Lucam 1
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem, quæ in nobis completæ sunt, rerum:
1Mamih taengah aka soep tangtae hno kah cilol te muep a thuep tih boelrhai vaengah,
2sicut tradiderunt nobis, qui ab initio ipsi viderunt, et ministri fuerunt sermonis:
2oltak kah tueihyoeih la aka om rhoek neh a tongcuek lamloh loh aka hmu rhep rhoek loh mamih taengah m'paek uh vanbangla,
3visum est et mihi, assecuto omnia a principio diligenter, ex ordine tibi scribere, optime Theophile,
3kai khaw khaeh khaeh boeih ka thuep koep tih hlangcong Theophilu nang taengah daek ham tluep ka poek.
4ut cognoscas eorum verborum, de quibus eruditus es, veritatem.
4Te daengah ni hiluepnah ol loh n'thuituen te khaw na ming eh.
5Fuit in diebus Herodis, regis Judææ, sacerdos quidam nomine Zacharias de vice Abia, et uxor illius de filiabus Aaron, et nomen ejus Elisabeth.
5Judea manghai Herod tue vaeng ah, Abijah rhoihui khosoih pakhat, a ming ah Zekhariah te om tih Elizabeth aka ming nah Aaron canu te a yuu nah.
6Erant autem justi ambo ante Deum, incedentes in omnibus mandatis et justificationibus Domini sine querela.
6Pathen hmaiah a dueng la bok om rhoi. Boeipa kah rhilam neh olpaek cungkuem dongah cuemthuek la pongpa rhoi.
7Et non erat illis filius, eo quod esset Elisabeth sterilis, et ambo processissent in diebus suis.
7Tedae Elizabeth tah cakol la om tih camoe a om kolla a kum khaw patong la bok om rhoi coeng.
8Factum est autem, cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suæ ante Deum,
8Pathen hmaiah a khosoih vaengkah bangla anih rhoihui te aitlaeng loh a pha.
9secundum consuetudinem sacerdotii, sorte exiit ut incensum poneret, ingressus in templum Domini:
9Khosoih kah khosing bangla, Boeipa kah bawkim khuiah kun tih hmueihphum ham a yo.
10et omnis multitudo populi erat orans foris hora incensi.
10Bo-ul tue vaengah pilnam khuikah aka om rhaengpuei boeih khaw poeng ah thangthui uh.
11Apparuit autem illi angelus Domini, stans a dextris altaris incensi.
11Te vaengah Boeipa kah puencawn tah a taengah a phoe pah tih bo-ul hmueihtuk kah bantang ah pai.
12Et Zacharias turbatus est videns, et timor irruit super eum.
12Zekhariah loh a thuen doela a sawt dongah rhihnah loh anih a tlak thil.
13Ait autem ad illum angelus: Ne timeas, Zacharia, quoniam exaudita est deprecatio tua: et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus Joannem:
13Tedae anih te puencawn pakhat loh, “Zekhariah rhih boeh, nang kah rhenbihnah te a hnatun coeng dongah na yuu Elizabeth loh nang ham capa pakhat han cun vetih, a ming te Johan la na khue ni.
14et erit gaudium tibi, et exsultatio, et multi in nativitate ejus gaudebunt:
14Nang ham omngaihnah neh kohoenah la om vetih anih kah rhuirhong dongah boeih omngaih uh ni.
15erit enim magnus coram Domino: et vinum et siceram non bibet, et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suæ:
15Boeipa hmaiah a len la om vetih, misurtui neh yu te o loengloeng mahpawh. A manu bung khuiah a om vaengah Mueihla Cim neh baetawt ni.
16et multos filiorum Israël convertet ad Dominum Deum ipsorum:
16Israel ca rhoek te a Boeipa Pathen taengla muep a mael puei ni.
17et ipse præcedet ante illum in spiritu et virtute Eliæ: ut convertat corda patrum in filios, et incredulos ad prudentiam justorum, parare Domino plebem perfectam.
17Anih tah a hmaiah Elijah kah mueihla neh thaomnah dongah lamhma ni. Pa rhoek kah thinko te ca rhoek taengla, lokhak rhoek te aka dueng lungcueinah dongla mael ni. Rhoekbah tangtae pilnam tah Boeipa ham a hmoel ni,” a ti nah.
18Et dixit Zacharias ad angelum: Unde hoc sciam? ego enim sum senex, et uxor mea processit in diebus suis.
