Römer 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Den Schwachen im Glauben nehmet auf und verwirrt die Gewissen nicht.
1Примиць бине пе чел слаб ын крединцэ ши ну вэ апукаць ла ворбэ асупра пэрерилор ындоелниче.
2Einer glaubt er möge allerlei essen; welcher aber schwach ist, der ißt Kraut.
2Унул креде кэ поате сэ мэнынче де тоате, пе кынд алтул, каре есте слаб, ну мэнынкэ декыт вердецурь.
3Welcher ißt, der verachte den nicht, der da nicht ißt; und welcher nicht ißt, der richte den nicht, der da ißt; denn Gott hat ihn aufgenommen.
3Чине мэнынкэ сэ ну диспрецуяскэ пе чине ну мэнынкэ ши чине ну мэнынкэ сэ ну жудече пе чине мэнынкэ, фииндкэ Думнезеу л-а примит.
4Wer bist du, daß du einen fremden Knecht richtest? Er steht oder fällt seinem HERRN. Er mag aber wohl aufgerichtet werden; denn Gott kann ihn wohl aufrichten.
4Чине ешть ту, каре жудечь пе робул алтуя? Дакэ стэ ын пичоаре сау каде, есте тряба стэпынулуй сэу; тотушь ва ста ын пичоаре, кэч Домнул аре путере сэ-л ынтэряскэ пентру ка сэ стя.
5Einer hält einen Tag vor dem andern; der andere aber hält alle Tage gleich. Ein jeglicher sei in seiner Meinung gewiß.
5Унул сокотеште о зи май пресус декыт алта; пентру алтул, тоате зилеле сунт ла фел. Фиекаре сэ фие деплин ынкрединцат ын минтя луй.
6Welcher auf die Tage hält, der tut's dem HERRN; und welcher nichts darauf hält, der tut's auch dem HERRN. Welcher ißt, der ißt dem HERRN, denn er dankt Gott; welcher nicht ißt, der ißt dem HERRN nicht und dankt Gott.
6Чине фаче деосебире ынтре зиле пентру Домнул о фаче. Чине ну фаче деосебире ынтре зиле пентру Домнул н-о фаче. Чине мэнынкэ пентру Домнул мэнынкэ, пентру кэ адуче мулцумирь луй Думнезеу. Чине ну мэнынкэ пентру Домнул ну мэнынкэ ши адуче ши ел мулцумирь луй Думнезеу.
7Denn unser keiner lebt sich selber, und keiner stirbt sich selber.
7Ын адевэр, ничунул дин ной ну трэеште пентру сине ши ничунул дин ной ну моаре пентру сине.
8Leben wir, so leben wir dem HERRN; sterben wir, so sterben wir dem HERRN. Darum, wir leben oder sterben, so sind wir des HERRN.
8Кэч, дакэ трэим, пентру Домнул трэим ши, дакэ мурим, пентру Домнул мурим. Деч, фие кэ трэим, фие кэ мурим, ной сунтем ай Домнулуй.
9Denn dazu ist Christus auch gestorben und auferstanden und wieder lebendig geworden, daß er über Tote und Lebendige HERR sei.
9Кэч Христос пентру ачаста а мурит ши а ынвият, ка сэ айбэ стэпынире ши песте чей морць, ши песте чей вий.
10Du aber, was richtest du deinen Bruder? Oder, du anderer, was verachtest du deinen Bruder? Wir werden alle vor den Richtstuhl Christi dargestellt werden;
10Дар пентру че жудечь ту пе фрателе тэу? Сау пентру че диспрецуешть ту пе фрателе тэу? Кэч тоць не вом ынфэциша ынаинтя скаунулуй де жудекатэ ал луй Христос.
11denn es steht geschrieben: “So wahr ich lebe, spricht der HERR, mir sollen alle Kniee gebeugt werden, und alle Zungen sollen Gott bekennen.”
11Фииндкэ есте скрис: „Пе вяца Мя Мэ жур, зиче Домнул, кэ орьче ӂенункь се ва плека ынаинтя Мя ши орьче лимбэ ва да славэ луй Думнезеу.”
