Spreuken 19
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Beter een arme, die onberispelijk wandelt, Dan een rijke, die verkeerde wegen gaat.
1Lepší jest chudý, jenž chodí v upřímnosti své, nežli převrácený ve rtech svých, kterýž jest blázen.
2Zonder verstand deugt zelfs de ijver niet; Wie te haastig loopt, doet een misstap.
2Jistě že bez umění duši není dobře, a kdož jest kvapných noh, hřeší.
3Door zijn dwaasheid komt de mens op het verkeerde pad, Maar hij zelf wijt het aan Jahweh!
3Bláznovství člověka převrací cestu jeho, ačkoli proti Hospodinu zpouzí se srdce jeho.
4Rijkdom maakt vele vrienden, Een arme raakt zijn vrienden kwijt.
4Statek přidává přátel množství, ale chudý od přítele svého odloučen bývá.
5Een onbetrouwbaar getuige blijft niet ongestraft; Wie leugens verspreidt, zal niet ontkomen.
5Svědek falešný nebude bez pomsty, a kdož mluví lež, neuteče.
6Velen dingen naar de gunst van een voorname; Wie geschenken geeft, heeft allen tot vriend.
6Mnozí pokoří se před knížetem, a každý jest přítel muži štědrému.
7Als een arme al door zijn broers wordt gehaat, Hoever zullen zijn vrienden zich dan van hem terugtrekken! Wie te veel spreekt, wordt een meester in de boosheid; Wie woorden najaagt, ontkomt niet.
7Všickni bratří chudého v nenávisti jej mají; čím více přátelé jeho vzdalují se od něho! Když volá za nimi, není jich.
8Wie verstand verwerft, heeft zichzelven lief; Wie inzicht bewaart, zal het goede ondervinden.
8Ten, kdož miluje duši svou, nabývá moudrosti, a ostříhá opatrnosti, aby nalezl dobré.
9Een onbetrouwbaar getuige blijft niet ongestraft; Wie leugens verspreidt, zal omkomen.
9Svědek falešný nebude bez pomsty, a kdož mluví lež, zahyne.
10Weelde staat een dwaas evenmin, Als een knecht het heersen over vorsten.
10Nesluší na blázna rozkoš, a ovšem, aby služebník nad knížaty panoval.
11Wijsheid maakt den mens lankmoedig; Hij gaat er groot op, een misstap te vergeven.
11Rozum člověka zdržuje hněv jeho, a čest jeho jest prominouti provinění.
12Een toornig koning brult als een leeuw, Maar als dauw op het groen is zijn gunst.
12Prchlivost královská jako řvání mladého lva jest, a ochotnost jeho jako rosa na bylinu.
13Een dwaas kind is een ramp voor zijn vader, Het getwist van een vrouw een gestadig druppelend lek.
13Trápení otci svému jest syn bláznivý, a ustavičné kapání žena svárlivá.
14Huis en have worden van vader geërfd, Maar een verstandige vrouw komt van Jahweh.
14Dům a statek jest po rodičích, ale od Hospodina manželka rozumná.
15Luiheid verwekt een diepe slaap, Een trage geest moet honger lijden.
15Lenost přivodí tvrdý sen, a duše váhavá lačněti bude.
16Wie de geboden in acht neemt, behoedt zichzelf; Wie niet past op zijn wandel, zal sterven.
16Ten, kdož ostříhá přikázaní, ostříhá duše své; ale kdož pohrdá cestami svými, zahyne.
17Wie goed is voor een arme, leent aan Jahweh; Hij zal hem zijn weldaad vergelden.
17Kdo uděluje chudému, půjčuje Hospodinu, a onť za dobrodiní jeho odplatí jemu.
18Tuchtig uw kind, zo lang er nog hoop is; Maar laat u niet vervoeren tot toorn.
18Tresci syna svého, dokudž jest o něm naděje, a k zahynutí jeho neodpouštěj jemu duše tvá.
19Een driftig mens zal moeten boeten; Wilt ge hem helpen, ge maakt het nog erger.
19Veliký hněv ukazuj, odpouštěje trestání, proto že poněvadž odpouštíš, potom více trestati budeš.
20Luister naar raad, en neem vermaning aan, Opdat ge tenslotte wijs moogt zijn.
20Poslouchej rady, a přijímej kázeň, abys vždy někdy moudrý byl.
21Vele plannen gaan er om in den mens, Maar het besluit van Jahweh, dàt komt tot stand.
21Mnozí úmyslové jsou v srdci člověka, ale uložení Hospodinovo toť ostojí.
22Goedheid strekt den mens tot gewin, Beter arm te zijn dan wreed
22Žádaná věc člověku jest dobře činiti jiným, ale počestnější jest chudý než muž lživý.
23Het ontzag voor Jahweh leidt ten leven; Men rust dan tevreden, niet door rampen bezocht.
23Bázeň Hospodinova k životu. Takový jsa nasycen, bydlí, aniž neštěstím navštíven bývá.
24Als een luiaard zijn hand in de schotel heeft gestoken, Brengt hij haar nog niet eens naar de mond.
24Lenivý schovává ruku svou za ňadra, ani k ústům svým jí nevztáhne.
25Slaat ge een spotter, dan wordt de onervarene wijs; Vermaant ge een verstandig mens, hij leert er nog uit.
25Ubí posměvače, ať se hlupec dovtípí; a potresci rozumného, ať porozumí umění.
26Wie zijn vader mishandelt, zijn moeder verjaagt, Is een kind, dat beschaamt en te schande maakt.
26Syn, kterýž hanbu a lehkost činí, hubí otce, a zahání matku.
27Mijn zoon, houdt ge op, naar vermaning te luisteren, Dan dwaalt ge af van verstandige taal.
27Přestaň, synu můj, poslouchati učení, kteréž od řečí rozumných odvozuje.
28Een kwaadwillige getuige spot met het recht, De mond der bozen stort onrecht uit.
28Svědek nešlechetný posmívá se soudu, a ústa bezbožných přikrývají nepravost.
29Voor de spotters liggen roeden gereed, En slagen voor de rug van de dwazen.
29Nebo na posměvače hotoví jsou nálezové, a rány na hřbet bláznů.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.