דִּבְרֵי הַיָּמִים א 29
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤יד הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְכָל־הַקָּהָ֔ל שְׁלֹמֹ֨ה בְנִ֥י אֶחָ֛ד בָּֽחַר־בֹּ֥ו אֱלֹהִ֖ים נַ֣עַר וָרָ֑ךְ וְהַמְּלָאכָ֣ה גְדֹולָ֔ה כִּ֣י לֹ֤א לְאָדָם֙ הַבִּירָ֔ה כִּ֖י לַיהוָ֥ה אֱלֹהִֽים׃
1กษัตริย์ดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “โซโลมอนลูกชายของเราเป็นคนเดียวที่พระเจ้าทรงเลือก เขายังอายุน้อยและไม่มีประสบการณ์ แต่งานนี้ใหญ่หลวง เพราะพระราชวังที่จะสร้างถวายพระยาห์เวห์องค์พระเจ้านี้ไม่ได้มีไว้ให้มนุษย์อยู่
2וּֽכְכָל־כֹּחִ֞י הֲכִינֹ֣ותִי לְבֵית־אֱלֹהַ֗י הַזָּהָ֣ב ׀ לַ֠זָּהָב וְהַכֶּ֨סֶף לַכֶּ֜סֶף וְהַנְּחֹ֣שֶׁת לַנְּחֹ֗שֶׁת הַבַּרְזֶל֙ לַבַּרְזֶ֔ל וְהָעֵצִ֖ים לָעֵצִ֑ים אַבְנֵי־שֹׁ֨הַם וּמִלּוּאִ֜ים אַבְנֵי־פ֣וּךְ וְרִקְמָ֗ה וְכֹ֨ל אֶ֧בֶן יְקָרָ֛ה וְאַבְנֵי־שַׁ֖יִשׁ לָרֹֽב׃
2เราได้ใช้กำลังทั้งหมดเตรียมสิ่งของสำหรับพระวิหารที่จะสร้างถวายพระเจ้าของเรา ทั้งทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน ทองสัมฤทธิ์สำหรับงานทองสัมฤทธิ์ เหล็กสำหรับงานเหล็ก และไม้สำหรับงานไม้ ยังมีหินโอนิกซ์ หินสำหรับฝังประดับ หินหลากสีสำหรับงานประดับ อัญมณีทุกชนิด และหินอ่อนจำนวนมาก
3וְעֹ֗וד בִּרְצֹותִי֙ בְּבֵ֣ית אֱלֹהַ֔י יֶשׁ־לִ֥י סְגֻלָּ֖ה זָהָ֣ב וָכָ֑סֶף נָתַ֤תִּי לְבֵית־אֱלֹהַי֙ לְמַ֔עְלָה מִכָּל־הֲכִינֹ֖ותִי לְבֵ֥ית הַקֹּֽדֶשׁ׃
3เรารักพระวิหารที่จะสร้างถวายพระเจ้าของเรา จึงนำทองคำและเงินจากทรัพย์สินส่วนตัวมาถวายเพิ่มเติมจากสิ่งทั้งหมดที่เตรียมไว้สำหรับพระวิหารอันศักดิ์สิทธิ์
4שְׁלֹ֧שֶׁת אֲלָפִ֛ים כִּכְּרֵ֥י זָהָ֖ב מִזְּהַ֣ב אֹופִ֑יר וְשִׁבְעַ֨ת אֲלָפִ֤ים כִּכַּר־כֶּ֙סֶף֙ מְזֻקָּ֔ק לָט֖וּחַ קִירֹ֥ות הַבָּתִּֽים׃
4คือทองคำจากโอฟีร์ 3,000 ตะลันต์ และเงินบริสุทธิ์ 7,000 ตะลันต์ สำหรับบุผนังอาคารต่าง ๆ
5לַזָּהָ֤ב לַזָּהָב֙ וְלַכֶּ֣סֶף לַכֶּ֔סֶף וּלְכָל־מְלָאכָ֖ה בְּיַ֣ד חָרָשִׁ֑ים וּמִ֣י מִתְנַדֵּ֔ב לְמַלֹּ֥אות יָדֹ֛ו הַיֹּ֖ום לַיהוָֽה׃
5ทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน และงานทุกอย่างที่ช่างฝีมือจะทำ บัดนี้ใครเต็มใจถวายตัวรับใช้พระยาห์เวห์บ้าง?”
