מִשְׁלֵי 1
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1מִ֭שְׁלֵי שְׁלֹמֹ֣ה בֶן־דָּוִ֑ד מֶ֝֗לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃
1สุภาษิตของซาโลมอน บุตรดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล:
2לָדַ֣עַת חָכְמָ֣ה וּמוּסָ֑ר לְ֝הָבִ֗ין אִמְרֵ֥י בִינָֽה׃
2เพื่อให้รู้จักปัญญาและการอบรมสั่งสอน ให้เข้าใจถ้อยคำที่ให้ความหยั่งรู้
3לָ֭קַחַת מוּסַ֣ר הַשְׂכֵּ֑ל צֶ֥דֶק וּ֝מִשְׁפָּ֗ט וּמֵישָׁרִֽים׃
3เพื่อรับการอบรมให้ดำเนินชีวิตอย่างฉลาดรอบคอบ ทั้งในความเที่ยงธรรม ความยุติธรรม และความเป็นธรรม
4לָתֵ֣ת לִפְתָאיִ֣ם עָרְמָ֑ה לְ֝נַ֗עַר דַּ֣עַת וּמְזִמָּֽה׃
4เพื่อให้คนไม่รู้เท่าทันมีไหวพริบ และให้คนหนุ่มมีความรู้กับวิจารณญาณ—
5יִשְׁמַ֣ע חָ֭כָם וְי֣וֹסֶף לֶ֑קַח וְ֝נָב֗וֹן תַּחְבֻּל֥וֹת יִקְנֶֽה׃
5เพื่อให้คนมีปัญญาฟังแล้วเรียนรู้ยิ่งขึ้น และให้คนมีความเข้าใจได้รับคำชี้แนะที่ดี
6לְהָבִ֣ין מָ֭שָׁל וּמְלִיצָ֑ה דִּבְרֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים וְחִידֹתָֽם׃
6เพื่อให้เข้าใจสุภาษิตและคำเปรียบเปรย ถ้อยคำของคนมีปัญญาและปริศนาของพวกเขา
7יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה רֵאשִׁ֣ית דָּ֑עַת חָכְמָ֥ה וּ֝מוּסָ֗ר אֱוִילִ֥ים בָּֽזוּ׃ פ
7การยำเกรงพระยาห์เวห์ เป็นจุดเริ่มต้นของความรู้ แต่คนโง่เขลาดูหมิ่นปัญญาและการอบรมสั่งสอน
8שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי מוּסַ֣ר אָבִ֑יךָ וְאַל־תִּ֝טֹּ֗שׁ תּוֹרַ֥ת אִמֶּֽךָ׃
8ลูกเอ๋ย ฟังคำสั่งสอนของพ่อ อย่าทิ้งคำสอนของแม่
9כִּ֤י׀ לִוְיַ֤ת חֵ֓ן הֵ֬ם לְרֹאשֶׁ֑ךָ וַ֝עֲנָקִ֗ים לְגַרְגְּרֹתֶֽיךָ׃
9สิ่งเหล่านี้จะเป็นมาลัยงามบนศีรษะ และเป็นสร้อยคล้องคอ
10בְּנִ֡י אִם־יְפַתּ֥וּךָ חַ֝טָּאִ֗ים אַל־תֹּבֵֽא׃
10ลูกเอ๋ย ถ้าคนชั่วมาชักชวน อย่ายอมตาม
11אִם־יֹאמְרוּ֮ לְכָ֪ה אִ֫תָּ֥נוּ נֶאֶרְבָ֥ה לְדָ֑ם נִצְפְּנָ֖ה לְנָקִ֣י חִנָּֽם׃
