Spreuken 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Wil de dag van morgen niet prijzen: Ge weet niet, wat hij u brengt.
1Nechlub se dnem zítřejším, nebo nevíš, coť ten den přinese.
2Laat een ander u prijzen, niet uw eigen mond; Een vreemde, niet uw eigen lippen.
2Nechať tě chválí jiní, a ne ústa tvá, cizí, a ne rtové tvoji.
3Plomp is een steen, en zwaar het zand; Zwaarder dan beide is het humeur van een dwaas.
3Tíž má kamen, a váhu písek, ale hněv blázna těžší jest nad to obé.
4Wreed is de wraak, een stortvloed de toorn; Maar wie houdt het uit voor de jaloezie?
4Ukrutnátě věc hněv a prudká prchlivost, ale kdo ostojí před závistí?
5Beter een terechtwijzing in het openbaar, Dan liefde, die zich niet uit.
5Lepší jest domlouvání zjevné, než milování tajné.
6Goed bedoeld zijn de wonden, door een vriend geslagen; Verraderlijk de kussen van een vijand.
6Bezpečnější rány od přítele, než lahodná líbání nenávidícího.
7Iemand die genoeg heeft, geeft niet om honing; Als iemand honger heeft, is al het bittere zoet.
7Duše sytá pohrdá i medem, ale duši lačné každá hořkost sladká.
8Als een vogel, die uit het nest fladdert, Zo is een man, die rondzwerft ver van zijn huis.
8Jako pták zaletuje od hnízda svého, tak muž odchází od místa svého.
9Olie en wierook verheugen het hart; De raad van een vriend verblijdt de ziel.
9Mast a kadění obveseluje srdce; tak sladkost přítele víc než rada vlastní.
10Laat uw eigen vriend en dien van uw vader niet in de steek; Maar betreed niet het huis van uw broeder, als het u slecht gaat, Beter een vriend dichtbij. Dan een broer veraf.
10Přítele svého a přítele otce svého neopouštěj, a do domu bratra svého nechoď v čas bídy své; lepšíť jest soused blízký, než bratr daleký.
11Mijn zoon, wees wijs, en verblijd mijn hart; Dan kan ik te woord staan hem, die mij hoont.
11Buď moudrý, synu můj, a obvesel srdce mé, ať mám co odpovědíti tomu, kdož mi utrhá.
12De wijze ziet onheil en trekt zich terug; De onnozelen lopen door, en moeten ervoor boeten.
12Opatrný vida zlé, vyhne se, ale hloupí předce jdouce, těžkosti docházejí.
13Ontneem hem zijn kleed, want hij bleef borg voor een ander; Eis pand van hem terwille van een vreemde vrouw.
13Vezmi roucho toho, kterýž slíbil za cizího, a od toho, kdo za cizozemku slíbil, základ jeho.
14Als iemand zijn naaste op de vroege morgen luidruchtig begroet, Dan wordt het als een vloek beschouwd
14Tomu, kdož dobrořečí příteli svému hlasem velikým, ráno vstávaje, za zlořečení počteno bude.
15Een gestadig druppelend lek op een stortregen-dag, En een snibbige vrouw, ze gelijken op elkaar.
15Kapání ustavičné v čas přívalu, a žena svárlivá rovní jsou sobě;
16De noordenwind is een ruwe wind, Toch wordt hij geluksbode genoemd
16Kdož ji schovává, schovává vítr, a jako mast v pravici voněti bude.
17Zoals ijzer ijzer scherpt, Zo scherpt de ene mens den ander.
17Železo železem se ostří; tak muž zostřuje tvář přítele svého.
18Wie op zijn vijgeboom past, zal zijn vruchten eten; Wie voor zijn meester zorgt, wordt rijk beloond.
18Kdo ostříhá fíku, jídá ovoce jeho; tak kdo ostříhá pána svého, poctěn bude.
19Zoals het ene gezicht op het andere lijkt, Zo lijkt ook het ene mensenhart op het andere.
19Jakož u vodě tvář proti tváři se ukazuje, tak srdce člověka člověku.
20Dodenrijk en onderwereld krijgen nooit genoeg; De ogen der mensen zijn nimmer bevredigd.
20Propast a zahynutí nebývají nasyceni, tak oči člověka nasytiti se nemohou.
21Voor het zilver de smeltkroes, de oven voor het goud: De mens wordt beproefd naar zijn goede naam.
21Teglík stříbra a pec zlata zkušuje, tak člověka pověst chvály jeho.
22Al stampt ge den dwaas in een vijzel, Tussen de gerstekorrels met een stamper: Ge krijgt er zijn dwaasheid niet uit.
22Bys blázna i v stupě mezi krupami píchem zopíchal, neodejde od něho bláznovství jeho.
23Let goed op, hoe uw schapen eruit zien, En volg uw kudde met aandacht;
23Pilně přihlídej k dobytku svému, pečuj o stáda svá.
24Want welvaart duurt niet eeuwig, Een schat niet van geslacht op geslacht.
24Nebo ne na věky trvá bohatství, ani koruna do pronárodu.
25Als het hooi binnen is, de nawas verschijnt, En het groen der bergweide wordt ingezameld,
25Když zroste tráva, a ukazuje se bylina, tehdáž ať se shromažďuje seno s hor.
26Dan verschaffen de lammeren u kleding, De bokken u de prijs van een akker;
26Beránkové budou k oděvu tvému, a záplata pole kozelci.
27Dan is er geitenmelk genoeg tot voedsel van u en uw gezin, En levensonderhoud voor uw dienstboden.
27Nadto dostatek mléka kozího ku pokrmu tvému, ku pokrmu domu tvého, a živnosti děvek tvých.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.