1. Chonik 29
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der König David sprach zu der ganzen Gemeinde: Gott hat Salomo, meiner Söhne einen, erwählt, der noch jung und zart ist; das Werk aber ist groß; denn es ist nicht eines Menschen Wohnung, sondern Gottes des HERRN.
1กษัตริย์ดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “โซโลมอนลูกชายของเราเป็นคนเดียวที่พระเจ้าทรงเลือก เขายังอายุน้อยและไม่มีประสบการณ์ แต่งานนี้ใหญ่หลวง เพราะพระราชวังที่จะสร้างถวายพระยาห์เวห์องค์พระเจ้านี้ไม่ได้มีไว้ให้มนุษย์อยู่
2Ich aber habe aus allen meinen Kräften zugerichtet zum Hause Gottes Gold zu goldenem, Silber zu silbernem, Erz zu erhernem, Eisen zu eisernem, Holz zu hölzernem Geräte, Onyxsteine und eingefaßte Steine, Rubine und bunte Steine und allerlei Edelsteine und Marmelsteine die Menge.
2เราได้ใช้กำลังทั้งหมดเตรียมสิ่งของสำหรับพระวิหารที่จะสร้างถวายพระเจ้าของเรา ทั้งทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน ทองสัมฤทธิ์สำหรับงานทองสัมฤทธิ์ เหล็กสำหรับงานเหล็ก และไม้สำหรับงานไม้ ยังมีหินโอนิกซ์ หินสำหรับฝังประดับ หินหลากสีสำหรับงานประดับ อัญมณีทุกชนิด และหินอ่อนจำนวนมาก
3Überdas, aus Wohlgefallen am Hause meines Gottes, habe ich eigenes Gutes, Gold und Silber,
3เรารักพระวิหารที่จะสร้างถวายพระเจ้าของเรา จึงนำทองคำและเงินจากทรัพย์สินส่วนตัวมาถวายเพิ่มเติมจากสิ่งทั้งหมดที่เตรียมไว้สำหรับพระวิหารอันศักดิ์สิทธิ์
4dreitausend Zentner Gold von Ophir und siebentausend Zentner lauteres Silber, das gebe ich zum heiligen Hause Gottes außer allem, was ich zugerichtet habe, die Wände der Häuser zu überziehen,
4คือทองคำจากโอฟีร์ 3,000 ตะลันต์ และเงินบริสุทธิ์ 7,000 ตะลันต์ สำหรับบุผนังอาคารต่าง ๆ
5daß golden werde, was golden, silbern, was silbern sein soll, und zu allerlei Werk durch die Hand der Werkmeister. Und wer ist nun willig, seine Hand heute dem HERRN zu füllen?
5ทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน และงานทุกอย่างที่ช่างฝีมือจะทำ บัดนี้ใครเต็มใจถวายตัวรับใช้พระยาห์เวห์บ้าง?”
6Da waren die Fürsten der Vaterhäuser, die Fürsten der Stämme Israels, die Fürsten über tausend und über hundert und die Fürsten über des Königs Geschäfte willig
6บรรดาหัวหน้าตระกูล ผู้นำเผ่าอิสราเอล ผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย พร้อมผู้ดูแลงานของกษัตริย์ ต่างเต็มใจถวายสิ่งของ
7und gaben zum Amt im Hause Gottes fünftausend Zentner Gold und zehntausend Goldgulden und zehntausend Zentner Silber, achtzehntausend Zentner Erz und hundertausend Zentner Eisen.
7พวกเขาถวายสำหรับงานพระวิหารของพระเจ้า เป็นทองคำ 5,000 ตะลันต์ และเหรียญดาริก 10,000 เหรียญ เงิน 10,000 ตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์ 18,000 ตะลันต์ และเหล็ก 100,000 ตะลันต์
8Und bei welchem Steine gefunden wurden, die gaben sie zum Schatz des Hauses des HERRN unter die Hand Jehiels, des Gersoniten.
8ใครมีอัญมณีก็นำมาถวายเข้าคลังพระวิหารของพระยาห์เวห์ ซึ่งอยู่ในการดูแลของเยฮีเอลชาวเกอร์โชน
9Und das Volk ward fröhlich, daß sie willig waren; denn sie gaben's von ganzem Herzen dem HERRN freiwillig. Und David, der König, freute sich auch hoch
9ประชาชนชื่นชมยินดีที่ได้ถวายด้วยความเต็มใจและด้วยใจจริงแด่พระยาห์เวห์ กษัตริย์ดาวิดก็ยินดีอย่างยิ่ง
10und lobte den HERRN und sprach vor der ganzen Gemeinde: Gelobt seist du, HERR, Gott Israels, unsers Vaters, ewiglich.
