Proverbiorum 9
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1[Sapientia ædificavit sibi domum: excidit columnas septem.
1La saĝo konstruis sian domon, Ĉarpentis ĝiajn sep kolonojn.
2Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.
2Ĝi buĉis sian bruton, verŝis sian vinon, Kaj pretigis sian tablon.
3Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.
3Ĝi sendis siajn servantinojn, Por anonci sur la pintoj de la altaĵoj de la urbo:
4Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est:
4Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Al la senspritulo ĝi diris:
5Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
5Venu, manĝu de mia pano, Kaj trinku el la vino, kiun mi enverŝis.
6Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.]
6Forlasu la malsaĝaĵon, kaj vivu; Kaj iru laŭ la vojo de la prudento.
7[Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.
7Kiu instruas blasfemanton, tiu prenas sur sin malhonoron; Kaj kiu penas ĝustigi malpiulon, tiu estas mokata.
8Noli arguere derisorem, ne oderit te: argue sapientem, et diliget te.
8Ne penu ĝustigi blasfemanton, ke li vin ne malamu: Penu ĝustigi saĝulon, kaj li vin amos.
9Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia; doce justum, et festinabit accipere.
9Donu al saĝulo, kaj li ankoraŭ pli saĝiĝos; Instruu justulon, kaj li lernos pli.
10Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.
10La komenco de la saĝo estas timo antaŭ la Eternulo; Kaj ekkono pri la Sanktulo estas prudento.
11Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.
11Ĉar per mi plimultiĝos viaj tagoj, Kaj aldoniĝos al vi jaroj da vivo.
12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris; si autem illusor, solus portabis malum.]
12Se vi saĝiĝis, vi saĝiĝis por vi; Kaj se vi blasfemas, vi sola suferos.
13[Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
13Virino malsaĝa, bruema, Sensprita, kaj nenion scianta,
14sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,
14Sidas ĉe la pordo de sia domo, Sur seĝo sur altaĵo de la urbo,
15ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo:
15Por voki la pasantojn, Kiuj iras sian ĝustan vojon:
16Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est:
16Kiu estas naiva, tiu sin turnu ĉi tien! Kaj al la senspritulo ŝi diris:
17Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.
17Akvoj ŝtelitaj estas dolĉaj, Kaj pano kaŝita estas agrabla.
18Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.]
18Kaj li ne scias, ke tie estas mortintoj Kaj ke ŝiaj invititoj estas en la profundoj de Ŝeol.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.