דִּבְרֵי הַיָּמִים ב 1

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וַיִּתְחַזֵּ֛ק שְׁלֹמֹ֥ה בֶן־דָּוִ֖יד עַל־מַלְכוּתֹ֑ו וַיהוָ֤ה אֱלֹהָיו֙ עִמֹּ֔ו וַֽיְגַדְּלֵ֖הוּ לְמָֽעְלָה׃

1โซโลมอนบุตรชายดาวิดครองราชอาณาจักรของตนอย่างมั่นคง พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเขา ทรงอยู่กับเขาและทรงทำให้เขายิ่งใหญ่เป็นพิเศษ

2וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֣ה לְכָל־יִשְׂרָאֵ֡ל לְשָׂרֵי֩ הָאֲלָפִ֨ים וְהַמֵּאֹ֜ות וְלַשֹּֽׁפְטִ֗ים וּלְכֹ֛ל נָשִׂ֥יא לְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל רָאשֵׁ֥י הָאָבֹֽות׃

2โซโลมอนเรียกชาวอิสราเอลทั้งหมดมาประชุม ทั้งผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย ผู้พิพากษา ผู้นำทุกฝ่าย และหัวหน้าวงศ์วาน

3וַיֵּלְכ֗וּ שְׁלֹמֹה֙ וְכָל־הַקָּהָ֣ל עִמֹּ֔ו לַבָּמָ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּגִבְעֹ֑ון כִּי־שָׁ֣ם הָיָ֗ה אֹ֤הֶל מֹועֵד֙ הָֽאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה מֹשֶׁ֥ה עֶֽבֶד־יְהוָ֖ה בַּמִּדְבָּֽר׃

3โซโลมอนกับคนทั้งหมดที่มาพร้อมเขาไปยังสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน เพราะกระโจมสำหรับพบพระเจ้าตั้งอยู่ที่นั่น โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สร้างกระโจมนี้ขึ้นในถิ่นทุรกันดาร

4אֲבָ֗ל אֲרֹ֤ון הָאֱלֹהִים֙ הֶעֱלָ֤ה דָוִיד֙ מִקִּרְיַ֣ת יְעָרִ֔ים בַּֽהֵכִ֥ין לֹ֖ו דָּוִ֑יד כִּ֧י נָֽטָה־לֹ֛ו אֹ֖הֶל בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃

4ส่วนหีบของพระเจ้านั้น ดาวิดได้นำจากคีริยาทเยอาริมไปไว้ในสถานที่ที่เขาจัดเตรียมไว้ โดยกางกระโจมสำหรับหีบในเยรูซาเล็ม

5וּמִזְבַּ֣ח הַנְּחֹ֗שֶׁת אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ בְּצַלְאֵל֙ בֶּן־אוּרִ֣י בֶן־ח֔וּר שָׂ֕ם לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה וַיִּדְרְשֵׁ֥הוּ שְׁלֹמֹ֖ה וְהַקָּהָֽל׃

5แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่เบซาเลลบุตรอูรี หลานของฮูร์สร้างไว้ ตั้งอยู่หน้ากระโจมของพระยาห์เวห์ที่กิเบโอน โซโลมอนกับคนในที่ประชุมไปทูลถามพระเจ้าที่นั่น

6וַיַּעַל֩ שְׁלֹמֹ֨ה שָׁ֜ם עַל־מִזְבַּ֤ח הַנְּחֹ֙שֶׁת֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֖ר לְאֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וַיַּ֧עַל עָלָ֛יו עֹלֹ֖ות אָֽלֶף׃

6โซโลมอนขึ้นไปยังแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่ตั้งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ณ กระโจมสำหรับพบพระเจ้า แล้วถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนแท่นนั้น 1,000 ตัว

7בַּלַּ֣יְלָה הַה֔וּא נִרְאָ֥ה אֱלֹהִ֖ים לִשְׁלֹמֹ֑ה וַיֹּ֣אמֶר לֹ֔ו שְׁאַ֖ל מָ֥ה אֶתֶּן־לָֽךְ׃