6וַיִּֽתְנַדְּבוּ֩ שָׂרֵ֨י הָאָבֹ֜ות וְשָׂרֵ֣י ׀ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְשָׂרֵ֤י הָאֲלָפִים֙ וְהַמֵּאֹ֔ות וּלְשָׂרֵ֖י מְלֶ֥אכֶת הַמֶּֽלֶךְ׃
6บรรดาหัวหน้าตระกูล ผู้นำเผ่าอิสราเอล ผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย พร้อมผู้ดูแลงานของกษัตริย์ ต่างเต็มใจถวายสิ่งของ
7וַֽיִּתְּנ֞וּ לַעֲבֹודַ֣ת בֵּית־הָאֱלֹהִ֗ים זָהָ֞ב כִּכָּרִ֣ים חֲמֵֽשֶׁת־אֲלָפִים֮ וַאֲדַרְכֹנִ֣ים רִבֹּו֒ וְכֶ֗סֶף כִּכָּרִים֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים וּנְחֹ֕שֶׁת רִבֹּ֛ו וּשְׁמֹונַ֥ת אֲלָפִ֖ים כִּכָּרִ֑ים וּבַרְזֶ֖ל מֵֽאָה־אֶ֥לֶף כִּכָּרִֽים׃
7พวกเขาถวายสำหรับงานพระวิหารของพระเจ้า เป็นทองคำ 5,000 ตะลันต์ และเหรียญดาริก 10,000 เหรียญ เงิน 10,000 ตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์ 18,000 ตะลันต์ และเหล็ก 100,000 ตะลันต์
8וְהַנִּמְצָ֤א אִתֹּו֙ אֲבָנִ֔ים נָתְנ֖וּ לְאֹוצַ֣ר בֵּית־יְהוָ֑ה עַ֥ל יַד־יְחִיאֵ֖ל הַגֵּרְשֻׁנִּֽי׃
8ใครมีอัญมณีก็นำมาถวายเข้าคลังพระวิหารของพระยาห์เวห์ ซึ่งอยู่ในการดูแลของเยฮีเอลชาวเกอร์โชน
9וַיִּשְׂמְח֤וּ הָעָם֙ עַל־הִֽתְנַדְּבָ֔ם כִּ֚י בְּלֵ֣ב שָׁלֵ֔ם הִֽתְנַדְּב֖וּ לַיהוָ֑ה וְגַם֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ שָׂמַ֖ח שִׂמְחָ֥ה גְדֹולָֽה׃ פ
9ประชาชนชื่นชมยินดีที่ได้ถวายด้วยความเต็มใจและด้วยใจจริงแด่พระยาห์เวห์ กษัตริย์ดาวิดก็ยินดีอย่างยิ่ง
10וַיְבָ֤רֶךְ דָּוִיד֙ אֶת־יְהוָ֔ה לְעֵינֵ֖י כָּל־הַקָּהָ֑ל וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗יד בָּר֨וּךְ אַתָּ֤ה יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ יִשְׂרָאֵ֣ל אָבִ֔ינוּ מֵעֹולָ֖ם וְעַד־עֹולָֽם׃
10แล้วดาวิดสรรเสริญพระยาห์เวห์ต่อหน้าที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลบรรพบุรุษของเรา ขอพระองค์ทรงเป็นที่สรรเสริญตลอดไป
11לְךָ֣ יְ֠הוָה הַגְּדֻלָּ֨ה וְהַגְּבוּרָ֤ה וְהַתִּפְאֶ֙רֶת֙ וְהַנֵּ֣צַח וְהַהֹ֔וד כִּי־כֹ֖ל בַּשָּׁמַ֣יִם וּבָאָ֑רֶץ לְךָ֤ יְהוָה֙ הַמַּמְלָכָ֔ה וְהַמִּתְנַשֵּׂ֖א לְכֹ֥ל ׀ לְרֹֽאשׁ׃
11ข้าแต่พระยาห์เวห์ ความยิ่งใหญ่ ฤทธิ์อำนาจ เกียรติสิริ ชัยชนะ และพระบารมีเป็นของพระองค์ ทุกสิ่งในสวรรค์และบนแผ่นดินโลกเป็นของพระองค์ อาณาจักรก็เป็นของพระองค์ พระยาห์เวห์เจ้าข้า พระองค์ทรงเป็นประมุขเหนือทุกสิ่ง
12וְהָעֹ֤שֶׁר וְהַכָּבֹוד֙ מִלְּפָנֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מֹושֵׁ֣ל בַּכֹּ֔ל וּבְיָדְךָ֖ כֹּ֣חַ וּגְבוּרָ֑ה וּבְיָ֣דְךָ֔ לְגַדֵּ֥ל וּלְחַזֵּ֖ק לַכֹּֽל׃
