Lucam
Chapter 11
Clementine Vulgate, 1598

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Bíblia Portuguesa …

Compare with

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)Stop comparing
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Lucam 11

Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Et factum est: cum esset in quodam loco orans, ut cessavit, dixit unus ex discipulis ejus ad eum: Domine, doce nos orare, sicut docuit et Joannes discipulos suos.
1Quando ele terminou de orar em certo lugar, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensina-nos a orar, assim como João também ensinou aos seus discípulos.”
2Et ait illis: Cum oratis, dicite: Pater, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum.
2Ele lhes disse: “Quando orarem, digam: 'Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu Reino. Seja feita a tua vontade, assim na terra como no céu.
3Panem nostrum quotidianum da nobis hodie.
3Dá-nos dia a dia o nosso pão diário.
4Et dimitte nobis peccata nostra, siquidem et ipsi dimittimus omni debenti nobis. Et ne nos inducas in tentationem.
4Perdoa-nos os nossos pecados, pois nós mesmos também perdoamos a todo aquele que nos deve. E não nos deixes cair em tentação, mas livra-nos do maligno.'”
5Et ait ad illos: Quis vestrum habebit amicum, et ibit ad illum media nocte, et dicet illi: Amice, commoda mihi tres panes,
5Ele lhes disse: “Qual de vocês, se for a um amigo à meia-noite e lhe disser: 'Amigo, empresta-me três pães,
6quoniam amicus meus venit de via ad me, et non habeo quod ponam ante illum,
6pois um amigo meu chegou de viagem à minha casa, e não tenho nada para lhe oferecer',
7et ille de intus respondens dicat: Noli mihi molestus esse, jam ostium clausum est, et pueri mei mecum sunt in cubili: non possum surgere, et dare tibi.
7e ele, lá de dentro, responder e disser: 'Não me incomode. A porta já está fechada, e meus filhos estão comigo na cama. Não posso me levantar para lhe dar nada'?
8Et si ille perseveraverit pulsans: dico vobis, etsi non dabit illi surgens eo quod amicus ejus sit, propter improbitatem tamen ejus surget, et dabit illi quotquot habet necessarios.
8Eu lhes digo: embora ele não se levante para dar-lhe por ser seu amigo, ainda assim, por causa da sua persistência, ele se levantará e lhe dará tudo o que precisar.
9Et ego dico vobis: Petite, et dabitur vobis; quærite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis.
9“Eu lhes digo: continuem pedindo, e lhes será dado. Continuem buscando, e encontrarão. Continuem batendo, e lhes será aberto.
10Omnis enim qui petit, accipit: et qui quærit, invenit: et pulsanti aperietur.
10Pois todo o que pede, recebe. O que busca, encontra. E àquele que bate, a porta será aberta.
11Quis autem ex vobis patrem petit panem, numquid lapidem dabit illi? aut piscem, numquid pro pisce serpentem dabit illi?
11“Qual de vocês, pais, se o seu filho pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir um peixe, lhe dará uma cobra em vez de peixe?
12aut si petierit ovum, numquid porriget illi scorpionem?
12Ou se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13Si ergo vos, cum sitis mali, nostis bona data dare filiis vestris: quanto magis Pater vester de cælo dabit spiritum bonum petentibus se?
13Se vocês, então, sendo maus, sabem dar boas dádivas aos seus filhos, quanto mais o seu Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lhe pedirem?”
14Et erat ejiciens dæmonium, et illud erat mutum. Et cum ejecisset dæmonium, locutus est mutus, et admiratæ sunt turbæ.
14Ele estava expulsando um demônio, e este era mudo. Quando o demônio saiu, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
15Quidam autem ex eis dixerunt: In Beelzebub principe dæmoniorum ejicit dæmonia.
15Mas alguns deles disseram: “Ele expulsa os demônios por Belzebu, o príncipe dos demônios.”
16Et alii tentantes, signum de cælo quærebant ab eo.
16Outros, testando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17Ipse autem ut vidit cogitationes eorum, dixit eis: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur, et domus supra domum cadet.
17Mas ele, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes: “Todo reino dividido contra si mesmo é levado à desolação. Uma casa dividida contra si mesma cai.
18Si autem et Satanas in seipsum divisus est, quomodo stabit regnum ejus? quia dicitis in Beelzebub me ejicere dæmonia.
18Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Pois vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19Si autem ego in Beelzebub ejicio dæmonia: filii vestri in quo ejiciunt? ideo ipsi judices vestri erunt.
