עבדיה 1
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1חֲז֖וֹן עֹֽבַדְיָ֑ה כֹּֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לֶאֱד֗וֹם שְׁמוּעָ֨ה שָׁמַ֜עְנוּ מֵאֵ֤ת יְהוָה֙ וְצִיר֙ בַּגּוֹיִ֣ם שֻׁלָּ֔ח ק֛וּמוּ וְנָק֥וּמָה עָלֶיהָ לַמִּלְחָמָֽה׃
1นิมิตของโอบาดีห์ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวถึงเอโดมดังนี้ พวกเราได้ยินข่าวจากพระยาห์เวห์ และมีทูตถูกส่งไปในหมู่ชนชาติทั้งหลาย กล่าวว่า “ลุกขึ้นเถิด พวกเราลุกขึ้นรบกับเอโดมกัน
2הִנֵּ֥ה קָטֹ֛ן נְתַתִּ֖יךָ בַּגּוֹיִ֑ם בָּז֥וּי אַתָּ֖ה מְאֹֽד׃
2จงใส่ใจ เราทำให้เจ้าต่ำต้อยในหมู่ชนชาติทั้งหลาย เจ้าถูกดูหมิ่นอย่างยิ่ง
3זְד֤וֹן לִבְּךָ֙ הִשִּׁיאֶ֔ךָ שֹׁכְנִ֥י בְחַגְוֵי־סֶּ֖לַע מְר֣וֹם שִׁבְתּ֑וֹ אֹמֵ֣ר בְּלִבּ֔וֹ מִ֥י יוֹרִדֵ֖נִי אָֽרֶץ׃
3ความหยิ่งในใจหลอกเจ้า เจ้าที่อาศัยในซอกหิน มีที่อยู่สูง และคิดในใจว่า ‘ใครจะนำข้าลงมาถึงพื้นดินได้?’
4אִם־תַּגְבִּ֣יהַּ כַּנֶּ֔שֶׁר וְאִם־בֵּ֥ין כּֽוֹכָבִ֖ים שִׂ֣ים קִנֶּ֑ךָ מִשָּׁ֥ם אוֹרִֽידְךָ֖ נְאֻם־יְהוָֽה׃
4แม้เจ้าบินขึ้นสูงเหมือนนกอินทรี แม้ตั้งรังไว้ท่ามกลางดวงดาว เราก็จะนำเจ้าลงมาจากที่นั่น” พระยาห์เวห์กล่าว
5אִם־גַּנָּבִ֤ים בָּאֽוּ־לְךָ֙ אִם־שׁ֣וֹדְדֵי לַ֔יְלָה אֵ֣יךְ נִדְמֵ֔יתָה הֲל֥וֹא יִגְנְב֖וּ דַּיָּ֑ם אִם־בֹּֽצְרִים֙ בָּ֣אוּ לָ֔ךְ הֲל֖וֹא יַשְׁאִ֥ירוּ עֹלֵלֽוֹת׃
5“ถ้าขโมยมาหาเจ้า ถ้าโจรมายามค่ำคืน โอ้ ภัยพินาศที่รอเจ้าอยู่! พวกเขาจะไม่ขโมยเพียงจนได้พอหรือ? ถ้าคนเก็บองุ่นมาหาเจ้า พวกเขาจะไม่เหลือองุ่นให้เก็บตกบ้างหรือ?
6אֵ֚יךְ נֶחְפְּשׂ֣וּ עֵשָׂ֔ו נִבְע֖וּ מַצְפֻּנָֽיו׃
6เอซาวจะถูกค้นและปล้นจนทั่ว! ทรัพย์สมบัติที่ซ่อนไว้ของเขาจะถูกค้นจนพบ!
7עַֽד־הַגְּב֣וּל שִׁלְּח֗וּךָ כֹּ֚ל אַנְשֵׁ֣י בְרִיתֶ֔ךָ הִשִּׁיא֛וּךָ יָכְל֥וּ לְךָ֖ אַנְשֵׁ֣י שְׁלֹמֶ֑ךָ לַחְמְךָ֗ יָשִׂ֤ימוּ מָזוֹר֙ תַּחְתֶּ֔יךָ אֵ֥ין תְּבוּנָ֖ה בּֽוֹ׃
7พันธมิตรของเจ้าทุกคนพาเจ้าไปจนถึงเขตแดน คนที่มีสันติไมตรีกับเจ้าหลอกเจ้าและมีชัยเหนือเจ้า เพื่อนที่กินขนมปังของเจ้าวางบ่วงดักเจ้า เขาไม่มีความเข้าใจ”
8הֲל֛וֹא בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא נְאֻם יְהוָ֑ה וְהַאֲבַדְתִּ֤י חֲכָמִים֙ מֵֽאֱד֔וֹם וּתְבוּנָ֖ה מֵהַ֥ר עֵשָֽׂו׃
8พระยาห์เวห์กล่าวว่า “ในวันนั้น เราจะไม่ทำลายคนมีปัญญาไปจากเอโดม และทำลายความเข้าใจไปจากภูเขาเอซาวหรือ?
