איוב 1
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1אִ֛ישׁ הָיָ֥ה בְאֶֽרֶץ־ע֖וּץ אִיּ֣וֹב שְׁמ֑וֹ וְהָיָ֣ה׀ הָאִ֣ישׁ הַה֗וּא תָּ֧ם וְיָשָׁ֛ר וִירֵ֥א אֱלֹהִ֖ים וְסָ֥ר מֵרָֽע׃
1ในแผ่นดินอูสมีชายคนหนึ่งชื่อโยบ เขาเป็นคนไร้ข้อตำหนิและซื่อตรง ยำเกรงพระเจ้าและหลีกหนีความชั่ว
2וַיִּוָּ֥לְדוּ ל֛וֹ שִׁבְעָ֥ה בָנִ֖ים וְשָׁל֥וֹשׁ בָּנֽוֹת׃
2เขามีลูกชายเจ็ดคนและลูกสาวสามคน
3וַיְהִ֣י מִ֠קְנֵהוּ שִֽׁבְעַ֨ת אַלְפֵי־צֹ֜אן וּשְׁלֹ֧שֶׁת אַלְפֵ֣י גְמַלִּ֗ים וַחֲמֵ֨שׁ מֵא֤וֹת צֶֽמֶד־בָּקָר֙ וַחֲמֵ֣שׁ מֵא֣וֹת אֲתוֹנ֔וֹת וַעֲבֻדָּ֖ה רַבָּ֣ה מְאֹ֑ד וַיְהִי֙ הָאִ֣ישׁ הַה֔וּא גָּד֖וֹל מִכָּל־בְּנֵי־קֶֽדֶם׃
3เขามีแกะเจ็ดพันตัว อูฐสามพันตัว วัวห้าร้อยคู่ ลาตัวเมียห้าร้อยตัว และคนในครัวเรือนจำนวนมาก เขาจึงเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาชาวตะวันออก
4וְהָלְכ֤וּ בָנָיו֙ וְעָשׂ֣וּ מִשְׁתֶּ֔ה בֵּ֖ית אִ֣ישׁ יוֹמ֑וֹ וְשָׁלְח֗וּ וְקָרְאוּ֙ לִשְׁלֹ֣שֶׁת אַחְיֽוֹתֵיהֶ֔ם לֶאֱכֹ֥ל וְלִשְׁתּ֖וֹת עִמָּהֶֽם׃
4ลูกชายของเขาผลัดกันจัดงานเลี้ยงที่บ้านของตนในวันเกิด และส่งคนไปเชิญพี่น้องหญิงทั้งสามมาร่วมกินดื่ม
5וַיְהִ֡י כִּ֣י הִקִּיפֽוּ֩ יְמֵ֨י הַמִּשְׁתֶּ֜ה וַיִּשְׁלַ֧ח אִיּ֣וֹב וַֽיְקַדְּשֵׁ֗ם וְהִשְׁכִּ֣ים בַּבֹּקֶר֮ וְהֶעֱלָ֣ה עֹלוֹת֮ מִסְפַּ֣ר כֻּלָּם֒ כִּ֚י אָמַ֣ר אִיּ֔וֹב אוּלַי֙ חָטְא֣וּ בָנַ֔י וּבֵרֲכ֥וּ אֱלֹהִ֖ים בִּלְבָבָ֑ם כָּ֛כָה יַעֲשֶׂ֥ה אִיּ֖וֹב כָּל־הַיָּמִֽים׃ פ
5เมื่อวันเลี้ยงฉลองสิ้นสุดลง โยบจะส่งคนไปเรียกลูกๆ มาและชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์ เขาตื่นแต่เช้าและเผาเครื่องบูชาถวายตามจำนวนลูกทุกคน เพราะคิดว่า “ลูกชายของเราอาจทำบาปและปฏิเสธพระเจ้าอยู่ในใจ” โยบทำเช่นนี้เป็นประจำ
6וַיְהִ֣י הַיּ֔וֹם וַיָּבֹ֙אוּ֙ בְּנֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים לְהִתְיַצֵּ֖ב עַל־יְהוָ֑ה וַיָּב֥וֹא גַֽם־הַשָּׂטָ֖ן בְּתוֹכָֽם׃
6วันหนึ่ง เหล่าบุตรของพระเจ้ามาเข้าเฝ้าพระยาห์เวห์ ซาตานก็มาพร้อมกับพวกเขาด้วย
7וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל־הַשָּׂטָ֖ן מֵאַ֣יִן תָּבֹ֑א וַיַּ֨עַן הַשָּׂטָ֤ן אֶת־יְהוָה֙ וַיֹּאמַ֔ר מִשּׁ֣וּט בָּאָ֔רֶץ וּמֵֽהִתְהַלֵּ֖ךְ בָּֽהּ׃
7พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้ามาจากไหน?” ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าไปมาทั่วแผ่นดิน และเดินขึ้นล่องอยู่บนนั้น”
8וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־הַשָּׂטָ֔ן הֲשַׂ֥מְתָּ לִבְּךָ֖ עַל־עַבְדִּ֣י אִיּ֑וֹב כִּ֣י אֵ֤ין כָּמֹ֙הוּ֙ בָּאָ֔רֶץ אִ֣ישׁ תָּ֧ם וְיָשָׁ֛ר יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים וְסָ֥ר מֵרָֽע׃
8พระยาห์เวห์ถามซาตานว่า “เจ้าได้สังเกตโยบผู้รับใช้ของเราหรือไม่? ไม่มีใครบนแผ่นดินเหมือนเขา เขาไร้ข้อตำหนิและซื่อตรง ยำเกรงพระเจ้าและหลีกหนีความชั่ว”
9וַיַּ֧עַן הַשָּׂטָ֛ן אֶת־יְהוָ֖ה וַיֹּאמַ֑ר הַֽחִנָּ֔ם יָרֵ֥א אִיּ֖וֹב אֱלֹהִֽים׃
9ซาตานตอบพระยาห์เวห์ว่า “โยบยำเกรงพระเจ้าโดยไม่ได้อะไรตอบแทนหรือ?