11ถ้าพวกเขาพูดว่า “มากับเราเถอะ เราจะซุ่มดักฆ่าคน แอบคอยทำร้ายคนบริสุทธิ์โดยไม่มีเหตุ
12נִ֭בְלָעֵם כִּשְׁא֣וֹל חַיִּ֑ים וּ֝תְמִימִ֗ים כְּי֣וֹרְדֵי בֽוֹר׃
12เราจะกลืนพวกเขาทั้งเป็นเหมือนเชโอล กลืนทั้งตัวเหมือนคนที่ลงสู่หลุมลึก
13כָּל־ה֣וֹן יָקָ֣ר נִמְצָ֑א נְמַלֵּ֖א בָתֵּ֣ינוּ שָׁלָֽל׃
13เราจะพบของมีค่าทุกอย่าง เอาของปล้นมาใส่บ้านให้เต็ม
14גּ֭וֹרָ֣לְךָ תַּפִּ֣יל בְּתוֹכֵ֑נוּ כִּ֥יס אֶ֝חָ֗ד יִהְיֶ֥ה לְכֻלָּֽנוּ׃
14มาร่วมเป็นพวกเดียวกับเราเถอะ เราจะรวมเงินไว้กองเดียวกัน”—
15בְּנִ֗י אַל־תֵּלֵ֣ךְ בְּדֶ֣רֶךְ אִתָּ֑ם מְנַ֥ע רַ֝גְלְךָ֗ מִנְּתִיבָתָֽם׃
15ลูกเอ๋ย อย่าร่วมทางกับพวกเขา ยั้งเท้าไว้ให้ห่างจากทางของพวกเขา
16כִּ֣י רַ֭גְלֵיהֶם לָרַ֣ע יָר֑וּצוּ וִֽ֝ימַהֲר֗וּ לִשְׁפָּךְ־דָּֽם׃
16เท้าของพวกเขาวิ่งเข้าหาความชั่ว พวกเขารีบไปหลั่งเลือด
17כִּֽי־חִ֭נָּם מְזֹרָ֣ה הָרָ֑שֶׁת בְּ֝עֵינֵ֗י כָל־בַּ֥עַל כָּנָֽף׃
17กางตาข่ายให้นกเห็นก็เสียแรงเปล่า
18וְ֭הֵם לְדָמָ֣ם יֶאֱרֹ֑בוּ יִ֝צְפְּנ֗וּ לְנַפְשֹׁתָֽם׃
18แต่คนพวกนี้กลับวางกับดักให้ตัวเองต้องหลั่งเลือด แอบคอยเอาชีวิตตัวเอง
19כֵּ֗ן אָ֭רְחוֹת כָּל־בֹּ֣צֵֽעַ בָּ֑צַע אֶת־נֶ֖פֶשׁ בְּעָלָ֣יו יִקָּֽח׃ פ
19ทางของทุกคนที่โลภอยากได้ทรัพย์ก็เป็นเช่นนี้ ความโลภนั้นคร่าชีวิตเจ้าของมัน
20חָ֭כְמוֹת בַּח֣וּץ תָּרֹ֑נָּה בָּ֝רְחֹב֗וֹת תִּתֵּ֥ן קוֹלָֽהּ׃
20ปัญญาร้องเรียกอยู่ตามถนน ส่งเสียงตามลานสาธารณะ
21בְּרֹ֥אשׁ הֹמִיּ֗וֹת תִּ֫קְרָ֥א בְּפִתְחֵ֖י שְׁעָרִ֥ים בָּעִ֗יר אֲמָרֶ֥יהָ תֹאמֵֽר׃
21ร้องเรียกในย่านที่ผู้คนพลุกพล่าน กล่าวถ้อยคำตรงทางเข้าประตูเมืองว่า
22עַד־מָתַ֣י׀ פְּתָיִם֮ תְּֽאֵהֲב֫וּ פֶ֥תִי וְלֵצִ֗ים לָ֭צוֹן חָמְד֣וּ לָהֶ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים יִשְׂנְאוּ־דָֽעַת׃
22“พวกไม่รู้เท่าทันเอ๋ย จะรักความไม่รู้เท่าทันไปอีกนานแค่ไหน? คนชอบเยาะเย้ยจะเพลิดเพลินกับการเยาะเย้ยไปถึงเมื่อไร และคนโง่เขลาจะเกลียดความรู้อีกนานเพียงใด?