18Te phoeiah Zekhariah loh puencawn taengah, “Hekah he Ba nen lae ka ming eh? Kai tah patong la ka om coeng tih ka yuu khaw a kum te ham coeng,” a ti nah.
19Et respondens angelus dixit ei: Ego sum Gabriel, qui asto ante Deum: et missus sum loqui ad te, et hæc tibi evangelizare.
19Te dongah puencawn loh anih te a doo tih, “Kai tah Pathen hmaiah aka pai Gabriel ni, nang taengah he rhoek he phong ham neh thui ham n'tueih.
20Et ecce eris tacens, et non poteris loqui usque in diem quo hæc fiant, pro eo quod non credidisti verbis meis, quæ implebuntur in tempore suo.
20Tedae kai ol te na tangnah pawt dongah he he a soep nah khohnin duela olmueh la na om vetih na cal thai mahpawh ne. Amah tue ah ka ol te soep bit ni,” a ti nah.
21Et erat plebs exspectans Zachariam: et mirabantur quod tardaret ipse in templo.
21Te vaengah Zekhariah te aka lamso pilnam a om dongah bawkim khuiah a di te a ngaihmang uh.
22Egressus autem non poterat loqui ad illos, et cognoverunt quod visionem vidisset in templo. Et ipse erat innuens illis, et permansit mutus.
22Ha thoeng vaengah tah amih te voek thai voel pawh. Te dongah bawkim khuiah a mangthui a hmuh coeng tila a ming uh. Te dongah Zekhriah loh amih taengah a lu a thuk tih olmueh la phat om.
23Et factum est, ut impleti sunt dies officii ejus, abiit in domum suam:
23Amah kah thothueng khohnin te a cup la a om phoeiah tah amah im la cet.
24post hos autem dies concepit Elisabeth uxor ejus, et occultabat se mensibus quinque, dicens:
24Te khohnin phoeiah a yuu Elizabeth te vawn tih amah khaw hla nga thuh uh.
25Quia sic fecit mihi Dominus in diebus, quibus respexit auferre opprobrium meum inter homines.
25“Boeipa loh kai ham hnin at neh a saii tangloeng coeng, te nen ni hlang lakliah kai dogkah hnaelnah te khoe hamla n'hip,” a ti.
26In mense autem sexto, missus est angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazareth,
26Hla rhuk dongah Pathen taeng lamkah puencawn Gabriel te Galilee khopuei, a ming ah Nazareth la a tueih.
27ad virginem desponsatam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David: et nomen virginis Maria.
27David imkhui kah hlang pakhat, a ming ah Joseph ham te oila a bae pah. Oila ming tah Mary ni.
28Et ingressus angelus ad eam dixit: Ave gratia plena: Dominus tecum: benedicta tu in mulieribus.
28Te phoeiah huta taengla kun tih, “A lungvat tangtae aw, omngaih lah, Boeipa tah nang taengah om pai,” a ti nah.
29Quæ cum audisset, turbata est in sermone ejus, et cogitabat qualis esset ista salutatio.
29Tedae Mary te tekah olka dongah konglong ngaihit la om tih te toidalnah loh metla a om eh tila a poek.
30Et ait angelus ei: Ne timeas, Maria: invenisti enim gratiam apud Deum.
30Puencawn loh anih te, “Mary rhih boeh, Pathen taengkah lungvatnah na dang coeng te.
31Ecce concipies in utero, et paries filium, et vocabis nomen ejus Jesum:
31Te dongah bungvawn neh na yom tih capa na cun vaengah a ming te Jesuh sui ne.
32hic erit magnus, et Filius Altissimi vocabitur, et dabit illi Dominus Deus sedem David patris ejus: et regnabit in domo Jacob in æternum,
32Anih tah tanglue la om vetih Khohni capa tila a khue ni. Boeipa Pathen loh anih te a napa David kah ngolkhoel te a paek ni.
33et regni ejus non erit finis.
33Jakob im ah kumhal due manghai pawn ni. A ram te khaw bawt ti om mahpawh,” a ti nah.
34Dixit autem Maria ad angelum: Quomodo fiet istud, quoniam virum non cognosco?
34Te vaengah Mary loh puencawn taengah, “Hekah he metlam a om eh? tongpa khaw ka ming moenih,” a ti nah.