10הֲלֹֽא־אַ֠תָּה שַׂ֣כְתָּ בַעֲד֧וֹ וּבְעַד־בֵּית֛וֹ וּבְעַ֥ד כָּל־אֲשֶׁר־ל֖וֹ מִסָּבִ֑יב מַעֲשֵׂ֤ה יָדָיו֙ בֵּרַ֔כְתָּ וּמִקְנֵ֖הוּ פָּרַ֥ץ בָּאָֽרֶץ׃
10พระองค์ไม่ได้ล้อมรั้วป้องกันเขา ครอบครัว และทุกสิ่งที่เขามีไว้ทุกด้านหรือ? พระองค์อวยพรงานที่เขาทำ จนทรัพย์สินของเขาเพิ่มพูนในแผ่นดิน
11וְאוּלָם֙ שְֽׁלַֽח־נָ֣א יָֽדְךָ֔ וְגַ֖ע בְּכָל־אֲשֶׁר־ל֑וֹ אִם־לֹ֥א עַל־פָּנֶ֖יךָ יְבָרֲכֶֽךָּ׃
11แต่ลองยื่นมือไปแตะต้องทุกสิ่งที่เขามีสิ เขาจะปฏิเสธพระองค์ต่อหน้าแน่นอน”
12וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־הַשָּׂטָ֗ן הִנֵּ֤ה כָל־אֲשֶׁר־לוֹ֙ בְּיָדֶ֔ךָ רַ֣ק אֵלָ֔יו אַל־תִּשְׁלַ֖ח יָדֶ֑ךָ וַיֵּצֵא֙ הַשָּׂטָ֔ן מֵעִ֖ם פְּנֵ֥י יְהוָֽה׃
12พระยาห์เวห์บอกซาตานว่า “ดูสิ ทุกสิ่งที่เขามีอยู่ในอำนาจเจ้าแล้ว แต่ห้ามยื่นมือไปแตะต้องตัวเขา” ซาตานจึงออกไปจากเบื้องหน้าพระยาห์เวห์
13וַיְהִ֖י הַיּ֑וֹם וּבָנָ֨יו וּבְנֹתָ֤יו אֹֽכְלִים֙ וְשֹׁתִ֣ים יַ֔יִן בְּבֵ֖ית אֲחִיהֶ֥ם הַבְּכֽוֹר׃
13วันหนึ่ง ขณะที่ลูกชายและลูกสาวของโยบกำลังกินอาหารและดื่มเหล้าองุ่นที่บ้านพี่ชายคนโต
14וּמַלְאָ֛ךְ בָּ֥א אֶל־אִיּ֖וֹב וַיֹּאמַ֑ר הַבָּקָר֙ הָי֣וּ חֹֽרְשׁ֔וֹת וְהָאֲתֹנ֖וֹת רֹע֥וֹת עַל־יְדֵיהֶֽם׃
14ผู้ส่งข่าวคนหนึ่งมาบอกโยบว่า “วัวกำลังไถนา และลาก็กินหญ้าอยู่ใกล้ๆ
15וַתִּפֹּ֤ל שְׁבָא֙ וַתִּקָּחֵ֔ם וְאֶת־הַנְּעָרִ֖ים הִכּ֣וּ לְפִי־חָ֑רֶב וָֽאִמָּ֨לְטָ֧ה רַק־אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד לָֽךְ׃
15ชาวสะบาเข้ามาโจมตีและต้อนสัตว์ไป พวกเขาใช้ดาบฟันคนรับใช้ตาย มีผมคนเดียวที่หนีรอดมาแจ้งท่านได้”
16ע֣וֹד׀ זֶ֣ה מְדַבֵּ֗ר וְזֶה֮ בָּ֣א וַיֹּאמַר֒ אֵ֣שׁ אֱלֹהִ֗ים נָֽפְלָה֙ מִן־הַשָּׁמַ֔יִם וַתִּבְעַ֥ר בַּצֹּ֛אן וּבַנְּעָרִ֖ים וַתֹּאכְלֵ֑ם וָאִמָּ֨לְטָ֧ה רַק־אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד לָֽךְ׃
16เขายังพูดไม่ทันจบ อีกคนก็มาบอกว่า “ไฟของพระเจ้าตกลงมาจากฟ้า เผาแกะและคนรับใช้จนหมด มีผมคนเดียวที่หนีรอดมาแจ้งท่านได้”
