Sprüche 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Die Weisheit baute ihr Haus und hieb sieben Säulen,
1ปัญญาสร้างบ้านของตน สกัดเสาทั้งเจ็ดต้น
2schlachtete ihr Vieh und trug ihren Wein auf und bereitete ihren Tisch
2ปัญญาเตรียมเนื้อไว้แล้ว ผสมเหล้าองุ่นแล้ว และจัดโต๊ะไว้พร้อม
3und sandte ihre Dirnen aus, zu rufen oben auf den Höhen der Stadt:
3ส่งสาวใช้ออกไป แล้วร้องเรียกจากที่สูงที่สุดของเมืองว่า
4“Wer verständig ist, der mache sich hierher!”, und zum Narren sprach sie:
4“ใครไม่รู้เท่าทัน เชิญเข้ามาที่นี่!” ส่วนคนที่ขาดความเข้าใจ ปัญญาพูดว่า
5“Kommet, zehret von meinem Brot und trinket den Wein, den ich schenke;
5“มาเถอะ กินขนมปังของฉัน ดื่มเหล้าองุ่นที่ฉันผสมไว้
6verlaßt das unverständige Wesen, so werdet ihr leben, und gehet auf dem Wege der Klugheit.”
6ละทางของคนไม่รู้เท่าทันเสีย แล้วจะมีชีวิต เดินไปบนทางแห่งความเข้าใจ”
7Wer den Spötter züchtigt, der muß Schande auf sich nehmen; und wer den Gottlosen straft, der muß gehöhnt werden.
7ใครตักเตือนคนชอบเยาะเย้ยก็มีแต่จะถูกดูหมิ่น ใครว่ากล่าวคนชั่วก็มีแต่จะถูกเหยียดหยาม
8Strafe den Spötter nicht, er haßt dich; strafe den Weisen, der wird dich lieben.
8อย่าตักเตือนคนชอบเยาะเย้ย มิฉะนั้นเขาจะเกลียด ตักเตือนคนมีปัญญา แล้วเขาจะรัก
9Gib dem Weisen, so wird er noch weiser werden; lehre den Gerechten, so wird er in der Lehre zunehmen.
9สอนคนมีปัญญา เขาจะยิ่งมีปัญญา สอนคนเที่ยงธรรม เขาจะยิ่งเรียนรู้
10Der Weisheit Anfang ist des HERRN Furcht, und den Heiligen erkennen ist Verstand.
10การยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นจุดเริ่มต้นของปัญญา การรู้จักองค์บริสุทธิ์คือความเข้าใจ
11Denn durch mich werden deiner Tage viel werden und werden dir der Jahre des Lebens mehr werden.
11ฉันจะเพิ่มวันเวลาให้ และทำให้ปีชีวิตยืนยาวขึ้น
12Bist du weise, so bist du dir weise; bist du ein Spötter, so wirst du es allein tragen.
12ถ้ามีปัญญา ประโยชน์ก็ตกแก่ตัวเอง ถ้าชอบเยาะเย้ย ก็ต้องรับผลเพียงลำพัง
13Es ist aber ein törichtes, wildes Weib, voll Schwätzens, und weiß nichts;
13หญิงโง่เขลาส่งเสียงเอะอะ ไม่รู้จักยับยั้งและไม่รู้อะไรเลย
14die sitzt in der Tür ihres Hauses auf dem Stuhl, oben in der Stadt,
14นางนั่งอยู่ที่ประตูบ้าน บนที่นั่งในจุดสูงของเมือง
15zu laden alle, die vorübergehen und richtig auf ihrem Wege wandeln:
15คอยร้องเรียกคนที่เดินผ่านไป คนที่กำลังเดินตรงไปตามทางของตน
16“Wer unverständig ist, der mache sich hierher!”, und zum Narren spricht sie:
16“ใครไม่รู้เท่าทัน เชิญเข้ามาที่นี่!” ส่วนคนที่ขาดความเข้าใจ นางพูดว่า
17“Die gestohlenen Wasser sind süß, und das verborgene Brot schmeckt wohl.”
17“น้ำที่ขโมยมาหวานดี อาหารที่แอบกินก็อร่อย”
18Er weiß aber nicht, daß daselbst Tote sind und ihre Gäste in der tiefen Grube.
18แต่เขาไม่รู้เลยว่าเหล่าวิญญาณผู้ล่วงลับอยู่ที่นั่น แขกของนางอยู่ในส่วนลึกของเชโอล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.