Esther 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Zu den Zeiten Ahasveros (der da König war von Indien bis an Mohrenland über hundert und siebenundzwanzig Länder)
1Ера пе время луй Ахашверош, а ачелуй Ахашверош каре домня де ла Индия пынэ ын Етиопия, песте о сутэ доуэзечь ши шапте де цинутурь.
2und da er auf seinem königlichen Stuhl saß zu Schloß Susan,
2Ымпэратул Ахашверош шедя атунч пе скаунул луй ымпэрэтеск ла Суса, ын капиталэ.
3im dritten Jahr seines Königreichs, machte er bei sich ein Mahl allen seinen Fürsten und Knechten, den Gewaltigen in Persien und Medien, den Landpflegern und Obersten in seinen Ländern,
3Ын ал трейля ан ал домнией луй, а дат ун оспэц тутурор домниторилор ши служиторилор сэй. Кэпетенииле оштирий першилор ши мезилор, май-марий ши капий цинутурилор с-ау стрынс ынаинтя луй.
4daß er sehen ließe den herrlichen Reichtum seines Königreichs und die köstliche Pracht seiner Majestät viele Tage lang, hundert und achtzig Tage.
4Ел ле-а арэтат богэция стрэлучитэ а ымпэрэцией луй ши слава минунатэ а мэримий луй ын мулте зиле, тимп де о сутэ оптзечь де зиле.
5Und da die Tage aus waren, machte der König ein Mahl allem Volk, das zu Schloß Susan war, Großen und Kleinen, sieben Tage lang im Hofe des Gartens am Hause des Königs.
5Дупэ че ау трекут ачесте зиле, ымпэратул а дат ынтрегулуй попор каре се афла ын капитала Суса, де ла чел май маре пынэ ла чел май мик, ун оспэц, каре а цинут шапте зиле, ын куртя грэдиний касей ымпэрэтешть.
6Da hingen weiße, rote und blaue Tücher, mit leinenen und scharlachnen Seilen gefaßt, in silbernen Ringen auf Marmorsäulen. Die Bänke waren golden und silbern auf Pflaster von grünem, weißem, gelbem und schwarzen Marmor.
6Ковоаре албе, верзь ши албастре ерау легате, ку фуний де ин субцире ши де пурпурэ, де ниште вериӂь де арӂинт ши де ниште стылпь де мармурэ. Патурь де аур ши де арӂинт стэтяу пе о подя де порфир, де мармурэ, де сидеф ши де петре негре.
7Und das Getränk trug man in goldenen Gefäßen und immer andern und andern Gefäßen, und königlichen Wein die Menge, wie denn der König vermochte.
7Яр де бэут турнау ын васе де аур, де фелурите союрь. Ера белшуг де вин ымпэрэтеск, мулцумитэ дэрничией ымпэратулуй.
8Und man setzte niemand, was er trinken sollte; denn der König hatte allen Vorstehern befohlen, daß ein jeglicher sollte tun, wie es ihm wohl gefiel.
8Дар нимень ну ера силит сэ бя, кэч ымпэратул порунчисе тутурор оаменилор дин каса луй сэ факэ дупэ воя фиекэруя.
9Und die Königin Vasthi machte auch ein Mahl für die Weiber im königlichen Hause des Königs Ahasveros.
9Ымпэрэтяса Васти а дат ши еа ун оспэц фемеилор ын каса ымпэрэтяскэ а ымпэратулуй Ахашверош.
10Und am siebenten Tage, da der König gutes Muts war vom Wein, hieß er Mehuman, Bistha, Harbona, Bigtha, Abagtha, Sethar und Charkas, die sieben Kämmerer, die vor dem König Ahasveros dienten,
10А шаптя зи, пе кынд инима ымпэратулуй ера веселэ де вин, а порунчит луй Мехуман, Бизта, Харбона, Бигта, Абагта, Зетар ши Каркас, чей шапте фамень каре служяу ынаинтя ымпэратулуй Ахашверош,
11daß sie die Königin Vasthi holten vor den König mit der königlichen Krone, daß er den Völkern und Fürsten zeigte ihre Schöne; denn sie war schön.
11сэ адукэ ын фаца луй пе ымпэрэтяса Васти ку кунуна ымпэрэтяскэ, пентру ка сэ арате фрумусеця ей попоарелор ши май-марилор сэй, кэч ера фрумоасэ ла кип.
12Aber die Königin Vasthi wollte nicht kommen nach dem Wort des Königs durch seine Kämmerer. Da ward der König sehr zornig, und sein Grimm entbrannte in ihm.
12Дар ымпэрэтяса Васти н-а врут сэ винэ кынд а примит прин фамень порунка ымпэратулуй. Ши ымпэратул с-а супэрат фоарте таре, с-а апринс де мыние.
