Spreuken 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1De wijsheid heeft zich een huis gebouwd, Haar zeven zuilen opgericht,
1Moudrost vystavěla dům svůj, vytesavši sloupů svých sedm.
2Haar vee geslacht, haar wijn gemengd, Haar dis ook bereid.
2Zbila dobytek svůj, smísila víno své, stůl také svůj připravila.
3Nu laat ze haar dienstmaagden noden Op de hoogste punten der stad:
3A poslavši děvečky své, volá na vrchu nejvyšších míst v městě:
4Wie onervaren is, kome hierheen, Wie onverstandig is, tot hem wil ik spreken.
4Kdožkoli jest hloupý, uchyl se sem. Až i bláznivým říká:
5Komt, eet van mijn spijzen, En drinkt van de wijn die ik mengde;
5Poďte, jezte chléb můj, a píte víno, kteréž jsem smísila.
6Laat de onnozelheid varen, opdat gij moogt leven, Betreedt de rechte weg van het verstand!
6Opusťte hloupost a živi buďte, a choďte cestou rozumnosti.
7Wie een spotter vermaant, berokkent zich schande, En wie een booswicht bestraft, op hem komt een smet.
7Kdo tresce posměvače, dochází hanby, a kdo přimlouvá bezbožnému, pohanění.
8Ge moet geen spotter bestraffen, hij zal u erom haten, Bestraf een wijze, hij zal er u dankbaar voor zijn.
8Nedomlouvej posměvači, aby tě nevzal v nenávist; přimlouvej moudrému, a bude tě milovati.
9Deel mee aan een wijze: hij wordt nog wijzer, Onderricht een rechtvaardige: hij zal zijn inzicht verdiepen.
9Učiň to moudrému, a bude moudřejší; pouč spravedlivého, a bude umělejší.
10Ontzag voor Jahweh is de grondslag der wijsheid, Den Heilige kennen is inzicht.
10Počátek moudrosti jest bázeň Hospodinova, a umění svatých rozumnost.
11Want door Jahweh worden uw dagen vermeerderd. Worden jaren van leven u toegevoegd.
11Nebo skrze mne rozmnoží se dnové tvoji, a přidánoť bude let života.
12Zijt ge wijs, ge zijt wijs tot uw eigen voordeel; Zijt ge eigenwijs, gij alleen moet ervoor boeten!
12Budeš-li moudrý, sobě moudrý budeš; pakli posměvač, sám vytrpíš.
13De dwaasheid is een wispelturige vrouw, Een verleidster, die geen schaamte kent.
13Žena bláznivá štěbetná, nesmyslná, a nic neumí.
14Ze zit aan de deur van haar huis, In een zetel op de hoogten der stad;
14A sedí u dveří domu svého na stolici, na místech vysokých v městě,
15Zij nodigt de voorbijgangers uit, Hen die recht huns weegs willen gaan:
15Aby volala jdoucích cestou, kteříž přímo jdou stezkami svými, řkuci:
16Wie onervaren is, kome hierheen, Wie onverstandig is, tot hem wil ik spreken!
16Kdo jest hloupý, uchyl se sem. A bláznivému říká:
17Gestolen water is zoet, Heimelijk gegeten brood smaakt lekker!
17Voda kradená sladší jest, a chléb pokoutní chutnější.
18Maar men vermoedt niet, dat de schimmen daar wonen, Dat haar gasten diep in het dodenrijk komen!
18Ale neví hlupec, že mrtví jsou tam, a v hlubokém hrobě ti, kterýchž pozvala.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.