19Mas, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Portanto, eles serão os seus juízes.
20Porro si in digito Dei ejicio dæmonia: profecto pervenit in vos regnum Dei.
20Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, então o Reino de Deus chegou a vocês.
21Cum fortis armatus custodit atrium suum, in pace sunt ea quæ possidet.
21“Quando o homem forte, bem armado, guarda a sua própria casa, os seus bens estão seguros.
22Si autem fortior eo superveniens vicerit eum, universa arma ejus auferet, in quibus confidebat, et spolia ejus distribuet.
22Mas, quando alguém mais forte o ataca e o vence, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e divide os seus despojos.
23Qui non est mecum, contra me est: et qui non colligit mecum, dispergit.
23“Quem não é por mim, é contra mim. Quem não ajunta comigo, espalha.
24Cum immundus spiritus exierit de homine, ambulat per loca inaquosa, quærens requiem: et non inveniens dicit: Revertar in domum meam unde exivi.
24O espírito imundo, quando sai do homem, passa por lugares áridos, buscando descanso; e não o encontrando, diz: 'Voltarei para a minha casa de onde saí.'
25Et cum venerit, invenit eam scopis mundatam, et ornatam.
25Quando retorna, encontra-a varrida e em ordem.
26Tunc vadit, et assumit septem alios spiritus secum, nequiores se, et ingressi habitant ibi. Et fiunt novissima hominis illius pejora prioribus.
26Então ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e eles entram e habitam ali. O último estado daquele homem torna-se pior do que o primeiro.”
27Factum est autem, cum hæc diceret: extollens vocem quædam mulier de turba dixit illi: Beatus venter qui te portavit, et ubera quæ suxisti.
27Aconteceu que, enquanto ele dizia essas coisas, uma certa mulher da multidão levantou a voz e lhe disse: “Bem-aventurado o ventre que te gerou, e os seios que te amamentaram!”
28At ille dixit: Quinimmo beati, qui audiunt verbum Dei et custodiunt illud.
28Mas ele disse: “Pelo contrário, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.”
29Turbis autem concurrentibus cœpit dicere: Generatio hæc, generatio nequam est: signum quærit, et signum non dabitur ei, nisi signum Jonæ prophetæ.
29Quando as multidões se ajuntavam a ele, começou a dizer: “Esta é uma geração má. Ela pede um sinal. Nenhum sinal lhe será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
30Nam sicut fuit Jonas signum Ninivitis, ita erit et Filius hominis generationi isti.
30Pois, assim como Jonas se tornou um sinal para os ninivitas, também o Filho do Homem o será para esta geração.
31Regina austri surget in judicio cum viris generationis hujus, et condemnabit illos: quia venit a finibus terræ audire sapientiam Salomonis: et ecce plus quam Salomon hic.
31A Rainha do Sul se levantará no juízo com os homens desta geração e os condenará, pois ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
32Viri Ninivitæ surgent in judicio cum generatione hac, et condemnabunt illam: quia pœnitentiam egerunt ad prædicationem Jonæ, et ecce plus quam Jonas hic.
32Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão, pois eles se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
33Nemo lucernam accendit, et in abscondito ponit, neque sub modio: sed supra candelabrum, ut qui ingrediuntur, lumen videant.
33“Ninguém, depois de acender uma candeia, a coloca em um porão ou debaixo de um cesto, mas num suporte, para que os que entram vejam a luz.
34Lucerna corporis tui est oculus tuus. Si oculus tuus fuerit simplex, totum corpus tuum lucidum erit: si autem nequam fuerit, etiam corpus tuum tenebrosum erit.
34A candeia do corpo é o olho. Portanto, quando o seu olho for bom, todo o seu corpo também estará cheio de luz; mas quando for mau, o seu corpo também estará cheio de trevas.
35Vide ergo ne lumen quod in te est, tenebræ sint.
35Portanto, veja se a luz que há em você não é, na verdade, escuridão.
36Si ergo corpus tuum totum lucidum fuerit, non habens aliquam partem tenebrarum, erit lucidum totum, et sicut lucerna fulgoris illuminabit te.
36Se, portanto, todo o seu corpo estiver cheio de luz, não tendo nenhuma parte em trevas, ele será totalmente iluminado, como quando a candeia o ilumina com o seu resplendor.”
37Et cum loqueretur, rogavit illum quidam pharisæus ut pranderet apud se. Et ingressus recubuit.
37Enquanto ele falava, um certo fariseu o convidou para jantar com ele. Ele entrou e sentou-se à mesa.
