Proverbiorum 9
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1[Sapientia ædificavit sibi domum: excidit columnas septem.
1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.
2Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.
2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.
3Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem et ad mœnia civitatis.
3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.
4Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est:
4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.
5Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.
5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.
6Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.]
6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.
7[Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit, et qui arguit impium, sibi maculam generat.
7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.
8Noli arguere derisorem, ne oderit te: argue sapientem, et diliget te.
8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.
9Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia; doce justum, et festinabit accipere.
9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.
10Principium sapientiæ timor Domini, et scientia sanctorum prudentia.
10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.
11Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.
11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.
12Si sapiens fueris, tibimetipsi eris; si autem illusor, solus portabis malum.]
12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.
13[Mulier stulta et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.
14sedit in foribus domus suæ, super sellam in excelso urbis loco,
14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.
15ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo:
15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.
16Qui est parvulus declinet ad me. Et vecordi locuta est:
16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.
17Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.
17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.
18Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.]
18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.