Proverbiorum
Chapter 9
Clementine Vulgate, 1598
vs Kralice Bible (1613)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Proverbiorum 9

Clementine Vulgate, 1598
Kralice Bible (1613)
1[Sapientia ædificavit sibi domum: excidit columnas septem.
1Moudrost vystavěla dům svůj, vytesavši sloupů svých sedm.
2Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.
2Zbila dobytek svůj, smísila víno své, stůl také svůj připravila.
3Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.
3A poslavši děvečky své, volá na vrchu nejvyšších míst v městě:
4Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est:
4Kdožkoli jest hloupý, uchyl se sem. Až i bláznivým říká:
5Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
5Poďte, jezte chléb můj, a píte víno, kteréž jsem smísila.
6Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.]
6Opusťte hloupost a živi buďte, a choďte cestou rozumnosti.
7[Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.
7Kdo tresce posměvače, dochází hanby, a kdo přimlouvá bezbožnému, pohanění.
8Noli arguere derisorem, ne oderit te: argue sapientem, et diliget te.
8Nedomlouvej posměvači, aby tě nevzal v nenávist; přimlouvej moudrému, a bude tě milovati.
9Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia; doce justum, et festinabit accipere.
9Učiň to moudrému, a bude moudřejší; pouč spravedlivého, a bude umělejší.
10Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.
10Počátek moudrosti jest bázeň Hospodinova, a umění svatých rozumnost.
11Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.
11Nebo skrze mne rozmnoží se dnové tvoji, a přidánoť bude let života.
12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris; si autem illusor, solus portabis malum.]
12Budeš-li moudrý, sobě moudrý budeš; pakli posměvač, sám vytrpíš.
13[Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
13Žena bláznivá štěbetná, nesmyslná, a nic neumí.
14sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,
14A sedí u dveří domu svého na stolici, na místech vysokých v městě,
15ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo:
15Aby volala jdoucích cestou, kteříž přímo jdou stezkami svými, řkuci:
16Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est:
16Kdo jest hloupý, uchyl se sem. A bláznivému říká:
17Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.
17Voda kradená sladší jest, a chléb pokoutní chutnější.
18Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.]
18Ale neví hlupec, že mrtví jsou tam, a v hlubokém hrobě ti, kterýchž pozvala.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.