9וְחַתּ֥וּ גִבּוֹרֶ֖יךָ תֵּימָ֑ן לְמַ֧עַן יִכָּֽרֶת־אִ֛ישׁ מֵהַ֥ר עֵשָׂ֖ו מִקָּֽטֶל׃
9เทมานเอ๋ย เหล่ายอดนักรบของเจ้าจะหวาดหวั่น เพื่อให้ทุกคนถูกกำจัดจากภูเขาเอซาวด้วยการเข่นฆ่า
10מֵחֲמַ֛ס אָחִ֥יךָ יַעֲקֹ֖ב תְּכַסְּךָ֣ בוּשָׁ֑ה וְנִכְרַ֖תָּ לְעוֹלָֽם׃
10เพราะความรุนแรงที่เจ้าทำต่อยาโคบ พี่น้องของเจ้า ความอับอายจะปกคลุมเจ้า เจ้าจะถูกกำจัดตลอดไป
11בְּיוֹם֙ עֲמָֽדְךָ֣ מִנֶּ֔גֶד בְּי֛וֹם שְׁב֥וֹת זָרִ֖ים חֵיל֑וֹ וְנָכְרִ֞ים בָּ֣אוּ שְׁעָרָ֗יו וְעַל־יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ יַדּ֣וּ גוֹרָ֔ל גַּם־אַתָּ֖ה כְּאַחַ֥ד מֵהֶֽם׃
11ในวันที่เจ้ายืนแยกอยู่ ในวันที่คนต่างถิ่นขนทรัพย์สมบัติของเขาไป คนต่างชาติเข้าประตูเมืองของเขาและจับฉลากแบ่งเยรูซาเล็ม เจ้าเองก็เป็นเหมือนคนหนึ่งในพวกนั้น
12וְאַל־תֵּ֤רֶא בְיוֹם־אָחִ֙יךָ֙ בְּי֣וֹם נָכְר֔וֹ וְאַל־תִּשְׂמַ֥ח לִבְנֵֽי־יְהוּדָ֖ה בְּי֣וֹם אָבְדָ֑ם וְאַל־תַּגְדֵּ֥ל פִּ֖יךָ בְּי֥וֹם צָרָֽה׃
12อย่าดูหมิ่นพี่น้องของเจ้าในวันที่เขาประสบภัย อย่าสะใจในวันพินาศของชาวยูดาห์ อย่าพูดโอ้อวดในวันทุกข์ยาก
13אַל־תָּב֤וֹא בְשַֽׁעַר־עַמִּי֙ בְּי֣וֹם אֵידָ֔ם אַל־תֵּ֧רֶא גַם־אַתָּ֛ה בְּרָעָת֖וֹ בְּי֣וֹם אֵיד֑וֹ וְאַל־תִּשְׁלַ֥חְנָה בְחֵיל֖וֹ בְּי֥וֹם אֵידֽוֹ׃
13อย่าเข้าประตูเมืองของประชาชนเราในวันประสบภัยของพวกเขา อย่าดูหมิ่นความทุกข์ของพวกเขาในวันประสบภัยของพวกเขา อย่ายึดทรัพย์สินของพวกเขาในวันประสบภัยของพวกเขา
14וְאַֽל־תַּעֲמֹד֙ עַל־הַפֶּ֔רֶק לְהַכְרִ֖ית אֶת־פְּלִיטָ֑יו וְאַל־תַּסְגֵּ֥ר שְׂרִידָ֖יו בְּי֥וֹם צָרָֽה׃
14อย่ายืนที่ทางแยกเพื่อสกัดคนของเขาที่หนีรอด อย่าส่งมอบคนของเขาที่เหลืออยู่ในวันทุกข์ยาก
15כִּֽי־קָר֥וֹב יוֹם־יְהוָ֖ה עַל־כָּל־הַגּוֹיִ֑ם כַּאֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ יֵעָ֣שֶׂה לָּ֔ךְ גְּמֻלְךָ֖ יָשׁ֥וּב בְּרֹאשֶֽׁךָ׃
15เพราะวันของพระยาห์เวห์ใกล้มาถึงชนชาติทั้งหลายแล้ว! เจ้าทำอย่างไร ก็จะมีคนทำกับเจ้าอย่างนั้น สิ่งที่เจ้าทำจะย้อนกลับมาตกที่ตัวเจ้าเอง
