דִּבְרֵי הַיָּמִים א 14
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַ֠יִּשְׁלַח *חִירָם (חוּרָ֨ם) מֶֽלֶךְ־צֹ֥ר מַלְאָכִים֮ אֶל־דָּוִיד֒ וַעֲצֵ֣י אֲרָזִ֔ים וְחָרָשֵׁ֣י קִ֔יר וְחָרָשֵׁ֖י עֵצִ֑ים לִבְנֹ֥ות לֹ֖ו בָּֽיִת׃
1ฮีราม กษัตริย์เมืองไทระ ส่งทูตมาหาดาวิด พร้อมไม้สนซีดาร์ ช่างก่อหิน และช่างไม้ เพื่อสร้างวังให้ดาวิด
2וַיֵּ֣דַע דָּוִ֔יד כִּֽי־הֱכִינֹ֧ו יְהוָ֛ה לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־נִשֵּׂ֤את לְמַ֙עְלָה֙ מַלְכוּתֹ֔ו בַּעֲב֖וּר עַמֹּ֥ו יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
2ดาวิดตระหนักว่าพระยาห์เวห์ทรงตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และทรงยกอาณาจักรของเขาขึ้นอย่างสูงเพื่อประโยชน์แก่ชาวอิสราเอลซึ่งเป็นประชาชนของพระองค์
3וַיִּקַּ֨ח דָּוִ֥יד עֹ֛וד נָשִׁ֖ים בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וַיֹּ֧ולֶד דָּוִ֛יד עֹ֖וד בָּנִ֥ים וּבָנֹֽות׃
3ดาวิดรับภรรยาเพิ่มในเยรูซาเล็ม และมีบุตรชายหญิงเพิ่มขึ้น
4וְאֵ֙לֶּה֙ שְׁמֹ֣ות הַיְלוּדִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָיוּ־לֹ֖ו בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם שַׁמּ֣וּעַ וְשֹׁובָ֔ב נָתָ֖ן וּשְׁלֹמֹֽה׃
4บุตรที่เกิดแก่เขาในเยรูซาเล็มมีชื่อดังนี้ ชัมมูอา โชบับ นาธาน โซโลมอน
5וְיִבְחָ֥ר וֶאֱלִישׁ֖וּעַ וְאֶלְפָּֽלֶט׃
5อิบฮาร์ เอลีชูอา เอลเปเลท
6וְנֹ֥גַהּ וְנֶ֖פֶג וְיָפִֽיעַ׃
6โนกาห์ เนเฟก ยาเฟีย
7וֶאֱלִישָׁמָ֥ע וּבְעֶלְיָדָ֖ע וֶאֱלִיפָֽלֶט׃
7เอลีชามา เบเอลียาดา และเอลีเฟเลท
8וַיִּשְׁמְע֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים כִּי־נִמְשַׁ֨ח דָּוִ֤יד לְמֶ֙לֶךְ֙ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּעֲל֥וּ כָל־פְּלִשְׁתִּ֖ים לְבַקֵּ֣שׁ אֶת־דָּוִ֑יד וַיִּשְׁמַ֣ע דָּוִ֔יד וַיֵּצֵ֖א לִפְנֵיהֶֽם׃
8เมื่อชาวฟีลิสเตียได้ข่าวเรื่องการเจิมดาวิดเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด พวกเขาก็ยกทัพออกตามหาดาวิด ดาวิดรู้ข่าวจึงออกไปรับศึก
9וּפְלִשְׁתִּ֖ים בָּ֑אוּ וַֽיִּפְשְׁט֖וּ בְּעֵ֥מֶק רְפָאִֽים׃
9ชาวฟีลิสเตียบุกปล้นในหุบเขาเรฟาอิม
10וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤יד בֵּאלֹהִים֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶֽעֱלֶה֙ עַל־*פְּלִשְׁתִּיִּים (פְּלִשְׁתִּ֔ים) וּנְתַתָּ֖ם בְּיָדִ֑י וַיֹּ֨אמֶר לֹ֤ו יְהוָה֙ עֲלֵ֔ה וּנְתַתִּ֖ים בְּיָדֶֽךָ׃