35Et respondens angelus dixit ei: Spiritus Sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi. Ideoque et quod nascetur ex te sanctum, vocabitur Filius Dei.
35Te dongah anih te puencawn loh a doo tih, “Mueihla Cim loh nang n'thoeng thil vetih, Khohni kah thaomnah te nang m'muek sak ni. Te dongah na cun te aka cim Pathen Capa tila a khue bal ni.
36Et ecce Elisabeth cognata tua, et ipsa concepit filium in senectute sua: et hic mensis sextus est illi, quæ vocatur sterilis:
36Te phoeiah namah huiko Elizabeth te a patong soiah, camoe a yom van coeng ke. Te dongah cakol la a khue te tahae ah hla rhuk lo coeng.
37quia non erit impossibile apud Deum omne verbum.
37Pathen kah olka boeih long tah a tloel nah moenih,” a ti nah.
38Dixit autem Maria: Ecce ancilla Domini: fiat mihi secundum verbum tuum. Et discessit ab illa angelus.
38Te dongah Mary loh, “Boeipa kah salnu he, na olka bangla kai taengah om saeh,” a ti nah. Te phoeiah puencawn tah anih taeng lamloh nong.
39Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Juda:
39Mary tah tekah khohnin ah thoo tih tlang kah Judah kho ah thahluenah neh cet.
40et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth.
40Zekhariah im khuiah kun tih Elizabeth te a voek.
41Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exsultavit infans in utero ejus: et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth:
41Mary kah toidalnah te Elizabeth loh a yaak vaengah a bung khuikah cahni te soipet tih Elizabeth khaw Mueihla Cim neh baetawt.
42et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui.
42Te vaengah tamlung neh pang khungdaeng tih, “Nang tah huta rhoek lakliah na yoethen coeng tih, nang bung kah a thaih te a yoethen coeng.
43Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me?
43Kai aih he metlam nim, ka boeipa kah a manu kai taengla ha pawk tarha he?
44Ecce enim ut facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo.
44Nang kah toidalnah ol te ka hna khuiah a kun vaengah tah, ka bung khuikah cahni loh kohoenah neh soipet he.
45Et beata, quæ credidisti, quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi a Domino.
45Te dongah Boeipa loh a thui te hmakhahnah om ni tila aka tangnah tah a yoethen,” a ti nah.
46Et ait Maria: [Magnificat anima mea Dominum:
46Mary long khaw, “Boeipa te ka hinglu loh a oep.
47et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo.
47Ka mueihla tah ka khangkung Pathen dongah hlampan coeng.
48Quia respexit humilitatem ancillæ suæ: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,
48A salnu mathoe he a paelki thil coeng dongah tahae lamkah tah cadil boeih loh kai ng'uem uh pawn ni.
49quia fecit mihi magna qui potens est: et sanctum nomen ejus,
49Kai taengah thaom tloe la a saii dongah, a ming tah cim pai saeh.
50et misericordia ejus a progenie in progenies timentibus eum.
50A rhennah tah amah aka rhih rhoek kah cadil cahma ham ni.
51Fecit potentiam in brachio suo: dispersit superbos mente cordis sui.
51A ban neh a thaomnah a saii, a thinko kopoek ah buhueng aka pom te a taekyak.
52Deposuit potentes de sede, et exaltavit humiles.
52Mangpa rhoek a ngolkhoel lamloh a hlak tih, tlayae rhoek te a pomsang.
53Esurientes implevit bonis: et divites dimisit inanes.
53Bungpong rhoek te hno then neh a hah sak tih, khuehtawn rhoek a tlongtlai la a tueih.
54Suscepit Israël puerum suum, recordatus misericordiæ suæ:
54A rhennah te poek sak hamla a ca Israel te a bom .
55sicut locutus est ad patres nostros, Abraham et semini ejus in sæcula.]
55A pa rhoek taengah a thui bangla, Abraham neh a tiingan taengah kumhal duela a khueh,” a ti.
56Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus: et reversa est in domum suam.
56Mary te Elizabeth neh hla thum tluk hmaih a naeh phoeiah amah im la bal.
57Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium.
57Elizabeth te a om tue a pha coeng tih capa a cun.
58Et audierunt vicini et cognati ejus quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei.
58Boeipa loh a rhennah te anih taengah a khueh tih, a oep te a huiko neh imben loh a yaak vaengah anih te a omngaih puei uh.
59Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam.
