Lucam 18
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,
1Thangthui yoeyah ham neh thathae pawt ham a kuek soah amih te nuettahnah neh a voek tih,
2dicens: Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur.
2Kho pakhat ah laitloekkung pakhat om tih Pathen taengah birhih pawt tih hlang taengah a yahnah om pawh .
3Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens: Vindica me de adversario meo.
3Te vaengah kho khuiah aka om nuhmai loh anih te a paan tih , ' Ka kocaelh hmaiah kai n'tang sak ,’ a ti nah .
4Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se: Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor:
4Tedae te khohnin ham ngaih pawh. Te phoeah amah te , ' Pathen taengah ka birhih pawt tih hlang te ka yahnah mai ngawn pawh .
5tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me.
5Te akhaw he nuhmai he kamah thakthaenah la n'toeh dongah anih ka tang sak eh. Te daengah ni a bawtnah la pawk vetih kai n'ngae pawt eh? ,’ a ti,” a ti nah.
6Ait autem Dominus: Audite quid judex iniquitatis dicit:
6Te phoeiah Boeipa loh, “ Laitloekkung loh a boethae kah a cal te ya uh .
7Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis?
7A taengah khoyin khothaih aka pang, a coelh hlang kah kutthungnah te Pathen loh a saii mueh moenih. Te dongah amih taengah a thinsen a?
8Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra?
8Nangmih taengah ka thui te, amih kah kutthungnah te thamaa la a saii ni ta. Tedae hlang capa ha pawk vaengah tangnah he diklai hmanah a hmuh venim?” a ti nah.
9Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam:
9A dueng la om ham amah neh amah pangtung tih a tloe aka hnaelcoe hlangvang rhoek te khaw hekah nuettahnah neh,
10Duo homines ascenderunt in templum ut orarent: unus pharisæus et alter publicanus.
10“ Hlang panit tah thangthui ham bawkim la cet rhoi. Pakhat tah Pharisee tih pakhat te mangmu aka coi ni .
11Pharisæus stans, hæc apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum: raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus:
11Pharisee tah amah la pai tih , “ Hlang tloe kutveet aka khueh, halang rhoek, samphaih rhoek, neh he kah mangmucoi bangla ka om pawt dongah Pathen nang he kan uem ,
12jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo.
12Sabbath te hnavoei ka yaeh, ka kaelh boeih te parha pakhat la vawpvawp ka paek , ' tila thangthui .
13Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare: sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus propitius esto mihi peccatori.
13Tedae mangmucoi tah soei pai tih mik pataeng vaan la a dai ngaih pawh. A lungkoe te a tum tih , ' Pathen aw, ka tholh he han dawth lah ,’ a ti .
14Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo: quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.
14Nangmih taengah ka thui, anih he pakhat lakah aka tang ngai la a im te a paan. Te dongah amah neh amah aka pomsang boeih tah a tlarhoel sak ni. Tedae amah neh amah aka yalh tah a pomsang ni,” a ti nah.
15Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos.
15Te vaengah cahni rhoek te taek van saeh tila amah taengla a bawnhlak uh. Tedae hnukbang rhoek loh a hmuh vaengah amih te a tlung uh.
16Jesus autem convocans illos, dixit: Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos: talium est enim regnum Dei.
16Tedae Jesuh loh amih a khue tih, “Camoe rhoek te kamah taengla ha pawk ham han hlah uh, amih te kang uh boeh. Amih ham ni Pathen kah ram a om.
17Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.
17Nangmih taengah rhep ka thui, Pathen kah ram te camoe bangla aka doe pawt long tah a khuiah kun loengloeng mahpawh,” a ti nah.
18Et interrogavit eum quidam princeps, dicens: Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo?
18Jesuh te boei pakhat loh a dawt tih, “Saya then, mebang ka saii nen lae dungyan hingnah ka pang eh?” a ti nah.
19Dixit autem ei Jesus: Quid me dicis bonum? nemo bonus nisi solus Deus.
19Te dongah anih te Jesuh loh, “ Balae tih kai he then na ti? Pathen amah bueng pawt atah aka then a om moenih .
20Mandata nosti: non occides; non mœchaberis; non furtum facies; non falsum testimonium dices; honora patrem tuum et matrem.
20Olpaek rhoek te na ming coeng, samphaih boeh, hlang ngawn boeh, huen boeh, laithae boeh, na pa neh na nu te hinyah,” a ti nah.
