Lucam 18
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere,
1Ele também lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e não desanimar,
2dicens: Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur.
2dizendo: “Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens: Vindica me de adversario meo.
3Havia naquela cidade uma viúva, e ela frequentemente vinha a ele, dizendo: ‘Defende-me do meu adversário!’
4Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se: Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor:
4Por algum tempo ele não quis atendê-la; mas depois disse a si mesmo: ‘Embora eu não tema a Deus, nem respeite os homens,
5tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me.
5todavia, como esta viúva me incomoda, eu a defenderei, para que ela não me esgote com suas vindas contínuas.’”
6Ait autem Dominus: Audite quid judex iniquitatis dicit:
6O Senhor disse: “Ouçam o que diz o juiz injusto.
7Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis?
7Acaso Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, embora seja paciente com eles?
8Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra?
8Eu lhes digo que ele lhes fará justiça rapidamente. Contudo, quando o Filho do Homem vier, encontrará fé na terra?”
9Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam:
9Ele também contou esta parábola a alguns que confiavam em sua própria justiça e desprezavam todos os outros:
10Duo homines ascenderunt in templum ut orarent: unus pharisæus et alter publicanus.
10“Dois homens subiram ao templo para orar; um era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11Pharisæus stans, hæc apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum: raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus:
11O fariseu, em pé, orava assim: ‘Deus, eu te agradeço porque não sou como os demais homens: extorsionários, injustos, adúlteros, ou mesmo como este cobrador de impostos.
12jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo.
12Jejuo duas vezes por semana. Dou o dízimo de tudo o que ganho.’
13Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare: sed percutiebat pectus suum, dicens: Deus propitius esto mihi peccatori.
13Mas o cobrador de impostos, estando de longe, nem mesmo ousava levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ‘Deus, sê misericordioso para comigo, um pecador!’
14Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo: quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur.
14Eu lhes digo que este homem desceu para sua casa justificado, e não o outro; pois todo o que se exalta será humilhado, mas o que se humilha será exaltado.”
15Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos.
15Traziam-lhe também os seus bebês, para que ele os tocasse. Mas, quando os discípulos viram isso, os repreenderam.
16Jesus autem convocans illos, dixit: Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos: talium est enim regnum Dei.
16Jesus os chamou, dizendo: “Deixem as criancinhas vir a mim, e não as impeçam, pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
17Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud.
17Em verdade lhes digo: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha de modo algum entrará nele.”
18Et interrogavit eum quidam princeps, dicens: Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo?
18Certo líder lhe perguntou, dizendo: “Bom Mestre, o que farei para herdar a vida eterna?”
19Dixit autem ei Jesus: Quid me dicis bonum? nemo bonus nisi solus Deus.
19Jesus lhe perguntou: “Por que você me chama de bom? Ninguém é bom, exceto um: Deus.
20Mandata nosti: non occides; non mœchaberis; non furtum facies; non falsum testimonium dices; honora patrem tuum et matrem.
20Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério’, ‘Não mate’, ‘Não roube’, ‘Não dê falso testemunho’, ‘Honre seu pai e sua mãe’.”
21Qui ait: Hæc omnia custodivi a juventute mea.
21Ele disse: “Tenho guardado todas essas coisas desde a minha juventude.”
22Quo audito, Jesus ait ei: Adhuc unum tibi deest: omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo: et veni, sequere me.
22Quando Jesus ouviu essas coisas, disse-lhe: “Ainda lhe falta uma coisa. Venda tudo o que você tem e distribua aos pobres. Então você terá um tesouro no céu; depois venha e siga-me.”
23His ille auditis, contristatus est: quia dives erat valde.
23Mas, quando ele ouviu essas coisas, ficou muito triste, pois era muito rico.
24Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit: Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt !
24Jesus, vendo que ele ficou muito triste, disse: “Como é difícil para os que têm riquezas entrar no Reino de Deus!
25facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei.
25Pois é mais fácil um camelo passar pelo olho de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.”
26Et dixerunt qui audiebant: Et quis potest salvus fieri?
26Os que ouviram isso disseram: “Então, quem pode ser salvo?”
27Ait illis: Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum.
27Mas ele disse: “As coisas que são impossíveis para os homens são possíveis para Deus.”
28Ait autem Petrus: Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te.
28Pedro disse: “Veja, nós deixamos tudo e te seguimos.”
29Qui dixit eis: Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei,
29Ele lhes disse: “Em verdade lhes digo: não há ninguém que tenha deixado casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do Reino de Deus,
30et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam.
30que não receba muitas vezes mais neste tempo, e no mundo vindouro, a vida eterna.”
31Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis: Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis:
31Ele chamou os doze à parte e lhes disse: “Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas que estão escritas pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirão.
32tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur:
32Pois ele será entregue aos gentios, será zombado, tratado vergonhosamente e cuspido.
33et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget.
33Eles o açoitarão e o matarão. No terceiro dia, ele ressuscitará.”
34Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur.
34Eles não entenderam nada dessas coisas. Isso lhes estava oculto, e eles não compreendiam o que era dito.
35Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans.
35Ao aproximar-se ele de Jericó, um certo cego estava sentado à beira do caminho, mendigando.
36Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset.
36Ouvindo uma multidão passar, ele perguntou o que significava aquilo.
37Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret.
37Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38Et clamavit, dicens: Jesu, fili David, miserere mei.
38Ele clamou: “Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
39Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, miserere mei.
39Os que iam à frente o repreenderam, para que ficasse quieto; mas ele clamava ainda mais: “Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
40Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum,
40Parando, Jesus ordenou que o trouxessem a ele. Quando ele chegou perto, perguntou-lhe:
41dicens: Quid tibi vis faciam? At ille dixit: Domine, ut videam.
41“O que você quer que eu lhe faça?” Ele disse: “Senhor, que eu possa ver novamente.”
42Et Jesus dixit illi: Respice, fides tua te salvum fecit.
42Jesus lhe disse: “Volte a enxergar. A sua fé o curou.”
43Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.
43Imediatamente ele recuperou a visão e o seguiu, glorificando a Deus. Todo o povo, quando viu isso, louvou a Deus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.