12ความมั่งคั่งและเกียรติมาจากพระองค์ พระองค์ทรงปกครองทุกสิ่ง พระหัตถ์ของพระองค์มีฤทธิ์และกำลัง พระองค์ทรงทำให้ใครยิ่งใหญ่และประทานกำลังแก่ทุกคนได้
13וְעַתָּ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ מֹודִ֥ים אֲנַ֖חְנוּ לָ֑ךְ וּֽמְהַֽלְלִ֖ים לְשֵׁ֥ם תִּפְאַרְתֶּֽךָ׃
13บัดนี้พระเจ้าของเรา เราขอบคุณพระองค์และสรรเสริญพระนามอันรุ่งโรจน์ของพระองค์
14וְכִ֨י מִ֤י אֲנִי֙ וּמִ֣י עַמִּ֔י כִּֽי־נַעְצֹ֣ר כֹּ֔חַ לְהִתְנַדֵּ֖ב כָּזֹ֑את כִּֽי־מִמְּךָ֣ הַכֹּ֔ל וּמִיָּדְךָ֖ נָתַ֥נּוּ לָֽךְ׃
14ข้าพเจ้าเป็นใคร ประชาชนของข้าพเจ้าเป็นใคร พวกเราจึงถวายด้วยความเต็มใจได้ถึงเพียงนี้? ทุกสิ่งมาจากพระองค์ สิ่งที่เราถวายก็เป็นของที่พระองค์ประทานให้ก่อนแล้ว
15כִּֽי־גֵרִ֨ים אֲנַ֧חְנוּ לְפָנֶ֛יךָ וְתֹושָׁבִ֖ים כְּכָל־אֲבֹתֵ֑ינוּ כַּצֵּ֧ל ׀ יָמֵ֛ינוּ עַל־הָאָ֖רֶץ וְאֵ֥ין מִקְוֶֽה׃
15ต่อพระพักตร์พระองค์ เราเป็นเพียงคนต่างถิ่นและคนที่มาอาศัยอยู่ เช่นเดียวกับบรรพบุรุษของเรา วันเวลาบนโลกของเราเหมือนเงาที่ผ่านไป ไม่มีสิ่งใดยั่งยืน
16יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ כֹ֣ל הֶהָמֹ֤ון הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר הֲכִינֹ֔נוּ לִבְנֹֽות־לְךָ֥ בַ֖יִת לְשֵׁ֣ם קָדְשֶׁ֑ךָ מִיָּדְךָ֥ *הִיא (ה֖וּא) וּלְךָ֥ הַכֹּֽל׃
16ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ทรัพย์สินทั้งหมดที่เราเตรียมไว้สร้างพระวิหารเพื่อพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ล้วนมาจากพระหัตถ์และเป็นของพระองค์ทั้งสิ้น
17וְיָדַ֣עְתִּי אֱלֹהַ֔י כִּ֤י אַתָּה֙ בֹּחֵ֣ן לֵבָ֔ב וּמֵישָׁרִ֖ים תִּרְצֶ֑ה אֲנִ֗י בְּיֹ֤שֶׁר לְבָבִי֙ הִתְנַדַּ֣בְתִּי כָל־אֵ֔לֶּה וְעַתָּ֗ה עַמְּךָ֙ הַנִּמְצְאוּ־פֹ֔ה רָאִ֥יתִי בְשִׂמְחָ֖ה לְהִֽתְנַדֶּב־לָֽךְ׃
17พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์ทรงตรวจสอบใจและพอพระทัยความซื่อตรง ข้าพเจ้าจึงถวายสิ่งทั้งหมดนี้ด้วยใจซื่อตรงและเต็มใจ บัดนี้ข้าพเจ้ายินดีที่เห็นประชาชนของพระองค์ซึ่งอยู่ที่นี่ถวายแด่พระองค์ด้วยความเต็มใจ
18יְהוָ֗ה אֱ֠לֹהֵי אַבְרָהָ֞ם יִצְחָ֤ק וְיִשְׂרָאֵל֙ אֲבֹתֵ֔ינוּ שֳׁמְרָה־זֹּ֣את לְעֹולָ֔ם לְיֵ֥צֶר מַחְשְׁבֹ֖ות לְבַ֣ב עַמֶּ֑ךָ וְהָכֵ֥ן לְבָבָ֖ם אֵלֶֽיךָ׃
18ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล บรรพบุรุษของเรา ขอทรงรักษาความตั้งใจนี้ไว้ในใจประชาชนของพระองค์ตลอดไป และทำให้ใจของพวกเขามุ่งตรงมาหาพระองค์
