Sprüche 31
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Dies sind die Worte des Königs Lamuel, die Lehre, die ihn seine Mutter lehrte.
1ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล เป็นคำเปิดเผยที่แม่สอนเขาไว้:
2Ach mein Auserwählter, ach du Sohn meines Leibes, ach mein gewünschter Sohn,
2“โอ ลูกแม่! โอ ลูกที่แม่ให้กำเนิด! โอ ลูกที่แม่ได้ปฏิญาณไว้!
3laß nicht den Weibern deine Kraft und gehe die Wege nicht, darin sich die Könige verderben!
3อย่าเอากำลังของลูกไปทุ่มให้ผู้หญิง อย่าเดินในทางที่ทำลายกษัตริย์
4O, nicht den Königen, Lamuel, nicht den Königen ziemt es, Wein zu trinken, noch den Fürsten starkes Getränk!
4เลมูเอลเอ๋ย ไม่เหมาะกับกษัตริย์ ไม่เหมาะที่กษัตริย์จะดื่มเหล้าองุ่น หรือให้เจ้านายคอยถามหาเหล้าแรง
5Sie möchten trinken und der Rechte vergessen und verändern die Sache aller elenden Leute.
5เกรงว่าจะดื่มแล้วลืมบทบัญญัติ และบิดเบือนสิทธิอันชอบธรรมของผู้ทุกข์ยาก
6Gebt starkes Getränk denen, die am Umkommen sind, und den Wein den betrübten Seelen,
6จงให้เหล้าแรงแก่คนที่กำลังจะพินาศ และให้เหล้าองุ่นแก่คนที่ใจขมขื่น
7daß sie trinken und ihres Elends vergessen und ihres Unglücks nicht mehr gedenken.
7ให้เขาดื่มจนลืมความยากจน และไม่ต้องนึกถึงความทุกข์อีก
8Tue deinen Mund auf für die Stummen und für die Sache aller, die verlassen sind.
8จงออกปากแทนคนที่พูดเพื่อตัวเองไม่ได้ เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง
9Tue deinen Mund auf und richte recht und räche den Elenden und Armen.
9จงออกปากตัดสินอย่างชอบธรรม และให้ความยุติธรรมแก่คนยากจนและคนขัดสน”
10Wem ein tugendsam Weib beschert ist, die ist viel edler denn die köstlichsten Perlen.
10ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า? คุณค่าของนางสูงกว่าทับทิมมากนัก
11Ihres Mannes Herz darf sich auf sie verlassen, und Nahrung wird ihm nicht mangeln.
11สามีวางใจนางอย่างเต็มที่ และเขาจะไม่ขาดผลกำไร
12Sie tut ihm Liebes und kein Leides ihr Leben lang.
12นางทำดีต่อเขา ไม่ทำร้าย ตลอดชีวิตของนาง
13Sie geht mit Wolle und Flachs um und arbeitet gern mit ihren Händen.
13นางเสาะหาขนแกะและป่าน และเต็มใจทำงานด้วยมือ
14Sie ist wie ein Kaufmannsschiff, das seine Nahrung von ferne bringt.
14นางเหมือนเรือสินค้า นำขนมปังมาจากแดนไกล
15Sie steht vor Tages auf und gibt Speise ihrem Hause und Essen ihren Dirnen.
15นางลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืด เตรียมอาหารให้คนในบ้าน และแบ่งส่วนอาหารให้สาวใช้
16Sie denkt nach einem Acker und kauft ihn und pflanzt einen Weinberg von den Früchten ihrer Hände.
16นางพิจารณาที่นาแล้วซื้อไว้ ใช้ผลจากน้ำพักน้ำแรงของตนปลูกสวนองุ่น
17Sie gürtet ihre Lenden mit Kraft und stärkt ihre Arme.
17นางคาดเอวไว้พร้อมออกแรง และออกแรงด้วยสองแขนอย่างเข้มแข็ง
18Sie merkt, wie ihr Handel Frommen bringt; ihre Leuchte verlischt des Nachts nicht.
18นางรู้ว่าสินค้าที่ขายให้ผลดี ตะเกียงของนางไม่ดับแม้ยามค่ำคืน
19Sie streckt ihre Hand nach dem Rocken, und ihre Finger fassen die Spindel.
19มือหนึ่งจับไม้พันเส้นใย อีกมือจับแกนปั่นด้าย
20Sie breitet ihre Hände aus zu dem Armen und reicht ihre Hand dem Dürftigen.
20นางยื่นมือช่วยคนยากจน และยื่นแขนให้คนขัดสน
21Sie fürchtet für ihr Haus nicht den Schnee; denn ihr ganzes Haus hat zwiefache Kleider.
21เมื่อหิมะมา นางไม่ห่วงคนในบ้าน เพราะทุกคนในบ้านสวมเสื้อผ้าสีแดงสด
22Sie macht sich selbst Decken; feine Leinwand und Purpur ist ihr Kleid.
22นางทำผ้าคลุมปักลวดลายให้ตัวเอง เสื้อผ้าของนางเป็นผ้าลินินเนื้อดีและสีม่วง
23Ihr Mann ist bekannt in den Toren, wenn er sitzt bei den Ältesten des Landes.
23สามีของนางเป็นที่นับถือที่ประตูเมือง เมื่อนั่งอยู่ท่ามกลางผู้อาวุโสของแผ่นดิน
24Sie macht einen Rock und verkauft ihn; einen Gürtel gibt sie dem Krämer.
24นางตัดเย็บเสื้อผ้าลินินขาย และส่งผ้าคาดเอวให้พ่อค้า
25Kraft und Schöne sind ihr Gewand, und sie lacht des kommenden Tages.
25กำลังและศักดิ์ศรีเป็นอาภรณ์ของนาง นางหัวเราะได้เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า
26Sie tut ihren Mund auf mit Weisheit, und auf ihrer Zunge ist holdselige Lehre.
26ถ้อยคำของนางเปี่ยมด้วยปัญญา และคำสอนของนางเต็มด้วยความเมตตา
27Sie schaut, wie es in ihrem Hause zugeht, und ißt ihr Brot nicht mit Faulheit.
27นางดูแลความเป็นอยู่ของคนในบ้านอย่างทั่วถึง และไม่เอาแต่กินอยู่อย่างเกียจคร้าน
28Ihre Söhne stehen auf und preisen sie selig; ihr Mann lobt sie:
28ลูกๆ ลุกขึ้นยกย่องนาง สามีก็ชมนางว่า:
29“Viele Töchter halten sich tugendsam; du aber übertriffst sie alle.”
29“หญิงมากมายทำสิ่งดีงาม แต่นางเหนือกว่าทุกคน”
30Lieblich und schön sein ist nichts; ein Weib, das den HERRN fürchtet, soll man loben.
30เสน่ห์หลอกลวง และความงามก็ไม่ยั่งยืน แต่หญิงที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ควรได้รับคำสรรเสริญ
31Sie wird gerühmt werden von den Früchten ihrer Hände, und ihre Werke werden sie loben in den Toren.
31ให้นางได้รับผลจากน้ำพักน้ำแรงของตน! ให้ผลงานของนางสรรเสริญนางที่ประตูเมือง!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.