7คืนนั้นพระเจ้าทรงปรากฏแก่โซโลมอนและตรัสว่า “เจ้าปรารถนาสิ่งใด จงขอมา เราจะให้เจ้า”

8וַיֹּ֤אמֶר שְׁלֹמֹה֙ לֵֽאלֹהִ֔ים אַתָּ֗ה עָשִׂ֛יתָ עִם־דָּוִ֥יד אָבִ֖י חֶ֣סֶד גָּדֹ֑ול וְהִמְלַכְתַּ֖נִי תַּחְתָּֽיו׃

8โซโลมอนทูลพระเจ้าว่า “พระองค์ทรงแสดงความรักมั่นคงอย่างยิ่งต่อดาวิดบิดาของข้าพระองค์ และทรงตั้งข้าพระองค์เป็นกษัตริย์แทนเขา

9עַתָּה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים יֵֽאָמֵן֙ דְּבָ֣רְךָ֔ עִ֖ם דָּוִ֣יד אָבִ֑י כִּ֤י אַתָּה֙ הִמְלַכְתַּ֔נִי עַל־עַ֕ם רַ֖ב כַּעֲפַ֥ר הָאָֽרֶץ׃

9บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขอให้พระสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์เป็นจริง พระองค์ทรงตั้งข้าพระองค์ให้ปกครองชนชาติที่มีจำนวนมากราวกับฝุ่นบนแผ่นดิน

10עַתָּ֗ה חָכְמָ֤ה וּמַדָּע֙ תֶּן־לִ֔י וְאֵֽצְאָ֛ה לִפְנֵ֥י הָֽעָם־הַזֶּ֖ה וְאָבֹ֑ואָה כִּֽי־מִ֣י יִשְׁפֹּ֔ט אֶת־עַמְּךָ֥ הַזֶּ֖ה הַגָּדֹֽול׃ ס

10ขอประทานสติปัญญาและความรู้แก่ข้าพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะนำประชาชนเหล่านี้ในทุกกิจการ เพราะใครเล่าจะพิพากษาประชาชนของพระองค์ซึ่งมีมากมายเช่นนี้ได้”

11וַיֹּ֣אמֶר־אֱלֹהִ֣ים ׀ לִשְׁלֹמֹ֡ה יַ֣עַן אֲשֶׁר֩ הָיְתָ֨ה זֹ֜את עִם־לְבָבֶ֗ךָ וְלֹֽא־שָׁ֠אַלְתָּ עֹ֣שֶׁר נְכָסִ֤ים וְכָבֹוד֙ וְאֵת֙ נֶ֣פֶשׁ שֹׂנְאֶ֔יךָ וְגַם־יָמִ֥ים רַבִּ֖ים לֹ֣א שָׁאָ֑לְתָּ וַתִּֽשְׁאַל־לְךָ֙ חָכְמָ֣ה וּמַדָּ֔ע אֲשֶׁ֤ר תִּשְׁפֹּוט֙ אֶת־עַמִּ֔י אֲשֶׁ֥ר הִמְלַכְתִּ֖יךָ עָלָֽיו׃

11พระเจ้าตรัสกับโซโลมอนว่า “เพราะเจ้ามีความปรารถนาเช่นนี้ในใจ เจ้าไม่ได้ขอทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง เกียรติยศ ชีวิตของผู้ที่เกลียดชังเจ้า หรือขอให้ตนเองมีอายุยืน แต่ขอสติปัญญาและความรู้เพื่อพิพากษาประชาชนของเราซึ่งเราตั้งเจ้าเป็นกษัตริย์ปกครอง

12הַֽחָכְמָ֥ה וְהַמַּדָּ֖ע נָת֣וּן לָ֑ךְ וְעֹ֨שֶׁר וּנְכָסִ֤ים וְכָבֹוד֙ אֶתֶּן־לָ֔ךְ אֲשֶׁ֣ר ׀ לֹא־הָ֣יָה כֵ֗ן לַמְּלָכִים֙ אֲשֶׁ֣ר לְפָנֶ֔יךָ וְאַחֲרֶ֖יךָ לֹ֥א יִֽהְיֶה־כֵּֽן׃

