Sprüche 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Dies sind die Sprüche Salomos, des Königs in Israel, des Sohnes Davids,
1Пилделе луй Соломон, фиул луй Давид, ымпэратул луй Исраел,
2zu lernen Weisheit und Zucht, Verstand
2пентру куноаштеря ынцелепчуний ши ынвэцэтурий, пентру ынцелеӂеря кувинтелор минций;
3Klugheit, Gerechtigkeit, Recht und Schlecht;
3пентру кэпэтаря ынвэцэтурилор де бун-симц, де дрептате, де жудекатэ ши де непэртинире;
4daß die Unverständigen klug und die Jünglinge vernünftig und vorsichtig werden.
4ка сэ дя челор неынчеркаць аӂериме де минте, тынэрулуй куноштинцэ ши кибзуинцэ,
5Wer weise ist der hört zu und bessert sich; wer verständig ist, der läßt sich raten,
5сэ аскулте ынсэ ши ынцелептул, ши ышь ва мэри штиинца, ши чел причепут, ши ва кэпэта искусинцэ
6daß er verstehe die Sprüche und ihre Deutung, die Lehre der Weisen und ihre Beispiele.
6пентру приндеря ынцелесулуй уней пилде сау ал унуй кувынт адынк, ынцелесул кувинтелор ынцелепцилор ши ал кувинтелор лор ку тылк.
7Des HERRN Furcht ist Anfang der Erkenntnis. Die Ruchlosen verachten Weisheit und Zucht.
7Фрика де Домнул есте ынчепутул штиинцей, дар небуний несокотеск ынцелепчуня ши ынвэцэтура.
8Mein Kind, gehorche der Zucht deines Vaters und verlaß nicht das Gebot deiner Mutter.
8Аскултэ, фиуле, ынвэцэтура татэлуй тэу ши ну лепэда ындрумэриле мамей тале!
9Denn solches ist ein schöner Schmuck deinem Haupt und eine Kette an deinem Hals.
9Кэч еле сунт о кунунэ плэкутэ пе капул тэу ши ун ланц де аур ла гытул тэу.
10Mein Kind, wenn dich die bösen Buben locken, so folge nicht.
10Фиуле, дакэ ниште пэкэтошь вор сэ те амэӂяскэ, ну те лэса кыштигат де ей!
11Wenn sie sagen: “Gehe mit uns! wir wollen auf Blut lauern und den Unschuldigen ohne Ursache nachstellen;
11Дакэ-ць вор зиче: „Вино ку ной! Хайдем сэ ынтиндем курсе, ка сэ вэрсэм сынӂе, сэ ынтиндем фэрэ темей лацурь челуй невиноват;
12wir wollen sie lebendig verschlingen wie die Hölle und die Frommen wie die, so hinunter in die Grube fahren;
12хайдем сэ-й ынгицим де вий, ка Локуинца морцилор, ши ынтреӂь, ка пе чей че се кобоарэ ын гроапэ;
13wir wollen großes Gut finden; wir wollen unsre Häuser mit Raub füllen;
13вом гэси тот фелул де лукрурь скумпе ши не вом умпле каселе ку прадэ;
14wage es mit uns! es soll unser aller ein Beutel sein”:
14вей авя ши ту партя та ла фел ку ной, о пунгэ вом авя ку тоций”,
15mein Kind, wandle den Weg nicht mit ihnen; wehre deinem Fuß vor ihrem Pfad.
15фиуле, сэ ну порнешть ла друм ку ей, абате-ць пичорул де пе кэраря лор!
16Denn ihr Füße laufen zum Bösen und eilen, Blut zu vergießen.
16Кэч пичоареле лор аляргэ ла рэу ши се грэбеск сэ версе сынӂе.
17Denn es ist vergeblich, das Netz auswerfen vor den Augen der Vögel.
17Дар деӂяба се арункэ лацул ынаинтя окилор тутурор пэсэрилор,
18Sie aber lauern auf ihr eigen Blut und stellen sich selbst nach dem Leben.
18кэч ей ынтинд курсе токмай ымпотрива сынӂелуй лор ши суфлетулуй лор ый ынтинд ей лацурь.
19Also geht es allen, die nach Gewinn geizen, daß ihr Geiz ihnen das Leben nimmt.
19Ачаста есте соарта тутурор челор лакомь де кыштиг: лэкомия адуче пердеря челор че се дедау ла еа.
20Die Weisheit klagt draußen und läßt sich hören auf den Gassen;
20Ынцелепчуня стригэ пе улице, ышь ыналцэ гласул ын пеце:
21sie ruft in dem Eingang des Tores, vorn unter dem Volk; sie redet ihre Worte in der Stadt:
21стригэ унде е зарва май маре, ла порць, ын четате, ышь спуне кувинтеле ей:
22Wie lange wollt ihr Unverständigen unverständig sein und die Spötter Lust zu Spötterei und die Ruchlosen die Lehre hassen?
22„Пынэ кынд вець юби простия, проштилор? Пынэ кынд ле ва плэчя батжокориторилор батжокура ши вор уры небуний штиинца?
23Kehret euch zu meiner Strafe. Siehe, ich will euch heraussagen meinen Geist und euch meine Worte kundtun.
23Ынтоарчеци-вэ сэ аскултаць мустрэриле меле! Ятэ, вой турна духул меу песте вой, вэ вой фаче куноскуте кувинтеле меле…
24Weil ich denn rufe, und ihr weigert euch, ich recke meine Hand aus, und niemand achtet darauf,
24Фииндкэ еу кем, ши вой вэ ымпотривиць, фииндкэ ымь ынтинд мына, ши нимень ну я сяма,
25und laßt fahren allen meinen Rat und wollt meine Strafe nicht:
25фииндкэ лепэдаць тоате сфатуриле меле ши ну вэ плак мустрэриле меле,
26so will ich auch lachen in eurem Unglück und eurer spotten, wenn da kommt, was ihr fürchtet,
26де ачея ши еу вой рыде кынд вець фи ын врео ненорочире, ымь вой бате жок де вой кынд вэ ва апука гроаза,
27wenn über euch kommt wie ein Sturm, was ihr fürchtet, und euer Unglück als ein Wetter, wenn über euch Angst und Not kommt.
27кынд вэ ва апука гроаза ка о фуртунэ ши кынд вэ ва ынвэлуи ненорочиря ка ун выртеж, кынд вор да песте вой неказул ши стрымтораря.
28Dann werden sie nach mir rufen, aber ich werde nicht antworten; sie werden mich suchen, und nicht finden.
28Атунч мэ вор кема, ши ну вой рэспунде; мэ вор кэута, ши ну мэ вор гэси.
29Darum, daß sie haßten die Lehre und wollten des HERRN Furcht nicht haben,
29Пентру кэ ау урыт штиинца ши н-ау алес фрика де Домнул,
30wollten meinen Rat nicht und lästerten alle meine Strafe:
30пентру кэ н-ау юбит сфатуриле меле ши ау несокотит тоате мустрэриле меле,
31so sollen sie essen von den Früchten ihres Wesens und ihres Rats satt werden.
31де ачея се вор хрэни ку родул умблетелор лор ши се вор сэтура ку сфатуриле лор.
32Was die Unverständigen gelüstet, tötet sie, und der Ruchlosen Glück bringt sie um.
32Кэч ымпотривиря проштилор ый учиде ши лиништя небунилор ый перде,
33Wer aber mir gehorcht, wird sicher bleiben und genug haben und kein Unglück fürchten.
33дар чел че м-аскултэ ва локуи фэрэ грижэ, ва трэи лиништит ши фэрэ сэ се тямэ де вреун рэу.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.