19וְלִשְׁלֹמֹ֣ה בְנִ֗י תֵּ֚ן לֵבָ֣ב שָׁלֵ֔ם לִשְׁמֹור֙ מִצְוֹתֶ֔יךָ עֵדְוֹתֶ֖יךָ וְחֻקֶּ֑יךָ וְלַעֲשֹׂ֣ות הַכֹּ֔ל וְלִבְנֹ֖ות הַבִּירָ֥ה אֲשֶׁר־הֲכִינֹֽותִי׃ פ
19ขอประทานใจที่ซื่อตรงแก่โซโลมอนลูกชายของข้าพเจ้า เพื่อเขาจะรักษาพระบัญญัติ คำสั่งสอน และข้อกำหนดของพระองค์ ทำทุกสิ่งเหล่านี้ และสร้างพระราชวังสำหรับพระองค์ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้”
20וַיֹּ֤אמֶר דָּוִיד֙ לְכָל־הַקָּהָ֔ל בָּֽרְכוּ־נָ֖א אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וַיְבָרֲכ֣וּ כָֽל־הַקָּהָ֗ל לַיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י אֲבֹֽתֵיהֶ֔ם וַיִּקְּד֧וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲו֛וּ לַיהוָ֖ה וְלַמֶּֽלֶךְ׃
20แล้วดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุมทั้งหมดว่า “บัดนี้จงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน” ทุกคนในที่ชุมนุมจึงสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ แล้วก้มศีรษะและหมอบกราบต่อพระยาห์เวห์และกษัตริย์
21וַיִּזְבְּח֣וּ לַיהוָ֣ה ׀ זְ֠בָחִים וַיַּעֲל֨וּ עֹלֹ֜ות לַיהוָ֗ה לְֽמָחֳרַת֮ הַיֹּ֣ום הַהוּא֒ פָּרִ֨ים אֶ֜לֶף אֵילִ֥ים אֶ֛לֶף כְּבָשִׂ֥ים אֶ֖לֶף וְנִסְכֵּיהֶ֑ם וּזְבָחִ֥ים לָרֹ֖ב לְכָל־יִשְׂרָאֵֽל׃
21วันรุ่งขึ้นพวกเขาถวายเครื่องบูชาและเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ ได้แก่ วัวผู้ 1,000 ตัว แกะตัวผู้ 1,000 ตัว และลูกแกะ 1,000 ตัว พร้อมเครื่องดื่มที่เทถวาย และเครื่องบูชาอีกมากมายสำหรับอิสราเอลทั้งหมด
22וַיֹּאכְל֨וּ וַיִּשְׁתּ֜וּ לִפְנֵ֧י יְהוָ֛ה בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא בְּשִׂמְחָ֣ה גְדֹולָ֑ה וַיַּמְלִ֤יכוּ שֵׁנִית֙ לִשְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֔יד וַיִּמְשְׁח֧וּ לַיהוָ֛ה לְנָגִ֥יד וּלְצָדֹ֖וק לְכֹהֵֽן׃
22วันนั้นพวกเขากินและดื่มต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ด้วยความชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง พวกเขาตั้งโซโลมอนบุตรชายดาวิดเป็นกษัตริย์ครั้งที่สอง และทำพิธีเจิมเขาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ให้เป็นผู้นำ ทั้งเจิมศาโดกให้เป็นปุโรหิต
23וַיֵּ֣שֶׁב שְׁ֠לֹמֹה עַל־כִּסֵּ֨א יְהוָ֧ה ׀ לְמֶ֛לֶךְ תַּֽחַת־דָּוִ֥יד אָבִ֖יו וַיַּצְלַ֑ח וַיִּשְׁמְע֥וּ אֵלָ֖יו כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃
23โซโลมอนขึ้นนั่งบนบัลลังก์ของพระยาห์เวห์เป็นกษัตริย์แทนดาวิด บิดาของเขา เขาทำการสำเร็จ และชาวอิสราเอลทั้งหมดเชื่อฟังเขา
