Epistola Di S. Paolo A' Romani 14
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1OR accogliete quel che è debole in fede; ma non già a quistioni di dispute.
1Примиць бине пе чел слаб ын крединцэ ши ну вэ апукаць ла ворбэ асупра пэрерилор ындоелниче.
2L'uno crede di poter mangiar d'ogni cosa; ma l' altro, che è debole, mangia dell'erbe.
2Унул креде кэ поате сэ мэнынче де тоате, пе кынд алтул, каре есте слаб, ну мэнынкэ декыт вердецурь.
3Colui che mangia non isprezzi colui che non mangia, e colui che non mangia non giudichi colui che mangia; poichè Iddio l'ha preso a sè.
3Чине мэнынкэ сэ ну диспрецуяскэ пе чине ну мэнынкэ ши чине ну мэнынкэ сэ ну жудече пе чине мэнынкэ, фииндкэ Думнезеу л-а примит.
4Chi sei tu, che giudichi il famiglio altrui? egli sta ritto, o cade, al suo proprio Signore, ma sarà raffermato, perciocchè Iddio è potente da raffermarlo.
4Чине ешть ту, каре жудечь пе робул алтуя? Дакэ стэ ын пичоаре сау каде, есте тряба стэпынулуй сэу; тотушь ва ста ын пичоаре, кэч Домнул аре путере сэ-л ынтэряскэ пентру ка сэ стя.
5L'uno stima un giorno più che l'altro; e l'altro stima tutti i giorni pari ; ciascuno sia appieno accertato nella sua mente.
5Унул сокотеште о зи май пресус декыт алта; пентру алтул, тоате зилеле сунт ла фел. Фиекаре сэ фие деплин ынкрединцат ын минтя луй.
6Chi ha divozione al giorno ve l'ha al Signore; e chi non ha alcuna divozione al giorno non ve l'ha al Signore. E chi mangia, mangia al Signore; perciocchè egli rende grazie a Dio; e chi non mangia non mangia al Signore, e pur rende grazie a Dio.
6Чине фаче деосебире ынтре зиле пентру Домнул о фаче. Чине ну фаче деосебире ынтре зиле пентру Домнул н-о фаче. Чине мэнынкэ пентру Домнул мэнынкэ, пентру кэ адуче мулцумирь луй Думнезеу. Чине ну мэнынкэ пентру Домнул ну мэнынкэ ши адуче ши ел мулцумирь луй Думнезеу.
7Poichè niun di noi vive a sè stesso, nè muore a sè stesso.
7Ын адевэр, ничунул дин ной ну трэеште пентру сине ши ничунул дин ной ну моаре пентру сине.
8Perciocchè, se pur viviamo, viviamo al Signore; e se moriamo, moriamo al Signore; dunque, o che viviamo, o che moriamo, siamo del Signore.
8Кэч, дакэ трэим, пентру Домнул трэим ши, дакэ мурим, пентру Домнул мурим. Деч, фие кэ трэим, фие кэ мурим, ной сунтем ай Домнулуй.
9Imperocchè a questo fine Cristo è morto, e risuscitato, e tornato a vita, acciocchè egli signoreggi e sopra i morti, e sopra e vivi.
9Кэч Христос пентру ачаста а мурит ши а ынвият, ка сэ айбэ стэпынире ши песте чей морць, ши песте чей вий.
10Or tu, perchè giudichi il tuo fratello? ovvero tu ancora, perchè sprezzi il tuo fratello? poichè tutti abbiamo a comparire davanti al tribunal di Cristo.
10Дар пентру че жудечь ту пе фрателе тэу? Сау пентру че диспрецуешть ту пе фрателе тэу? Кэч тоць не вом ынфэциша ынаинтя скаунулуй де жудекатэ ал луй Христос.
11Perciocchè egli è scritto: Come io vivo, dice il Signore, ogni ginocchio si piegherà davanti a me, ed ogni lingua darà gloria a Dio.
