מִשְׁלֵי 26
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1כַּשֶּׁ֤לֶג׀ בַּקַּ֗יִץ וְכַמָּטָ֥ר בַּקָּצִ֑יר כֵּ֤ן לֹא־נָאוֶ֖ה לִכְסִ֣יל כָּבֽוֹד׃
1หิมะในฤดูร้อน ฝนในฤดูเก็บเกี่ยวไม่เหมาะฉันใด เกียรติก็ไม่เหมาะกับคนโง่ฉันนั้น
2כַּצִּפּ֣וֹר לָ֭נוּד כַּדְּר֣וֹר לָע֑וּף כֵּ֥ן קִֽלְלַ֥ת חִ֝נָּ֗ם ל֣וֹ תָבֹֽא׃
2เหมือนนกกระจอกบินว่อน เหมือนนางแอ่นโฉบไปมา คำสาปที่ไม่มีเหตุย่อมไม่ตกถึงผู้ใด
3שׁ֣וֹט לַ֭סּוּס מֶ֣תֶג לַחֲמ֑וֹר וְ֝שֵׁ֗בֶט לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים׃
3แส้มีไว้สำหรับม้า บังเหียนสำหรับลา และไม้เรียวสำหรับหลังคนโง่!
4אַל־תַּ֣עַן כְּ֭סִיל כְּאִוַּלְתּ֑וֹ פֶּֽן־תִּשְׁוֶה־לּ֥וֹ גַם־אָֽתָּה׃
4อย่าตอบคนโง่ตามความโง่ของเขา มิฉะนั้นก็จะเป็นเหมือนเขา
5עֲנֵ֣ה כְ֭סִיל כְּאִוַּלְתּ֑וֹ פֶּן־יִהְיֶ֖ה חָכָ֣ם בְּעֵינָֽיו׃
5จงตอบคนโง่ให้สมกับความโง่ของเขา มิฉะนั้นเขาจะคิดว่าตัวเองฉลาด
6מְקַצֶּ֣ה רַ֭גְלַיִם חָמָ֣ס שֹׁתֶ֑ה שֹׁלֵ֖חַ דְּבָרִ֣ים בְּיַד־כְּסִֽיל׃
6ใช้คนโง่ไปส่งข่าว ก็เหมือนตัดเท้าตัวเอง แล้วกลืนเอาภัยร้ายเข้าตัว
7דַּלְי֣וּ שֹׁ֭קַיִם מִפִּסֵּ֑חַ וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים׃
7ขาของคนพิการห้อยไร้แรงฉันใด สุภาษิตในปากคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น
8כִּצְר֣וֹר אֶ֭בֶן בְּמַרְגֵּמָ֑ה כֵּן־נוֹתֵ֖ן לִכְסִ֣יל כָּבֽוֹד׃
8ให้เกียรติคนโง่ ก็เหมือนผูกก้อนหินไว้กับสายเหวี่ยง
9ח֭וֹחַ עָלָ֣ה בְיַד־שִׁכּ֑וֹר וּ֝מָשָׁ֗ל בְּפִ֣י כְסִילִֽים׃
9สุภาษิตในปากคนโง่ เหมือนพุ่มหนามที่ทิ่มมือคนเมา
10רַ֥ב מְחֽוֹלֵֽל־כֹּ֑ל וְשֹׂכֵ֥ר כְּ֝סִ֗יל וְשֹׂכֵ֥ר עֹבְרִֽים׃
10เหมือนนักธนูที่ยิงคนไม่เลือก คนที่จ้างคนโง่ก็เป็นเช่นนั้น รวมทั้งคนที่จ้างใครก็ได้ที่ผ่านไปมา
11כְּ֭כֶלֶב שָׁ֣ב עַל־קֵא֑וֹ כְּ֝סִ֗יל שׁוֹנֶ֥ה בְאִוַּלְתּֽוֹ׃
11คนโง่ที่หวนกลับไปทำเรื่องโง่เดิมๆ เหมือนสุนัขที่กลับไปกินอาเจียนของมัน
12רָאִ֗יתָ אִ֭ישׁ חָכָ֣ם בְּעֵינָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ׃
12เห็นคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดไหม? ยังมีหวังกับคนโง่มากกว่าเขาเสียอีก
13אָמַ֣ר עָ֭צֵל שַׁ֣חַל בַּדָּ֑רֶךְ אֲ֝רִ֗י בֵּ֣ין הָרְחֹבֽוֹת׃
13คนเกียจคร้านพูดว่า “มีสิงโตอยู่บนถนน! สิงโตดุร้ายเดินเพ่นพ่านอยู่กลางเมือง!”