23תָּשׁ֗וּבוּ לְֽת֫וֹכַחְתִּ֥י הִנֵּ֤ה אַבִּ֣יעָה לָכֶ֣ם רוּחִ֑י אוֹדִ֖יעָה דְבָרַ֣י אֶתְכֶֽם׃
23หันกลับมาเมื่อฉันตักเตือน ดูสิ ฉันจะเปิดเผยความในใจให้ฟัง และจะทำให้รู้ถ้อยคำของฉัน
24יַ֣עַן קָ֭רָאתִי וַתְּמָאֵ֑נוּ נָטִ֥יתִי יָ֝דִ֗י וְאֵ֣ין מַקְשִֽׁיב׃
24ฉันเรียกแล้ว แต่กลับปฏิเสธ ฉันยื่นมือออก แต่ไม่มีใครสนใจ
25וַתִּפְרְע֥וּ כָל־עֲצָתִ֑י וְ֝תוֹכַחְתִּ֗י לֹ֣א אֲבִיתֶֽם׃
25กลับเมินคำแนะนำของฉันทั้งหมด และไม่เอาคำตักเตือนของฉันเลย
26גַּם־אֲ֭נִי בְּאֵידְכֶ֣ם אֶשְׂחָ֑ק אֶ֝לְעַ֗ג בְּבֹ֣א פַחְדְּכֶֽם׃
26ฉันก็จะหัวเราะเมื่อภัยพิบัติมาถึง จะเยาะเมื่อความหายนะครอบงำ
27בְּבֹ֤א כְשׁוֹאָ֨ה פַּחְדְּכֶ֗ם וְֽ֭אֵידְכֶם כְּסוּפָ֣ה יֶאֱתֶ֑ה בְּבֹ֥א עֲ֝לֵיכֶ֗ם צָרָ֥ה וְצוּקָֽה׃
27เมื่อความหายนะถาโถมเหมือนพายุ เมื่อภัยพิบัติมาถึงเหมือนลมหมุน เมื่อความทุกข์และความคับแค้นเข้ามาหา
28אָ֣ז יִ֭קְרָאֻנְנִי וְלֹ֣א אֶֽעֱנֶ֑ה יְ֝שַׁחֲרֻ֗נְנִי וְלֹ֣א יִמְצָאֻֽנְנִי׃
28แล้วพวกเขาจะร้องเรียกฉัน แต่ฉันจะไม่ตอบ พวกเขาจะเสาะหาฉันอย่างจริงจัง แต่จะไม่พบ
29תַּ֭חַת כִּי־שָׂ֣נְאוּ דָ֑עַת וְיִרְאַ֥ת יְ֝הֹוָ֗ה לֹ֣א בָחָֽרוּ׃
29เพราะพวกเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกที่จะยำเกรงพระยาห์เวห์
30לֹא־אָב֥וּ לַעֲצָתִ֑י נָ֝אֲצ֗וּ כָּל־תּוֹכַחְתִּֽי׃
30พวกเขาไม่เอาคำแนะนำของฉัน และดูหมิ่นคำตักเตือนทั้งหมดของฉัน
31וְֽ֭יֹאכְלוּ מִפְּרִ֣י דַרְכָּ֑ם וּֽמִמֹּעֲצֹ֖תֵיהֶ֣ם יִשְׂבָּֽעוּ׃
31ดังนั้นพวกเขาจะกินผลจากทางของตนเอง และอิ่มหนำกับแผนการของตนเอง
32כִּ֤י מְשׁוּבַ֣ת פְּתָיִ֣ם תַּֽהַרְגֵ֑ם וְשַׁלְוַ֖ת כְּסִילִ֣ים תְּאַבְּדֵֽם׃
32คนไม่รู้เท่าทันจะตายเพราะหันหลังให้ปัญญา ความชะล่าใจของคนโง่เขลาจะทำลายพวกเขา
33וְשֹׁמֵ֣עַֽ לִ֭י יִשְׁכָּן־בֶּ֑טַח וְ֝שַׁאֲנַ֗ן מִפַּ֥חַד רָעָֽה׃ פ
33แต่คนที่ฟังฉันจะอยู่อย่างปลอดภัย และจะอยู่อย่างสบายใจ ไม่ต้องกลัวภัยร้าย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.