Spreuken 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1Wil de dag van morgen niet prijzen: Ge weet niet, wat hij u brengt.
1Boast not thyself of to-morrow; for thou knowest not what a day may bring forth.
2Laat een ander u prijzen, niet uw eigen mond; Een vreemde, niet uw eigen lippen.
2Let another man praise thee, and not thine own mouth; a stranger, and not thine own lips.
3Plomp is een steen, en zwaar het zand; Zwaarder dan beide is het humeur van een dwaas.
3A stone is heavy, and the sand weighty; but a fool's vexation is heavier than they both.
4Wreed is de wraak, een stortvloed de toorn; Maar wie houdt het uit voor de jaloezie?
4Wrath is cruel, and anger is overwhelming; but who is able to stand before jealousy?
5Beter een terechtwijzing in het openbaar, Dan liefde, die zich niet uit.
5Better is open rebuke than love that is hidden.
6Goed bedoeld zijn de wonden, door een vriend geslagen; Verraderlijk de kussen van een vijand.
6Faithful are the wounds of a friend; but the kisses of an enemy are importunate.
7Iemand die genoeg heeft, geeft niet om honing; Als iemand honger heeft, is al het bittere zoet.
7The full soul loatheth a honeycomb; but to the hungry soul every bitter thing is sweet.
8Als een vogel, die uit het nest fladdert, Zo is een man, die rondzwerft ver van zijn huis.
8As a bird that wandereth from her nest, so is a man that wandereth from his place.
9Olie en wierook verheugen het hart; De raad van een vriend verblijdt de ziel.
9Ointment and perfume rejoice the heart; so doth the sweetness of a man's friend by hearty counsel.
10Laat uw eigen vriend en dien van uw vader niet in de steek; Maar betreed niet het huis van uw broeder, als het u slecht gaat, Beter een vriend dichtbij. Dan een broer veraf.
10Thine own friend, and thy father's friend, forsake not; neither go into thy brother's house in the day of thy calamity; better is a neighbour that is near than a brother far off.
11Mijn zoon, wees wijs, en verblijd mijn hart; Dan kan ik te woord staan hem, die mij hoont.
11My son, be wise, and make my heart glad, that I may answer him that taunteth me.
12De wijze ziet onheil en trekt zich terug; De onnozelen lopen door, en moeten ervoor boeten.
12A prudent man seeth the evil, and hideth himself; but the thoughtless pass on, and are punished.
13Ontneem hem zijn kleed, want hij bleef borg voor een ander; Eis pand van hem terwille van een vreemde vrouw.
13Take his garment that is surety for a stranger; and hold him in pledge that is surety for an alien woman.
14Als iemand zijn naaste op de vroege morgen luidruchtig begroet, Dan wordt het als een vloek beschouwd
14He that blesseth his friend with a loud voice, rising early in the morning, it shall be counted a curse to him.
15Een gestadig druppelend lek op een stortregen-dag, En een snibbige vrouw, ze gelijken op elkaar.
15A continual dropping in a very rainy day and a contentious woman are alike;
16De noordenwind is een ruwe wind, Toch wordt hij geluksbode genoemd
16He that would hide her hideth the wind, and the ointment of his right hand betrayeth itself.
17Zoals ijzer ijzer scherpt, Zo scherpt de ene mens den ander.
17Iron sharpeneth iron; so a man sharpeneth the countenance of his friend.
18Wie op zijn vijgeboom past, zal zijn vruchten eten; Wie voor zijn meester zorgt, wordt rijk beloond.
18Whoso keepeth the fig-tree shall eat the fruit thereof; and he that waiteth on his master shall be honoured.
19Zoals het ene gezicht op het andere lijkt, Zo lijkt ook het ene mensenhart op het andere.
19As in water face answereth to face, so the heart of man to man.
20Dodenrijk en onderwereld krijgen nooit genoeg; De ogen der mensen zijn nimmer bevredigd.
20The nether-world and Destruction are never satiated; so the eyes of man are never satiated.
21Voor het zilver de smeltkroes, de oven voor het goud: De mens wordt beproefd naar zijn goede naam.
21The refining pot is for silver, and the furnace for gold, and a man is tried by his praise.
22Al stampt ge den dwaas in een vijzel, Tussen de gerstekorrels met een stamper: Ge krijgt er zijn dwaasheid niet uit.
22Though thou shouldest bray a fool in a mortar with a pestle among groats, yet will not his foolishness depart from him.
23Let goed op, hoe uw schapen eruit zien, En volg uw kudde met aandacht;
23Be thou diligent to know the state of thy flocks, and look well to thy herds;
24Want welvaart duurt niet eeuwig, Een schat niet van geslacht op geslacht.
24For riches are not for ever; and doth the crown endure unto all generations?
25Als het hooi binnen is, de nawas verschijnt, En het groen der bergweide wordt ingezameld,
25When the hay is mown, and the tender grass showeth itself, and the herbs of the mountains are gathered in;
26Dan verschaffen de lammeren u kleding, De bokken u de prijs van een akker;
26The lambs will be for thy clothing, and the goats the price for a field.
27Dan is er geitenmelk genoeg tot voedsel van u en uw gezin, En levensonderhoud voor uw dienstboden.
27And there will be goats' milk enough for thy food, for the food of thy household; and maintenance for thy maidens.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.