Sprüche 31
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Dies sind die Worte des Königs Lamuel, die Lehre, die ihn seine Mutter lehrte.
1کلام لموئیل پادشاه، پیغامی که مادرش به او تعلیم داد.
2Ach mein Auserwählter, ach du Sohn meines Leibes, ach mein gewünschter Sohn,
2چه گویم‌ای پسر من، چه گویم‌ای پسر رحم من! و چه گویم‌ای پسر نذرهای من!
3laß nicht den Weibern deine Kraft und gehe die Wege nicht, darin sich die Könige verderben!
3قوت خود را به زنان مده، و نه طریقهای خویش را به آنچه باعث هلاکت پادشاهان است.
4O, nicht den Königen, Lamuel, nicht den Königen ziemt es, Wein zu trinken, noch den Fürsten starkes Getränk!
4پادشاهان را نمی شاید‌ای لموئیل، پادشاهان را نمی شاید که شراب بنوشند، و نه امیران را که مسکرات را بخواهند.
5Sie möchten trinken und der Rechte vergessen und verändern die Sache aller elenden Leute.
5مبادا بنوشند و فرایض را فراموش کنند، وداوری جمیع ذلیلان را منحرف سازند.
6Gebt starkes Getränk denen, die am Umkommen sind, und den Wein den betrübten Seelen,
6مسکرات را به آنانی که مشرف به هلاکتندبده. و شراب را به تلخ جانان،
7daß sie trinken und ihres Elends vergessen und ihres Unglücks nicht mehr gedenken.
7تا بنوشند و فقر خود را فراموش کنند، ومشقت خویش را دیگر بیاد نیاورند.
8Tue deinen Mund auf für die Stummen und für die Sache aller, die verlassen sind.
8دهان خود را برای گنگان باز کن، و برای دادرسی جمیع بیچارگان.
9Tue deinen Mund auf und richte recht und räche den Elenden und Armen.
9دهان خود را باز کرده، به انصاف داوری نما، و فقیر و مسکین را دادرسی فرما.
10Wem ein tugendsam Weib beschert ist, die ist viel edler denn die köstlichsten Perlen.
10زن صالحه را کیست که پیدا تواند کرد؟ قیمت او از لعلها گرانتر است.
11Ihres Mannes Herz darf sich auf sie verlassen, und Nahrung wird ihm nicht mangeln.
11دل شوهرش بر او اعتماد دارد، و محتاج منفعت نخواهد بود.
12Sie tut ihm Liebes und kein Leides ihr Leben lang.
12برایش تمامی روزهای عمر خود، خوبی خواهد کرد و نه بدی.
13Sie geht mit Wolle und Flachs um und arbeitet gern mit ihren Händen.
13پشم و کتان را می‌جوید. و به‌دستهای خودبا رغبت کار می‌کند.
14Sie ist wie ein Kaufmannsschiff, das seine Nahrung von ferne bringt.
14او مثل کشتیهای تجار است، که خوراک خود را از دور می‌آورد.
15Sie steht vor Tages auf und gibt Speise ihrem Hause und Essen ihren Dirnen.
15وقتی که هنوز شب است برمی خیزد، و به اهل خانه‌اش خوراک و به کنیزانش حصه ایشان را می دهد.
16Sie denkt nach einem Acker und kauft ihn und pflanzt einen Weinberg von den Früchten ihrer Hände.
16درباره مزرعه فکر کرده، آن را می‌خرد، و ازکسب دستهای خود تاکستان غرس می‌نماید.
17Sie gürtet ihre Lenden mit Kraft und stärkt ihre Arme.
17کمر خود را با قوت می‌بندد، و بازوهای خویش را قوی می‌سازد.
18Sie merkt, wie ihr Handel Frommen bringt; ihre Leuchte verlischt des Nachts nicht.
18تجارت خود را می‌بیند که نیکو است، وچراغش در شب خاموش نمی شود.
19Sie streckt ihre Hand nach dem Rocken, und ihre Finger fassen die Spindel.
19دستهای خود را به دوک دراز می‌کند، وانگشتهایش چرخ را می‌گیرد.
20Sie breitet ihre Hände aus zu dem Armen und reicht ihre Hand dem Dürftigen.
20کفهای خود را برای فقیران مبسوطمی سازد، و دستهای خویش را برای مسکینان دراز می‌نماید.
21Sie fürchtet für ihr Haus nicht den Schnee; denn ihr ganzes Haus hat zwiefache Kleider.
21به جهت اهل خانه‌اش از برف نمی ترسد، زیرا که جمیع اهل خانه او به اطلس ملبس هستند.
22Sie macht sich selbst Decken; feine Leinwand und Purpur ist ihr Kleid.
22برای خود اسبابهای زینت می‌سازد. لباسش از کتان نازک و ارغوان می‌باشد.
23Ihr Mann ist bekannt in den Toren, wenn er sitzt bei den Ältesten des Landes.
23شوهرش در دربارها معروف می‌باشد، و در میان مشایخ ولایت می‌نشیند.
24Sie macht einen Rock und verkauft ihn; einen Gürtel gibt sie dem Krämer.
24جامه های کتان ساخته آنها را می‌فروشد، وکمربندها به تاجران می‌دهد.
25Kraft und Schöne sind ihr Gewand, und sie lacht des kommenden Tages.
25قوت و عزت، لباس او است، و درباره وقت آینده می‌خندد.
26Sie tut ihren Mund auf mit Weisheit, und auf ihrer Zunge ist holdselige Lehre.
26دهان خود را به حکمت می‌گشاید، و تعلیم محبت‌آمیز بر زبان وی است.
27Sie schaut, wie es in ihrem Hause zugeht, und ißt ihr Brot nicht mit Faulheit.
27به رفتار اهل خانه خود متوجه می‌شود، وخوراک کاهلی نمی خورد.
28Ihre Söhne stehen auf und preisen sie selig; ihr Mann lobt sie:
28پسرانش برخاسته، او را خوشحال می‌گویند، و شوهرش نیز او را می‌ستاید.
29“Viele Töchter halten sich tugendsam; du aber übertriffst sie alle.”
29دختران بسیار اعمال صالحه نمودند، اما توبر جمیع ایشان برتری داری.
30Lieblich und schön sein ist nichts; ein Weib, das den HERRN fürchtet, soll man loben.
30جمال، فریبنده و زیبایی، باطل است، اما زنی که از خداوند می‌ترسد ممدوح خواهدشد.
31Sie wird gerühmt werden von den Früchten ihrer Hände, und ihre Werke werden sie loben in den Toren.
31وی را از ثمره دستهایش بدهید و اعمالش او را نزد دروازه‌ها بستاید.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.