ลูกา 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1พระองค์เล่าอุปมาเรื่องหนึ่งให้พวกเขาฟัง เพื่อสอนว่าพวกเขาควรอธิษฐานอยู่เสมอและไม่ท้อถอย
1Ele também lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e não desanimar,
2โดยกล่าวว่า “ในเมืองแห่งหนึ่งมีผู้พิพากษาคนหนึ่งซึ่งไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่เกรงใจมนุษย์
2dizendo: “Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3ในเมืองนั้นมีหญิงม่ายคนหนึ่ง นางมาหาเขาบ่อย ๆ และพูดว่า ‘ช่วยให้ฉันได้รับความยุติธรรมจากคู่กรณีของฉันด้วย!’
3Havia naquela cidade uma viúva, e ela frequentemente vinha a ele, dizendo: ‘Defende-me do meu adversário!’
4ตอนแรกเขาไม่ยอม แต่ต่อมาเขาคิดในใจว่า ‘ถึงฉันจะไม่เกรงกลัวพระเจ้าและไม่เกรงใจมนุษย์
4Por algum tempo ele não quis atendê-la; mas depois disse a si mesmo: ‘Embora eu não tema a Deus, nem respeite os homens,
5แต่เพราะหญิงม่ายคนนี้มารบกวนฉัน ฉันจะให้ความยุติธรรมแก่นาง มิฉะนั้นนางคงมาหาฉันไม่หยุดจนฉันทนไม่ไหว’”
5todavia, como esta viúva me incomoda, eu a defenderei, para que ela não me esgote com suas vindas contínuas.’”
6องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า “จงฟังสิ่งที่ผู้พิพากษาอธรรมคนนั้นพูด
6O Senhor disse: “Ouçam o que diz o juiz injusto.
7แล้วพระเจ้าจะไม่ให้ความยุติธรรมแก่คนที่พระองค์เลือก ซึ่งร้องหาพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืนหรือ? พระองค์จะอดทนต่อพวกเขานานหรือ?
7Acaso Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, embora seja paciente com eles?
8เราบอกพวกคุณว่า พระองค์จะให้ความยุติธรรมแก่พวกเขาโดยเร็ว แต่เมื่อบุตรมนุษย์มา พระองค์จะพบความเชื่อบนแผ่นดินโลกหรือ?”
8Eu lhes digo que ele lhes fará justiça rapidamente. Contudo, quando o Filho do Homem vier, encontrará fé na terra?”
9พระองค์ยังเล่าอุปมาเรื่องนี้แก่บางคนที่มั่นใจว่าตนเองเป็นคนชอบธรรมและดูหมิ่นคนอื่น ๆ ว่า
9Ele também contou esta parábola a alguns que confiavam em sua própria justiça e desprezavam todos os outros:
10“ชายสองคนขึ้นไปที่พระวิหารเพื่ออธิษฐาน คนหนึ่งเป็นฟาริสี อีกคนเป็นคนเก็บภาษี
10“Dois homens subiram ao templo para orar; um era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11คนฟาริสียืนแยกอยู่คนเดียวและอธิษฐานว่า ‘ข้าแต่พระเจ้า ข้าพเจ้าขอบคุณพระองค์ที่ข้าพเจ้าไม่เหมือนคนอื่น ๆ คือพวกรีดไถ คนอธรรม คนล่วงประเวณี หรือแม้แต่เหมือนคนเก็บภาษีคนนี้
11O fariseu, em pé, orava assim: ‘Deus, eu te agradeço porque não sou como os demais homens: extorsionários, injustos, adúlteros, ou mesmo como este cobrador de impostos.
12ข้าพเจ้าอดอาหารสัปดาห์ละสองครั้ง และถวายหนึ่งในสิบจากทุกสิ่งที่ข้าพเจ้าได้มา’
12Jejuo duas vezes por semana. Dou o dízimo de tudo o que ganho.’
13แต่คนเก็บภาษียืนอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าแม้แต่เงยหน้ามองฟ้า เขาทุบอกของตนและพูดว่า ‘ข้าแต่พระเจ้า โปรดเมตตาข้าพเจ้าผู้เป็นคนบาปด้วย!’
13Mas o cobrador de impostos, estando de longe, nem mesmo ousava levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ‘Deus, sê misericordioso para comigo, um pecador!’