10ดาวิดทูลถามพระเจ้าว่า “ข้าควรยกทัพไปสู้ชาวฟีลิสเตียหรือไม่ พระองค์จะทรงให้ข้าชนะพวกเขาหรือ” พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “จงยกไป เราจะให้เจ้าชนะพวกเขา”
11וַיַּעֲל֥וּ בְּבַֽעַל־פְּרָצִים֮ וַיַּכֵּ֣ם שָׁ֣ם דָּוִיד֒ וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔יד פָּרַ֨ץ הָֽאֱלֹהִ֧ים אֶת־אֹויְבַ֛י בְּיָדִ֖י כְּפֶ֣רֶץ מָ֑יִם עַל־כֵּ֗ן קָֽרְא֛וּ שֵֽׁם־הַמָּקֹ֥ום הַה֖וּא בַּ֥עַל פְּרָצִֽים׃
11ดาวิดกับพวกขึ้นไปยังบาอัลเปราซิมและเอาชนะชาวฟีลิสเตียที่นั่น ดาวิดกล่าวว่า “พระเจ้าทรงให้ข้าตีข้าศึกจนแตกกระจาย เหมือนน้ำที่ทะลักออกมา” คนจึงเรียกที่นั่นว่าบาอัลเปราซิม
12וַיַּעַזְבוּ־שָׁ֖ם אֶת־אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔יד וַיִּשָּׂרְפ֖וּ בָּאֵֽשׁ׃ פ
12ชาวฟีลิสเตียทิ้งบรรดาพระของตนไว้ที่นั่น ดาวิดสั่งให้เผาพระเหล่านั้น
13וַיֹּסִ֤יפוּ עֹוד֙ פְּלִשְׁתִּ֔ים וַֽיִּפְשְׁט֖וּ בָּעֵֽמֶק׃
13ชาวฟีลิสเตียกลับมาบุกปล้นในหุบเขาอีกครั้ง
14וַיִּשְׁאַ֨ל עֹ֤וד דָּוִיד֙ בֵּֽאלֹהִ֔ים וַיֹּ֤אמֶר לֹו֙ הָֽאֱלֹהִ֔ים לֹ֥א תֽ͏ַעֲלֶ֖ה אֽ͏ַחֲרֵיהֶ֑ם הָסֵב֙ מֵֽעֲלֵיהֶ֔ם וּבָ֥אתָ לָהֶ֖ם מִמּ֥וּל הַבְּכָאִֽים׃
14ดาวิดทูลถามพระเจ้าอีก พระองค์ตรัสว่า “อย่ายกทัพตามหลังพวกเขา จงอ้อมไปและเข้าตีจากด้านตรงข้ามต้นหม่อน
15וִ֠יהִי כְּֽשָׁמְעֲךָ֞ אֶת־קֹ֤ול הַצְּעָדָה֙ בְּרָאשֵׁ֣י הַבְּכָאִ֔ים אָ֖ז תֵּצֵ֣א בַמִּלְחָמָ֑ה כִּֽי־יָצָ֤א הָֽאֱלֹהִים֙ לְפָנֶ֔יךָ לְהַכֹּ֖ות אֶת־מַחֲנֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים׃
15เมื่อเจ้าได้ยินเสียงเหมือนกองทัพเดินอยู่บนยอดต้นหม่อน จงออกไปรบ เพราะพระเจ้าทรงออกไปก่อนหน้าเจ้าเพื่อโจมตีกองทัพฟีลิสเตีย”
16וַיַּ֣עַשׂ דָּוִ֔יד כּֽ͏ַאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ הֽ͏ָאֱלֹהִ֑ים וַיַּכּוּ֙ אֶת־מַחֲנֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֔ים מִגִּבְעֹ֖ון וְעַד־גָּֽזְרָה׃
16ดาวิดทำตามที่พระเจ้าทรงบัญชา เขากับพวกโจมตีกองทัพฟีลิสเตียตั้งแต่กิเบโอนไปจนถึงเกเซอร์
17וַיֵּצֵ֥א שֵׁם־דָּוִ֖יד בְּכָל־הָֽאֲרָצֹ֑ות וַֽיהוָ֛ה נָתַ֥ן אֶת־פַּחְדֹּ֖ו עַל־כָּל־הַגֹּויִֽם׃
17ชื่อเสียงของดาวิดแพร่ไปทั่วทุกดินแดน และพระยาห์เวห์ทรงทำให้ทุกชนชาติเกรงกลัวเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.