Sprüche 5
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Mein Kind, merke auf meine Weisheit; neige dein Ohr zu meiner Lehre,
1ลูกเอ๋ย ตั้งใจฟังปัญญาของพ่อ เงี่ยหูฟังความเข้าใจของพ่อ
2daß du bewahrest guten Rat und dein Mund wisse Unterschied zu halten.
2เพื่อรักษาวิจารณญาณไว้ และให้ริมฝีปากพูดด้วยความรู้
3Denn die Lippen der Hure sind süß wie Honigseim, und ihre Kehle ist glätter als Öl,
3ริมฝีปากของหญิงเล่นชู้หวานหยดดุจน้ำผึ้ง คำพูดของนางลื่นหูกว่าน้ำมัน
4aber hernach bitter wie Wermut und scharf wie ein zweischneidiges Schwert.
4แต่ท้ายที่สุด นางกลับขมจัดเหมือนพืชเวิร์มวูด และคมเหมือนดาบสองคม
5Ihre Füße laufen zum Tod hinunter; ihre Gänge führen ins Grab.
5เท้าของนางมุ่งลงสู่ความตาย ทุกย่างก้าวตรงไปหาเชโอล
6Sie geht nicht stracks auf dem Wege des Lebens; unstet sind ihre Tritte, daß sie nicht weiß, wo sie geht.
6นางไม่ใส่ใจทางแห่งชีวิต ทางของนางคดเคี้ยว แม้ตัวนางเองก็ไม่รู้
7So gehorchet mir nun, meine Kinder, und weichet nicht von der Rede meines Mundes.
7เพราะฉะนั้น ลูกทั้งหลาย ฟังพ่อ อย่าละทิ้งคำของพ่อ
8Laß deine Wege ferne von ihr sein, und nahe nicht zur Tür ihres Hauses,
8อยู่ให้ห่างจากนาง อย่าเข้าใกล้ประตูบ้านของนาง
9daß du nicht den Fremden gebest deine Ehre und deine Jahre dem Grausamen;
9มิฉะนั้นลูกจะเสียเกียรติให้คนอื่น และเสียปีเดือนของชีวิตให้คนโหดร้าย
10daß sich nicht Fremde von deinem Vermögen sättigen und deine Arbeit nicht sei in eines andern Haus,
10คนนอกจะกินทรัพย์ของลูกจนเต็มอิ่ม และแรงงานของลูกจะไปทำให้บ้านคนอื่นมั่งคั่ง
11und müssest hernach seufzen, wenn du Leib und Gut verzehrt hast,
11แล้วบั้นปลายลูกจะคร่ำครวญ เมื่อเนื้อหนังและร่างกายทรุดโทรม
12und sprechen: “Ach, wie habe ich die Zucht gehaßt und wie hat mein Herz die Strafe verschmäht!
12และพูดว่า “ทำไมฉันถึงเกลียดการอบรมสั่งสอนนัก ทำไมใจฉันถึงดูหมิ่นคำตักเตือน
13wie habe ich nicht gehorcht der Stimme meiner Lehrer und mein Ohr nicht geneigt zu denen, die mich lehrten!
13ฉันไม่เคยเชื่อฟังครูของฉัน ไม่เคยเงี่ยหูฟังผู้ที่สั่งสอนฉัน
14Ich bin schier in alles Unglück gekommen vor allen Leuten und allem Volk.”
14ฉันเกือบพินาศหมดสิ้นแล้ว ท่ามกลางผู้คนที่ชุมนุมกัน”
15Trink Wasser aus deiner Grube und Flüsse aus deinem Brunnen.
15ดื่มน้ำจากบ่อเก็บน้ำของตนเอง ดื่มน้ำไหลจากบ่อของตน
16Laß deine Brunnen herausfließen und die Wasserbäche auf die Gassen.
16จะปล่อยให้น้ำพุของลูกไหลล้นออกไปตามถนนหรือ ปล่อยธารน้ำไปตามลานสาธารณะหรือ
17Habe du aber sie allein, und kein Fremder mit dir.
17ให้มันเป็นของลูกคนเดียว อย่าแบ่งให้คนแปลกหน้า
18Dein Born sei gesegnet, und freue dich des Weibes deiner Jugend.
18ขอให้ธารน้ำของลูกได้รับพร จงชื่นชมยินดีกับภรรยาที่ร่วมชีวิตกันมาตั้งแต่วัยหนุ่ม
19Sie ist lieblich wie die Hinde und holdselig wie ein Reh. Laß dich ihre Liebe allezeit sättigen und ergötze dich allewege in ihrer Liebe.
19นางเป็นดั่งกวางตัวเมียที่น่ารัก กวางสาวที่งามสง่า— ขอให้อกของนางทำให้ลูกอิ่มเอมเสมอ และหลงใหลในความรักของนางตลอดไป
20Mein Kind, warum willst du dich an der Fremden ergötzen und herzest eine andere?
20ลูกเอ๋ย แล้วจะไปหลงใหลหญิงเล่นชู้ทำไม จะไปแนบอกหญิงอื่นทำไม
21Denn jedermanns Wege sind offen vor dem HERRN, und er mißt alle ihre Gänge.
21พระยาห์เวห์ทรงเห็นทุกทางที่มนุษย์เดิน และทรงพิจารณาทุกย่างก้าวของเขา
22Die Missetat des Gottlosen wird ihn fangen, und er wird mit dem Strick seiner Sünde gehalten werden.
22การกระทำชั่วของคนชั่วกลายเป็นบ่วงดักตัวเขาเอง บาปของเขากลายเป็นเชือกรัดตัวไว้แน่น
23Er wird sterben, darum daß er sich nicht will ziehen lassen; und um seiner großen Torheit willen wird's ihm nicht wohl gehen.
23เขาจะตายเพราะขาดการอบรมสั่งสอน และหลงทางเพราะความโง่เขลาอันใหญ่หลวง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.