דִּבְרֵי הַיָּמִים ב 36
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיִּקְחוּ֙ עַם־הָאָ֔רֶץ אֶת־יְהֹואָחָ֖ז בֶּן־יֹאשִׁיָּ֑הוּ וַיַּמְלִיכֻ֥הוּ תַֽחַת־אָבִ֖יו בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
1ประชาชนในแผ่นดินตั้งเยโฮอาหาสบุตรโยสิยาห์ขึ้นครองราชย์แทนบิดาในเยรูซาเล็ม
2בֶּן־שָׁלֹ֧ושׁ וְעֶשְׂרִ֛ים שָׁנָ֖ה יֹואָחָ֣ז בְּמָלְכֹ֑ו וּשְׁלֹשָׁ֣ה חֳדָשִׁ֔ים מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
2โยอาหาส ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 23 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 3 เดือน
3וַיְסִירֵ֥הוּ מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֖יִם בִּֽירוּשָׁלָ֑͏ִם וַֽיַּעֲנֹשׁ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ מֵאָ֥ה כִכַּר־כֶּ֖סֶף וְכִכַּ֥ר זָהָֽב׃
3กษัตริย์อียิปต์ปลดเขาจากราชบัลลังก์ในเยรูซาเล็ม และเรียกเก็บเงินหนัก 100 ตะลันต์กับทองคำหนัก 1 ตะลันต์จากแผ่นดิน
4וַיַּמְלֵ֨ךְ מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֜יִם אֶת־אֶלְיָקִ֣ים אָחִ֗יו עַל־יְהוּדָה֙ וִיר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וַיַּסֵּ֥ב אֶת־שְׁמֹ֖ו יְהֹויָקִ֑ים וְאֶת־יֹואָחָ֤ז אָחִיו֙ לָקַ֣ח נְכֹ֔ו וַיְבִיאֵ֖הוּ מִצְרָֽיְמָה׃ פ
4กษัตริย์อียิปต์ตั้งเอลียาคิมพี่น้องของเขาให้ครองยูดาห์กับเยรูซาเล็ม และเปลี่ยนชื่อเป็นเยโฮยาคิม ส่วนเนโคพาโยอาหาส พี่น้องของเอลียาคิมไปอียิปต์
5בֶּן־עֶשְׂרִ֨ים וְחָמֵ֤שׁ שָׁנָה֙ יְהֹויָקִ֣ים בְּמָלְכֹ֔ו וְאַחַ֤ת עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וַיַּ֣עַשׂ הָרַ֔ע בְּעֵינֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃
5เยโฮยาคิมขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 25 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 11 ปี เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน
6עָלָ֣יו עָלָ֔ה נְבוּכַדְנֶאצַּ֖ר מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֑ל וַיַּֽאַסְרֵ֙הוּ֙ בַּֽנְחֻשְׁתַּ֔יִם לְהֹלִיכֹ֖ו בָּבֶֽלָה׃
6เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนยกทัพมาโจมตี ล่ามเขาด้วยตรวนเพื่อพาไปบาบิโลน
7וּמִכְּלֵי֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה הֵבִ֥יא נְבוּכַדְנֶאצַּ֖ר לְבָבֶ֑ל וַיִּתְּנֵ֥ם בְּהֵיכָלֹ֖ו בְּבָבֶֽל׃
7เนบูคัดเนสซาร์ยังนำภาชนะบางส่วนจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ไปบาบิโลนและเก็บไว้ในวิหารของเทพเจ้าของตน
8וְיֶתֶר֩ דִּבְרֵ֨י יְהֹֽויָקִ֜ים וְתֹֽעֲבֹתָ֤יו אֲשֶׁר־עָשָׂה֙ וְהַנִּמְצָ֣א עָלָ֔יו הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־סֵ֛פֶר מַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וִֽיהוּדָ֑ה וַיִּמְלֹ֛ךְ יְהֹויָכִ֥ין בְּנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃ פ
8เรื่องอื่น ๆ ของเยโฮยาคิม การกระทำที่น่ารังเกียจและสิ่งที่พบในตัวเขา มีบันทึกไว้ในหนังสือกษัตริย์อิสราเอลและยูดาห์ เยโฮยาคีนบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
