דִּבְרֵי הַיָּמִים ב 12

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וַיְהִ֗י כְּהָכִ֞ין מַלְכ֤וּת רְחַבְעָם֙ וּכְחֶזְקָתֹ֔ו עָזַ֖ב אֶת־תֹּורַ֣ת יְהוָ֑ה וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל עִמֹּֽו׃ פ

1เมื่ออำนาจของเรโหโบอัมมั่นคงแล้ว เขาทอดทิ้งกฎหมายของพระยาห์เวห์ และชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ทำตาม

2וַיְהִ֞י בַּשָּׁנָ֤ה הַֽחֲמִישִׁית֙ לַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֔ם עָלָ֛ה שִׁישַׁ֥ק מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֖יִם עַל־יְרוּשָׁלָ֑͏ִם כִּ֥י מָעֲל֖וּ בַּיהוָֽה׃

2ในปีที่ 5 แห่งรัชกาลเรโหโบอัม ชิชักกษัตริย์อียิปต์ยกทัพมาโจมตีเยรูซาเล็ม เพราะพวกเขาทำผิดต่อพระยาห์เวห์

3בְּאֶ֤לֶף וּמָאתַ֙יִם֙ רֶ֔כֶב וּבְשִׁשִּׁ֥ים אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וְאֵ֣ין מִסְפָּ֗ר לָעָ֞ם אֲשֶׁר־בָּ֤אוּ עִמֹּו֙ מִמִּצְרַ֔יִם לוּבִ֥ים סֻכִּיִּ֖ים וְכוּשִֽׁים׃

3เขามีรถรบ 1,200 คัน ทหารม้า 60,000 คน และคนอีกนับไม่ถ้วนจากอียิปต์ ทั้งชาวลูบิม ชาวสุคคี และชาวเอธิโอเปีย

4וַיִּלְכֹּ֛ד אֶת־עָרֵ֥י הַמְּצֻרֹ֖ות אֲשֶׁ֣ר לִֽיהוּדָ֑ה וַיָּבֹ֖א עַד־יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ ס

4เขายึดเมืองป้อมปราการของยูดาห์ แล้วมาถึงเยรูซาเล็ม

5וּֽשְׁמַֽעְיָ֤ה הַנָּבִיא֙ בָּ֣א אֶל־רְחַבְעָ֔ם וְשָׂרֵ֣י יְהוּדָ֔ה אֲשֶׁר־נֶאֶסְפ֥וּ אֶל־יְרוּשָׁלַ֖͏ִם מִפְּנֵ֣י שִׁישָׁ֑ק וַיֹּ֨אמֶר לָהֶ֜ם כֹּה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַתֶּם֙ עֲזַבְתֶּ֣ם אֹתִ֔י וְאַף־אֲנִ֛י עָזַ֥בְתִּי אֶתְכֶ֖ם בְּיַד־שִׁישָֽׁק׃

5เชมายาห์ผู้เผยพระวจนะมาเฝ้าเรโหโบอัมกับผู้นำยูดาห์ที่มารวมตัวกันในเยรูซาเล็มเพราะชิชัก แล้วกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘พวกเจ้าทอดทิ้งเรา เราจึงปล่อยให้ชิชักมีอำนาจเหนือพวกเจ้า’”

6וַיִּכָּנְע֥וּ שָׂרֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל וְהַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֖וּ צַדִּ֥יק ׀ יְהוָֽה׃

6ผู้นำอิสราเอลกับกษัตริย์จึงถ่อมตนและยอมรับว่า “พระยาห์เวห์ทรงเที่ยงธรรม”

7וּבִרְאֹ֤ות יְהוָה֙ כִּ֣י נִכְנָ֔עוּ הָיָה֩ דְבַר־יְהוָה֙ אֶל־שְׁמַֽעְיָ֧ה ׀ לֵאמֹ֛ר נִכְנְע֖וּ לֹ֣א אַשְׁחִיתֵ֑ם וְנָתַתִּ֨י לָהֶ֤ם כִּמְעַט֙ לִפְלֵיטָ֔ה וְלֹא־תִתַּ֧ךְ חֲמָתִ֛י בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם בְּיַד־שִׁישָֽׁק׃

7พระยาห์เวห์ทรงเห็นว่าพวกเขาถ่อมตน จึงตรัสกับเชมายาห์ว่า “พวกเขาถ่อมตนแล้ว เราจะไม่ทำลายพวกเขา แต่เราจะช่วยให้พวกเขารอดพ้นได้บ้าง และจะไม่ใช้ชิชักระบายความโกรธของเราต่อเยรูซาเล็ม

8כִּ֥י יִהְיוּ־לֹ֖ו לַעֲבָדִ֑ים וְיֵדְעוּ֙ עֲבֹ֣ודָתִ֔י וַעֲבֹודַ֖ת מַמְלְכֹ֥ות הָאֲרָצֹֽות׃ ס

8ถึงอย่างนั้น พวกเขาจะต้องรับใช้เขา เพื่อพวกเขาจะได้รู้จักทั้งการรับใช้เราและการรับใช้อาณาจักรต่างแดน”