14เราบอกพวกคุณว่า คนนี้กลับบ้านไปโดยได้รับความชอบธรรม ไม่ใช่อีกคนหนึ่ง เพราะทุกคนที่ยกตนขึ้นจะถูกทำให้ต่ำลง แต่คนที่ถ่อมตนลงจะถูกยกขึ้น”
14Eu lhes digo que este homem desceu para sua casa justificado, e não o outro; pois todo o que se exalta será humilhado, mas o que se humilha será exaltado.”
15ผู้คนยังพาทารกมาหาพระองค์เพื่อให้พระองค์แตะต้องพวกเขา แต่เมื่อพวกสาวกเห็นก็ห้ามคนเหล่านั้น
15Traziam-lhe também os seus bebês, para que ele os tocasse. Mas, quando os discípulos viram isso, os repreenderam.
16พระเยซูเรียกเด็ก ๆ เข้ามาและกล่าวว่า “จงปล่อยให้เด็กเล็ก ๆ มาหาเรา และอย่าขัดขวางพวกเขา เพราะอาณาจักรของพระเจ้าเป็นของคนเช่นนี้
16Jesus os chamou, dizendo: “Deixem as criancinhas vir a mim, e não as impeçam, pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
17เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ใครไม่รับอาณาจักรของพระเจ้าเหมือนเด็กเล็ก ๆ จะไม่มีวันเข้าไปในอาณาจักรนั้นได้”
17Em verdade lhes digo: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha de modo algum entrará nele.”
18ผู้ปกครองคนหนึ่งถามพระองค์ว่า “อาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าต้องทำอะไรจึงจะได้รับชีวิตนิรันดร์เป็นมรดก?”
18Certo líder lhe perguntou, dizendo: “Bom Mestre, o que farei para herdar a vida eterna?”
19พระเยซูถามเขาว่า “ทำไมท่านเรียกเราว่าดี? ไม่มีใครดีนอกจากพระเจ้าเพียงผู้เดียว
19Jesus lhe perguntou: “Por que você me chama de bom? Ninguém é bom, exceto um: Deus.
20ท่านรู้พระบัญญัติแล้วว่า ‘อย่าล่วงประเวณี’ ‘อย่าฆ่าคน’ ‘อย่าลักขโมย’ ‘อย่าเป็นพยานเท็จ’ ‘จงให้เกียรติบิดามารดาของท่าน’”
20Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério’, ‘Não mate’, ‘Não roube’, ‘Não dê falso testemunho’, ‘Honre seu pai e sua mãe’.”
21เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าปฏิบัติตามสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดมาตั้งแต่ยังหนุ่ม”
21Ele disse: “Tenho guardado todas essas coisas desde a minha juventude.”
22เมื่อพระเยซูได้ยินดังนั้น ก็กล่าวกับเขาว่า “ท่านยังขาดอยู่อย่างหนึ่ง จงขายทุกสิ่งที่ท่านมีแล้วแจกจ่ายแก่คนยากจน แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์ จากนั้นจงมาติดตามเรา”
22Quando Jesus ouviu essas coisas, disse-lhe: “Ainda lhe falta uma coisa. Venda tudo o que você tem e distribua aos pobres. Então você terá um tesouro no céu; depois venha e siga-me.”
23แต่เมื่อเขาได้ยินดังนั้นก็เศร้ามาก เพราะเขาร่ำรวยมาก
23Mas, quando ele ouviu essas coisas, ficou muito triste, pois era muito rico.
24เมื่อพระเยซูเห็นว่าเขาเศร้ามาก ก็กล่าวว่า “คนมีทรัพย์สมบัติจะเข้าอาณาจักรของพระเจ้าได้ยากเพียงใด!
24Jesus, vendo que ele ficou muito triste, disse: “Como é difícil para os que têm riquezas entrar no Reino de Deus!
25อูฐลอดรูเข็มยังง่ายกว่าคนร่ำรวยเข้าอาณาจักรของพระเจ้า”
25Pois é mais fácil um camelo passar pelo olho de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.”
26คนที่ได้ยินจึงถามว่า “ถ้าอย่างนั้น ใครจะรอดได้?”
26Os que ouviram isso disseram: “Então, quem pode ser salvo?”