13Und der König sprach zu den Weisen, die sich auf die Zeiten verstanden (denn des Königs Sachen mußten geschehen vor allen, die sich auf Recht und Händel verstanden;
13Атунч, ымпэратул а ворбит ку ынцелепций каре куноштяу обичеюриле времий. Кэч аша се пуняу ла кале требуриле ымпэратулуй – ынаинтя тутурор челор че куноштяу леӂиле ши дрептул.
14die nächsten aber die bei ihm waren Charsena, Sethar, Admatha, Tharsis, Meres, Marsena und Memuchan, die sieben Fürsten der Perser und Meder, die das Angesicht des Königs sahen und saßen obenan im Königreich),
14Авя лынгэ ел пе Каршена, пе Шетар, пе Адмата, пе Тарсис, пе Мерес, пе Марсена, пе Мемукан, шапте домниторь ай Персией ши Медией, каре ведяу фаца ымпэратулуй ши каре авяу локул ынтый ын ымпэрэцие.
15was für ein Recht man an der Königin Vasthi tun sollte, darum daß sie nicht getan hatte nach dem Wort des Königs durch seine Kämmerer.
15„Че требуе”, а зис ел, „сэ се факэ ымпэрэтесей Васти дупэ леӂе, пентру кэ н-а ымплинит че й-а порунчит ымпэратул Ахашверош прин фамень?”
16Da sprach Memuchan vor dem König und den Fürsten: Die Königin Vasthi hat nicht allein an dem König übel getan, sondern auch an allen Fürsten und an allen Völkern in allen Landen des Königs Ahasveros.
16Мемукан а рэспунс ынаинтя ымпэратулуй ши домниторилор: „Ну нумай фацэ де ымпэрат с-а пуртат рэу ымпэрэтяса Васти, чи ши фацэ де тоць домниторий ши тоате попоареле каре сунт ын тоате цинутуриле ымпэратулуй Ахашверош.
17Denn es wird solche Tat der Königin auskommen zu allen Weibern, daß sie ihre Männer verachten vor ihren Augen und werden sagen: Der König Ahasveros hieß die Königin Vasthi vor sich kommen; aber sie wollte nicht.
17Кэч фапта ымпэрэтесей ва ажунӂе ла куноштинца тутурор фемеилор ши ле ва фаче сэ-шь несокотяскэ бэрбаций. Еле вор зиче: ‘Ымпэратул Ахашверош а порунчит сэ и се адукэ ынаинте ымпэрэтяса Васти, ши еа ну с-а дус.’
18So werden nun die Fürstinnen in Persien und Medien auch so sagen zu allen Fürsten des Königs, wenn sie solche Tat der Königin hören; so wird sich Verachtens und Zorn genug erheben.
18Ши, дин зиуа ачаста, крэеселе Персией ши Медией каре вор афла де фапта ымпэрэтесей вор ворби тот аша тутурор кэпетениилор ымпэратулуй; де аич ва вени мулт диспрец ши мыние.
19Gefällt es dem König, so lasse man ein königlich Gebot von ihm ausgehen und schreiben nach der Perser und Meder Gesetz, welches man nicht darf übertreten: daß Vasthi nicht mehr vor den König Ahasveros komme, und der König gebe ihre königliche Würde einer andern, die besser ist denn sie.
19Дакэ ымпэратул гэсеште ку кале, сэ се дя порункэ дин партя луй ши сэ се скрие ын леӂиле першилор ши мезилор, ку арэтаря кэ ну требуе сэ се калче о порункэ ымпэрэтяскэ, дупэ каре Васти сэ ну се май арате ынаинтя ымпэратулуй Ахашверош. Яр ымпэратул сэ дя вредничия де ымпэрэтясэ алтея май бунэ декыт еа.
20Und es erschalle dieser Befehl des Königs, den er geben wird, in sein ganzes Reich, welches groß ist, daß alle Weiber ihre Männer in Ehren halten, unter Großen und Kleinen.
20Порунка ымпэратулуй се ва вести астфел ын тоатэ ымпэрэция луй, кэч есте маре, ши тоате фемеиле вор да чинсте бэрбацилор лор, де ла маре пынэ ла мик.”
21Das gefiel dem König und den Fürsten; und der König tat nach dem Wort Memuchans.
21Пэреря ачаста а фост примитэ де ымпэрат ши де домниторь, ши ымпэратул а лукрат дупэ кувынтул луй Мемукан.
22Da wurden Briefe ausgesandt in alle Länder des Königs, in ein jegliches Land nach seiner Schrift und zu jeglichem Volk nach seiner Sprache: daß ein jeglicher Mann der Oberherr in seinem Hause sei und ließe reden nach der Sprache seines Volkes.
22А тримис скрисорь тутурор цинутурилор дин ымпэрэция луй, фиекэруй цинут дупэ скриеря луй ши фиекэруй попор дупэ лимба луй; еле спуняу кэ орьче бэрбат требуе сэ фие стэпын ын каса луй ши кэ ва ворби лимба попорулуй сэу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.