17ע֣וֹד׀ זֶ֣ה מְדַבֵּ֗ר וְזֶה֮ בָּ֣א וַיֹּאמַר֒ כַּשְׂדִּ֞ים שָׂ֣מוּ׀ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֗ים וַֽיִּפְשְׁט֤וּ עַל־הַגְּמַלִּים֙ וַיִּקָּח֔וּם וְאֶת־הַנְּעָרִ֖ים הִכּ֣וּ לְפִי־חָ֑רֶב וָאִמָּ֨לְטָ֧ה רַק־אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד לָֽךְ׃
17เขายังพูดไม่ทันจบ อีกคนก็มาบอกว่า “ชาวเคลเดียแบ่งเป็นสามกลุ่ม บุกเข้ามาต้อนอูฐไป และใช้ดาบฟันคนรับใช้ตาย มีผมคนเดียวที่หนีรอดมาแจ้งท่านได้”
18עַ֚ד זֶ֣ה מְדַבֵּ֔ר וְזֶ֖ה בָּ֣א וַיֹּאמַ֑ר בָּנֶ֨יךָ וּבְנוֹתֶ֤יךָ אֹֽכְלִים֙ וְשֹׁתִ֣ים יַ֔יִן בְּבֵ֖ית אֲחִיהֶ֥ם הַבְּכֽוֹר׃
18เขายังพูดไม่ทันจบ อีกคนก็มาบอกว่า “ลูกชายและลูกสาวของท่านกำลังกินอาหารและดื่มเหล้าองุ่นที่บ้านพี่ชายคนโต
19וְהִנֵּה֩ ר֨וּחַ גְּדוֹלָ֜ה בָּ֣אָה׀ מֵעֵ֣בֶר הַמִּדְבָּ֗ר וַיִּגַּע֙ בְּאַרְבַּע֙ פִּנּ֣וֹת הַבַּ֔יִת וַיִּפֹּ֥ל עַל־הַנְּעָרִ֖ים וַיָּמ֑וּתוּ וָאִמָּ֨לְטָ֧ה רַק־אֲנִ֛י לְבַדִּ֖י לְהַגִּ֥יד לָֽךְ׃
19แล้วลมแรงก็พัดมาจากถิ่นทุรกันดาร กระแทกบ้านทั้งสี่มุม บ้านพังทับคนหนุ่มเหล่านั้นจนตาย มีผมคนเดียวที่หนีรอดมาแจ้งท่านได้”
20וַיָּ֤קָם אִיּוֹב֙ וַיִּקְרַ֣ע אֶת־מְעִל֔וֹ וַיָּ֖גָז אֶת־רֹאשׁ֑וֹ וַיִּפֹּ֥ל אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ׃
20โยบลุกขึ้น ฉีกเสื้อคลุม โกนศีรษะ แล้วหมอบลงกับพื้นนมัสการ
21וַיֹּאמֶר֩ עָרֹ֨ם יָצָ֜אתִי מִבֶּ֣טֶן אִמִּ֗י וְעָרֹם֙ אָשׁ֣וּב שָׁ֔מָה יְהוָ֣ה נָתַ֔ן וַיהוָ֖ה לָקָ֑ח יְהִ֛י שֵׁ֥ם יְהוָ֖ה מְבֹרָֽךְ׃
21เขาพูดว่า “ข้าพเจ้าออกจากครรภ์แม่มาตัวเปล่า และจะกลับไปที่นั่นตัวเปล่า พระยาห์เวห์ให้ และพระยาห์เวห์เอาคืน ขอให้พระนามพระยาห์เวห์ได้รับการสรรเสริญ”
22בְּכָל־זֹ֖את לֹא־חָטָ֣א אִיּ֑וֹב וְלֹא־נָתַ֥ן תִּפְלָ֖ה לֵאלֹהִֽים׃ פ
22ตลอดเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ โยบไม่ได้ทำบาปหรือกล่าวหาพระเจ้าว่าทำผิด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.