12So wird nun ein jeglicher für sich selbst Gott Rechenschaft geben.
12Аша кэ фиекаре дин ной аре сэ дя сокотялэ деспре сине ынсушь луй Думнезеу.
13Darum lasset uns nicht mehr einer den andern richten; sondern das richtet vielmehr, daß niemand seinem Bruder einen Anstoß oder Ärgernis darstelle.
13Сэ ну не май жудекэм дар уний пе алций. Чи май бине жудекаць сэ ну фачець нимик каре сэ фие пентру фрателе востру о пятрэ де потикнире сау ун прилеж де пэкэтуире.
14Ich weiß und bin gewiß in dem HERRN Jesus, daß nichts gemein ist an sich selbst; nur dem, der es rechnet für gemein, dem ist's gemein.
14Еу штиу ши сунт ынкрединцат ын Домнул Исус, кэ нимик ну есте некурат ын сине ши кэ ун лукру ну есте некурат декыт пентру чел че креде кэ есте некурат.
15So aber dein Bruder um deiner Speise willen betrübt wird, so wandelst du schon nicht nach der Liebe. Verderbe den nicht mit deiner Speise, um welches willen Christus gestorben ist.
15Дар, дакэ фачь ка фрателе тэу сэ се мыхняскэ дин причина уней мынкэрь, ну май умбли ын драгосте! Ну нимичи, прин мынкаря та, пе ачела пентру каре а мурит Христос!
16Darum schaffet, daß euer Schatz nicht verlästert werde.
16Ну фачець ка бинеле востру сэ фие грэит де рэу.
17Denn das Reich Gottes ist nicht Essen und Trinken, sondern Gerechtigkeit und Friede und Freude in dem heiligen Geiste.
17Кэч Ымпэрэция луй Думнезеу ну есте мынкаре ши бэутурэ, чи неприхэнире, паче ши букурие ын Духул Сфынт.
18Wer darin Christo dient, der ist Gott gefällig und den Menschen wert.
18Чине служеште луй Христос ын фелул ачеста есте плэкут луй Думнезеу ши чинстит де оамень.
19Darum laßt uns dem nachstreben, was zum Frieden dient und was zur Besserung untereinander dient.
19Ашадар, сэ урмэрим лукруриле каре дук ла пачя ши зидиря ноастрэ.
20Verstöre nicht um der Speise willen Gottes Werk. Es ist zwar alles rein; aber es ist nicht gut dem, der es ißt mit einem Anstoß seines Gewissens.
20Сэ ну нимичешть пентру о мынкаре лукрул луй Думнезеу. Дрепт ворбинд, тоате лукруриле сунт курате. Тотушь, а мынка дин еле, кынд фаптул ачеста ажунӂе пентру алтул ун прилеж де кэдере, есте рэу.
21Es ist besser, du essest kein Fleisch und trinkest keinen Wein und tust nichts, daran sich dein Bruder stößt oder ärgert oder schwach wird.
21Бине есте сэ ну мэнынчь карне, сэ ну бей вин ши сэ те ферешть де орьче лукру каре поате фи пентру фрателе тэу ун прилеж де кэдере, де пэкэтуире сау де слэбире.
22Hast du den Glauben, so habe ihn bei dir selbst vor Gott. Selig ist, der sich selbst kein Gewissen macht in dem, was er annimmt.
22Ынкрединцаря пе каре о ай, пэстряз-о пентру тине, ынаинтя луй Думнезеу. Фериче де чел че ну се осындеште сингур ын че гэсеште бине.
23Wer aber darüber zweifelt, und ißt doch, der ist verdammt; denn es geht nicht aus dem Glauben. Was aber nicht aus dem Glauben geht, das ist Sünde.
23Дар чине се ындоеште ши мэнынкэ есте осындит, пентру кэ ну мэнынкэ дин ынкрединцаре. Тот че ну вине дин ынкрединцаре е пэкат.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.