Lucam 18
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,
1A PIL kotin majani on irail karajeraj eu, me ren poden kapakap o der panada.
2dicens: Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur.
2A kotin majani: Jaunkapun amen mi nan kanim eu, me jota lan Kot, o jota injenoki aramaj amen.
3Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens: Vindica me de adversario meo.
3A li odi men mi nan kanim ota, me poto don i potoan on: Kom kotin jauaja ia on me kailon kin ia!
4Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se: Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor:
4A a kan maj o, a kadekadeo a monemoneloleki: Nan i jota lan Kot, o pil jota injenoki aramaj,
5tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me.
5A pweki li odi men et a kadiropa ia. i pan jauaja i. pwender purodo kadiropa ia.
6Ait autem Dominus: Audite quid judex iniquitatis dicit:
6Kaun o ap kotin majani: Komail ron, me jaunkapun japun indada!
7Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis?
7A iaduen Kot, a jota pan kotin jauaja japwilim a pilipildar akan, me kin likelikwir on i ni ran o ni pon? Pala a pan kotin pwapwand?
8Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra?
8I indai on komail: nan a pan madan jauaja ir. Ari jo, Nain aramaj lao pwarado, da, a pan diar pojon ni jappa?
9Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam:
9A pil kotin karajai on irail me kin aka punki pein irail, ap aka japunki me tei kan:
10Duo homines ascenderunt in templum ut orarent: unus pharisæus et alter publicanus.
10Aramaj riamen kodala on nan im en kaudok pwen kapakap. Amen ira Parijar, a amen jaunopwei men.
11Pharisæus stans, hæc apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum: raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus:
11Parijar o kajinenda kelepela ekij waja kapakap due met: Main Kot, i danke ir, me i jota dueta aramaj tei kan: Lolap, japun, kamal, de dueta jaunopwei men et.
12jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo.
12I kin kaikaijole pan riapak ni wik eu o koleireki eijokkij eu en ai kapwa karoj.
13Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare: sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus propitius esto mihi peccatori.
13A jaunopwei u doo jan ekij waja, ap jota men jarada nanlan, a a pikir maramar a indada: Main Kot, re kotin kupura ia me dipan!
14Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo: quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.
14I indai on komail, ol men et kodila deu a punala mon me teio. Pwe me kin kajapwilada pein i, pan kajapwilidi, a me kin kajapwilidi pein i pan kajapwilada,
15Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos.
15Irail ap wa don i kijin jeri kai, pwen kotin jair ir. A japwilim a tounpadak kan lao kilaner, re ap kapoui irail.
16Jesus autem convocans illos, dixit: Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos: talium est enim regnum Dei.
16A Iejuj kotin molipe ir majani: Mueid on kijin jeri kan, en kodo re i! Der kalik irail edi! Pwe irail me udan wein Kot.
17Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.
17Melel I indai on komail, meamen, me jota ale wein Kot rajon kijin jeri men, a jota pan pedelon on lole.
18Et interrogavit eum quidam princeps, dicens: Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo?
18A monjap amen idok re a majani: Jaunpadak mau, da me I en wiada, pwen jojoki maur joutuk?
19Dixit autem ei Jesus: Quid me dicis bonum? nemo bonus nisi solus Deus.
19Iejuj ari kotin majani on i: Da me koe indaki, me I me mau? Jota me mau men, Kot eta.
20Mandata nosti: non occides; non mœchaberis; non furtum facies; non falsum testimonium dices; honora patrem tuum et matrem.
20Koe kin aja kujoned akan: Koe der kamal; koe der kamela aramaj; koe der pirap, koe der kinekine mal, kakaki jam om
21Qui ait: Hæc omnia custodivi a juventute mea.
21I ari indada: Nan mepukat karoj i kin wiawia jan ni ai tikitik kokodo.
22Quo audito, Jesus ait ei: Adhuc unum tibi deest: omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo: et veni, sequere me.
22Iejuj lao mani mepukat, ap majani on i: Me ta kij me lua, netikila om kapwa karoj, o nene on me jamama kan, a om pai pan mi nanlan, ap kodo idauen ia do.
23His ille auditis, contristatus est: quia dives erat valde.
23A lao ronadar met, ap injenjuede kila melel, pwe a kapwapwa kaualap.
24Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit: Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt !
24A Iejuj lao kotin majani, me a injenjuedela, ap majani: Nan me apwal on me kapwapwa kan, en pedelon on nan wein Kot.
25facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei.
25Pwe me manai, kamel en tilon nan por en dikok, jan ol kapwapwa men pedelon on nan wein Kot.
26Et dixerunt qui audiebant: Et quis potest salvus fieri?
26Irail me roneron indada: Ari, ij me kak on maur?
27Ait illis: Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum.
27A kotin majani: Me aramaj akan jo kak on, Kot me pan kak on.
28Ait autem Petrus: Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te.
28Petruj ap potoan on: Re kotin mani, kit me likid maliela meakaroj ap idauen la ir.
29Qui dixit eis: Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei,
29A kotin majani on irail: Melel I indai on komail, nan jota me likidmaliela im a, de jam, de in a, de ri a ol akan, de a paud, de na jeri kan pweki wein Kot,
30et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam.
30Me jo pan id aneki me lapalap ni anjau wet o ni muei kokodo maur joutuk.
31Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis: Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis:
31A kotin ukala ekriamen ko majani on irail: Kilan, kitail kin kodalan Ierujalem, o karoj pan pwaida, me intinidier ren jaukop akan duen Nain aramaj.
32tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur:
32Pwe a pan panala ren men liki kan, pwe re pan kapikapiti I o ki jan wau i, o kondipi on i.
33et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget.
33O re pan woki i o kamela, a ni kajilu en ran a pan maureda.
34Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur.
34Irail ari jota man weweki mepukat, o majan pot et me rir jan irail. Re pil jaja, me a kotin majani.
35Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans.
35A kadekadeo ni a koren ion Ieriko, ol majkun amen momod pon kailan al, poekipoeki.
36Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset.
36I lao ronadar pokon o me daudaulul, ap idok due.
37Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret.
37Irail ari indan i, me Iejuj men Najaret kotin daulul.
38Et clamavit, dicens: Jesu, fili David, miserere mei.
38I ari nil laudeda potoan on: Iejuj, japwilim en Dawid, kotin kupura ia!
39Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, miserere mei.
39A me tion moa kidekidaue i, en nenenla: a i ap kalaudela a poekipoeki: Japwilim en Dawid, kotin kupura ia!
40Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum,
40Iejuj ap kotin udi on waja o, majani, ol o en wijike don i. A lao koren ion imp a, ap kotin kainoma re a.
41dicens: Quid tibi vis faciam? At ille dixit: Domine, ut videam.
41Majani: Da me koe men, I en wiai on uk? A potoan on: Main, i men potoan narada waja.
42Et Jesus dixit illi: Respice, fides tua te salvum fecit.
42A Iejuj kotin majani on i: Kilan waja, om pojon me kakel uk ada!
43Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.
43Ap pitipit kilanada waja, o idauenla i, o kapina Kot, o aramaj karoj, me udial met, ap kapikapina Kot.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.