Galater 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Paulus, ein Apostel (nicht von Menschen, auch nicht durch Menschen, sondern durch Jesum Christum und Gott, den Vater, der ihn auferweckt hat von den Toten),
1Павел, апостол ну де ла оамень, нич принтр-ун ом, чи прин Исус Христос ши прин Думнезеу Татэл, каре Л-а ынвият дин морць,
2und alle Brüder, die bei mir sind, den Gemeinden in Galatien:
2ши тоць фраций каре сунт ымпреунэ ку мине, кэтре Бисеричиле Галатией:
3Gnade sei mit euch und Friede von Gott, dem Vater, und unserm HERRN Jesus Christus,
3Хар ши паче воуэ де ла Думнезеу Татэл ши де ла Домнул ностру Исус Христос!
4der sich selbst für unsere Sünden gegeben hat, daß er uns errettete von dieser gegenwärtigen, argen Welt nach dem Willen Gottes und unseres Vaters,
4Ел С-а дат пе Сине Ынсушь пентру пэкателе ноастре ка сэ не смулгэ дин ачест вяк рэу, дупэ воя Думнезеулуй ностру ши Татэл.
5welchem sei Ehre von Ewigkeit zu Ewigkeit! Amen.
5А Луй сэ фие слава ын вечий вечилор! Амин.
6Mich wundert, daß ihr euch so bald abwenden lasset von dem, der euch berufen hat in die Gnade Christi, zu einem anderen Evangelium,
6Мэ мир кэ тречець аша де репеде де ла Чел че в-а кемат прин харул луй Христос ла о алтэ евангелие.
7so doch kein anderes ist, außer, daß etliche sind, die euch verwirren und wollen das Evangelium Christi verkehren.
7Ну доар кэ есте о алтэ евангелие, дар сунт уний оамень каре вэ тулбурэ ши воеск сэ рэстоарне Евангелия луй Христос.
8Aber so auch wir oder ein Engel vom Himmel euch würde Evangelium predigen anders, denn das wir euch gepredigt haben, der sei verflucht!
8Дар кяр дакэ ной ыншине сау ун ынӂер дин чер ар вени сэ вэ проповэдуяскэ о евангелие деосебитэ де ачея пе каре в-ам проповэдуит-о ной, сэ фие анатема!
9Wie wir jetzt gesagt haben, so sagen wir abermals: So jemand euch Evangelium predigt anders, denn das ihr empfangen habt, der sei verflucht!
9Кум ам май спус, о спун ши акум: Дакэ вэ проповэдуеште чинева о евангелие деосебитэ де ачея пе каре аць примит-о, сэ фие анатема!
10Predige ich denn jetzt Menschen oder Gott zu Dienst? Oder gedenke ich, Menschen gefällig zu sein? Wenn ich den Menschen noch gefällig wäre, so wäre ich Christi Knecht nicht.
10Каут еу оаре, ын клипа ачаста, сэ капэт бунэвоинца оаменилор сау бунэвоинца луй Думнезеу? Сау каут сэ плак оаменилор? Дакэ аш май кэута сэ плак оаменилор, н-аш фи робул луй Христос.
11Ich tue euch aber kund, liebe Brüder, daß das Evangelium, das von mir gepredigt ist, nicht menschlich ist.
11Фрацилор, вэ мэртурисеск кэ Евангелия проповэдуитэ де мине ну есте де обыршие оменяскэ,
12Denn ich habe es von keinem Menschen empfangen noch gelernt, sondern durch die Offenbarung Jesu Christi.
12пентру кэ н-ам примит-о, нич н-ам ынвэцат-о де ла вреун ом, чи прин дескопериря луй Исус Христос.
13Denn ihr habt ja wohl gehört meinen Wandel weiland im Judentum, wie ich über die Maßen die Gemeinde Gottes verfolgte und verstörte
13Аць аузит, ын адевэр, каре ера пуртаря мя де алтэдатэ, ын релиӂия иудеилор. Кум, адикэ, пригоням песте мэсурэ де мулт Бисерика луй Думнезеу ши фэчям прэпэд ын еа
14und nahm zu im Judentum über viele meinesgleichen in meinem Geschlecht und eiferte über die Maßen um das väterliche Gesetz.
14ши кум ерам май ынаинтат ын релиӂия иудеилор декыт мулць дин нямул меу де о вырстэ ку мине. Ерам ынсуфлецит де о рывнэ неспус де маре пентру датиниле стрэмошешть.
15Da es aber Gott wohl gefiel, der mich von meiner Mutter Leibe an hat ausgesondert und berufen durch seine Gnade,
15Дар, кынд Думнезеу, каре м-а пус деопарте дин пынтечеле майчий меле ши м-а кемат прин харул Сэу, а гэсит ку кале
16daß er seinen Sohn offenbarte in mir, daß ich ihn durchs Evangelium verkündigen sollte unter den Heiden: alsobald fuhr ich zu und besprach mich nicht darüber mit Fleisch und Blut,
16сэ дескопере ын мине пе Фиул Сэу, ка сэ-Л вестеск ынтре нямурь, ындатэ, н-ам ынтребат пе ничун ом,
17kam auch nicht gen Jerusalem zu denen, die vor mir Apostel waren, sondern zog hin nach Arabien und kam wiederum gen Damaskus.
17нич ну м-ам суит ла Иерусалим, ла чей че ау фост апостоль ынаинте де мине, чи м-ам дус ын Арабия. Апой м-ам ынторс дин ноу ла Дамаск.
18Darnach über drei Jahre kam ich nach Jerusalem, Petrus zu schauen, und blieb fünfzehn Tage bei ihm.
18Дупэ трей ань, м-ам суит ла Иерусалим сэ фак куноштинцэ ку Кифа ши ам рэмас ла ел чинчспрезече зиле.
19Der andern Apostel aber sah ich keinen außer Jakobus, des HERRN Bruder.
19Дар н-ам вэзут пе ничунул алтул динтре апостоль декыт пе Иаков, фрателе Домнулуй.
20Was ich euch aber schreibe, siehe, Gott weiß, ich lüge nicht!
20Ын челе че вэ скриу, ятэ, ынаинтя луй Думнезеу, ну минт.
21Darnach kam ich in die Länder Syrien und Zilizien.
21Дупэ ачея м-ам дус ын цинутуриле Сирией ши Чиличией.
22Ich war aber unbekannt von Angesicht den christlichen Gemeinden in Judäa.
22Ши ерам ынкэ некуноскут ла фацэ Бисеричилор луй Христос, каре сунт ын Иудея.
23Sie hatten aber allein gehört, daß, der uns weiland verfolgte, der predigt jetzt den Glauben, welchen er weiland verstörte,
23Еле аузяу доар спунынду-се: „Чел че не пригоня одиниоарэ акум проповэдуеште крединца, пе каре кэута с-о нимичяскэ одиниоарэ.”
24und priesen Gott über mir.
24Ши слэвяу пе Думнезеу дин причина мя.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.