10แล้วดาวิดสรรเสริญพระยาห์เวห์ต่อหน้าที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลบรรพบุรุษของเรา ขอพระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญตลอดไป
11Dir, HERR, gebührt die Majestät und Gewalt, Herrlichkeit, Sieg und Dank. Denn alles, was im Himmel und auf Erden ist. das ist dein. Dein, HERR, ist das Reich, und du bist erhöht über alles zum Obersten.
11ข้าแต่พระยาห์เวห์ ความยิ่งใหญ่ ฤทธิ์อำนาจ เกียรติสิริ ชัยชนะ และพระบารมีเป็นของพระองค์ ทุกสิ่งในสวรรค์และบนแผ่นดินโลกเป็นของพระองค์ อาณาจักรก็เป็นของพระองค์ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์ทรงเป็นประมุขเหนือทุกสิ่ง
12Reichtum und Ehre ist vor dir; Du herrschest über alles; in deiner Hand steht Kraft und Macht; in deiner Hand steht es, jedermann groß und stark zu machen.
12ความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์ พระองค์ทรงปกครองทุกสิ่ง พระหัตถ์ของพระองค์มีฤทธิ์และกำลัง พระองค์ทรงทำให้ใครยิ่งใหญ่และประทานกำลังแก่ทุกคนได้
13Nun, unser Gott, wir danken dir und rühmen den Namen deiner Herrlichkeit.
13บัดนี้พระเจ้าของเรา เราขอบคุณพระองค์และสรรเสริญพระนามอันรุ่งโรจน์ของพระองค์
14Denn was bin ich? Was ist mein Volk, daß wir sollten vermögen, freiwillig so viel zu geben? Denn von dir ist alles gekommen, und von deiner Hand haben wir dir's gegeben.
14ข้าพเจ้าเป็นใคร ประชาชนของข้าพเจ้าเป็นใคร พวกเราจึงถวายด้วยความเต็มใจได้ถึงเพียงนี้? ทุกสิ่งมาจากพระองค์ สิ่งที่เราถวายก็เป็นของที่พระองค์ประทานให้ก่อนแล้ว
15Denn wir sind Fremdlinge und Gäste vor dir wie unsre Väter alle. unser Leben auf Erden ist wie ein Schatten, und ist kein Aufhalten.
15ต่อพระพักตร์พระองค์ เราเป็นเพียงคนต่างถิ่นและคนที่มาอาศัยอยู่ เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของเรา วันเวลาบนโลกของเราเหมือนเงาที่ผ่านไป ไม่มีสิ่งใดยั่งยืน
16HERR, unser Gott, aller dieser Haufe, den wir zugerichtet haben, dir ein Haus zu bauen, deinem heiligen Namen, ist von deiner Hand gekommen, und ist alles dein.
16ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ทรัพย์สินทั้งหมดที่เราเตรียมไว้สร้างพระวิหารเพื่อพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ล้วนมาจากพระหัตถ์และเป็นของพระองค์ทั้งสิ้น
17Ich weiß, mein Gott, daß du das Herz prüfst, und Aufrichtigkeit ist dir angenehm. Darum habe ich dies alles aus aufrichtigem Herzen freiwillig gegeben und habe jetzt mit Freuden gesehen dein Volk, das hier vorhanden ist, daß es dir freiwillig gegeben hat.
17พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ทรงตรวจสอบใจและพอพระทัยความซื่อตรง ข้าพเจ้าจึงถวายสิ่งทั้งหมดนี้ด้วยใจซื่อตรงและเต็มใจ บัดนี้ข้าพเจ้ายินดีที่เห็นประชาชนของพระองค์ซึ่งอยู่ที่นี่ถวายแด่พระองค์ด้วยความเต็มใจ
18HERR, Gott unsrer Väter, Abrahams, Isaaks und Israels, bewahre ewiglich solchen Sinn und Gedanken im Herzen deines Volkes und richte ihre Herzen zu dir.
18ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล บรรพบุรุษของเรา ขอทรงรักษาความตั้งใจนี้ไว้ในใจประชาชนของพระองค์ตลอดไป และทำให้ใจของพวกเขามุ่งตรงมาหาพระองค์
19Und meinem Sohn Salomo gib ein rechtschaffenes Herz, daß er halte deine Gebote, Zeugnisse und Rechte, daß er alles tue und baue diese Wohnung, die ich zugerichtet habe.