12เราจึงประทานสติปัญญาและความรู้แก่เจ้า ทั้งจะให้ทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง และเกียรติยศแก่เจ้าด้วย มากกว่าที่กษัตริย์องค์ใดก่อนเจ้าเคยมี และจะไม่มีกษัตริย์องค์ใดหลังเจ้ามีเท่า”

13וַיָּבֹ֨א שְׁלֹמֹ֜ה לַבָּמָ֤ה אֲשֶׁר־בְּגִבְעֹון֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם מִלִּפְנֵ֖י אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וַיִּמְלֹ֖ךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ פ

13โซโลมอนกลับจากสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน ซึ่งเป็นที่ตั้งกระโจมสำหรับพบพระเจ้า ไปยังเยรูซาเล็ม และปกครองอิสราเอล

14וַיֶּאֱסֹ֣ף שְׁלֹמֹה֮ רֶ֣כֶב וּפָרָשִׁים֒ וַֽיְהִי־לֹ֗ו אֶ֤לֶף וְאַרְבַּע־מֵאֹות֙ רֶ֔כֶב וּשְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וַיַּנִּיחֵם֙ בְּעָרֵ֣י הָרֶ֔כֶב וְעִם־הַמֶּ֖לֶךְ בִּירֽוּשָׁלָֽ͏ִם׃

14โซโลมอนสะสมรถรบและทหารม้า มีรถรบ 1,400 คันกับทหารม้า 12,000 คน เขาให้ประจำอยู่ตามเมืองที่เก็บรถรบและอยู่กับกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม

15וַיִּתֵּ֨ן הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־הַכֶּ֧סֶף וְאֶת־הַזָּהָ֛ב בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם כָּאֲבָנִ֑ים וְאֵ֣ת הָאֲרָזִ֗ים נָתַ֛ן כַּשִּׁקְמִ֥ים אֲשֶׁר־בַּשְּׁפֵלָ֖ה לָרֹֽב׃

15ในสมัยของกษัตริย์ เงินและทองคำในเยรูซาเล็มมีมากจนแทบไม่ต่างจากก้อนหิน ส่วนไม้ซีดาร์ก็มีมากพอ ๆ กับต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ

16וּמֹוצָ֧א הַסּוּסִ֛ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרָ֑יִם וּמִקְוֵ֕א סֹחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ מִקְוֵ֥א יִקְח֖וּ בִּמְחִֽיר׃

16ม้าของโซโลมอนนำเข้าจากอียิปต์และคูเอ โดยพ่อค้าของกษัตริย์ซื้อม้าจากคูเอ

17וַֽ֠יַּעֲלוּ וַיֹּוצִ֨יאוּ מִמִּצְרַ֤יִם מֶרְכָּבָה֙ בְּשֵׁ֣שׁ מֵאֹ֣ות כֶּ֔סֶף וְס֖וּס בַּחֲמִשִּׁ֣ים וּמֵאָ֑ה וְ֠כֵן לְכָל־מַלְכֵ֧י הַֽחִתִּ֛ים וּמַלְכֵ֥י אֲרָ֖ם בְּיָדָ֥ם יֹוצִֽיאוּ׃

17พวกเขานำรถรบเข้ามาจากอียิปต์แล้วขายต่อ คันละเงิน 600 ชิ้น และขายม้าตัวละเงิน 150 ชิ้น พ่อค้าเหล่านี้ยังขายรถรบและม้าให้กษัตริย์ชาวฮิตไทต์กับกษัตริย์ชาวซีเรีย ด้วย

18וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֗ה לִבְנֹ֥ות בַּ֙יִת֙ לְשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וּבַ֖יִת לְמַלְכוּתֹֽו׃

no verse 18 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.