Sprüche 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Dies sind die Sprüche Salomos, des Königs in Israel, des Sohnes Davids,
1امثال سلیمان بن داود پادشاه اسرائیل
2zu lernen Weisheit und Zucht, Verstand
2به جهت دانستن حکمت و عدل، و برای فهمیدن کلمات فطانت.
3Klugheit, Gerechtigkeit, Recht und Schlecht;
3به جهت اکتساب ادب معرفت آمیز، و عدالت و انصاف و استقامت.
4daß die Unverständigen klug und die Jünglinge vernünftig und vorsichtig werden.
4تاساده دلان را زیرکی بخشد، و جوانان را معرفت وتمیز.
5Wer weise ist der hört zu und bessert sich; wer verständig ist, der läßt sich raten,
5تا مرد حکیم بشنود و علم را بیفزاید. ومرد فهیم تدابیر را تحصیل نماید.
6daß er verstehe die Sprüche und ihre Deutung, die Lehre der Weisen und ihre Beispiele.
6تا امثال وکنایات را بفهمند، کلمات حکیمان و غوامض ایشان را.
7Des HERRN Furcht ist Anfang der Erkenntnis. Die Ruchlosen verachten Weisheit und Zucht.
7ترس یهوه آغاز علم است. لیکن جاهلان حکمت و ادب را خوار می‌شمارند.
8Mein Kind, gehorche der Zucht deines Vaters und verlaß nicht das Gebot deiner Mutter.
8ای پسر من تادیب پدر خود را بشنو، و تعلیم مادر خویش را ترک منما.
9Denn solches ist ein schöner Schmuck deinem Haupt und eine Kette an deinem Hals.
9زیرا که آنها تاج زیبایی برای سر تو، و جواهر برای گردن توخواهد بود.
10Mein Kind, wenn dich die bösen Buben locken, so folge nicht.
10ای پسر من اگر گناهکاران تو رافریفته سازند، قبول منما.
11Wenn sie sagen: “Gehe mit uns! wir wollen auf Blut lauern und den Unschuldigen ohne Ursache nachstellen;
11اگر گویند: «همراه مابیا تا برای خون در کمین بنشینیم، و برای بی‌گناهان بی‌جهت پنهان شویم،
12wir wollen sie lebendig verschlingen wie die Hölle und die Frommen wie die, so hinunter in die Grube fahren;
12مثل هاویه ایشان را زنده خواهیم بلعید، و تندرست مانندآنانی که به گور فرو می‌روند.
13wir wollen großes Gut finden; wir wollen unsre Häuser mit Raub füllen;
13هر گونه اموال نفیسه را پیدا خواهیم نمود. و خانه های خود را ازغنیمت مملو خواهیم ساخت.
14wage es mit uns! es soll unser aller ein Beutel sein”:
14قرعه خود رادر میان ما بینداز. و جمیع ما را یک کیسه خواهدبود.»
15mein Kind, wandle den Weg nicht mit ihnen; wehre deinem Fuß vor ihrem Pfad.
15ای پسر من با ایشان در راه مرو. و پای خودرا از طریقهای ایشان باز دار
16Denn ihr Füße laufen zum Bösen und eilen, Blut zu vergießen.
16زیرا که پایهای ایشان برای شرارت می‌دود و به جهت ریختن خون می‌شتابد.
17Denn es ist vergeblich, das Netz auswerfen vor den Augen der Vögel.
17به تحقیق، گستردن دام در نظرهر بالداری بی‌فایده است.
18Sie aber lauern auf ihr eigen Blut und stellen sich selbst nach dem Leben.
18لیکن ایشان به جهت خون خود کمین می‌سازند، و برای جان خویش پنهان می‌شوند.
19Also geht es allen, die nach Gewinn geizen, daß ihr Geiz ihnen das Leben nimmt.
19همچنین است راههای هر کس که طماع سود باشد، که آن جان مالک خود را هلاک می‌سازد.
20Die Weisheit klagt draußen und läßt sich hören auf den Gassen;
20حکمت در بیرون ندا می‌دهد و در شوارع عام آواز خود را بلند می‌کند.
21sie ruft in dem Eingang des Tores, vorn unter dem Volk; sie redet ihre Worte in der Stadt:
21در سرچهارراهها در دهنه دروازه‌ها می‌خواند و در شهربه سخنان خود متکلم می‌شود
22Wie lange wollt ihr Unverständigen unverständig sein und die Spötter Lust zu Spötterei und die Ruchlosen die Lehre hassen?
22که «ای جاهلان تا به کی جهالت را دوست خواهید داشت؟ و تا به کی مستهزئین از استهزا شادی می‌کنند و احمقان از معرفت نفرت می‌نمایند؟
23Kehret euch zu meiner Strafe. Siehe, ich will euch heraussagen meinen Geist und euch meine Worte kundtun.
23به‌سبب عتاب من بازگشت نمایید. اینک روح خود را بر شما افاضه خواهم نمود و کلمات خود را بر شما اعلام خواهم کرد.
24Weil ich denn rufe, und ihr weigert euch, ich recke meine Hand aus, und niemand achtet darauf,
24زیرا که چون خواندم، شما ابانمودید و دستهای خود را افراشتم و کسی اعتنانکرد.
25und laßt fahren allen meinen Rat und wollt meine Strafe nicht:
25بلکه تمامی نصیحت مرا ترک نمودید وتوبیخ مرا نخواستید.
26so will ich auch lachen in eurem Unglück und eurer spotten, wenn da kommt, was ihr fürchtet,
26پس من نیز در حین مصیبت شما خواهم خندید و چون ترس بر شمامستولی شود استهزا خواهم نمود.
27wenn über euch kommt wie ein Sturm, was ihr fürchtet, und euer Unglück als ein Wetter, wenn über euch Angst und Not kommt.
27چون خوف مثل باد تند بر شما عارض شود، و مصیبت مثل گردباد به شما دررسد، حینی که تنگی وضیق بر شما آید.
28Dann werden sie nach mir rufen, aber ich werde nicht antworten; sie werden mich suchen, und nicht finden.
28آنگاه مرا خواهند خواندلیکن اجابت نخواهم کرد، و صبحگاهان مراجستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت.
29Darum, daß sie haßten die Lehre und wollten des HERRN Furcht nicht haben,
29چونکه معرفت را مکروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند،
30wollten meinen Rat nicht und lästerten alle meine Strafe:
30و نصیحت مراپسند نکردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند،
31so sollen sie essen von den Früchten ihres Wesens und ihres Rats satt werden.
31بنابراین، از میوه طریق خود خواهند خورد، واز تدابیر خویش سیر خواهند شد.
32Was die Unverständigen gelüstet, tötet sie, und der Ruchlosen Glück bringt sie um.
32زیرا که ارتداد جاهلان، ایشان را خواهد کشت و راحت غافلانه احمقان، ایشان را هلاک خواهد ساخت.
33Wer aber mir gehorcht, wird sicher bleiben und genug haben und kein Unglück fürchten.
33اما هر‌که مرا بشنود در امنیت ساکن خواهدبود، و از ترس بلا مستریح خواهد ماند.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.