מִשְׁלֵי 9

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1חָ֭כְמוֹת בָּנְתָ֣ה בֵיתָ֑הּ חָצְבָ֖ה עַמּוּדֶ֣יהָ שִׁבְעָֽה׃

1ปัญญาสร้างบ้านของตน สกัดเสาทั้งเจ็ดต้น

2טָבְחָ֣ה טִ֭בְחָהּ מָסְכָ֣ה יֵינָ֑הּ אַ֝֗ף עָֽרְכָ֥ה שֻׁלְחָנָֽהּ׃

2ปัญญาเตรียมเนื้อไว้แล้ว ผสมเหล้าองุ่นแล้ว และจัดโต๊ะไว้พร้อม

3שָֽׁלְחָ֣ה נַעֲרֹתֶ֣יהָ תִקְרָ֑א עַל־גַּ֝פֵּ֗י מְרֹ֣מֵי קָֽרֶת׃

3ส่งสาวใช้ออกไป แล้วร้องเรียกจากที่สูงที่สุดของเมืองว่า

4מִי־פֶ֭תִי יָסֻ֣ר הֵ֑נָּה חֲסַר־לֵ֝֗ב אָ֣מְרָה לּֽוֹ׃

4“ใครไม่รู้เท่าทัน เชิญเข้ามาที่นี่!” ส่วนคนที่ขาดความเข้าใจ ปัญญาพูดว่า

5לְ֭כוּ לַחֲמ֣וּ בְֽלַחֲמִ֑י וּ֝שְׁת֗וּ בְּיַ֣יִן מָסָֽכְתִּי׃

5“มาเถอะ กินขนมปังของฉัน ดื่มเหล้าองุ่นที่ฉันผสมไว้

6עִזְב֣וּ פְתָאיִ֣ם וִֽחְי֑וּ וְ֝אִשְׁר֗וּ בְּדֶ֣רֶךְ בִּינָֽה׃

6ละทางของคนไม่รู้เท่าทันเสีย แล้วจะมีชีวิต เดินไปบนทางแห่งความเข้าใจ”

7יֹ֤סֵ֨ר׀ לֵ֗ץ לֹקֵ֣חַֽ ל֣וֹ קָל֑וֹן וּמוֹכִ֖יחַ לְרָשָׁ֣ע מוּמֽוֹ׃

7ใครตักเตือนคนชอบเยาะเย้ยก็มีแต่จะถูกดูหมิ่น ใครว่ากล่าวคนชั่วก็มีแต่จะถูกเหยียดหยาม

8אַל־תּ֣וֹכַח לֵ֭ץ פֶּן־יִשְׂנָאֶ֑ךָּ הוֹכַ֥ח לְ֝חָכָ֗ם וְיֶאֱהָבֶֽךָּ׃

8อย่าตักเตือนคนชอบเยาะเย้ย มิฉะนั้นเขาจะเกลียด ตักเตือนคนมีปัญญา แล้วเขาจะรัก

9תֵּ֣ן לְ֭חָכָם וְיֶחְכַּם־ע֑וֹד הוֹדַ֥ע לְ֝צַדִּ֗יק וְי֣וֹסֶף לֶֽקַח׃ פ

9สอนคนมีปัญญา เขาจะยิ่งมีปัญญา สอนคนเที่ยงธรรม เขาจะยิ่งเรียนรู้

10תְּחִלַּ֣ת חָ֭כְמָה יִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה וְדַ֖עַת קְדֹשִׁ֣ים בִּינָֽה׃

10การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นจุดเริ่มต้นของปัญญา การรู้จักองค์บริสุทธิ์คือความเข้าใจ

11כִּי־בִ֭י יִרְבּ֣וּ יָמֶ֑יךָ וְיוֹסִ֥יפוּ לְּ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים׃

11ฉันจะเพิ่มวันเวลาให้ และทำให้ปีชีวิตยืนยาวขึ้น

12אִם־חָ֭כַמְתָּ חָכַ֣מְתָּ לָּ֑ךְ וְ֝לַ֗צְתָּ לְֽבַדְּךָ֥ תִשָּֽׂא׃

12ถ้ามีปัญญา ประโยชน์ก็ตกแก่ตัวเอง ถ้าชอบเยาะเย้ย ก็ต้องรับผลเพียงลำพัง

13אֵ֣שֶׁת כְּ֭סִילוּת הֹֽמִיָּ֑ה פְּ֝תַיּ֗וּת וּבַל־יָ֥דְעָה מָּֽה׃

13หญิงโง่เขลาส่งเสียงเอะอะ ไม่รู้จักยับยั้งและไม่รู้อะไรเลย

14וְֽ֭יָשְׁבָה לְפֶ֣תַח בֵּיתָ֑הּ עַל־כִּ֝סֵּ֗א מְרֹ֣מֵי קָֽרֶת׃

14นางนั่งอยู่ที่ประตูบ้าน บนที่นั่งในจุดสูงของเมือง

15לִקְרֹ֥א לְעֹֽבְרֵי־דָ֑רֶךְ הַֽ֝מְיַשְּׁרִ֗ים אֹֽרְחוֹתָֽם׃

15คอยร้องเรียกคนที่เดินผ่านไป คนที่กำลังเดินตรงไปตามทางของตน

16מִי־פֶ֭תִי יָסֻ֣ר הֵ֑נָּה וַחֲסַר־לֵ֝֗ב וְאָ֣מְרָה לּֽוֹ׃

16“ใครไม่รู้เท่าทัน เชิญเข้ามาที่นี่!” ส่วนคนที่ขาดความเข้าใจ นางพูดว่า

17מַֽיִם־גְּנוּבִ֥ים יִמְתָּ֑קוּ וְלֶ֖חֶם סְתָרִ֣ים יִנְעָֽם׃

17“น้ำที่ขโมยมาหวานดี อาหารที่แอบกินก็อร่อย”

18וְֽלֹא־יָ֭דַע כִּֽי־רְפָאִ֣ים שָׁ֑ם בְּעִמְקֵ֖י שְׁא֣וֹל קְרֻאֶֽיהָ׃ פ

18แต่เขาไม่รู้เลยว่าเหล่าวิญญาณผู้ล่วงลับอยู่ที่นั่น แขกของนางอยู่ในส่วนลึกของเชโอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.