עֹבַדְיָה 1
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1חֲזֹ֖ון עֹֽבַדְיָ֑ה כֹּֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לֶאֱדֹ֗ום שְׁמוּעָ֨ה שָׁמַ֜עְנוּ מֵאֵ֤ת יְהוָה֙ וְצִיר֙ בַּגֹּויִ֣ם שֻׁלָּ֔ח ק֛וּמוּ וְנָק֥וּמָה עָלֶ֖יהָ לַמִּלְחָמָֽה׃
1นิมิตของโอบาดีห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวถึงเอโดมดังนี้ พวกเราได้ยินข่าวจากพระยาห์เวห์ และมีทูตถูกส่งไปในหมู่ชนชาติทั้งหลาย กล่าวว่า “ลุกขึ้นเถิด พวกเราลุกขึ้นรบกับเอโดมกัน
2הִנֵּ֥ה קָטֹ֛ן נְתַתִּ֖יךָ בַּגֹּויִ֑ם בָּז֥וּי אַתָּ֖ה מְאֹֽד׃
2จงใส่ใจ เราทำให้เจ้าต่ำต้อยในหมู่ชนชาติทั้งหลาย เจ้าถูกดูหมิ่นอย่างยิ่ง
3זְדֹ֤ון לִבְּךָ֙ הִשִּׁיאֶ֔ךָ שֹׁכְנִ֥י בְחַגְוֵי־סֶּ֖לַע מְרֹ֣ום שִׁבְתֹּ֑ו אֹמֵ֣ר בְּלִבֹּ֔ו מִ֥י יֹורִדֵ֖נִי אָֽרֶץ׃
3ความหยิ่งในใจหลอกเจ้า เจ้าที่อาศัยในซอกหิน มีที่อยู่สูง และคิดในใจว่า ‘ใครจะนำข้าลงมาถึงพื้นดินได้?’
4אִם־תַּגְבִּ֣יהַּ כַּנֶּ֔שֶׁר וְאִם־בֵּ֥ין כֹּֽוכָבִ֖ים שִׂ֣ים קִנֶּ֑ךָ מִשָּׁ֥ם אֹורִֽידְךָ֖ נְאֻם־יְהוָֽה׃
4แม้เจ้าบินขึ้นสูงเหมือนนกอินทรี แม้ตั้งรังไว้ท่ามกลางดวงดาว เราก็จะนำเจ้าลงมาจากที่นั่น” พระยาห์เวห์กล่าว
5אִם־גַּנָּבִ֤ים בָּאֽוּ־לְךָ֙ אִם־שֹׁ֣ודְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲלֹ֥וא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם־בֹּֽצְרִים֙ בָּ֣אוּ לָ֔ךְ הֲלֹ֖וא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֹֽות׃
5“ถ้าขโมยมาหาเจ้า ถ้าโจรมายามค่ำคืน โอ้ ภัยพินาศที่รอเจ้าอยู่! พวกเขาจะไม่ขโมยเพียงจนได้พอหรือ? ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า พวกเขาจะไม่เหลือองุ่นให้เก็บตกบ้างหรือ?
6אֵ֚יךְ נֶחְפְּשׂ֣וּ עֵשָׂ֔ו נִבְע֖וּ מַצְפֻּנָֽיו׃
6เอซาวจะถูกค้นและปล้นจนทั่ว! ทรัพย์สมบัติที่ซ่อนไว้ของเขาจะถูกค้นจนพบ!
7עַֽד־הַגְּב֣וּל שִׁלְּח֗וּךָ כֹּ֚ל אַנְשֵׁ֣י בְרִיתֶ֔ךָ הִשִּׁיא֛וּךָ יָכְל֥וּ לְךָ֖ אַנְשֵׁ֣י שְׁלֹמֶ֑ךָ לַחְמְךָ֗ יָשִׂ֤ימוּ מָזֹור֙ תַּחְתֶּ֔יךָ אֵ֥ין תְּבוּנָ֖ה בֹּֽו׃
7พันธมิตรของเจ้าทุกคนพาเจ้าไปจนถึงเขตแดน คนที่มีสันติไมตรีกับเจ้าหลอกเจ้าและมีชัยเหนือเจ้า เพื่อนที่กินขนมปังของเจ้าวางบ่วงดักเจ้า เขาไม่มีความเข้าใจ”
8הֲלֹ֛וא בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא נְאֻם יְהוָ֑ה וְהַאֲבַדְתִּ֤י חֲכָמִים֙ מֵֽאֱדֹ֔ום וּתְבוּנָ֖ה מֵהַ֥ר עֵשָֽׂו׃
8พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ในวันนั้น เราจะไม่ทำลายคนมีปัญญาไปจากเอโดม และทำลายความเข้าใจไปจากภูเขาเอซาวหรือ?