9בֶּן־שְׁמֹונֶ֤ה שָׁנִים֙ יְהֹויָכִ֣ין בְּמָלְכֹ֔ו וּשְׁלֹשָׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ וַעֲשֶׂ֣רֶת יָמִ֔ים מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָ֑͏ִם וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה׃
9เยโฮยาคีนขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 8 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 3 เดือนกับ 10 วัน เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
10וְלִתְשׁוּבַ֣ת הַשָּׁנָ֗ה שָׁלַח֙ הַמֶּ֣לֶךְ נְבֽוּכַדְנֶאצַּ֔ר וַיְבִאֵ֣הוּ בָבֶ֔לָה עִם־כְּלֵ֖י חֶמְדַּ֣ת בֵּית־יְהוָ֑ה וַיַּמְלֵךְ֙ אֶת־צִדְקִיָּ֣הוּ אָחִ֔יו עַל־יְהוּדָ֖ה וִֽירוּשָׁלָֽ͏ִם׃ פ
10เมื่อเวียนมาครบรอบปี กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ส่งคนไปนำตัวเขามาบาบิโลนพร้อมภาชนะมีค่าจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ แล้วตั้งเศเดคียาห์พี่น้องของเขาให้ครองยูดาห์กับเยรูซาเล็ม
11בֶּן־עֶשְׂרִ֧ים וְאַחַ֛ת שָׁנָ֖ה צִדְקִיָּ֣הוּ בְמָלְכֹ֑ו וְאַחַ֤ת עֶשְׂרֵה֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
11เศเดคียาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 21 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 11 ปี
12וַיַּ֣עַשׂ הָרַ֔ע בְּעֵינֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו לֹ֣א נִכְנַ֗ע מִלִּפְנֵ֛י יִרְמְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא מִפִּ֥י יְהוָֽה׃
12เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ไม่ยอมถ่อมตนเมื่อเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวพระดำรัสของพระยาห์เวห์กับเขา
13וְ֠גַם בַּמֶּ֤לֶךְ נְבֽוּכַדְנֶאצַּר֙ מָרָ֔ד אֲשֶׁ֥ר הִשְׁבִּיעֹ֖ו בֵּֽאלֹהִ֑ים וַיֶּ֤קֶשׁ אֶת־עָרְפֹּו֙ וַיְאַמֵּ֣ץ אֶת־לְבָבֹ֔ו מִשּׁ֕וּב אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
13เขายังกบฏต่อกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ทั้งที่กษัตริย์ผู้นั้นให้เขาสาบานในพระนามพระเจ้า เขาดื้อดึงและใจแข็ง ไม่ยอมหันกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
14גַּ֠ם כָּל־שָׂרֵ֨י הַכֹּהֲנִ֤ים וְהָעָם֙ הִרְבּ֣וּ *לִמְעֹול־ (לִמְעָל)־מַ֔עַל כְּכֹ֖ל תֹּעֲבֹ֣ות הַגֹּויִ֑ם וַֽיְטַמְּאוּ֙ אֶת־בֵּ֣ית יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר הִקְדִּ֖ישׁ בִּירוּשָׁלָֽ͏ִם׃
14ยิ่งกว่านั้น หัวหน้าปุโรหิตทั้งหมดกับประชาชนทำผิดอย่างหนักตามการกระทำที่น่ารังเกียจของชนชาติต่าง ๆ ทำให้พระวิหารของพระยาห์เวห์ที่ทรงแยกไว้เป็นสถานศักดิ์สิทธิ์ในเยรูซาเล็มเป็นมลทิน
15וַיִּשְׁלַ֡ח יְהוָה֩ אֱלֹהֵ֨י אֲבֹותֵיהֶ֧ם עֲלֵיהֶ֛ם בְּיַ֥ד מַלְאָכָ֖יו הַשְׁכֵּ֣ם וְשָׁלֹ֑וחַ כִּֽי־חָמַ֥ל עַל־עַמֹּ֖ו וְעַל־מְעֹונֹֽו׃
15พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษทรงห่วงใยประชาชนและที่ประทับของพระองค์ จึงทรงเพียรส่งคนไปเตือนพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
16וַיִּֽהְי֤וּ מַלְעִבִים֙ בְּמַלְאֲכֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים וּבֹוזִ֣ים דְּבָרָ֔יו וּמִֽתַּעְתְּעִ֖ים בִּנְבִאָ֑יו עַ֠ד עֲלֹ֧ות חֲמַת־יְהוָ֛ה בְּעַמֹּ֖ו עַד־לְאֵ֥ין מַרְפֵּֽא׃
16แต่พวกเขากลับเยาะเย้ยผู้ส่งสารของพระเจ้า ดูหมิ่นพระดำรัสและถากถางผู้เผยพระวจนะของพระองค์ จนพระพิโรธของพระยาห์เวห์ตกแก่ประชาชน และไม่เหลือหนทางเยียวยาอีก
