Sprüche
Chapter 31
Lutherbibel 1912
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Sprüche 31

Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Dies sind die Worte des Königs Lamuel, die Lehre, die ihn seine Mutter lehrte.
1NA olelo a Lemuela ke alii, ka wanana a kona makuwahine i ao mai ai ia ia.
2Ach mein Auserwählter, ach du Sohn meines Leibes, ach mein gewünschter Sohn,
2Heaha, e ka'u keiki? Heaha, e ke keiki a ko'u opu? Heaha hoi, e ke keiki no ko'u hoohiki ana?
3laß nicht den Weibern deine Kraft und gehe die Wege nicht, darin sich die Könige verderben!
3Mai haawi aku i kou ikaika i na wahine, Aole hoi i kou aoao i ka mea e make ai na alii.
4O, nicht den Königen, Lamuel, nicht den Königen ziemt es, Wein zu trinken, noch den Fürsten starkes Getränk!
4Aole na na'lii, e Lemuela e, Aole na na'lii e inu i ka waina, Aole hoi na ka poe aialo e inu i ka mea ikaika;
5Sie möchten trinken und der Rechte vergessen und verändern die Sache aller elenden Leute.
5O inu lakou a hoopoina i ke kanawai, A kapae i ka pono o ka poe pilikia.
6Gebt starkes Getränk denen, die am Umkommen sind, und den Wein den betrübten Seelen,
6E haawi i ka mea ikaika i ka mea e make ana, A i ka waina hoi i ka poe i kaumaha ka naau.
7daß sie trinken und ihres Elends vergessen und ihres Unglücks nicht mehr gedenken.
7E inu iho oia a o hoopoina i kona ilihune, Aole hoi e hoomanao hou ae i kona mea kaumaha.
8Tue deinen Mund auf für die Stummen und für die Sache aller, die verlassen sind.
8E oaka oe i kou waha no ka mea kuli, No ka hoopono i na keiki makua ole a pau.
9Tue deinen Mund auf und richte recht und räche den Elenden und Armen.
9E oaka oe i kou waha, e hooponopono ma ka pololei, E imi hoi i ka pono no ka poe ilihune a me ka mea nele.
10Wem ein tugendsam Weib beschert ist, die ist viel edler denn die köstlichsten Perlen.
10Owai ka mea i loaa ia ia ka wahine noho pono? He waiwai oia i oi aku i ko na momi.
11Ihres Mannes Herz darf sich auf sie verlassen, und Nahrung wird ihm nicht mangeln.
11Paulele ia ia ka naau o kana kane, Aole e nele oia i ka loaa ole.
12Sie tut ihm Liebes und kein Leides ihr Leben lang.
12He maikai no kana e hana'i ia ia aole hoi ho hewa, I na la a pau loa o kona ola ana.
13Sie geht mit Wolle und Flachs um und arbeitet gern mit ihren Händen.
13Imi oia i ka huluhipa a me ke olona, Oluolu oia i ka hana me kona mau lima.
14Sie ist wie ein Kaufmannsschiff, das seine Nahrung von ferne bringt.
14Ua like no ia me na moku kalepa, Mai kahi loihi e mai i loaa'i ia ia kana ai.
15Sie steht vor Tages auf und gibt Speise ihrem Hause und Essen ihren Dirnen.
15I ka wanaao, ala oia a haawi i ka ai na ko kona hale, A me ka mea e maona ai na kana poe kauwawahine.
16Sie denkt nach einem Acker und kauft ihn und pflanzt einen Weinberg von den Früchten ihrer Hände.
16Noonoo oia i ka mahinaai a kuai lilo mai; Me ka hua o kona mau lima, kanu iho no oia i ka malawaina.
17Sie gürtet ihre Lenden mit Kraft und stärkt ihre Arme.
17Kaei oia i kona puhaka me ka ikaika, Hooikaika hoi oia i kona mau lima.
18Sie merkt, wie ihr Handel Frommen bringt; ihre Leuchte verlischt des Nachts nicht.
18Hoao oia i kona waiwai i maikai ia; Aole i pio kona kukui i ka po.
19Sie streckt ihre Hand nach dem Rocken, und ihre Finger fassen die Spindel.
19O aku kona mau lima ma kahi e kau ai ke olona, Lalau kona mau lima i ka mea milo lope.
20Sie breitet ihre Hände aus zu dem Armen und reicht ihre Hand dem Dürftigen.
20O aku oia i kona mau lima i ka poe nele; Kikoo oia i kona mau lima i ka poe ilihune.
21Sie fürchtet für ihr Haus nicht den Schnee; denn ihr ganzes Haus hat zwiefache Kleider.
21Aole ona makau e ana ko kona hale; No ka mea, pau ko kona hale i ke komo kapa ulaula.
22Sie macht sich selbst Decken; feine Leinwand und Purpur ist ihr Kleid.
22Hana oia i na kapa hoalii nona iho; O ke kilika a me ka mea ulaula, oia kona kahiko ana.
23Ihr Mann ist bekannt in den Toren, wenn er sitzt bei den Ältesten des Landes.
23Ua ikeia kana kane ma na ipuka, I kona noho pu ana me na lunakahiko o ka aina.
24Sie macht einen Rock und verkauft ihn; einen Gürtel gibt sie dem Krämer.
24Hana oia i ka lole olona maikai, a kuai aku; Haawi oia i na kaei i ka poe kalepa.
25Kraft und Schöne sind ihr Gewand, und sie lacht des kommenden Tages.
25O ka ikaika, a o ka hanohano, oia kona kahiko ana; E hauoli oia i ka manawa mahope aku.
26Sie tut ihren Mund auf mit Weisheit, und auf ihrer Zunge ist holdselige Lehre.
26Oaka oia i kona waha ma ka naauao; A o ke aloha oia ke kanawai o kona alelo.
27Sie schaut, wie es in ihrem Hause zugeht, und ißt ihr Brot nicht mit Faulheit.
27Kiai oia i ka hele ana o ko kona hale, A o ka ai no ka palaualelo, aole oia e ai iho.
28Ihre Söhne stehen auf und preisen sie selig; ihr Mann lobt sie:
28Ku ae kana mau keiki a hoomaikai ia ia; O kana kane hoi, mahalo oia ia ia.
29“Viele Töchter halten sich tugendsam; du aber übertriffst sie alle.”
29Nui na kaikamahine i hana pono, A ua oi aku oe mamua o lakou a pau.
30Lieblich und schön sein ist nichts; ein Weib, das den HERRN fürchtet, soll man loben.
30He hoopunipuni ke alohaia mai, he mea ole ka maka maikai; O ka wahine hoi i makau ia Iehova, oia ke hiilaniia.
31Sie wird gerühmt werden von den Früchten ihrer Hände, und ihre Werke werden sie loben in den Toren.
31E haawi aku nana i ka hua o kona mau lima; O kana mau hana, oia ke hiilani ia ia ma na ipuka.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.