9וְחַתּ֥וּ גִבֹּורֶ֖יךָ תֵּימָ֑ן לְמַ֧עַן יִכָּֽרֶת־אִ֛ישׁ מֵהַ֥ר עֵשָׂ֖ו מִקָּֽטֶל׃
9เทมานเอ๋ย เหล่ายอดนักรบของเจ้าจะหวาดหวั่น เพื่อให้ทุกคนถูกกำจัดจากภูเขาเอซาวด้วยการเข่นฆ่า
10מֵחֲמַ֛ס אָחִ֥יךָ יַעֲקֹ֖ב תְּכַסְּךָ֣ בוּשָׁ֑ה וְנִכְרַ֖תָּ לְעֹולָֽם׃
10เพราะความรุนแรงที่เจ้าทำต่อยาโคบ พี่น้องของเจ้า ความอับอายจะปกคลุมเจ้า เจ้าจะถูกกำจัดตลอดไป
11בְּיֹום֙ עֲמָֽדְךָ֣ מִנֶּ֔גֶד בְּיֹ֛ום שְׁבֹ֥ות זָרִ֖ים חֵילֹ֑ו וְנָכְרִ֞ים בָּ֣אוּ *שַׁעֲרֹו (שְׁעָרָ֗יו) וְעַל־יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ יַדּ֣וּ גֹורָ֔ל גַּם־אַתָּ֖ה כְּאַחַ֥ד מֵהֶֽם׃
11ในวันที่เจ้ายืนแยกอยู่ ในวันที่คนต่างถิ่นขนทรัพย์สมบัติของเขาไป คนต่างชาติเข้าประตูเมืองของเขาและจับฉลากแบ่งเยรูซาเล็ม เจ้าเองก็เป็นเหมือนคนหนึ่งในพวกนั้น
12וְאַל־תֵּ֤רֶא בְיֹום־אָחִ֙יךָ֙ בְּיֹ֣ום נָכְרֹ֔ו וְאַל־תִּשְׂמַ֥ח לִבְנֵֽי־יְהוּדָ֖ה בְּיֹ֣ום אָבְדָ֑ם וְאַל־תַּגְדֵּ֥ל פִּ֖יךָ בְּיֹ֥ום צָרָֽה׃
12อย่าดูหมิ่นพี่น้องของเจ้าในวันที่เขาประสบภัย อย่าสะใจในวันพินาศของชาวยูดาห์ อย่าพูดโอ้อวดในวันทุกข์ยาก
13אַל־תָּבֹ֤וא בְשַֽׁעַר־עַמִּי֙ בְּיֹ֣ום אֵידָ֔ם אַל־תֵּ֧רֶא גַם־אַתָּ֛ה בְּרָעָתֹ֖ו בְּיֹ֣ום אֵידֹ֑ו וְאַל־תִּשְׁלַ֥חְנָה בְחֵילֹ֖ו בְּיֹ֥ום אֵידֹֽו׃
13อย่าเข้าประตูเมืองของประชาชนเราในวันประสบภัยของพวกเขา อย่าดูหมิ่นความทุกข์ของพวกเขาในวันประสบภัยของพวกเขา อย่ายึดทรัพย์สินของพวกเขาในวันประสบภัยของพวกเขา
14וְאַֽל־תַּעֲמֹד֙ עַל־הַפֶּ֔רֶק לְהַכְרִ֖ית אֶת־פְּלִיטָ֑יו וְאַל־תַּסְגֵּ֥ר שְׂרִידָ֖יו בְּיֹ֥ום צָרָֽה׃
14อย่ายืนที่ทางแยกเพื่อสกัดคนของเขาที่หนีรอด อย่าส่งมอบคนของเขาที่เหลืออยู่ในวันทุกข์ยาก
15כִּֽי־קָרֹ֥וב יֹום־יְהוָ֖ה עַל־כָּל־הַגֹּויִ֑ם כַּאֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ יֵעָ֣שֶׂה לָּ֔ךְ גְּמֻלְךָ֖ יָשׁ֥וּב בְּרֹאשֶֽׁךָ׃
15เพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้มาถึงชนชาติทั้งหลายแล้ว! เจ้าทำอย่างไร ก็จะมีคนทำกับเจ้าอย่างนั้น สิ่งที่เจ้าทำจะย้อนกลับมาตกที่ตัวเจ้าเอง