17וַיַּ֨עַל עֲלֵיהֶ֜ם אֶת־מֶ֣לֶךְ *כַּשְׂדִּיִּים (כַּשְׂדִּ֗ים) וַיַּהֲרֹ֨ג בַּחוּרֵיהֶ֤ם בַּחֶ֙רֶב֙ בְּבֵ֣ית מִקְדָּשָׁ֔ם וְלֹ֥א חָמַ֛ל עַל־בָּח֥וּר וּבְתוּלָ֖ה זָקֵ֣ן וְיָשֵׁ֑שׁ הַכֹּ֖ל נָתַ֥ן בְּיָדֹֽו׃
17พระองค์จึงทรงนำกษัตริย์ชาวเคลเดียมาโจมตี เขาใช้ดาบฆ่าชายหนุ่มในพระวิหารของพวกเขา ไม่ปรานีทั้งชายหนุ่ม หญิงสาว คนชรา หรือคนอ่อนแอ พระเจ้าทรงมอบทุกคนไว้ในมือเขา
18וְ֠כֹל כְּלֵ֞י בֵּ֤ית הָאֱלֹהִים֙ הַגְּדֹלִ֣ים וְהַקְּטַנִּ֔ים וְאֹֽצְרֹות֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְאֹצְרֹ֥ות הַמֶּ֖לֶךְ וְשָׂרָ֑יו הַכֹּ֖ל הֵבִ֥יא בָבֶֽל׃
18เขานำภาชนะทุกชิ้นจากพระวิหารของพระเจ้า ทั้งใหญ่และเล็ก ตลอดจนทรัพย์สมบัติของพระวิหารของพระยาห์เวห์ ของกษัตริย์และเหล่าขุนนางไปบาบิโลน
19וַֽיִּשְׂרְפוּ֙ אֶת־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וַֽיְנַתְּצ֔וּ אֵ֖ת חֹומַ֣ת יְרוּשָׁלָ֑͏ִם וְכָל־אַרְמְנֹותֶ֙יהָ֙ שָׂרְפ֣וּ בָאֵ֔שׁ וְכָל־כְּלֵ֥י מַחֲמַדֶּ֖יהָ לְהַשְׁחִֽית׃ ס
19พวกเขาเผาพระวิหารของพระเจ้า ทำลายกำแพงเยรูซาเล็ม เผาวังทุกแห่งในเมือง และทำลายภาชนะมีค่าทั้งหมด
20וַיֶּ֛גֶל הַשְּׁאֵרִ֥ית מִן־הַחֶ֖רֶב אֶל־בָּבֶ֑ל וַֽיִּהְיוּ־לֹ֤ו וּלְבָנָיו֙ לַעֲבָדִ֔ים עַד־מְלֹ֖ךְ מַלְכ֥וּת פָּרָֽס׃
20กษัตริย์พาคนที่รอดจากคมดาบไปเป็นเชลยในบาบิโลน พวกเขารับใช้เขากับบุตรหลานของเขาจนถึงสมัยที่อาณาจักรเปอร์เซียขึ้นครองอำนาจ
21לְמַלֹּ֤אות דְּבַר־יְהוָה֙ בְּפִ֣י יִרְמְיָ֔הוּ עַד־רָצְתָ֥ה הָאָ֖רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹותֶ֑יהָ כָּל־יְמֵ֤י הָשַּׁמָּה֙ שָׁבָ֔תָה לְמַלֹּ֖אות שִׁבְעִ֥ים שָׁנָֽה׃ פ
21ทั้งนี้เพื่อให้พระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ให้ผ่านเยเรมีย์สำเร็จ จนแผ่นดินได้พักตามวาระสะบาโต ตลอดเวลาที่ถูกทิ้งร้าง แผ่นดินได้พักจนครบ 70 ปี
22וּבִשְׁנַ֣ת אַחַ֗ת לְכֹ֙ורֶשׁ֙ מֶ֣לֶךְ פָּרַ֔ס לִכְלֹ֥ות דְּבַר־יְהוָ֖ה בְּפִ֣י יִרְמְיָ֑הוּ הֵעִ֣יר יְהוָ֗ה אֶת־ר֙וּחַ֙ כֹּ֣ורֶשׁ מֶֽלֶךְ־פָּרַ֔ס וַיַּֽעֲבֶר־קֹול֙ בְּכָל־מַלְכוּתֹ֔ו וְגַם־בְּמִכְתָּ֖ב לֵאמֹֽר׃ ס
22ในปีที่ 1 แห่งรัชกาลไซรัสกษัตริย์เปอร์เซีย เพื่อให้พระดำรัสของพระยาห์เวห์ที่ให้ผ่านเยเรมีย์สำเร็จ พระยาห์เวห์ทรงดลใจกษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซียให้ประกาศทั่วอาณาจักรและออกคำประกาศเป็นลายลักษณ์อักษรว่า
23כֹּה־אָמַ֞ר כֹּ֣ורֶשׁ ׀ מֶ֣לֶךְ פָּרַ֗ס כָּל־מַמְלְכֹ֤ות הָאָ֙רֶץ֙ נָ֣תַן לִ֗י יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וְהֽוּא־פָקַ֤ד עָלַי֙ לִבְנֹֽות־לֹ֣ו בַ֔יִת בִּירוּשָׁלַ֖͏ִם אֲשֶׁ֣ר בִּֽיהוּדָ֑ה מִֽי־בָכֶ֣ם מִכָּל־עַמֹּ֗ו יְהוָ֧ה אֱלֹהָ֛יו עִמֹּ֖ו וְיָֽעַל׃
23“ไซรัสกษัตริย์เปอร์เซียกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งสวรรค์ทรงมอบอาณาจักรทั้งหมดในโลกแก่ข้า และทรงสั่งให้ข้าสร้างพระวิหารถวายพระองค์ในเยรูซาเล็มแคว้นยูดาห์ ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเป็นประชาชนของพระองค์ ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาสถิตกับเขา และให้เขาขึ้นไปเถิด’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.