27พระองค์ตอบว่า “สิ่งที่มนุษย์ทำไม่ได้ พระเจ้าทำได้”
27Mas ele disse: “As coisas que são impossíveis para os homens são possíveis para Deus.”
28เปโตรกล่าวว่า “พวกเราทิ้งทุกสิ่งแล้วติดตามท่านมา”
28Pedro disse: “Veja, nós deixamos tudo e te seguimos.”
29พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีใครที่ละบ้าน ภรรยา พี่น้อง บิดามารดา หรือลูก เพราะเห็นแก่อาณาจักรของพระเจ้า
29Ele lhes disse: “Em verdade lhes digo: não há ninguém que tenha deixado casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do Reino de Deus,
30แล้วจะไม่ได้รับมากกว่านั้นหลายเท่าในเวลานี้ และได้รับชีวิตนิรันดร์ในโลกที่จะมาถึง”
30que não receba muitas vezes mais neste tempo, e no mundo vindouro, a vida eterna.”
31พระองค์พาสิบสองคนแยกไปต่างหากและกล่าวกับพวกเขาว่า “ตอนนี้เรากำลังขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม และทุกสิ่งที่พวกผู้เผยพระวจนะเขียนไว้เกี่ยวกับบุตรมนุษย์จะสำเร็จครบถ้วน
31Ele chamou os doze à parte e lhes disse: “Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas que estão escritas pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirão.
32เพราะพระองค์จะถูกมอบไว้ในมือคนต่างชาติ ถูกเยาะเย้ย ถูกทำให้อับอาย และถูกถ่มน้ำลายรด
32Pois ele será entregue aos gentios, será zombado, tratado vergonhosamente e cuspido.
33พวกเขาจะเฆี่ยนและฆ่าพระองค์ แล้วในวันที่สามพระองค์จะฟื้นขึ้นมา”
33Eles o açoitarão e o matarão. No terceiro dia, ele ressuscitará.”
34แต่พวกสาวกไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้เลย ความหมายของถ้อยคำนี้ถูกซ่อนไว้จากพวกเขา และพวกเขาไม่เข้าใจสิ่งที่พระองค์กล่าว
34Eles não entenderam nada dessas coisas. Isso lhes estava oculto, e eles não compreendiam o que era dito.
35ขณะที่พระองค์เข้าใกล้เมืองเยรีโค มีชายตาบอดคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ริมทาง
35Ao aproximar-se ele de Jericó, um certo cego estava sentado à beira do caminho, mendigando.
36เมื่อเขาได้ยินฝูงชนเดินผ่านไป ก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น
36Ouvindo uma multidão passar, ele perguntou o que significava aquilo.
37คนเหล่านั้นบอกเขาว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธกำลังผ่านไป
37Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38เขาจึงร้องว่า “พระเยซู บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
38Ele clamou: “Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
39คนที่เดินนำหน้าตำหนิเขาให้เงียบ แต่เขากลับร้องดังยิ่งขึ้นว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาข้าพเจ้าด้วย!”
39Os que iam à frente o repreenderam, para que ficasse quieto; mas ele clamava ainda mais: “Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
40พระเยซูหยุดยืนและสั่งให้พาเขามาหาพระองค์ เมื่อชายคนนั้นเข้ามาใกล้ พระองค์ถามว่า
40Parando, Jesus ordenou que o trouxessem a ele. Quando ele chegou perto, perguntou-lhe:
41“ท่านต้องการให้เราทำอะไรให้?” เขาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอให้ข้าพเจ้ามองเห็นอีกครั้ง”
41“O que você quer que eu lhe faça?” Ele disse: “Senhor, que eu possa ver novamente.”
42พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “จงมองเห็นได้อีกครั้งเถิด ความเชื่อของท่านทำให้ท่านหายดีแล้ว”
42Jesus lhe disse: “Volte a enxergar. A sua fé o curou.”
43ทันใดนั้นเขาก็มองเห็นและติดตามพระองค์ไป พร้อมกับสรรเสริญพระเจ้า เมื่อประชาชนทั้งหมดเห็น ก็สรรเสริญพระเจ้าเช่นกัน
43Imediatamente ele recuperou a visão e o seguiu, glorificando a Deus. Todo o povo, quando viu isso, louvou a Deus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.