19ขอประทานใจที่ซื่อตรงแก่โซโลมอนลูกชายของข้าพเจ้า เพื่อเขาจะรักษาพระบัญญัติ คำสั่งสอน และข้อกำหนดของพระองค์ ทำทุกสิ่งเหล่านี้ และสร้างพระราชวังสำหรับพระองค์ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้”
20Und David sprach zu der ganzen Gemeinde: Lobet den HERRN, euren Gott! Und die ganze Gemeinde lobte den HERRN, den Gott ihrer Väter; und sie neigten sich und fielen nieder vor dem HERRN und vor dem König
20แล้วดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “บัดนี้จงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน” ทุกคนในที่ชุมนุมจึงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ แล้วก้มศีรษะและหมอบกราบต่อพระยาห์เวห์และกษัตริย์
21und opferten dem HERRN Opfer. Und des Morgens opferten sie Brandopfer: tausend Farren, tausend Widder, tausend Lämmer mit ihren Trankopfern, und opferten die Menge unter dem ganzen Israel
21วันรุ่งขึ้นพวกเขาถวายเครื่องบูชาและเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ ได้แก่ วัวผู้ 1,000 ตัว แกะตัวผู้ 1,000 ตัว และลูกแกะ 1,000 ตัว พร้อมเครื่องดื่มที่เทถวาย และเครื่องบูชาอีกมากมายสำหรับอิสราเอลทั้งหมด
22und aßen und tranken desselben Tages vor dem HERRN mit großen Freuden und machten zum zweitenmal Salomo, den Sohn Davids, zum König und salbten ihn dem HERRN zum Fürsten und Zadok zum Priester.
22วันนั้นพวกเขากินและดื่มต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ด้วยความชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง พวกเขาตั้งโซโลมอนบุตรชายดาวิดเป็นกษัตริย์ครั้งที่สอง และทำพิธีเจิมเขาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ให้เป็นผู้นำ ทั้งเจิมศาโดกให้เป็นปุโรหิต
23Also saß Salomo auf dem Stuhl des Herrn als ein König an seines Vaters Davids Statt und ward glücklich; und ganz Israel ward ihm gehorsam.
23โซโลมอนขึ้นนั่งบนบัลลังก์ของพระยาห์เวห์เป็นกษัตริย์แทนดาวิด บิดาของเขา เขาทำการสำเร็จ และชาวอิสราเอลทั้งหมดเชื่อฟังเขา
24Und alle Obersten und Gewaltigen, auch alle Kinder des Königs David taten sich unter den König Salomo.
24บรรดาผู้นำ นักรบกล้าหาญ และบุตรชายทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิดต่างยอมอยู่ใต้อำนาจกษัตริย์โซโลมอน
25Und der HERR machte Salomo immer größer vor dem Volk Israel und gab ihm ein prächtiges Königreich, wie keiner vor ihm über Israel gehabt hatte.
25พระยาห์เวห์ทรงยกโซโลมอนขึ้นสูงยิ่งต่อหน้าชาวอิสราเอลทั้งหมด และประทานพระเกียรติแห่งกษัตริย์แก่เขาอย่างที่ไม่มีกษัตริย์องค์ใดก่อนหน้าเขาในอิสราเอลเคยได้รับ
26So ist nun David, der Sohn Isais. König gewesen über ganz Israel.
26ดาวิดบุตรชายเจสซีครองราชย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด
27Die Zeit aber, die er König über Israel gewesen ist, ist vierzig Jahre: zu Hebron regierte er sieben Jahre und zu Jerusalem dreiunddreißig Jahre.
27เขาครองราชย์เหนืออิสราเอล 40 ปี คือที่เฮโบรน 7 ปี และที่เยรูซาเล็ม 33 ปี
28Und er starb im guten Alter, gesättigt mit Leben, Reichtum und Ehre. Und sein Sohn Salomo ward König an seiner Statt.
28ดาวิดสิ้นชีวิตเมื่อชรามาก อายุยืนยาว มั่งคั่งและมีเกียรติ โซโลมอน บุตรชายของเขาขึ้นครองราชย์แทน
29Die Geschichten aber des Königs David, beide, die ersten und die letzten, siehe, die sind geschrieben in den Geschichten Samuels, des Sehers, und in den Geschichten des Propheten Nathan und in den Geschichten Gads, des Sehers,
29เรื่องราวทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิดตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติของซามูเอลผู้หยั่งรู้ ประวัติของนาธันผู้เผยพระวจนะ และประวัติของกาดผู้หยั่งรู้
30mit allem seinem Königreich und seiner Gewalt und den Zeiten, die ergangen sind über ihn und über Israel und alle Königreiche in den Landen.
30รวมทั้งเรื่องรัชกาลและอำนาจของดาวิด เหตุการณ์ที่เกิดแก่เขา แก่อิสราเอล และแก่อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.