Sprüche 9
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Die Weisheit baute ihr Haus und hieb sieben Säulen,
1La saĝo konstruis sian domon, Ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn.
2schlachtete ihr Vieh und trug ihren Wein auf und bereitete ihren Tisch
2Ĝi buĉis sian bruton, verŝis sian vinon, Kaj pretigis sian tablon.
3und sandte ihre Dirnen aus, zu rufen oben auf den Höhen der Stadt:
3Ĝi sendis siajn servantinojn, Por anonci sur la pintoj de la altaĵoj de la urbo:
4“Wer verständig ist, der mache sich hierher!”, und zum Narren sprach sie:
4Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Al la senspritulo ĝi diris:
5“Kommet, zehret von meinem Brot und trinket den Wein, den ich schenke;
5Venu, manĝu de mia pano, Kaj trinku el la vino, kiun mi enverŝis.
6verlaßt das unverständige Wesen, so werdet ihr leben, und gehet auf dem Wege der Klugheit.”
6Forlasu la malsaĝaĵon, kaj vivu; Kaj iru laŭ la vojo de la prudento.
7Wer den Spötter züchtigt, der muß Schande auf sich nehmen; und wer den Gottlosen straft, der muß gehöhnt werden.
7Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron; Kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata.
8Strafe den Spötter nicht, er haßt dich; strafe den Weisen, der wird dich lieben.
8Ne penu ĝustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu: Penu ĝustigi saĝulon, kaj li vin amos.
9Gib dem Weisen, so wird er noch weiser werden; lehre den Gerechten, so wird er in der Lehre zunehmen.
9Donu al saĝulo, kaj li ankoraŭ pli saĝiĝos; Instruu justulon, kaj li lernos pli.
10Der Weisheit Anfang ist des HERRN Furcht, und den Heiligen erkennen ist Verstand.
10La komenco de la saĝo estas timo antaŭ la Eternulo; Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.
11Denn durch mich werden deiner Tage viel werden und werden dir der Jahre des Lebens mehr werden.
11Ĉar per mi plimultiĝos viaj tagoj, Kaj aldoniĝos al vi jaroj da vivo.
12Bist du weise, so bist du dir weise; bist du ein Spötter, so wirst du es allein tragen.
12Se vi saĝiĝis, vi saĝiĝis por vi; Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.
13Es ist aber ein törichtes, wildes Weib, voll Schwätzens, und weiß nichts;
13Virino malsaĝa, bruema, Sensprita, kaj nenion scianta,
14die sitzt in der Tür ihres Hauses auf dem Stuhl, oben in der Stadt,
14Sidas ĉe la pordo de sia domo, Sur seĝo sur altaĵo de la urbo,
15zu laden alle, die vorübergehen und richtig auf ihrem Wege wandeln:
15Por voki la pasantojn, Kiuj iras sian ĝustan vojon:
16“Wer unverständig ist, der mache sich hierher!”, und zum Narren spricht sie:
16Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Kaj al la senspritulo ŝi diris:
17“Die gestohlenen Wasser sind süß, und das verborgene Brot schmeckt wohl.”
17Akvoj ŝtelitaj estas dolĉaj, Kaj pano kaŝita estas agrabla.
18Er weiß aber nicht, daß daselbst Tote sind und ihre Gäste in der tiefen Grube.
18Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj Kaj ke ŝiaj invititoj estas en la profundoj de Ŝeol.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.