Sprüche 24
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Folge nicht bösen Leuten und wünsche nicht, bei ihnen zu sein;
1بر مردان شریر حسد مبر، و آرزو مدارتا با ایشان معاشرت نمایی،
2denn ihr Herz trachte nach Schaden, und ihre Lippen raten zu Unglück.
2زیرا که دل ایشان در ظلم تفکر می‌کند ولبهای ایشان درباره مشقت تکلم می‌نماید.
3Durch Weisheit wird ein Haus gebaut und durch Verstand erhalten.
3خانه به حکمت بنا می‌شود، و با فطانت استوار می‌گردد،
4Durch ordentliches Haushalten werden die Kammern voll aller köstlichen, lieblichen Reichtümer.
4و به معرفت اطاقها پر می‌شود، از هر گونه اموال گرانبها و نفایس.
5Ein weiser Mann ist stark, und ein vernünftiger Mann ist mächtig von Kräften.
5مرد حکیم در قدرت می‌ماند، و صاحب معرفت در توانایی ترقی می‌کند،
6Denn mit Rat muß man Krieg führen; und wo viele Ratgeber sind, da ist der Sieg.
6زیرا که با حسن تدبیر باید جنگ بکنی، و ازکثرت مشورت دهندگان نصرت است.
7Weisheit ist dem Narren zu hoch; er darf seinen Mund im Tor nicht auftun.
7حکمت برای احمق زیاده بلند است، دهان خود را در دربار باز نمی کند.
8Wer sich vornimmt, Böses zu tun, den heißt man billig einen Erzbösewicht.
8هر‌که برای بدی تفکر می‌کند، او را فتنه انگیزمی گویند.
9Des Narren Tücke ist Sünde, und der Spötter ist ein Greuel vor den Leuten.
9فکر احمقان گناه است، و استهزاکننده نزد آدمیان مکروه است.
10Der ist nicht stark, der in der Not nicht fest ist.
10اگر در روز تنگی سستی نمایی، قوت توتنگ می‌شود.
11Errette die, so man töten will; und entzieh dich nicht von denen, die man würgen will.
11آنانی را که برای موت برده شوند خلاص کن، و از رهانیدن آنانی که برای قتل مهیااندکوتاهی منما.
12Sprichst du: “Siehe, wir verstehen's nicht!” meinst du nicht, der die Herzen wägt, merkt es, und der auf deine Seele achthat, kennt es und vergilt dem Menschen nach seinem Werk?
12اگر گویی که این را ندانستیم، آیا آزماینده دلها نمی فهمد؟ و حافظ جان تو نمی داند؟ و به هرکس برحسب اعمالش مکافات نخواهد داد؟
13Iß, mein Sohn, Honig, denn er ist gut, und Honigseim ist süß in deinem Halse.
13ای پسر من عسل را بخور زیرا که خوب است، و‌شان عسل را چونکه به کامت شیرین است.
14Also lerne die Weisheit für deine Seele. Wo du sie findest, so wird's hernach wohl gehen, und deine Hoffnung wird nicht umsonst sein.
14همچنین حکمت را برای جان خود بیاموز، اگر آن را بیابی آنگاه اجرت خواهد بود، و امید تومنقطع نخواهد شد.
15Laure nicht als Gottloser auf das Haus des Gerechten; verstöre seine Ruhe nicht.
15ای شریر برای منزل مرد عادل در کمین مباش، و آرامگاه او را خراب مکن،
16Denn ein Gerechter fällt siebenmal und steht wieder auf; aber die Gottlosen versinken im Unglück.
16زیرا مرد عادل اگر‌چه هفت مرتبه بیفتدخواهد برخاست، اما شریران در بلا خواهندافتاد.
17Freue dich des Falles deines Feindes nicht, und dein Herz sei nicht froh über seinem Unglück;
17چون دشمنت بیفتد شادی مکن، و چون بلغزد دلت وجد ننماید،
18der HERR möchte es sehen, und es möchte ihm übel gefallen und er seine Zorn von ihm wenden.
18مبادا خداوند این را ببیند و در نظرش ناپسند آید، و غضب خود را از او برگرداند.
19Erzürne dich nicht über die Bösen und eifere nicht über die Gottlosen.
19خویشتن را به‌سبب بدکاران رنجیده مساز، و بر شریران حسد مبر،
20Denn der Böse hat nichts zu hoffen, und die Leuchte der Gottlosen wird verlöschen.
20زیرا که به جهت بدکاران اجر نخواهد بود، و چراغ شریران خاموش خواهد گردید.
21Mein Kind, fürchte den HERRN und den König und menge dich nicht unter die Aufrührer.
21ای پسر من از خداوند و پادشاه بترس، و بامفسدان معاشرت منما،
22Denn ihr Verderben wird plötzlich entstehen; und wer weiß, wann beider Unglück kommt?
22زیرا که مصیبت ایشان ناگهان خواهدبرخاست، و عاقبت سالهای ایشان را کیست که بداند؟
23Dies sind auch Worte von Weisen. Die Person ansehen im Gericht ist nicht gut.
23اینها نیز از (سخنان ) حکیمان است طرفداری در داوری نیکو نیست.
24Wer zum Gottlosen spricht: “Du bist fromm”, dem fluchen die Leute, und das Volk haßt ihn.
24کسی‌که به شریر بگوید تو عادل هستی، امت‌ها او را لعنت خواهند کرد و طوایف از اونفرت خواهند نمود.
25Welche aber strafen, die gefallen wohl, und kommt ein reicher Segen auf sie.
25اما برای آنانی که او را توبیخ نمایندشادمانی خواهد بود، و برکت نیکو به ایشان خواهد رسید.
26Eine richtige Antwort ist wie ein lieblicher Kuß.
26آنکه به کلام راست جواب گوید لبها رامی بوسد.
27Richte draußen dein Geschäft aus und bearbeite deinen Acker; darnach baue dein Haus.
27کار خود را در خارج آراسته کن، و آن را درملک مهیا ساز، و بعد از آن خانه خویش را بنا نما.
28Sei nicht Zeuge ohne Ursache wider deinen Nächsten und betrüge nicht mit deinem Munde.
28بر همسایه خود بی‌جهت شهادت مده، و بالبهای خود فریب مده،
29Sprich nicht: “Wie man mir tut, so will ich wieder tun und einem jeglichen sein Werk vergelten.”
29و مگو به طوری که او به من عمل کرد من نیزبا وی عمل خواهم نمود، و مرد را برحسب اعمالش پاداش خواهم داد.
30Ich ging am Acker des Faulen vorüber und am Weinberg des Narren;
30از مزرعه مرد کاهل، و از تاکستان شخص ناقص العقل گذشتم.
31und siehe, da waren eitel Nesseln darauf, und er stand voll Disteln, und die Mauer war eingefallen.
31و اینک بر تمامی آن خارها می‌رویید، وخس تمامی روی آن را می‌پوشانید، و دیوارسنگیش خراب شده بود،
32Da ich das sah, nahm ich's zu Herzen und schaute und lernte daran.
32پس من نگریسته متفکر شدم، ملاحظه کردم و ادب آموختم.
33Du willst ein wenig schlafen und ein wenig schlummern und ein wenig deine Hände zusammentun, daß du ruhest:
33اندکی خفت و اندکی خواب، و اندکی بر هم نهادن دستها به جهت خواب.
34aber es wird dir deine Armut kommen wie ein Wanderer und dein Mangel wie ein gewappneter Mann.
34پس فقر تو مثل راهزن بر تو خواهد آمد، ونیازمندی تو مانند مرد مسلح.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.