэутэчоасе; сунт шоптиторь,
30Verleumder, Gottesverächter, Frevler, hoffärtig, ruhmredig, Schädliche, den Eltern ungehorsam,
30бырфиторь, урыторь де Думнезеу, образничь, труфашь, лэудэрошь, нэскочиторь де реле, неаскултэторь де пэринць,
31Unvernünftige, Treulose, Lieblose, unversöhnlich, unbarmherzig.
31фэрэ причепере, кэлкэторь де кувынт, фэрэ драгосте фиряскэ, неындуплекаць, фэрэ милэ.
32Sie wissen Gottes Gerechtigkeit, daß, die solches tun, des Todes würdig sind, und tun es nicht allein, sondern haben auch Gefallen an denen, die es tun.
32Ши, мэкар кэ штиу хотэрыря луй Думнезеу, кэ чей че фак асеменя лукрурь сунт вредничь де моарте, тотушь ей ну нумай кэ ле фак, дар ши гэсеск де бунь пе чей че ле фак.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.