2. Chronik 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und Salomo, der Sohn Davids, ward in seinem Reich bekräftigt; und der HERR, sein Gott, war mit ihm und machte ihn immer größer.
1โซโลมอนบุตรชายดาวิดครองราชอาณาจักรของตนอย่างมั่นคง พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเขา ทรงอยู่กับเขาและทรงทำให้เขายิ่งใหญ่เป็นพิเศษ
2Und Salomo redete mit dem ganzen Israel, mit den Obersten über tausend und hundert, mit den Richtern und mit allen Fürsten in Israel, mit den Obersten der Vaterhäuser,
2โซโลมอนเรียกชาวอิสราเอลทั้งหมดมาประชุม ทั้งผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย ผู้พิพากษา ผู้นำทุกฝ่าย และหัวหน้าวงศ์วาน
3daß sie hingingen, Salomo und die ganze Gemeinde mit ihm, zu der Höhe, die zu Gibeon war; denn daselbst war die Hütte des Stifts Gottes, die Mose, der Knecht des HERRN, gemacht hatte in der Wüste.
3โซโลมอนกับคนทั้งหมดที่มาพร้อมเขาไปยังสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน เพราะกระโจมสำหรับพบพระเจ้าตั้งอยู่ที่นั่น โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สร้างกระโจมนี้ขึ้นในถิ่นทุรกันดาร
4(Aber die Lade Gottes hatte David heraufgebracht von Kirjath-Jearim an den Ort, den er bereitet hatte; denn er hatte ihr eine Hütte aufgeschlagen zu Jerusalem.)
4ส่วนหีบของพระเจ้านั้น ดาวิดได้นำจากคีริยาทเยอาริมไปไว้ในสถานที่ที่เขาจัดเตรียมไว้ โดยกางกระโจมสำหรับหีบในเยรูซาเล็ม
5Aber der eherne Altar, den Bezaleel, der Sohn Uris, des Sohnes Hurs, gemacht hatte, war daselbst vor der Wohnung des HERRN; und Salomo und die Gemeinde pflegten ihn zu suchen.
5แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่เบซาเลลบุตรอูรี หลานของฮูร์สร้างไว้ ตั้งอยู่หน้ากระโจมของพระยาห์เวห์ที่กิเบโอน โซโลมอนกับคนในที่ประชุมไปทูลถามพระเจ้าที่นั่น
6Und Salomo opferte auf dem ehernen Altar vor dem HERRN, der vor der Hütte des Stifts stand, tausend Brandopfer.
6โซโลมอนขึ้นไปยังแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่ตั้งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ณ กระโจมสำหรับพบพระเจ้า แล้วถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนแท่นนั้น 1,000 ตัว
7In derselben Nacht aber erschien Gott Salomo und sprach zu ihm: Bitte, was soll ich dir geben?
7คืนนั้นพระเจ้าทรงปรากฏแก่โซโลมอนและตรัสว่า “เจ้าปรารถนาสิ่งใด จงขอมา เราจะให้เจ้า”
8Und Salomo sprach zu Gott: Du hast große Barmherzigkeit an meinem Vater David getan und hast mich an seiner Statt zum König gemacht;
8โซโลมอนทูลพระเจ้าว่า “พระองค์ทรงแสดงความรักมั่นคงอย่างยิ่งต่อดาวิดบิดาของข้าพระองค์ และทรงตั้งข้าพระองค์เป็นกษัตริย์แทนเขา
9so laß nun, HERR, Gott, deine Worte wahr werden an meinem Vater David; denn du hast mich zum König gemacht über ein Volk, des so viel ist als Staub auf Erden.
9บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขอให้พระสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์เป็นจริง พระองค์ทรงตั้งข้าพระองค์ให้ปกครองชนชาติที่มีจำนวนมากราวกับฝุ่นบนแผ่นดิน
10So gib mir nun Weisheit und Erkenntnis, daß ich vor diesem Volk aus und ein gehe; denn wer kann dies dein großes Volk richten?
10ขอประทานสติปัญญาและความรู้แก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะนำประชาชนเหล่านี้ในทุกกิจการ เพราะใครเล่าจะพิพากษาประชาชนของพระองค์ซึ่งมีมากมายเช่นนี้ได้”
11Da sprach Gott zu Salomo: Weil du das im Sinn hast und hast nicht um Reichtum noch um Gut noch um Ehre noch um deiner Feinde Seele noch um langes Leben gebeten, sondern hast um Weisheit und Erkenntnis gebeten, daß du mein Volk richten mögst, darüber ich dich zum König gemacht habe,
11พระเจ้าตรัสกับโซโลมอนว่า “เพราะเจ้ามีความปรารถนาเช่นนี้ในใจ เจ้าไม่ได้ขอทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง เกียรติยศ ชีวิตของผู้ที่เกลียดชังเจ้า หรือขอให้ตนเองมีอายุยืน แต่ขอสติปัญญาและความรู้เพื่อพิพากษาประชาชนของเราซึ่งเราตั้งเจ้าเป็นกษัตริย์ปกครอง
12so sei dir Weisheit und Erkenntnis gegeben; dazu will ich dir Reichtum und Gut und Ehre geben, daß deinesgleichen unter den Königen vor dir nicht gewesen ist noch werden soll nach dir.
12เราจึงประทานสติปัญญาและความรู้แก่เจ้า ทั้งจะให้ทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง และเกียรติยศแก่เจ้าด้วย มากกว่าที่กษัตริย์องค์ใดก่อนเจ้าเคยมี และจะไม่มีกษัตริย์องค์ใดหลังเจ้ามีเท่า”
13Also kam Salomo von der Höhe, die zu Gibeon war, von der Hütte des Stifts, gen Jerusalem und regierte über Israel.
13โซโลมอนกลับจากสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน ซึ่งเป็นที่ตั้งกระโจมสำหรับพบพระเจ้า ไปยังเยรูซาเล็ม และปกครองอิสราเอล
14Und Salomo sammelte sich Wagen und Reiter, daß er zuwege brachte tausendundvierhundert Wagen und zwölftausend Reiter, und legte sie in die Wagenstädte und zu dem König nach Jerusalem.
14โซโลมอนสะสมรถรบและทหารม้า มีรถรบ 1,400 คันกับทหารม้า 12,000 คน เขาให้ประจำอยู่ตามเมืองที่เก็บรถรบและอยู่กับกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม
15Und der König machte, daß des Silbers und Goldes so viel war zu Jerusalem wie die Steine und der Zedern wie die Maulbeerbäume in den Gründen.
15ในสมัยของกษัตริย์ เงินและทองคำในเยรูซาเล็มมีมากจนแทบไม่ต่างจากก้อนหิน ส่วนไม้ซีดาร์ก็มีมากพอ ๆ กับต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ
16Und man brachte Salomo Rosse aus Ägypten und allerlei Ware; und die Kaufleute des Königs kauften die Ware
16ม้าของโซโลมอนนำเข้าจากอียิปต์และคูเอ โดยพ่อค้าของกษัตริย์ซื้อม้าจากคูเอ
17und brachten's aus Ägypten heraus, je einen Wagen um sechshundert Silberlinge, ein Roß um hundertfünfzig. Also brachten sie auch allen Königen der Hethiter und den Königen von Syrien.
17พวกเขานำรถรบเข้ามาจากอียิปต์แล้วขายต่อ คันละเงิน 600 ชิ้น และขายม้าตัวละเงิน 150 ชิ้น พ่อค้าเหล่านี้ยังขายรถรบและม้าให้กษัตริย์ชาวฮิตไทต์กับกษัตริย์ชาวซีเรีย ด้วย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.