14הַ֭דֶּלֶת תִּסּ֣וֹב עַל־צִירָ֑הּ וְ֝עָצֵ֗ל עַל־מִטָּתֽוֹ׃
14ประตูหมุนไปมาบนบานพับอย่างไร คนเกียจคร้านก็พลิกไปมาบนเตียงอย่างนั้น
15טָ֘מַ֤ן עָצֵ֣ל יָ֭דוֹ בַּצַּלָּ֑חַת נִ֝לְאָ֗ה לַֽהֲשִׁיבָ֥הּ אֶל־פִּֽיו׃
15คนเกียจคร้านซุกมือลงในชาม ขี้เกียจเสียจนไม่ยอมยกกลับเข้าปาก
16חָכָ֣ם עָצֵ֣ל בְּעֵינָ֑יו מִ֝שִּׁבְעָ֗ה מְשִׁ֣יבֵי טָֽעַם׃
16คนเกียจคร้านคิดว่าตัวเองฉลาด ยิ่งกว่าคนเจ็ดคนที่ตอบอย่างมีเหตุผล
17מַחֲזִ֥יק בְּאָזְנֵי־כָ֑לֶב עֹבֵ֥ר מִ֝תְעַבֵּ֗ר עַל־רִ֥יב לֹּֽא־לֽוֹ׃
17คนที่เดินผ่านแล้วเข้าไปยุ่งกับเรื่องทะเลาะที่ไม่ใช่เรื่องของตน เหมือนคนคว้าหูสุนัขไว้
18כְּֽ֭מִתְלַהְלֵהַּ הַיֹּרֶ֥ה זִקִּ֗ים חִצִּ֥ים וָמָֽוֶת׃
18เหมือนคนคลั่งที่ยิงคบไฟ ลูกธนู และความตายไปทั่ว
19כֵּֽן־אִ֭ישׁ רִמָּ֣ה אֶת־רֵעֵ֑הוּ וְ֝אָמַ֗ר הֲֽלֹא־מְשַׂחֵ֥ק אָֽנִי׃
19คนที่หลอกเพื่อนบ้านแล้วพูดว่า “ล้อเล่นน่า!” ก็เป็นเช่นนั้น
20בְּאֶ֣פֶס עֵ֭צִים תִּכְבֶּה־אֵ֑שׁ וּבְאֵ֥ין נִ֝רְגָּ֗ן יִשְׁתֹּ֥ק מָדֽוֹן׃
20ไม่มีฟืน ไฟก็ดับ ไม่มีคนนินทา การทะเลาะก็สงบลง
21פֶּחָ֣ם לְ֭גֶחָלִים וְעֵצִ֣ים לְאֵ֑שׁ וְאִ֥ישׁ מִ֝דְיָנִ֗ים לְחַרְחַר־רִֽיב׃ פ
21ถ่านเติมกองไฟให้คุ ฟืนเติมไฟให้ลุก คนชอบทะเลาะก็เติมเชื้อให้การวิวาท
22דִּבְרֵ֣י נִ֭רְגָּן כְּמִֽתְלַהֲמִ֑ים וְ֝הֵ֗ם יָרְד֥וּ חַדְרֵי־בָֽטֶן׃
22คำซุบซิบเหมือนของอร่อยคำเล็กๆ กลืนลงไปลึกถึงข้างใน
23כֶּ֣סֶף סִ֭יגִים מְצֻפֶּ֣ה עַל־חָ֑רֶשׂ שְׂפָתַ֖יִם דֹּלְקִ֣ים וְלֶב־רָֽע׃
23คำพูดเร่าร้อนจากคนใจชั่ว เหมือนตะกรันเงินเคลือบภาชนะดิน
24בִּ֭שְׂפָתָיו יִנָּכֵ֣ר שׂוֹנֵ֑א וּ֝בְקִרְבּ֗וֹ יָשִׁ֥ית מִרְמָֽה׃
24คนคิดร้ายใช้คำพูดพรางตัว แต่ในใจซ่อนความชั่วไว้
25כִּֽי־יְחַנֵּ֣ן ק֭וֹלוֹ אַל־תַּֽאֲמֶן־בּ֑וֹ כִּ֤י שֶׁ֖בַע תּוֹעֵב֣וֹת בְּלִבּֽוֹ׃
25เมื่อคำพูดของเขาน่าฟัง ก็อย่าเชื่อ ในใจเขามีสิ่งน่ารังเกียจอยู่เจ็ดอย่าง
26תִּכַּסֶּ֣ה שִׂ֭נְאָה בְּמַשָּׁא֑וֹן תִּגָּלֶ֖ה רָעָת֣וֹ בְקָהָֽל׃
26แม้ความเกลียดชังจะถูกปิดบังด้วยการหลอกลวง ความชั่วของเขาก็จะถูกเปิดโปงต่อหน้าชุมชน
27כֹּֽרֶה־שַּׁ֭חַת בָּ֣הּ יִפֹּ֑ל וְגֹ֥לֵ֥ל אֶ֝בֶן אֵלָ֥יו תָּשֽׁוּב׃
27ใครขุดหลุมไว้ จะตกลงไปเอง ใครกลิ้งก้อนหิน มันจะกลิ้งกลับมาทับเขา
28לְֽשׁוֹן־שֶׁ֭קֶר יִשְׂנָ֣א דַכָּ֑יו וּפֶ֥ה חָ֝לָ֗ק יַעֲשֶׂ֥ה מִדְחֶֽה׃
28คนพูดโกหกเกลียดคนที่ตนทำร้าย ปากที่ป้อยอก็นำความพินาศมา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.