Spreuken 24
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Wees niet afgunstig op booswichten, Verlang niet naar hun gezelschap;
1Nenásleduj lidí zlých, aniž žádej bývati s nimi.
2Want wat zij willen is geweld, Wat zij bespreken, is onheil.
2Nebo o zhoubě přemýšlí srdce jejich, a rtové jejich o trápení mluví.
3Door wijsheid wordt een huis gebouwd, Door inzicht houdt het stand;
3Moudrostí vzdělán bývá dům, a rozumností upevněn.
4Door kunde worden de kamers vol Van allerlei kostbaar en prettig bezit.
4Skrze umění zajisté pokojové naplněni bývají všelijakým zbožím drahým a utěšeným.
5Een wijze is meer waard dan een sterke, Een man van ervaring meer dan een krachtmens;
5Muž moudrý jest silný, a muž umělý přidává síly.
6Want alleen met overleg wordt een oorlog gevoerd, De zege bevochten door rijp beraad.
6Nebo skrze rady opatrné svedeš bitvu, a vysvobození skrze množství rádců.
7Voor een dwaas is de wijsheid te hoog; Daarom doet hij in de poort zijn mond niet open.
7Vysoké jsou bláznu moudrosti; v bráně neotevře úst svých.
8Wie op kwaad zint, Wordt een gluiperd genoemd.
8Kdo myslí zle činiti, toho nešlechetným nazovou.
9De gedachten van een dwaas zijn zondig, Een spotter is voor de mensen een gruwel.
9Zlé myšlení blázna jest hřích, a ohavnost lidská posměvač.
10Gedraagt ge u slap, als het u goed gaat, Dan schieten in moeilijke tijden uw krachten te kort.
10Budeš-li se lenovati ve dni ssoužení, špatná bude síla tvá.
11Red hen, die ter dood worden gebracht; Bevrijd hen, die naar de plaats van terechtstelling wankelen.
11Vytrhuj jaté k smrti; nebo od těch, ješto se chýlí k zabití, což bys se zdržel?
12Al zegt ge: “Och, we wisten het niet,” Zou Hij, die de harten peilt, het niet merken, Hij, die uw leven beschermt, het niet weten, En den mens niet naar zijn werken vergelden?
12Díš-li: Aj, nevěděli jsme o tom: zdaliž ten, jenž zpytuje srdce, nerozumí, a ten, kterýž jest strážce duše tvé, nezná, a neodplatí každému podlé skutků jeho?
13Mijn zoon, eet honing, want die smaakt goed; Honingzeem is zoet voor het gehemelte:
13Synu můj, jez med, nebo dobrý jest, a plást sladký dásním tvým.
14Zo is ook de kennis goed voor uw hart, En de wijsheid voor uw ziel. Vindt ge haar, dan is er toekomst, En wordt uw verwachting niet beschaamd.
14Tak umění moudrosti duši tvé. Jestliže ji najdeš, onať bude mzda, a naděje tvá nebude vyťata.
15Booswicht, loer niet op de woning van den rechtvaardige, Beproef niet, zijn verblijf te vernielen;
15Nečiniž úkladů, ó bezbožníče, příbytku spravedlivého, a nekaz odpočinutí jeho.
16Want al valt de rechtvaardige zevenmaal, hij staat weer op, Maar de bozen blijven liggen in het kwaad.
16Nebo ač sedmkrát padá spravedlivý, však zase povstává, bezbožníci pak padají ve zlém.
17Als uw vijand valt, moet ge u niet verheugen, Als hij struikelt, u niet verblijden;
17Když by padl nepřítel tvůj, neraduj se, a když by klesl, nechať nepléše srdce tvé,
18Want als Jahweh het ziet, mishaagt het Hem, En wendt Hij zijn gramschap van hem op u af.
18Aby snad nepopatřil Hospodin, a nelíbilo by se to jemu, a odvrátil by od něho hněv svůj.
19Erger u niet over hen, die kwaad doen, Wees niet jaloers op booswichten;
19Nehněvej se příčinou zlostníků, aniž následuj bezbožných.
20Want voor den booswicht is er geen toekomst, De lamp der bozen gaat uit.
20Nebo zlý nebude míti odplaty; svíce bezbožných zhasne.
21Mijn zoon, vrees Jahweh en den koning, Houd u niet met nieuwlichters op;
21Boj se Hospodina, synu můj, i krále, a k neustavičným se nepřiměšuj.
22Want plotseling daagt hun ongeluk, Wie weet, wat hun einde zal zijn?
22Nebo v náhle nastane bída jejich, a pomstu obou těch kdo zná?
23Ook de volgende spreuken zijn van wijzen. Partijdigheid in een rechtszaak is nooit goed
23Také i toto moudrým náleží: Přijímati osobu v soudu není dobré.
24Wie tot een schuldige zegt: ge hebt gelijk, De volkeren zullen hem verwensen, De naties hem vloeken.
24Toho, kdož říká bezbožnému: Spravedlivý jsi, klnouti budou lidé, a v ošklivost jej vezmou národové.
25Maar die hem bestraffen, gaat het goed, Op hen rust zegen en voorspoed;
25Ale kteříž kárají, budou potěšeni, a přijde na ně požehnání dobrého.
26Een kus op de lippen krijgt hij, Die een rechtvaardige uitspraak doet.
26Bude líbati rty toho, kdož mluví slova pravá.
27Stel orde op uw werk buitenshuis, Maak, dat het klaar is op uw akker; Neem dan eerst een vrouw En bouw u een huis.
27Nastroj vně dílo své, a sprav je sobě na poli; potom také vystavíš dům svůj.
28Leg geen valse getuigenis af tegen uw naaste, Waarom zouden uw lippen bedriegen?
28Nebývej svědkem všetečným proti bližnímu svému, aniž lahodně namlouvej rty svými.
29Zeg niet: “Zoals hij mij heeft gedaan, zal ik hem doen; Ik zet den man zijn daden betaald.”
29Neříkej: Jakž mi učinil, tak mu učiním; odplatím muži tomu podlé skutku jeho.
30Ik kwam eens langs de akker van een luiaard, Langs de wijngaard van een dwaas;
30Přes pole muže lenivého šel jsem, a přes vinici člověka nemoudrého,
31En zie: hij was geheel met onkruid begroeid, De grond met distels bedekt, En de stenen muur lag in puin.
31A aj, porostlo všudy trním, přikryly všecko kopřivy, a ohrada kamenná její byla zbořená.
32Toen ik dat zag, nam ik het ter harte; Toen ik dat merkte, heb ik er deze les uit getrokken:
32A vida to, posoudil jsem toho; vida, vzal jsem to k výstraze.
33Nog even slapen, nog even soezen, Nog even in bed de handen over elkaar;
33Maličko pospíš, maličko zdřímeš, maličko složíš ruce, abys poležel,
34Dan overvalt u de armoe als een zwerver, Het gebrek als een rover.
34V tom přijde jako pocestný chudoba tvá, a nouze tvá jako muž zbrojný.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.