16כִּ֗י כַּֽאֲשֶׁ֤ר שְׁתִיתֶם֙ עַל־הַ֣ר קָדְשִׁ֔י יִשְׁתּ֥וּ כָֽל־הַגֹּויִ֖ם תָּמִ֑יד וְשָׁת֣וּ וְלָע֔וּ וְהָי֖וּ כְּלֹ֥וא הָיֽוּ׃
16เจ้าดื่มบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเราอย่างไร ชนชาติทั้งหลายก็จะดื่มอย่างไม่ขาดสายเช่นนั้น พวกเขาจะดื่ม กลืนลงไป แล้วเป็นเหมือนไม่เคยมีอยู่
17וּבְהַ֥ר צִיֹּ֛ון תִּהְיֶ֥ה פְלֵיטָ֖ה וְהָ֣יָה קֹ֑דֶשׁ וְיָֽרְשׁוּ֙ בֵּ֣ית יַֽעֲקֹ֔ב אֵ֖ת מֹורָֽשֵׁיהֶם׃
17แต่บนภูเขาศิโยนจะมีผู้หนีรอด ที่นั่นจะศักดิ์สิทธิ์ ตระกูลยาโคบจะครอบครองทรัพย์สินของตน
18וְהָיָה֩ בֵית־יַעֲקֹ֨ב אֵ֜שׁ וּבֵ֧ית יֹוסֵ֣ף לֶהָבָ֗ה וּבֵ֤ית עֵשָׂו֙ לְקַ֔שׁ וְדָלְק֥וּ בָהֶ֖ם וַאֲכָל֑וּם וְלֹֽא־יִֽהְיֶ֤ה שָׂרִיד֙ לְבֵ֣ית עֵשָׂ֔ו כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃
18ตระกูลยาโคบจะเป็นไฟ ตระกูลโยเซฟจะเป็นเปลวไฟ และตระกูลเอซาวจะเป็นตอซัง พวกเขาจะลุกโชนท่ามกลางคนเหล่านั้นและเผาผลาญคนเหล่านั้น ตระกูลเอซาวจะไม่มีใครเหลืออยู่” พระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้วอย่างแท้จริง
19וְיָרְשׁ֨וּ הַנֶּ֜גֶב אֶת־הַ֣ר עֵשָׂ֗ו וְהַשְּׁפֵלָה֙ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֔ים וְיָרְשׁוּ֙ אֶת־שְׂדֵ֣ה אֶפְרַ֔יִם וְאֵ֖ת שְׂדֵ֣ה שֹׁמְרֹ֑ון וּבִנְיָמִ֖ן אֶת־הַגִּלְעָֽד׃
19ชาวภาคใต้จะครอบครองภูเขาเอซาว ชาวที่ราบต่ำจะครอบครองดินแดนของชาวฟีลิสเตีย พวกเขาจะครอบครองทุ่งของเอฟราอิมและทุ่งของสะมาเรีย เบนยามินจะครอบครองกิเลอาด
20וְגָלֻ֣ת הַֽחֵל־הַ֠זֶּה לִבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֲשֶֽׁר־כְּנַעֲנִים֙ עַד־צָ֣רְפַ֔ת וְגָלֻ֥ת יְרוּשָׁלַ֖͏ִם אֲשֶׁ֣ר בִּסְפָרַ֑ד יִֽרְשׁ֕וּ אֵ֖ת עָרֵ֥י הַנֶּֽגֶב׃
20เชลยจากกองทัพนี้ของชาวอิสราเอลที่อยู่ท่ามกลางชาวคานาอัน จะครอบครองไปจนถึงศาเรฟัท ส่วนเชลยจากเยรูซาเล็มที่อยู่ในเสฟารัดจะครอบครองเมืองต่าง ๆ ของเนเกบ
21וְעָל֤וּ מֹֽושִׁעִים֙ בְּהַ֣ר צִיֹּ֔ון לִשְׁפֹּ֖ט אֶת־הַ֣ר עֵשָׂ֑ו וְהָיְתָ֥ה לַֽיהוָ֖ה הַמְּלוּכָֽה׃
21บรรดาผู้กอบกู้จะขึ้นไปบนภูเขาศิโยนเพื่อพิพากษาภูเขาทั้งหลายของเอซาว และอาณาจักรจะเป็นของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.