59Khohnin hnin rhet a lo vaengah camoe te yahvinrhet ham cet uh. Te vaengah anih te a napa ming Zekhariah la a khue uh.
60Et respondens mater ejus, dixit: Nequaquam, sed vocabitur Joannes.
60Tedae a manu loh a doo tih, “Moenih, Johan la a khue ni,” a ti nah.
61Et dixerunt ad illam: Quia nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine.
61Te vaengah anih taengah, “Hekah ming la a khue te na cako khuiah a om pawt ah,” a ti na uh.
62Innuebant autem patri ejus, quem vellet vocari eum.
62Camoe metla khue a ngaih poek tila a napa te a yavaih uh.
63Et postulans pugillarem scripsit, dicens: Joannes est nomen ejus. Et mirati sunt universi.
63Te vaengah cabael a hoe tih a daek hatah, “A ming tah Johan ni,” a ti tih boeih a ngaihmang uh.
64Apertum est autem illico os ejus, et lingua ejus, et loquebatur benedicens Deum.
64Te vaengah a hmui, a lai te khaw pahoi a khui pah dongah cal tih Pathen te a uem.
65Et factus est timor super omnes vicinos eorum: et super omnia montana Judææ divulgabantur omnia verba hæc:
65Te vaengah amih tolvael rhoek boeih te rhihnah loh a pai thil. Te dongah hekah olka loh Judah tlang tom te boeih a ngae uh.
66et posuerunt omnes qui audierant in corde suo, dicentes: Quis, putas, puer iste erit? etenim manus Domini erat cum illo.
66Aka ya boeih loh a thinko khuiah a dueh uh tih, “Hekah camoe he metlam nim a om ve?” a ti uh. Tedae Boeipa kah kut loh anih te a om puei.
67Et Zacharias pater ejus repletus est Spiritu Sancto: et prophetavit, dicens:
67A napa Zekhariah tah Mueihla Cim neh baetawt.
68[Benedictus Dominus Deus Israël, quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suæ:
68Te dongah a olphong neh, “A pilnam te a hip tih tlannah a saii dongah, Israel Pathen Boeipa tah uemom pai saeh.
69et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui,
69A taengom David im khuiah mamih ham khangnah ki a thoh sak.
70sicut locutum est per os sanctorum, qui a sæculo sunt, prophetarum ejus:
70Khosuen lamloh a tonghma ciim rhoek kah ka dongah a thui vanbangla,
71salutem ex inimicis nostris, et de manu omnium qui oderunt nos:
71Mamih kah rhal rhoek neh mamih aka hmuhuet rhoek boeih kut lamkah khangnah,
72ad faciendam misericordiam cum patribus nostris: et memorari testamenti sui sancti:
72a pa rhoek taengah rhennah tueng sak ham neh a paipi ciim te poek sak ham,
73jusjurandum, quod juravit ad Abraham patrem nostrum, daturum se nobis
73a pa Abraham taengah olhlo neh a toemngam te mamih paek ham,
74ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati, serviamus illi
74amah taengah thothueng hamla rhal kut lamloh hoel n'hlawt coeng.
75in sanctitate et justitia coram ipso, omnibus diebus nostris.
75Mamih kah khohnin rhoek boeih te amah hmaiah duengnah neh cimcaihnah ham ni.
76Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis: præibis enim ante faciem Domini parare vias ejus,
76Te phoeiah, camoe, nang tah Khohni tonghma la n'khue vetih a longpuei rhoekbah ham Boeipa hmaiah na lamhma ni.
77ad dandam scientiam salutis plebi ejus in remissionem peccatorum eorum
77Amih kah tholh khodawkngainah rhangneh a pilnam taengah khangnah mingnah a paek ni.
78per viscera misericordiæ Dei nostri, in quibus visitavit nos, oriens ex alto:
78Mamih Pathen kah rhehnah om. Te nen te a sang lamkah khothoeng loh mamih n'hip.
79illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent: ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.]
79Dueknah mueihlip neh yinnah khuiah aka ngol rhoek ham te a tue vetih, mamih kah kho te ngaimongnah longpuei la hoihaeng ham ni,” a ti.
80Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu: et erat in desertis usque in diem ostensionis suæ ad Israël.
80Camoe tah rhoeng tih mueihla ah khaw rhaang. Te dongah Israel taengah a phoenah khohnin duela khosoek ah om.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.