24וְכָל־הַשָּׂרִים֙ וְהַגִּבֹּרִ֔ים וְגַ֕ם כָּל־בְּנֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑יד נָ֣תְנוּ יָ֔ד תַּ֖חַת שְׁלֹמֹ֥ה הַמֶּֽלֶךְ׃
24บรรดาผู้นำ นักรบกล้าหาญ และบุตรชายทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิดต่างยอมอยู่ใต้อำนาจกษัตริย์โซโลมอน
25וַיְגַדֵּ֨ל יְהוָ֤ה אֶת־שְׁלֹמֹה֙ לְמַ֔עְלָה לְעֵינֵ֖י כָּל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּתֵּ֤ן עָלָיו֙ הֹ֣וד מַלְכ֔וּת אֲ֠שֶׁר לֹֽא־הָיָ֧ה עַל־כָּל־מֶ֛לֶךְ לְפָנָ֖יו עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
25พระยาห์เวห์ทรงยกโซโลมอนขึ้นสูงยิ่งต่อหน้าชาวอิสราเอลทั้งหมด และประทานพระเกียรติแห่งกษัตริย์แก่เขาอย่างที่ไม่มีกษัตริย์องค์ใดก่อนหน้าเขาในอิสราเอลเคยได้รับ
26וְדָוִיד֙ בֶּן־יִשָׁ֔י מָלַ֖ךְ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃
26ดาวิดบุตรชายเจสซีครองราชย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด
27וְהַיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֤ר מָלַךְ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה בְּחֶבְרֹ֤ון מָלַךְ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים וּבִירוּשָׁלַ֥͏ִם מָלַ֖ךְ שְׁלֹשִׁ֥ים וְשָׁלֹֽושׁ׃
27เขาครองราชย์เหนืออิสราเอล 40 ปี คือที่เฮโบรน 7 ปี และที่เยรูซาเล็ม 33 ปี
28וַיָּ֙מָת֙ בְּשֵׂיבָ֣ה טֹובָ֔ה שְׂבַ֥ע יָמִ֖ים עֹ֣שֶׁר וְכָבֹ֑וד וַיִּמְלֹ֛ךְ שְׁלֹמֹ֥ה בְנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃
28ดาวิดสิ้นชีวิตเมื่อชรามาก อายุยืนยาว มั่งคั่งและมีเกียรติ โซโลมอน บุตรชายของเขาขึ้นครองราชย์แทน
29וְדִבְרֵי֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאֲחרֹנִ֑ים הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־דִּבְרֵי֙ שְׁמוּאֵ֣ל הָרֹאֶ֔ה וְעַל־דִּבְרֵי֙ נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וְעַל־דִּבְרֵ֖י גָּ֥ד הַחֹזֶֽה׃
29เรื่องราวทั้งหมดของกษัตริย์ดาวิดตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติของซามูเอลผู้หยั่งรู้ ประวัติของนาธันผู้เผยพระวจนะ และประวัติของกาดผู้หยั่งรู้
30עִ֥ם כָּל־מַלְכוּתֹ֖ו וּגְבוּרָתֹ֑ו וְהָעִתִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר עָבְר֤וּ עָלָיו֙ וְעַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וְעַ֖ל כָּל־מַמְלְכֹ֥ות הָאֲרָצֹֽות׃ פ
30รวมทั้งเรื่องรัชกาลและอำนาจของดาวิด เหตุการณ์ที่เกิดแก่เขา แก่อิสราเอล และแก่อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดิน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.