16כִּ֗י כַּֽאֲשֶׁ֤ר שְׁתִיתֶם֙ עַל־הַ֣ר קָדְשִׁ֔י יִשְׁתּ֥וּ כָֽל־הַגּוֹיִ֖ם תָּמִ֑יד וְשָׁת֣וּ וְלָע֔וּ וְהָי֖וּ כְּל֥וֹא הָיֽוּ׃
16เจ้าดื่มบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเราอย่างไร ชนชาติทั้งหลายก็จะดื่มอย่างไม่ขาดสายเช่นนั้น พวกเขาจะดื่ม กลืนลงไป แล้วเป็นเหมือนไม่เคยมีอยู่
17וּבְהַ֥ר צִיּ֛וֹן תִּהְיֶ֥ה פְלֵיטָ֖ה וְהָ֣יָה קֹ֑דֶשׁ וְיָֽרְשׁוּ֙ בֵּ֣ית יַֽעֲקֹ֔ב אֵ֖ת מוֹרָֽשֵׁיהֶם׃
17แต่บนภูเขาศิโยนจะมีผู้หนีรอด ที่นั่นจะศักดิ์สิทธิ์ ตระกูลยาโคบจะครอบครองทรัพย์สินของตน
18וְהָיָה֩ בֵית־יַעֲקֹ֨ב אֵ֜שׁ וּבֵ֧ית יוֹסֵ֣ף לֶהָבָ֗ה וּבֵ֤ית עֵשָׂו֙ לְקַ֔שׁ וְדָלְק֥וּ בָהֶ֖ם וַאֲכָל֑וּם וְלֹֽא־יִֽהְיֶ֤ה שָׂרִיד֙ לְבֵ֣ית עֵשָׂ֔ו כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃
18ตระกูลยาโคบจะเป็นไฟ ตระกูลโยเซฟจะเป็นเปลวไฟ และตระกูลเอซาวจะเป็นตอซัง พวกเขาจะลุกโชนท่ามกลางคนเหล่านั้นและเผาผลาญคนเหล่านั้น ตระกูลเอซาวจะไม่มีใครเหลืออยู่” พระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้วอย่างแท้จริง
19וְיָרְשׁ֨וּ הַנֶּ֜גֶב אֶת־הַ֣ר עֵשָׂ֗ו וְהַשְּׁפֵלָה֙ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֔ים וְיָרְשׁוּ֙ אֶת־שְׂדֵ֣ה אֶפְרַ֔יִם וְאֵ֖ת שְׂדֵ֣ה שֹׁמְר֑וֹן וּבִנְיָמִ֖ן אֶת־הַגִּלְעָֽד׃
19ชาวภาคใต้จะครอบครองภูเขาเอซาว ชาวที่ราบต่ำจะครอบครองดินแดนของชาวฟีลิสเตีย พวกเขาจะครอบครองทุ่งของเอฟราอิมและทุ่งของสะมาเรีย เบนยามินจะครอบครองกิเลอาด
20וְגָלֻ֣ת הַֽחֵל־הַ֠זֶּה לִבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֲשֶֽׁר־כְּנַעֲנִים֙ עַד־צָ֣רְפַ֔ת וְגָלֻ֥ת יְרוּשָׁלִַ֖ם אֲשֶׁ֣ר בִּסְפָרַ֑ד יִֽרְשׁ֕וּ אֵ֖ת עָרֵ֥י הַנֶּֽגֶב׃
20เชลยจากกองทัพนี้ของชาวอิสราเอลที่อยู่ท่ามกลางชาวคานาอัน จะครอบครองไปจนถึงศาเรฟัท ส่วนเชลยจากเยรูซาเล็มที่อยู่ในเสฟารัดจะครอบครองเมืองต่าง ๆ ของเนเกบ
21וְעָל֤וּ מֽוֹשִׁעִים֙ בְּהַ֣ר צִיּ֔וֹן לִשְׁפֹּ֖ט אֶת־הַ֣ר עֵשָׂ֑ו וְהָיְתָ֥ה לַֽיהוָ֖ה הַמְּלוּכָֽה׃
21บรรดาผู้กอบกู้จะขึ้นไปบนภูเขาศิโยนเพื่อพิพากษาภูเขาทั้งหลายของเอซาว และอาณาจักรจะเป็นของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.