21Qui ait: Hæc omnia custodivi a juventute mea.
21Tedae te long te, “Te rhoek te ka camoe lamkah loh boeih ka tuem coeng,” a ti nah.
22Quo audito, Jesus ait ei: Adhuc unum tibi deest: omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo: et veni, sequere me.
22A yaak vaengah Jesuh loh anih te, “ Pakhat na vawt pueng. Na khueh sarhui te boeih yoi lamtah khodaeng rhoek ham tael pah. Te daengah ni vaan ah khohrhang na khueh eh. Te phoeiah kai taengah pahoi ha bang,” a ti nah.
23His ille auditis, contristatus est: quia dives erat valde.
23Tedae anih te kuirhang la muep a om dongah te ol te ngang a yaak vaengah sut om.
24Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit: Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt !
24Ngang a yaak te Jesuh loh a hmuh vaengah, “ Tangka aka khueh rhoek loh Pathen kah ram khuila a kun ham tah bahoeng kuel mai .
25facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei.
25Kuirhang te Pathen ram kuiah a kun lakah phamet khui ah kalauk a kun te a phoeng la om,” a ti nah.
26Et dixerunt qui audiebant: Et quis potest salvus fieri?
26Aka ya rhoek loh, “Te koinih unim aka daem thai ve?” a ti uh.
27Ait illis: Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum.
27Tedae Jesuh loh, “ Hlang loh a tloel nah te Pathen taengah tah yoeikoek la om mai,” a ti nah.
28Ait autem Petrus: Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te.
28Te vaengah Peter loh, “Amah kah imlo aka toeng kaimih long tah namah kam vai uh he,” a ti nah.
29Qui dixit eis: Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei,
29Te dongah Jesuh loh amih te, “ Nangmih taengah rhep ka thui, Pathen kah ram ham im khaw, yuu khaw, manuca khaw, manu napa khaw, a ca khaw aka toeng te a om moenih .
30et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam.
30Anih tah tahae tue vaengah a pawklaih neh kumhal ah dungyan hingnah aka thoeng te dang mueh pawt suidae? a ti nah.
31Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis: Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis:
31Hlainit te a khuen tih amih taengah, “ Jerusalem la cet uh sih ne, tonghma rhoek loh a daek hlang capa kawng te boeih soep pawn ni .
32tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur:
32Namtom rhoek taengah a voeih vetih a tamdaeng ni, a neet ni, a timtoih ni ,
33et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget.
33Anih te a boh uh vetih a ngawn uh ni, tedae a thum hnin ah koep thoo ni,” a ti nah.
34Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur.
34Tedae amih loh te te a hmuhming uh moenih. Hekah oltak long he amih taeng lamloh a thuh uh pueng dongah a thui te yakming uh pawh.
35Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans.
35Jerocho te a pha tom vaengah mikdael pakhat loh long taengah ngol tih a bih.
36Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset.
36Hlangping kah a pah te a yaak vaengah, “Balae aka om he,” a ti.
37Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret.
37Te vaengah Nazareth Jesuh a pah te a taengla a puen pa uh.
38Et clamavit, dicens: Jesu, fili David, miserere mei.
38Te dongah pang tih, “David Capa, Jesuh, kai n'rhen lah,” a ti nah.
39Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, miserere mei.
39Te vaengah aka lamhma rhoek loh anih te kamkhuem sak ham a ho uh. Tedae anih te muep lat pang tih, “David capa kai ng'rhen lah,” a ti nah.
40Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum,
40Te dongah Jesuh tah pai tih, anih te amah taengla mawt hamla ol a paek. A yoei uh vaengah Jesuh loh mikdael amah te a dawt.
41dicens: Quid tibi vis faciam? At ille dixit: Domine, ut videam.
41“Nang ham na ngaih te balae kan saii eh?,” a ti nah. Te vaengah mikdael loh, “Boeipa, hmuh ham,” a ti nah.
42Et Jesus dixit illi: Respice, fides tua te salvum fecit.
42Jesuh loh anih te, “ Tueng saeh, namah kah tangnah loh nang n'khang,” a ti nah.
43Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.
43Te vaengah pahoi a hmuh dongah Jesuh hnuk a vai doeah Pathen te a thangpom. Pilnam boeih long khaw a hmuh vaengah Pathen te thangthennah a paek.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.