11Фииндкэ есте скрис: „Пе вяца Мя Мэ жур, зиче Домнул, кэ орьче ӂенункь се ва плека ынаинтя Мя ши орьче лимбэ ва да славэ луй Думнезеу.”
12Così adunque ciascun di noi renderà ragion di sè stesso a Dio.
12Аша кэ фиекаре дин ной аре сэ дя сокотялэ деспре сине ынсушь луй Думнезеу.
13PERCIÒ, non giudichiamo più gli uni gli altri; ma più tosto giudicate questo, di non porre intoppo, o scandalo al fratello.
13Сэ ну не май жудекэм дар уний пе алций. Чи май бине жудекаць сэ ну фачець нимик каре сэ фие пентру фрателе востру о пятрэ де потикнире сау ун прилеж де пэкэтуире.
14Io so, e son persuaso nel Signor Gesù, che niuna cosa per sè stessa è immonda; ma, a chi stima alcuna cosa essere immonda, ad esso è immonda.
14Еу штиу ши сунт ынкрединцат ын Домнул Исус, кэ нимик ну есте некурат ын сине ши кэ ун лукру ну есте некурат декыт пентру чел че креде кэ есте некурат.
15Ma, se il tuo fratello è contristato per lo cibo, tu non cammini più secondo carità; non far, col tuo cibo, perir colui per cui Cristo è morto.
15Дар, дакэ фачь ка фрателе тэу сэ се мыхняскэ дин причина уней мынкэрь, ну май умбли ын драгосте! Ну нимичи, прин мынкаря та, пе ачела пентру каре а мурит Христос!
16Il vostro bene adunque non sia bestemmiato.
16Ну фачець ка бинеле востру сэ фие грэит де рэу.
17Perciocchè il regno di Dio non è vivanda, nè bevanda; ma giustizia, e pace, e letizia nello Spirito Santo.
17Кэч Ымпэрэция луй Думнезеу ну есте мынкаре ши бэутурэ, чи неприхэнире, паче ши букурие ын Духул Сфынт.
18Perciocchè, chi in queste cose serve a Cristo è grato a Dio, ed approvato dagli uomini.
18Чине служеште луй Христос ын фелул ачеста есте плэкут луй Думнезеу ши чинстит де оамень.
19Procacciamo adunque le cose che son della pace, e della scambievole edificazione.
19Ашадар, сэ урмэрим лукруриле каре дук ла пачя ши зидиря ноастрэ.
20Non disfar l'opera di Dio per la vivanda; ben sono tutte le cose pure; ma vi è male per l'uomo che mangia con intoppo.
20Сэ ну нимичешть пентру о мынкаре лукрул луй Думнезеу. Дрепт ворбинд, тоате лукруриле сунт курате. Тотушь, а мынка дин еле, кынд фаптул ачеста ажунӂе пентру алтул ун прилеж де кэдере, есте рэу.
21Egli è bene non mangiar carne, e non ber vino, e non far cosa alcuna, nella quale il tuo fratello s'intoppa, o è scandalezzato, o è debole.
21Бине есте сэ ну мэнынчь карне, сэ ну бей вин ши сэ те ферешть де орьче лукру каре поате фи пентру фрателе тэу ун прилеж де кэдере, де пэкэтуире сау де слэбире.
22Tu, hai tu fede? abbila in te stesso, davanti a Dio; beato chi non condanna sè stesso in ciò ch'egli discerne.
22Ынкрединцаря пе каре о ай, пэстряз-о пентру тине, ынаинтя луй Думнезеу. Фериче де чел че ну се осындеште сингур ын че гэсеште бине.
23Ma colui che sta in dubbio, se mangia, è condannato; perciocchè non mangia con fede; or tutto ciò che non è di fede è peccato.
23Дар чине се ындоеште ши мэнынкэ есте осындит, пентру кэ ну мэнынкэ дин ынкрединцаре. Тот че ну вине дин ынкрединцаре е пэкат.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.