9וַיַּ֨עַל שִׁישַׁ֥ק מֶֽלֶךְ־מִצְרַיִם֮ עַל־יְרוּשָׁלַ͏ִם֒ וַיִּקַּ֞ח אֶת־אֹצְרֹ֣ות בֵּית־יְהוָ֗ה וְאֶת־אֹֽצְרֹות֙ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ אֶת־הַכֹּ֖ל לָקָ֑ח וַיִּקַּח֙ אֶת־מָגִנֵּ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה שְׁלֹמֹֽה׃

9ชิชักกษัตริย์อียิปต์ยกทัพมาเยรูซาเล็ม เอาทรัพย์สินในพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ไปจนหมด ทั้งยังเอาโล่ทองคำที่โซโลมอนทำไว้ไปด้วย

10וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֤לֶךְ רְחַבְעָם֙ תַּחְתֵּיהֶ֔ם מָגִנֵּ֖י נְחֹ֑שֶׁת וְהִפְקִ֗יד עַל־יַד֙ שָׂרֵ֣י הָרָצִ֔ים הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים פֶּ֖תַח בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃

10กษัตริย์เรโหโบอัมทำโล่ทองสัมฤทธิ์ขึ้นแทน แล้วมอบให้ผู้บังคับบัญชาทหารรักษาการณ์ที่เฝ้าประตูวัง

11וַיְהִ֛י מִדֵּי־בֹ֥וא הַמֶּ֖לֶךְ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה בָּ֤אוּ הָרָצִים֙ וּנְשָׂא֔וּם וֶהֱשִׁב֖וּם אֶל־תָּ֥א הָרָצִֽים׃

11ทุกครั้งที่กษัตริย์เสด็จเข้าพระวิหารของพระยาห์เวห์ ทหารรักษาการณ์จะมาถือโล่ แล้วนำกลับไปเก็บในห้องของตน

12וּבְהִכָּֽנְעֹ֗ו שָׁ֤ב מִמֶּ֙נּוּ֙ אַף־יְהוָ֔ה וְלֹ֥א לְהַשְׁחִ֖ית לְכָלָ֑ה וְגַם֙ בִּֽיהוּדָ֔ה הָיָ֖ה דְּבָרִ֥ים טֹובִֽים׃ ס

12เมื่อเรโหโบอัมถ่อมตน พระพิโรธของพระยาห์เวห์ก็หันไปจากเขา พระองค์จึงไม่ทรงทำลายเขาจนสิ้น อีกทั้งยังมีสิ่งดีบางอย่างในยูดาห์

13וַיִּתְחַזֵּ֞ק הַמֶּ֧לֶךְ רְחַבְעָ֛ם בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם וַיִּמְלֹ֑ךְ כִּ֣י בֶן־אַרְבָּעִ֣ים וְאַחַ֣ת שָׁנָה֩ רְחַבְעָ֨ם בְּמָלְכֹ֜ו וּֽשֲׁבַ֨ע עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֣ה ׀ מָלַ֣ךְ בִּֽירוּשָׁלַ֗͏ִם הָ֠עִיר אֲשֶׁר־בָּחַ֨ר יְהוָ֜ה לָשׂ֨וּם אֶת־שְׁמֹ֥ו שָׁם֙ מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְשֵׁ֣ם אִמֹּ֔ו נַעֲמָ֖ה הָֽעַמֹּנִֽית׃

13กษัตริย์เรโหโบอัมตั้งมั่นและครองราชย์ในเยรูซาเล็ม เขาขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 41 ปี และครองราชย์ 17 ปีในเยรูซาเล็ม เมืองที่พระยาห์เวห์ทรงเลือกจากทุกเผ่าของอิสราเอลให้เป็นที่ตั้งพระนามของพระองค์ มารดาของเขาชื่อนาอามาห์ เป็นชาวอัมโมน

14וַיַּ֖עַשׂ הָרָ֑ע כִּ֣י לֹ֤א הֵכִין֙ לִבֹּ֔ו לִדְרֹ֖ושׁ אֶת־יְהוָֽה׃ ס

14เขาทำสิ่งชั่วร้าย เพราะไม่ได้ตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์

15וְדִבְרֵ֣י רְחַבְעָ֗ם הָרִאשֹׁנִים֙ וְהָאֲ֣חַרֹונִ֔ים הֲלֹא־הֵ֨ם כְּתוּבִ֜ים בְּדִבְרֵ֨י שְׁמַֽעְיָ֧ה הַנָּבִ֛יא וְעִדֹּ֥ו הַחֹזֶ֖ה לְהִתְיַחֵ֑שׂ וּמִלְחֲמֹ֧ות רְחַבְעָ֛ם וְיָרָבְעָ֖ם כָּל־הַיָּמִֽים׃

15เรื่องราวของเรโหโบอัมตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติของเชมายาห์ผู้เผยพระวจนะและอิดโดผู้หยั่งรู้ ซึ่งอยู่ในบันทึกลำดับวงศ์ตระกูล มิใช่หรือ เรโหโบอัมกับเยโรโบอัมทำสงครามกันอยู่เสมอ

16וַיִּשְׁכַּ֤ב רְחַבְעָם֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּעִ֣יר דָּוִ֑יד וַיִּמְלֹ֛ךְ אֲבִיָּ֥ה בְנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ

16เรโหโบอัมสิ้นชีวิตและถูกฝังในนครดาวิด อาบียาห์บุตรชายขึ้นครองราชย์แทน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.