Proverbiorum 25
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Hæ quoque parabolæ Salomonis, quas transtulerunt viri Ezechiæ regis Juda.
1Tahae Solomon kah rhoek he Judah manghai Hezekiah kah hlang rhoek loh a puen uh bal.
2[Gloria Dei est celare verbum, et gloria regum investigare sermonem.
2Pathen kah thangpomnah loh olka te a thuh tih, manghai kah thangpomnah long tah olka te a khe.
3Cælum sursum, et terra deorsum, et cor regum inscrutabile.
3Buhuengpomnah he vaan ah, a laedil bal khaw diklai ah. Te dongah manghai rhoek kah lungbuei he khenah om pawh.
4Aufer rubiginem de argento, et egredietur vas purissimum.
4Ngun te a aek met pah. Te daengah ni hnopai aka saii ham khaw a poeh pa eh.
5Aufer impietatem de vultu regis, et firmabitur justitia thronus ejus.
5Halang khaw manghai mikhmuh lamkah loh haek uh. Te daengah ni a ngolkhoel loh duengnah dongah a ngol eh.
6Ne gloriosus appareas coram rege, et in loco magnorum ne steteris.
6Manghai mikhmuh ah namah pom uh boeh, a hmuen tuenglue ah khaw pai boeh.
7Melius est enim ut dicatur tibi: Ascende huc, quam ut humilieris coram principe.]
7Na mik loh a hmuh vanbangla, hlangcong mikhmuh ah na kunyun lakah, “Nang pahoi yoeng dae,” a ti te then ngai.
8[Quæ viderunt oculi tui ne proferas in jurgio cito, ne postea emendare non possis, cum dehonestaveris amicum tuum.
8Toe koeloe ham khaw khuen boeh. Meltam khaw, na hui neh na hmai a thae vaengah a bawtnah ah na saii ve.
9Causam tuam tracta cum amico tuo, et secretum extraneo ne reveles:
9Namah lamkah oelhtaihnah te na hui neh tuituk uh rhoi. Tedae baecenol he tah a tloe la puek sak boeh.
10ne forte insultet tibi cum audierit, et exprobrare non cesset. Gratia et amicitia liberant: quas tibi serva, ne exprobrabilis fias.
10Uepom loh nang n'ya vetih nang taengah theetnah loh paa tlaih pawt ve.
11Mala aurea in lectis argenteis, qui loquitur verbum in tempore suo.
11A buelhmaih la a thui olka tah cak ben dongkah sui thaihthawn la om.
12Inauris aurea, et margaritum fulgens, qui arguit sapientem et aurem obedientem.
12Hlang cueih a tluung vaengah aka hnatun kah a hna dongah sui hnaii, sui himbai la a om pah.
13Sicut frigus nivis in die messis, ita legatus fidelis ei qui misit eum: animam ipsius requiescere facit.
13Cangah tue vaengkah vuelsong a dingsuek bangla, uepom laipai long tah amah aka tueih kung taeng neh a boei te khaw a hinglu a caih sak.
14Nubes, et ventus, et pluviæ non sequentes, vir gloriosus et promissa non complens.
14Khomai neh khohli khaw om dae khonal a om pawt bangla, aka yan uh hlang kah kutdoe khaw a honghi ni.
15Patientia lenietur princeps, et lingua mollis confringet duritiam.]
15Thinsen rhangneh rhalboei a hloih thai tih, mongkawt ol loh songrhuh a khaem thai.
16[Mel invenisti: comede quod sufficit tibi, ne forte satiatus evomas illud.
16Khoitui na hmuh te a rhoeh ah na caak mako, n'lawt vetih na lok ve.
17Subtrahe pedem tuum de domo proximi tui, nequando satiatus oderit te.
17Na kho te na hui im ah a rhoeh la hawn sak aih, nang n'hnuenah vetih namah te m'hmuhuet ve.
18Jaculum, et gladius, et sagitta acuta, homo qui loquitur contra proximum suum falsum testimonium.
18A hui taengah a hong laipai la aka phoe hlang tah caemboh, cunghang neh thaltang aka haat bangla om.
19Dens putridus, et pes lassus, qui sperat super infideli in die angustiæ,
19Citcai tue vaengah hnukpoh pangtungnah ngawn tah, no hom, kho aka haeh banghui pawn ni.
20et amittit pallium in die frigoris. Acetum in nitro, qui cantat carmina cordi pessimo. Sicut tinea vestimento, et vermis ligno, ita tristitia viri nocet cordi.
20Boethae lungbuei te laa neh aka hlai khaw, khosik tue vaengah himbai aka pit, a thuui dongah lunghuem bangla om.
21Si esurierit inimicus tuus, ciba illum; si sitierit, da ei aquam bibere:
21Na lunguet khaw a pongnaeng atah buh cah lamtah, a halh bal atah tui tul.
22prunas enim congregabis super caput ejus, et Dominus reddet tibi.
22Te vaengah ni nang kah hmai-alh te a lu dongla poep uh coeng tih, BOEIPA loh nang yueng la a thuung ni.
23Ventus aquilo dissipat pluvias, et facies tristis linguam detrahentem.
23Tlangpuei yilh loh khonal hang khuen. A huephael kah olka loh a mikhmuh ah kosi a sah.
24Melius est sedere in angulo domatis quam cum muliere litigiosa et in domo communi.
24Imkhui ah huta kah olpungkacan neh hohmuhnah hloih dongkah lakah tah, imphu kah yael ah khosak he then ngai.
25Aqua frigida animæ sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.
25Khohla bangsang kho lamkah olthang then khaw buhmueh rhathih vaengkah hinglu ham tui ding bangla om.
26Fons turbatus pede et vena corrupta, justus cadens coram impio.
26Tuisih loh rhong tih thunsih loh a nu banghui la, aka dueng loh halang mikhmuh ah a yalh pah.
27Sicut qui mel multum comedit non est ei bonum, sic qui scrutator est majestatis opprimetur a gloria.
27Khoitui muep caak ham neh, thangpomnah loh a thangpomnah neh khenah he then pawh.
28Sicut urbs patens et absque murorum ambitu, ita vir qui non potest in loquendo cohibere spiritum suum.]
28Vongtung aka tal khopuei neh, a mueihla kah tungaepnah aka tal hlang tah sut rhawp.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.