38Pharisæus autem cœpit intra se reputans dicere, quare non baptizatus esset ante prandium.
38Quando o fariseu viu isso, maravilhou-se de que ele não tivesse se lavado antes do jantar.
39Et ait Dominus ad illum: Nunc vos pharisæi, quod deforis est calicis et catini, mundatis: quod autem intus est vestrum, plenum est rapina et iniquitate.
39O Senhor lhe disse: “Agora, vocês, fariseus, limpam o exterior do copo e do prato, mas o interior de vocês está cheio de extorsão e maldade.
40Stulti ! nonne qui fecit quod deforis est, etiam id quod deintus est fecit?
40Insensatos, quem fez o exterior não fez também o interior?
41Verumtamen quod superest, date eleemosynam: et ecce omnia munda sunt vobis.
41Mas deem aos necessitados o que está dentro, e eis que todas as coisas lhes serão limpas.
42Sed væ vobis, pharisæis, quia decimatis mentham, et rutam, et omne olus, et præteritis judicium et caritatem Dei: hæc autem oportuit facere, et illa non omittere.
42Mas ai de vocês, fariseus! Pois vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, mas deixam de lado a justiça e o amor de Deus. Vocês deviam ter feito estas coisas, sem omitir aquelas.
43Væ vobis, pharisæis, quia diligitis primas cathedras in synagogis, et salutationes in foro.
43Ai de vocês, fariseus! Pois vocês amam os primeiros assentos nas sinagogas e as saudações nas praças.
44Væ vobis, quia estis ut monumenta, quæ non apparent, et homines ambulantes supra, nesciunt.
44Ai de vocês, escribas e fariseus, hipócritas! Pois vocês são como sepulturas ocultas, e os homens que andam sobre elas não o sabem.”
45Respondens autem quidam ex legisperitis, ait illi: Magister, hæc dicens etiam contumeliam nobis facis.
45Um dos intérpretes da lei lhe respondeu: “Mestre, ao dizer isso, o senhor também nos ofende.”
46At ille ait: Et vobis legisperitis væ: quia oneratis homines oneribus, quæ portare non possunt, et ipsi uno digito vestro non tangitis sarcinas.
46Ele disse: “Ai de vocês também, intérpretes da lei! Pois vocês sobrecarregam os homens com fardos difíceis de carregar, e vocês mesmos não levantam nem um dedo para ajudar a carregar esses fardos.
47Væ vobis, qui ædificatis monumenta prophetarum: patres autem vestri occiderunt illos.
47Ai de vocês! Pois vocês edificam os túmulos dos profetas, e os pais de vocês os mataram.
48Profecto testificamini quod consentitis operibus patrum vestrorum: quoniam ipsi quidem eos occiderunt, vos autem ædificatis eorum sepulchra.
48Assim, vocês testemunham e consentem com as obras dos seus pais. Pois eles os mataram, e vocês edificam os seus túmulos.
49Propterea et sapientia Dei dixit: Mittam ad illos prophetas, et apostolos, et ex illis occident, et persequentur:
49Por isso também a sabedoria de Deus disse: 'Eu lhes enviarei profetas e apóstolos; e a alguns deles eles matarão e perseguirão,
50ut inquiratur sanguis omnium prophetarum, qui effusus est a constitutione mundi a generatione ista,
50para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, seja cobrado desta geração,
51a sanguine Abel, usque ad sanguinem Zachariæ, qui periit inter altare et ædem. Ita dico vobis, requiretur ab hac generatione.
51desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que pereceu entre o altar e o santuário.' Sim, eu lhes digo, isso será cobrado desta geração.
52Væ vobis, legisperitis, quia tulistis clavem scientiæ: ipsi non introistis, et eos qui introibant, prohibuistis.
52Ai de vocês, intérpretes da lei! Pois vocês tiraram a chave do conhecimento. Vocês mesmos não entraram, e impediram os que estavam entrando.”
53Cum autem hæc ad illos diceret, cœperunt pharisæi et legisperiti graviter insistere, et os ejus opprimere de multis,
53Enquanto ele lhes dizia essas coisas, os escribas e os fariseus começaram a ficar terrivelmente irados e a pressioná-lo com perguntas sobre muitas coisas,
54insidiantes ei, et quærentes aliquid capere de ore ejus, ut accusarent eum.
54armando-lhe ciladas e procurando apanhá-lo em algo que dissesse, para que pudessem acusá-lo.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.