Sprüche 19
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ein Armer, der in seiner Frömmigkeit wandelt, ist besser denn ein Verkehrter mit seinen Lippen, der doch ein Narr ist.
1فقیری که در کاملیت خود سالک است، از دروغگویی که احمق باشد بهتر است.
2Wo man nicht mit Vernunft handelt, da geht's nicht wohl zu; und wer schnell ist mit Füßen, der tut sich Schaden.
2دلی نیز که معرفت ندارد نیکو نیست و هرکه به پایهای خویش می‌شتابد گناه می‌کند.
3Die Torheit eines Menschen verleitet seinen Weg, und doch tobt sein Herz wider den HERRN.
3حماقت انسان، راه او را کج می‌سازد، و دلش از خداوند خشمناک می‌شود.
4Gut macht viele Freunde; aber der Arme wird von seinen Freunden verlassen.
4توانگری دوستان بسیار پیدا می‌کند، اما فقیراز دوستان خود جدا می‌شود.
5Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer Lügen frech redet, wird nicht entrinnen.
5شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و کسی‌که به دروغ تنطق کند رهایی نخواهد یافت.
6Viele schmeicheln der Person des Fürsten; und alle sind Freunde des, der Geschenke gibt.
6بسیاری پیش امیران تذلل می‌نمایند، و همه کس دوست بذل کننده است.
7Den Armen hassen alle seine Brüder; wie viel mehr halten sich seine Freunde von ihm fern! Und wer sich auf Worte verläßt, dem wird nichts.
7جمیع برادران مرد فقیر از او نفرت دارند، وبه طریق اولی دوستانش از او دور می‌شوند، ایشان را به سخنان، تعاقب می‌کند و نیستند.
8Wer klug wird, liebt sein Leben; und der Verständige findet Gutes.
8هرکه حکمت را تحصیل کند جان خود رادوست دارد. و هرکه فطانت را نگاه دارد، سعادتمندی خواهد یافت.
9Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird umkommen.
9شاهد دروغگو بی‌سزا نخواهد ماند، و هرکه به کذب تنطق نماید هلاک خواهد گردید.
10Dem Narren steht nicht wohl an, gute Tage haben, viel weniger einem Knecht, zu herrschen über Fürsten.
10عیش و عشرت احمق را نمی شاید، تا چه رسد به غلامی که بر نجبا حکمرانی می‌کند.
11Wer geduldig ist, der ist ein kluger Mensch, und ist ihm eine Ehre, daß er Untugend überhören kann.
11عقل انسان خشم او را نگاه می‌دارد، وگذشتن از تقصیر جلال او است.
12Die Ungnade des Königs ist wie das Brüllen eines jungen Löwen; aber seine Gnade ist wie der Tau auf dem Grase.
12خشم پادشاه مثل غرش شیر است، ورضامندی او مثل شبنم بر گیاه است.
13Ein törichter Sohn ist seines Vaters Herzeleid, und ein zänkisches Weib ein stetiges Triefen.
13پسر جاهل باعث الم پدرش است، ونزاعهای زن مثل آبی است که دائم در چکیدن باشد.
14Haus und Güter vererben die Eltern; aber ein vernünftiges Weib kommt vom HERRN.
14خانه و دولت ارث اجدادی است، امازوجه عاقله از جانب خداوند است.
15Faulheit bringt Schlafen, und eine lässige Seele wird Hunger leiden.
15کاهلی خواب سنگین می‌آورد، و شخص اهمال کار، گرسنه خواهد ماند.
16Wer das Gebot bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber seines Weges nicht achtet, wird sterben.
16هرکه حکم را نگاه دارد جان خویش رامحافظت می‌نماید، اما هرکه طریق خود را سبک گیرد، خواهد مرد.
17Wer sich des Armen erbarmt, der leihet dem HERRN; der wird ihm wieder Gutes vergelten.
17هرکه بر فقیر ترحم نماید به خداوند قرض می‌دهد، و احسان او را به او رد خواهد نمود.
18Züchtige deinen Sohn, solange Hoffnung da ist; aber laß deine Seele nicht bewegt werden, ihn zu töten.
18پسر خود را تادیب نما زیرا که امید هست، اما خود را به کشتن او وامدار.
19Großer Grimm muß Schaden leiden; denn willst du ihm steuern, so wird er noch größer.
19شخص تندخو متحمل عقوبت خواهدشد، زیرا اگر او را خلاصی دهی آن را باید مکرربجا آوری.
20Gehorche dem Rat, und nimm Zucht an, daß du hernach weise seiest.
20پند را بشنو و تادیب را قبول نما، تا درعاقبت خود حکیم بشوی.
21Es sind viel Anschläge in eines Mannes Herzen; aber der Rat des HERRN besteht.
21فکرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه ثابت ماند مشورت خداوند است.
22Ein Mensch hat Lust an seiner Wohltat; und ein Armer ist besser denn ein Lügner.
22زینت انسان احسان او است، و فقیر ازدروغگو بهتر است.
23Die Furcht des HERRN fördert zum Leben, und wird satt bleiben, daß kein Übel sie heimsuchen wird.
23ترس خداوند مودی به حیات‌است، و هرکه آن را دارد در سیری ساکن می‌ماند، و به هیچ بلاگرفتار نخواهد شد.
24Der Faule verbirgt seine Hand im Topf und bringt sie nicht wieder zum Munde.
24مرد کاهل دست خود را در بغلش پنهان می‌کند، و آن را هم به دهان خود برنمی آورد.
25Schlägt man den Spötter, so wird der Unverständige klug; straft man einen Verständigen, so wird er vernünftig.
25استهزاکننده را تادیب کن تا جاهلان زیرک شوند، و شخص فهیم را تنبیه نما و معرفت رادرک خواهد نمود.
26Wer Vater verstört und Mutter verjagt, der ist ein schändliches und verfluchtes Kind.
26هرکه بر پدر خود ستم کند و مادرش رابراند، پسری است که رسوایی و خجالت می‌آورد.
27Laß ab, mein Sohn, zu hören die Zucht, und doch abzuirren von vernünftiger Lehre.
27ای پسر من شنیدن تعلیمی را ترک نما، که تو را از کلام معرفت گمراه می‌سازد.
28Ein loser Zeuge spottet des Rechts, und der Gottlosen Mund verschlingt das Unrecht.
28شاهد لئیم انصاف را استهزا می‌کند، و دهان شریران گناه را می‌بلعد.
29Den Spöttern sind Strafen bereitet, und Schläge auf der Narren Rücken.
29قصاص به جهت استهزاکنندگان مهیااست، و تازیانه‌ها برای پشت احمقان.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.