Provérbios
Chapter 9
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1A Sabedoria edificou a sua casa. Ela lavrou as suas sete colunas.
1Cueihnah loh a im a sak tih a tung parhih a vueh.
2Ela preparou a sua carne. Ela misturou o seu vinho. Ela também preparou a sua mesa.
2A maeh te a ngawn tih misurtui neh a thoek tih a caboei te a tawn.
3Ela enviou as suas servas. Ela clama dos lugares mais altos da cidade:
3Amah kah hula rhoek te a tueih tih, vangpuei hmuensang dangdoe lamkah a khue.
4“Quem for simples, volte-se para cá!” Quanto àquele que é falto de entendimento, ela lhe diz:
4Te phoeiah, “Unim hlangyoe, anih te lungbuei a talh khaw pahoi nong tak saeh.
5“Venha, coma do meu pão, e beba do vinho que misturei!
5Halo, ka buh he ang uh lamtah misur ka thoek he o uh.
6Abandone os seus caminhos simples, e viva. Ande no caminho do entendimento.”
6Hlangyoe te hnoo lamtah hing uh, yakmingnah longpuei te uem uh.
7Aquele que corrige o zombador atrai sobre si o insulto. Aquele que repreende o ímpio atrai sobre si o abuso.
7Hmuiyoi aka toel tah amah loh yah a poh tih, halang aka tluung tah amah loh nganboh a yook.
8Não repreenda o escarnecedor, para que ele não o odeie. Repreenda o sábio, e ele o amará.
8Hmuiyoi te tluung boeh namah m'hmuhuet ve. Aka cueih tah na tluung cakhaw nang n'lungnah ni.
9Instrua o sábio, e ele se tornará ainda mais sábio. Ensine o justo, e ele crescerá em aprendizado.
9Aka cueih te pae lah taoe cueih ni, aka dueng te na tukkil atah rhingtuknah a thap ni.
10O temor do SENHOR é o princípio da sabedoria. O conhecimento do Santo é o entendimento.
10BOEIPA hinyahnah tah cueihnah lamhma la om tih aka cim mingnah he yakmingnah la om.
11Pois por mim os seus dias se multiplicarão. Os anos da sua vida serão aumentados.
11Kai rhangneh na khohnin te puh vetih nang hamla hingnah kum khaw a thap ni.
12Se você for sábio, será sábio para si mesmo. Se você zombar, só você sofrerá as consequências.
12Na cueih la na cueih mak atah namah ham ngawn ni. Hmui na yoih atah nang namah long ni na phueih eh.
13A mulher insensata é barulhenta, indisciplinada, e não sabe nada.
13Angvawk nu loh a poeyoek la kawk tih bang khaw ming pawh.
14Ela se senta à porta da sua casa, num assento nos lugares altos da cidade,
14Tedae a im thohka neh vangpuei hmuensang kah ngolkhoel dongah ngol.
15para chamar os que passam, os que seguem direto os seus caminhos:
15Te vaengah a caehlong a dueng la longpuei ah aka pongpa rhoek te a khue.
16“Quem for simples, volte-se para cá.” Quanto àquele que é falto de entendimento, ela lhe diz:
16“Hlangyoe neh lungbuei aka talh tah pahoi ha pah saeh.
17“A água roubada é doce. O pão comido às escondidas é saboroso.”
17A tui huen aka tui sak tih yinhnuk buh neh aka hmae,” a ti.
18Mas ele não sabe que os espíritos dos mortos estão ali, que os convidados dela estão nas profundezas do Seol.
18Tedae saelkhui laedil ah sairhai pahoi a khue pah te ming pawh.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.