Sprüche 13
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein weiser Sohn läßt sich vom Vater züchtigen; aber ein Spötter gehorcht der Strafe nicht.
1پسر حکیم تادیب پدر خود را اطاعت می کند، اما استهزاکننده تهدید رانمی شنود.
2Die Frucht des Mundes genießt man; aber die Verächter denken nur zu freveln.
2مرد از میوه دهانش نیکویی را می‌خورد، اماجان خیانتکاران، ظلم را خواهد خورد.
3Wer seinen Mund bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber mit seinem Maul herausfährt, der kommt in Schrecken.
3هر‌که دهان خود را نگاه دارد جان خویش رامحافظت نماید، اما کسی‌که لبهای خود رابگشاید هلاک خواهد شد.
4Der Faule begehrt und kriegt's doch nicht; aber die Fleißigen kriegen genug.
4شخص کاهل آرزو می‌کند و چیزی پیدانمی کند. اما شخص زرنگ فربه خواهد شد.
5Der Gerechte ist der Lüge feind; aber der Gottlose schändet und schmäht sich selbst.
5مرد عادل از دروغ گفتن نفرت دارد، اما شریررسوا و خجل خواهد شد.
6Die Gerechtigkeit behütet den Unschuldigen; aber das gottlose Wesen bringt zu Fall den Sünder.
6عدالت کسی را که در طریق خود کامل است محافظت می‌کند، اما شرارت، گناهکاران را هلاک می‌سازد.
7Mancher ist arm bei großem Gut, und mancher ist reich bei seiner Armut.
7هستند که خود را دولتمند می‌شمارند وهیچ ندارند، و هستند که خویشتن را فقیرمی انگارند و دولت بسیار دارند.
8Mit Reichtum kann einer sein Leben erretten; aber ein Armer hört kein Schelten.
8دولت شخص فدیه جان او خواهد بود، امافقیر تهدید را نخواهد شنید.
9Das Licht der Gerechten brennt fröhlich; aber die Leuchte der Gottlosen wird auslöschen.
9نور عادلان شادمان خواهد شد، اما چراغ شریران خاموش خواهد گردید.
10Unter den Stolzen ist immer Hader; aber Weisheit ist bei denen, die sich raten lassen.
10از تکبر جز نزاع چیزی پیدا نمی شود، اما باآنانی که پند می‌پذیرند حکمت است.
11Reichtum wird wenig, wo man's vergeudet; was man aber zusammenhält, das wird groß.
11دولتی که از بطالت پیدا شود در تناقص می‌باشد، اما هر‌که به‌دست خود اندوزد در تزایدخواهد بود.
12Die Hoffnung, die sich verzieht, ängstet das Herz; wenn's aber kommt, was man begehrt, das ist wie ein Baum des Lebens.
12امیدی که در آن تعویق باشد باعث بیماری دل است، اما حصول مراد درخت حیات می‌باشد.
13Wer das Wort verachtet, der verderbt sich selbst; wer aber das Gebot fürchtet, dem wird's vergolten.
13هر‌که کلام را خوار شمارد خویشتن راهلاک می‌سازد، اما هر‌که از حکم می‌ترسد ثواب خواهد یافت.
14Die Lehre des Weisen ist eine Quelle des Lebens, zu meiden die Stricke des Todes.
14تعلیم مرد حکیم چشمه حیات‌است، تا ازدامهای مرگ رهایی دهد.
15Feine Klugheit schafft Gunst; aber der Verächter Weg bringt Wehe.
15عقل نیکو نعمت را می‌بخشد، اما راه خیانتکاران، سخت است.
16Ein Kluger tut alles mit Vernunft; ein Narr aber breitet Narrheit aus.
16هر شخص زیرک با علم عمل می‌کند. امااحمق حماقت را منتشر می‌سازد.
17Ein gottloser Bote bringt Unglück; aber ein treuer Bote ist heilsam.
17قاصد شریر در بلا گرفتار می‌شود، امارسول امین شفا می‌بخشد.
18Wer Zucht läßt fahren, der hat Armut und Schande; wer sich gerne strafen läßt, wird zu ehren kommen.
18فقر و اهانت برای کسی است که تادیب راترک نماید، اما هر‌که تنبیه را قبول کند محترم خواهد شد.
19Wenn's kommt, was man begehrt, das tut dem Herzen wohl; aber das Böse meiden ist den Toren ein Greuel.
19آرزویی که حاصل شود برای جان شیرین است، اما اجتناب از بدی، مکروه احمقان می‌باشد.
20Wer mit den Weisen umgeht, der wird weise; wer aber der Narren Geselle ist, der wird Unglück haben.
20با حکیمان رفتار کن و حکیم خواهی شد، اما رفیق جاهلان ضرر خواهد یافت.
21Unglück verfolgt die Sünder; aber den Gerechten wird Gutes vergolten.
21بلا گناهکاران را تعاقب می‌کند، اما عادلان، جزای نیکو خواهند یافت.
22Der Gute wird vererben auf Kindeskind; aber des Sünders Gut wird für den Gerechten gespart.
22مرد صالح پسران پسران را ارث خواهدداد، و دولت گناهکاران برای عادلان ذخیره خواهد شد.
23Es ist viel Speise in den Furchen der Armen; aber die Unrecht tun, verderben.
23در مزرعه فقیران خوراک بسیار است، اماهستند که از بی‌انصافی هلاک می‌شوند.
24Wer seine Rute schont, der haßt seinen Sohn; wer ihn aber liebhat, der züchtigt ihn bald.
24کسی‌که چوب را باز‌دارد، از پسر خویش نفرت می‌کند، اما کسی‌که او را دوست می‌دارد اورا به سعی تمام تادیب می‌نماید.
25Der Gerechte ißt, daß sein Seele satt wird; der Gottlosen Bauch aber hat nimmer genug.
25مرد عادل برای سیری جان خود می‌خورد، اما شکم شریران محتاج خواهد بود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.